PG 30, col. 696
διὰ τῆς ἀκοῆς λόγος παρά τινος ἰμπεσὼν, τήν καρδίαν
αὐτῆς πρὸς ἐπιθυμίαν κυμήνῃ. Οὕτω γὰρ καὶ ἐπὶ
τοῦ βλέμματος προσήκει ποιεῖν, μήτ’ ὲμϐλέπουσαν
μαλακῶς,⁹ίνα μή ἡδονῖς ἰνδάλματα διὰ τούτου τοῖς
ὁρῶσι καθ’ ἑαυτῆς ἀποστέλλῃ ’ μήτε τὸ .. ἔξωθεν
πεμπόμενον βλέμμα ἅπτεσθαι αὐτῆς συγχωροῦσαν,
ὡς ἂν μὴ καθάπερ τινὶ πεπυρακτωμένῳ βέλει τούτῳ
τὴν καρδίαν βληθεῖσα, πρὸς τοὺς τῆς ἡδονῆς τύπους
διακαιομένη ἀνάπτηται. "Em γὰρ, φησὶν, ὡς
ἔλαφος τοξεύματι πεπληγὼς εἷς τὸ ἧπαρ . ’Δλλά
τὸ μὲν ἔξωθεν ἀντίτυπον τῇ παρ’ έαυτῆς θέᾳ δεῖ τῆς
ψυχῆς ἀποκρούεσθαι, τὸ δὲ αὐτῆς σωφροσύνης μήνυμα
τοῖς ὁρῶσι παρέχειν. Ἱκανὸν (26) γὰρ καὶ βλεφάρων
περίεργος κίνησις, μυωπίσαι τε καὶ (27) παροιστρῆ-
σαι πρὸς ἡδονὴν, ὑφ’ ἧς ταῦτα σοϐεῖ τὴν ψυχήν.
Ὅταν γὰρ τῷ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτῆς ὀφθέντι καλῴ τὸ
ὅμμα έμπαθῶς ἆπερείσασα, καθάπερ ἐν κηρῷ, τῇ
ὑπὸ τῆς ἡδονῆς μαλαχθείσῃ ψυχῇ, τοὺς τύπους τῆς
ὀφθείσης ἰδέας ἐν ἑαυτῇ ἀπομάξηται, ἀνακέχώρηκε
μὶν, καὶ καθ’ ἑαυτόν ἐστιν ὁ ποιήσας (29) τοὺς τό-
πους, έναποσφραγισθεῖσα δὶ τῇ διανοίᾳ τοῦ ὀφθέντος
ἡ ἰδέα, πρὸς τὰ ἑαυτῆς ἔργα ἑγκειμένη ἀεὶ φαντα-
σιοῖ τήν ψυχήν. Διὸ δεῖ μάλιστα μὶν τὴν ἀρχὴν,
μηδενὶ ἀτενὶς τὴν παρθένον ἐπιϐάλλειν τὸ ὄμμα, ἢ
ἐπιϐάλλουσαν, ἀντιτύπῳ δυνάμει τοὺς βιαζομένους
ἐντυπωθῆναι χαρακτῆρας ἑαυτῆς ἀποκρούεσθαι, ὡς
ἃν μηδεμίαν σωματικὴν ἰδέαν χρονίαις τῆς συνηθείας
ἐπιϐολαῖς ἐντυπώσηται. Ἐὰν δὲ που συμϐῇ λαθόντας
τῶν σωματικῶν (30) ἐγγενέσθαι τοὺς τύπους, ταῖς
τῶν καλῶν συνεχέσι μνήμαις τούτους ἐξ αὒτῆς ἀφα-
νίζειν⁶ τοὺς μὶν παρά τῆς σωματικῆς ἰδέας ἐγγρα-
φέντας, καθάπερ ἐν κηρῷ, τῇ ἐπὶ τά θεῖα μεταθέσει
τοῦ νοῦ ἀπαλείφουσαν, τοὺς δὲ τῶν ἁγίων ταῖς περὶ
αὐτά πεπονημέναις θεωρίαις ἐγγράφουσαν. Ἐὰν δὲ
