PG 30, col. 131
Amos, quam vidi! adversus Judaeam, et adversus Je-
rusatem, in diebus Otia, et Joatham, et Achaz, et
Ezechiae regam Juda. Ex sensuum nostrorum or-
ganis visus esl,cui insit res sensibiles percipiendi
vis efficacissima. Quae enim formidabilis sunt ne-
quaquam possit quis auditu inlernosse perinde ac
visu: neque alia facultas est, quae peraeque ut vi-
sus, cupienda apprehendat.Quapropter eorum,quas
vera sunt, speculatio, visio appellata est, ob evi-
dentiam et certam cognitionem. Unde propheta vo-
cabatur etiam videns, et ante videns. Siquidem in
Amos didicimus dixisse Amasiam : Videns,egredere, Β
recede in terram Iuda ,' et ibi praphetabis ⁶². Quin
etiam Samuel in Regnorum libro dictus est ante vi-
dens. Vocabatur enim, inquit, propheta, ante vi-
dens ⁸³. Nam quatenus futura praevidebant appella-
bantur ante videntes, quatenus vero Dei consilia
speculabantur, nuncupati sunt videntes.
9. Itaque nostri muneris est, mentis curam ha-
bere, ut per idonea exercitia perfectionem 884
adepta,perspicax evadat. Dei vero donum est, curn
Spiritus sanctus lucem suam nobis infundit ad in-
telligenda ejus mysteria. Verum visione praemissa,
verborum enuntiationem subjunxit; ut ostenderet
se nequaquam ea auditu percepisse. Imo verborum
sententiam animo impressam fuisseenuntiat.Nobis
namque voce opus est ad nostras cogitationes indi-
candas : Deus vero,ipsam eorum quidigni suntmen-
tem attingens, consilii sui in ipsis imprimit cogni-
tionem.Cur patrem addidit?Ut ostendat illud prophe-
tiae donum a Patre fuisse ad se transmissumouam
vidit adversus Iudaeam. Quid sibi vult haec iteratio ?
Nimirum voce quidem priore visionem communem,
posteriore vero jam visionem peculiarem designat
quis et qualis sit visio isthmc, et ad quem spectet.
Itaque sermones quos vidit propheta,erant specta-
biles,id est, mente cerni poterant, juxta illud quod
in Exodo dictum est: Omnis populus videbat vo-
cem “.Similiterautem praefati suntet alii prophetat.
Visio Abdiaz: hac dicit Dominus Deus ldumwae. Ju-
⁶² Amos vn, 12. ⁸³ IBeg. IX, 9. ⁶⁴ Exod. xx, 18.
(βῖ) Ηὶο titulusesteditorumzad-{oc βίαιοι] quidem D culinas efficacissima:
levi errore, sed necessario. Nam cum initio prona-
mii typographus apposuisset :Adyocra'consequens
iuit utibicapponeret’: Λόγος βί.ᾼηιίςυὶοι· codexcom-
per: : Τέλος τοῦ πρροιιμίου, καὶ ἐρχὴί τῆςιπροιφητείαςὶ,
finis prooemii, et 'initium prophetat. Alter Combet'.
nullum praefert tilulum Pro titulo, in Reg. secundo
leguntur illa; Ἀρχὴ τοῦ ρητοῦ, initium sermonis.
Illud hic quasi praetereuntes notabimus. “quod in
antiquioribus m'ss. pro ci_8ev__scrit)i soleat ἴδεν.
(63) ΕάὶἀὶλἙζεχίοῖυΑξίτΧᾉ et Eysebius et_Proco-
pius cum tribue; E153” Ἐζεκίου. Mox antiquior co-
dexCombef. cum Reg. secundo _tvap~(s_o"cciizjr)v, cat
insit rerum sensibiliuih percr’picndaruin' facultas evi-
dentissima. Editi cum Reg. tertio, ἐνεργεστάτην, fa-
rusatem, in diebus Otia, et Joatham, et Achaz, et
Ezechiae regam Juda. Ex sensuum nostrorum or-
ganis visus esl,cui insit res sensibiles percipiendi
vis efficacissima. Quae enim formidabilis sunt ne-
quaquam possit quis auditu inlernosse perinde ac
visu: neque alia facultas est, quae peraeque ut vi-
sus, cupienda apprehendat.Quapropter eorum,quas
vera sunt, speculatio, visio appellata est, ob evi-
dentiam et certam cognitionem. Unde propheta vo-
cabatur etiam videns, et ante videns. Siquidem in
Amos didicimus dixisse Amasiam : Videns,egredere, Β
recede in terram Iuda ,' et ibi praphetabis ⁶². Quin
etiam Samuel in Regnorum libro dictus est ante vi-
dens. Vocabatur enim, inquit, propheta, ante vi-
dens ⁸³. Nam quatenus futura praevidebant appella-
bantur ante videntes, quatenus vero Dei consilia
speculabantur, nuncupati sunt videntes.
9. Itaque nostri muneris est, mentis curam ha-
bere, ut per idonea exercitia perfectionem 884
adepta,perspicax evadat. Dei vero donum est, curn
Spiritus sanctus lucem suam nobis infundit ad in-
telligenda ejus mysteria. Verum visione praemissa,
verborum enuntiationem subjunxit; ut ostenderet
se nequaquam ea auditu percepisse. Imo verborum
sententiam animo impressam fuisseenuntiat.Nobis
namque voce opus est ad nostras cogitationes indi-
candas : Deus vero,ipsam eorum quidigni suntmen-
tem attingens, consilii sui in ipsis imprimit cogni-
tionem.Cur patrem addidit?Ut ostendat illud prophe-
tiae donum a Patre fuisse ad se transmissumouam
vidit adversus Iudaeam. Quid sibi vult haec iteratio ?
Nimirum voce quidem priore visionem communem,
posteriore vero jam visionem peculiarem designat
quis et qualis sit visio isthmc, et ad quem spectet.
Itaque sermones quos vidit propheta,erant specta-
biles,id est, mente cerni poterant, juxta illud quod
in Exodo dictum est: Omnis populus videbat vo-
cem “.Similiterautem praefati suntet alii prophetat.
Visio Abdiaz: hac dicit Dominus Deus ldumwae. Ju-
⁶² Amos vn, 12. ⁸³ IBeg. IX, 9. ⁶⁴ Exod. xx, 18.
(βῖ) Ηὶο titulusesteditorumzad-{oc βίαιοι] quidem D culinas efficacissima:
levi errore, sed necessario. Nam cum initio prona-
mii typographus apposuisset :Adyocra'consequens
iuit utibicapponeret’: Λόγος βί.ᾼηιίςυὶοι· codexcom-
per: : Τέλος τοῦ πρροιιμίου, καὶ ἐρχὴί τῆςιπροιφητείαςὶ,
finis prooemii, et 'initium prophetat. Alter Combet'.
nullum praefert tilulum Pro titulo, in Reg. secundo
leguntur illa; Ἀρχὴ τοῦ ρητοῦ, initium sermonis.
Illud hic quasi praetereuntes notabimus. “quod in
antiquioribus m'ss. pro ci_8ev__scrit)i soleat ἴδεν.
(63) ΕάὶἀὶλἙζεχίοῖυΑξίτΧᾉ et Eysebius et_Proco-
pius cum tribue; E153” Ἐζεκίου. Mox antiquior co-
dexCombef. cum Reg. secundo _tvap~(s_o"cciizjr)v, cat
insit rerum sensibiliuih percr’picndaruin' facultas evi-
dentissima. Editi cum Reg. tertio, ἐνεργεστάτην, fa-