PG 30, col. 842
gato nimirum ipsorum animo ab omni prava contra
nos suspicione : possemus quidem verborum no-
strorum statim finem et terminum hic facere, tu-
tum 693 quietemque spondente nobis eadem con-
fessione. Verum quia neque illis, qui malevolentia
aut alio quodam vitio verum sensum pervertere et
corrumpere conantur, ad fidem veritati faciendam
sufficit (alioqui enim Sabellius Libys, et Marcellus η
Galata, et Photinus, aut quisquam alius ex illis qui
eodem cum ipsis furore insaniverunt, propterea a
sacris conventibus et mysteriorum communione,
adeoque ecclesiasticis septis non arcerentur), ne-
que nobis ad illata contra nos crimina dissolvenda
sufficiens fuerit : verum opus est exquisitioribus
et solidioribus quibusdam rationibus ad sensus
veri explicationem : conabimur itaque quoad pos-
sumus in manifestam lucem proferre eam quam
ipsi tenemus hisce de rebus sententiam, vel ut
primum infmedium afi‘eramus verba confessionis,
et ita deinde ex eis eruamus verum sensum; vel
7. Unum igitur tam secundum naturalem notio-
nem, quam secundum Patrum doctrinam confessi
sumus Deum, qui neque a seipso neque ab alio est
factus. Utrumque enim horum reque impossibile,
quandoquidem ipsa veritas requirit, ut causa prior
sit effectu, et ut factum sit porterius ipso faciente.
Nec fieri potest ut unum quidquam et idem sit se-
ipso prius aut posterius, sicut et eadem ratione fieri
nequit, ut aliud quidquam Deum antecesserit: alio-
qui enim hoc ipsum divinitatis dignitatem habuis-
set ante illud quod posterius est. Hoc, inquam,asque
impossibile est. Etenim affirmare fieri posse, ut
quod vere est, ab alio factum sit, locum id habet in
iis quae generari et fieri possunt, suoque jure ita
dicitur de iis qua; a Deo facta sunt. Quocirca, si
nec ipse seipso prior fuit, neque aliud quid ipsum
antecessit, ut jam est demonstratum, sique ipse
ante omnia exsistit : consequens est ipsum ingeni-
tum esse : imo potius ipse est essentia ingenita.
Su pervacaneum quidem fortassis et abundans non-
nullis videbitur, illa quae apud plerosque sunt in
8. Quando autem ingenitum dicimus Deum, non
arbitramur nomine tenus saltem juxta humanum
commentum esse colendum : sed revera hoc maxi-
me necessarium debitum Deo persolvendum, in-
genuam scilicet confessionem, quod nimirum ipse
sit hoc ipsum quod est.Qusccunque enim voce ali-
10) Basilius pag. 216, ἰκτινινύναι δὲ αὐτῷ.
11) Ita Basil.) sved mss, μόνοις.
27
nos suspicione : possemus quidem verborum no-
strorum statim finem et terminum hic facere, tu-
tum 693 quietemque spondente nobis eadem con-
fessione. Verum quia neque illis, qui malevolentia
aut alio quodam vitio verum sensum pervertere et
corrumpere conantur, ad fidem veritati faciendam
sufficit (alioqui enim Sabellius Libys, et Marcellus η
Galata, et Photinus, aut quisquam alius ex illis qui
eodem cum ipsis furore insaniverunt, propterea a
sacris conventibus et mysteriorum communione,
adeoque ecclesiasticis septis non arcerentur), ne-
que nobis ad illata contra nos crimina dissolvenda
sufficiens fuerit : verum opus est exquisitioribus
et solidioribus quibusdam rationibus ad sensus
veri explicationem : conabimur itaque quoad pos-
sumus in manifestam lucem proferre eam quam
ipsi tenemus hisce de rebus sententiam, vel ut
primum infmedium afi‘eramus verba confessionis,
et ita deinde ex eis eruamus verum sensum; vel
7. Unum igitur tam secundum naturalem notio-
nem, quam secundum Patrum doctrinam confessi
sumus Deum, qui neque a seipso neque ab alio est
factus. Utrumque enim horum reque impossibile,
quandoquidem ipsa veritas requirit, ut causa prior
sit effectu, et ut factum sit porterius ipso faciente.
Nec fieri potest ut unum quidquam et idem sit se-
ipso prius aut posterius, sicut et eadem ratione fieri
nequit, ut aliud quidquam Deum antecesserit: alio-
qui enim hoc ipsum divinitatis dignitatem habuis-
set ante illud quod posterius est. Hoc, inquam,asque
impossibile est. Etenim affirmare fieri posse, ut
quod vere est, ab alio factum sit, locum id habet in
iis quae generari et fieri possunt, suoque jure ita
dicitur de iis qua; a Deo facta sunt. Quocirca, si
nec ipse seipso prior fuit, neque aliud quid ipsum
antecessit, ut jam est demonstratum, sique ipse
ante omnia exsistit : consequens est ipsum ingeni-
tum esse : imo potius ipse est essentia ingenita.
Su pervacaneum quidem fortassis et abundans non-
nullis videbitur, illa quae apud plerosque sunt in
8. Quando autem ingenitum dicimus Deum, non
arbitramur nomine tenus saltem juxta humanum
commentum esse colendum : sed revera hoc maxi-
me necessarium debitum Deo persolvendum, in-
genuam scilicet confessionem, quod nimirum ipse
sit hoc ipsum quod est.Qusccunque enim voce ali-
10) Basilius pag. 216, ἰκτινινύναι δὲ αὐτῷ.
11) Ita Basil.) sved mss, μόνοις.
27