τοὺς έγγενομένους αὖτῇ τύπους ἐμμένειν (31) ἀθραύ-
στους καθάπερ ἐν σφραγῖδι τῆ διανοίᾳ ἐάσῃ, ἀνάγκη
περὶ τήν ἐκσφραγισθεῖσαν ἰδέαν τὸν νοῦν ἀσχολούμε-
νον, τά μὲν ἀλλά πάντα καλά παρορᾷν, πρὸς δὲτὴν
τῆς ἐνούσης ἰδέας φαντασίαν έπτοημένον ἀεὶ, περὶ τὴν
ἀπόλαυσιν αὐτοῦ (32) ἐμπαθῶς καταγίνεσθαι. Καὶ
οὐδὶν ὤνησε τὴν τοιαύτην, τὸ σῶμα ἀδιάφθορον ταῖς
ἐπινοίαις φυλάσσουσαν , τήν δὲ ψυχὴν πρὸς τὰς
ἀποσταλείσας ἐπ’ αὐτὴν διὰ τοῦ βλέμματος τοῦ σω-
ματικοῦ ἔρωτος ἡδονὰς ἀεὶ φθειρομένην. Φόϐῳ γὰρ
ἣ αἰδοῖ τῆς προειληφυίας κατά τὴν ἔξωθεν παρθε-
νίαν δόξης μεθ’ ὑποκρίσεως ἐχομένη, καὶτὸ γυμνω-
(30) Τῶν σωματικῶν. Unus ex Regiis codicibus
juVit'ad emendandum quod prave in editisilege-
batur, τῷ σωματικῷ. Idei'i‘l codex ί habet, εἰ δέ που,
Mox quatuor'imssfproitg αὐτῆς habent, ἐν ἑαυτῇ,
Colbertinus, ἐξ αὐτῆς αὐτήν.
(31) Ἐμμένειν. Nonnulli codices, μένειν. et mox,
έν σφραγισθεῖσαν .
J' ραγισθεισαν.
(g2) Acme. Et editqueneta e_t veteres libri con-
sentiunt in hac voce. Editi, αὐτῆς.
αὐτῆς πρὸς ἐπιθυμίαν κυμήνῃ. Οὕτω γὰρ καὶ ἐπὶ
τοῦ βλέμματος προσήκει ποιεῖν, μήτ’ ὲμϐλέπουσαν
μαλακῶς,⁹ίνα μή ἡδονῖς ἰνδάλματα διὰ τούτου τοῖς
ὁρῶσι καθ’ ἑαυτῆς ἀποστέλλῃ ’ μήτε τὸ .. ἔξωθεν
πεμπόμενον βλέμμα ἅπτεσθαι αὐτῆς συγχωροῦσαν,
ὡς ἂν μὴ καθάπερ τινὶ πεπυρακτωμένῳ βέλει τούτῳ
τὴν καρδίαν βληθεῖσα, πρὸς τοὺς τῆς ἡδονῆς τύπους
διακαιομένη ἀνάπτηται. "Em γὰρ, φησὶν, ὡς
ἔλαφος τοξεύματι πεπληγὼς εἷς τὸ ἧπαρ . ’Δλλά
τὸ μὲν ἔξωθεν ἀντίτυπον τῇ παρ’ έαυτῆς θέᾳ δεῖ τῆς
ψυχῆς ἀποκρούεσθαι, τὸ δὲ αὐτῆς σωφροσύνης μήνυμα
τοῖς ὁρῶσι παρέχειν. Ἱκανὸν (26) γὰρ καὶ βλεφάρων
περίεργος κίνησις, μυωπίσαι τε καὶ (27) παροιστρῆ-
σαι πρὸς ἡδονὴν, ὑφ’ ἧς ταῦτα σοϐεῖ τὴν ψυχήν.
Ὅταν γὰρ τῷ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτῆς ὀφθέντι καλῴ τὸ
ὅμμα έμπαθῶς ἆπερείσασα, καθάπερ ἐν κηρῷ, τῇ
ὑπὸ τῆς ἡδονῆς μαλαχθείσῃ ψυχῇ, τοὺς τύπους τῆς
ὀφθείσης ἰδέας ἐν ἑαυτῇ ἀπομάξηται, ἀνακέχώρηκε
μὶν, καὶ καθ’ ἑαυτόν ἐστιν ὁ ποιήσας (29) τοὺς τό-
πους, έναποσφραγισθεῖσα δὶ τῇ διανοίᾳ τοῦ ὀφθέντος
ἡ ἰδέα, πρὸς τὰ ἑαυτῆς ἔργα ἑγκειμένη ἀεὶ φαντα-
σιοῖ τήν ψυχήν. Διὸ δεῖ μάλιστα μὶν τὴν ἀρχὴν,
μηδενὶ ἀτενὶς τὴν παρθένον ἐπιϐάλλειν τὸ ὄμμα, ἢ
ἐπιϐάλλουσαν, ἀντιτύπῳ δυνάμει τοὺς βιαζομένους
ἐντυπωθῆναι χαρακτῆρας ἑαυτῆς ἀποκρούεσθαι, ὡς
ἃν μηδεμίαν σωματικὴν ἰδέαν χρονίαις τῆς συνηθείας
ἐπιϐολαῖς ἐντυπώσηται. Ἐὰν δὲ που συμϐῇ λαθόντας
τῶν σωματικῶν (30) ἐγγενέσθαι τοὺς τύπους, ταῖς
τῶν καλῶν συνεχέσι μνήμαις τούτους ἐξ αὒτῆς ἀφα-
νίζειν⁶ τοὺς μὶν παρά τῆς σωματικῆς ἰδέας ἐγγρα-
φέντας, καθάπερ ἐν κηρῷ, τῇ ἐπὶ τά θεῖα μεταθέσει
τοῦ νοῦ ἀπαλείφουσαν, τοὺς δὲ τῶν ἁγίων ταῖς περὶ
αὐτά πεπονημέναις θεωρίαις ἐγγράφουσαν. Ἐὰν δὲ
τοὺς έγγενομένους αὖτῇ τύπους ἐμμένειν (31) ἀθραύ-
στους καθάπερ ἐν σφραγῖδι τῆ διανοίᾳ ἐάσῃ, ἀνάγκη
περὶ τήν ἐκσφραγισθεῖσαν ἰδέαν τὸν νοῦν ἀσχολούμε-
νον, τά μὲν ἀλλά πάντα καλά παρορᾷν, πρὸς δὲτὴν
τῆς ἐνούσης ἰδέας φαντασίαν έπτοημένον ἀεὶ, περὶ τὴν
ἀπόλαυσιν αὐτοῦ (32) ἐμπαθῶς καταγίνεσθαι. Καὶ
οὐδὶν ὤνησε τὴν τοιαύτην, τὸ σῶμα ἀδιάφθορον ταῖς
ἐπινοίαις φυλάσσουσαν , τήν δὲ ψυχὴν πρὸς τὰς
ἀποσταλείσας ἐπ’ αὐτὴν διὰ τοῦ βλέμματος τοῦ σω-
ματικοῦ ἔρωτος ἡδονὰς ἀεὶ φθειρομένην. Φόϐῳ γὰρ
ἣ αἰδοῖ τῆς προειληφυίας κατά τὴν ἔξωθεν παρθε-
νίαν δόξης μεθ’ ὑποκρίσεως ἐχομένη, καὶτὸ γυμνω-
(30) Τῶν σωματικῶν. Unus ex Regiis codicibus
juVit'ad emendandum quod prave in editisilege-
batur, τῷ σωματικῷ. Idei'i‘l codex ί habet, εἰ δέ που,
Mox quatuor'imssfproitg αὐτῆς habent, ἐν ἑαυτῇ,
Colbertinus, ἐξ αὐτῆς αὐτήν.
(31) Ἐμμένειν. Nonnulli codices, μένειν. et mox,
έν σφραγισθεῖσαν .
J' ραγισθεισαν.
(g2) Acme. Et editqueneta e_t veteres libri con-
sentiunt in hac voce. Editi, αὐτῆς.