PG 31, col. 188
ὁ κίνδυνος ῥίψασπιν ἐπὶ παρατάξεως ἀπελεγχθῆναί
τινα ,ἦ τὸ μέγα ὁπλον τὴν νηστείαν ἀποϐαλόντα (70)
φανῆναι. Πλούσιός εἷς Μὴ καθυϐρίσης τὴν νηστείαν,
ἀπαξιώσας λαϐεῖν αὐτὴν ὁμοτράπεζον, μηδέ οίκίας
σεαυτοῦ ἄτιμον ἀποπέμψῃ παρευημερηθείσαυ ὑπὸ τῆς
ᾖδονῆς, μήποτέ σε καταγγείλῃ (71) ἐπὶ τοῦ νομοθέ-
του τῶν νη στιῶν, καὶ πολλαπλασίονά σοι ἀπὸ καταδίκης
ἐπαγάγῃ τὴν ἔνδειαν, ἦ ἐξ ἀρρωστίας. σώματος,
ἦ ἐξ ἄλλης τινὸς σκυθρωπῆσ περιστάσεως Ὀ πίνης
μὴ εἰρωνευέσθω πρὸς τὴν νηστείαν, παλαι σύνοικον
αὐτὴν καὶ ὁμοδίαιτον ἔχων (72). Γυναιξὶ δε, ὥσπερ τὸ
ἀναπνεῖν, οὓτω καὶ τὸ νηστεύειν οἰκεῖόν ἐστι καὶ
κατά φύσιν. Οἱ παῖδες, ὧσπερ τῶν φυτῶν τὰ εὐθαλῆ,
τῷ τῆς νηστείας ὖδατι καταρδευίσθωσαι. Τοῖς πρεσ-
ϐυτέροις (73) κοῦφον ποιεῖ τόν πόνον η ίκ παλαιοῦ
πρὸς αὐτην οἰκείωσις πόνοι γάρ ἐκ μακρᾶς συνηθείας
μελετηθέντες, ἀλυπότερον προσπίπτουσι τοῖς γεγυ-
μνασμένοις. Τοῖς ὁδοιπόροις εὐσταλής ἔστι συνίμπορος
ἡ νηστεία. Ὥσπερ γὰρ ἠ τρυφὴ ἀχθοφορείν αύτούς
ἀναγκάζει τὰς ἀπολαύσεις περικομίζοντας οὕτω κού-
φους αύτούς καὶ εὐζώνους ἠ νηστεία παρασκευάζει.
Εἶτα, στρατείας μεν ὑπερορίου προγραφείσης, τὰ
ἀναγκαῖα, ούχὶ τά πρὸς τρυφὴν, ίπισιτιζονται στρα-
τιῶται· ἡμῖν δε πρὸς τὸν κατά τῶν ἀοράτων ἐχθρῶν
πόλεμον ἐξιοῦσι, καὶ μετά την τούτων νίκην· πρὸς
τὴν ἄνω πατρίδα ἐπειγομένοις, ού πολλῷ μᾶλλον
ἁρμόσει, ὥσπερ ἐπὶ στρατοπέδου διαιτωμένοις αὐτοῖς
ἀρκεῖσθαι τοῖς ἀναγκαίοιςς
7. Κακοπάοησον ὡς καλὸς στρατιώτης, καὶ ἄθλησον
νομιμως, ἵνα στεφανωθῇς, ἐκεῖνο εἰδὼς, ὅτι πᾶς ὁ
ἀγωνιζόμενος πάντα ἐγκρατεύεται. Ὃ δέ με ὑπῆλ-
θεν ἀρτίως λέγοντα, ἄξιον μὴ παριδεῖν· ὁτι τοῖς
μεν τοῦ κόσμου στρατιώταις κατά τὴν τῶν καμάτων
ἀναλογίαν τὸ σιτηρέσιον αὔξει-αι’ τοῖς δε πνευματι-
κοῖς ὁπλίταιςὸ τό ἔλαττον ἔχων τῆς τροφῆς τὸ μεῖ-
ζον ἔχει τοῦ ἀξιώματος. Ὠς γὰρ η περικεφαλαὶα
ἡμῶν παρηλλακται τὴν φύσιν πρὸς την φθαρτηνο
τῆς μεν γὰρ ὕλη ἔστὶν ὁ χαλκὸς, ἡ δε ἔκ τῆς ἐλπι-
δος τοῦ σωτηρίου συνέστηκε· καὶ ὁ θυρεὸς ἀκείνοις
μεν (74) ἐκ ξύλου καί βύρσης πεποίηται, ἡμῖν δε τὸ
τῆς πίστεώς ἐστι προϐόλαιον (75)· καὶ θώρακι ἡμεῖς
nium, quandoquidem jejunio, jamdudum assue-
tus est. MARAN.
(73)_ Beg. primus τοῖς πρεσϐύταις.Νοο ita multo
post 'idemcodex προσπίπτουσι τοῖς ἐγγυμνασμίνοις.
Subinde editiofiw καὶ κούφους. At Vitellia ’καί in
nostris codicibus non legitur,
(Z4) Editi καί όμθυρεὸς μεν ίκείνοις. Antiqui tres
librique; ὁ ουρεὸς ἐκείνοιςμέν.
ll‘l και ο υυρεος εκεινοις εν.
(75) Veteres quinqueligri cum utraque editione
Raris, et Basil ἐὸτὶ περιϐόλαιον· quem locumita ver-
tit Erasmus, nostrum vero munimentum fides est.
Sed praeterquam quid περ ιϐόλαιον munimentum non
τινα ,ἦ τὸ μέγα ὁπλον τὴν νηστείαν ἀποϐαλόντα (70)
φανῆναι. Πλούσιός εἷς Μὴ καθυϐρίσης τὴν νηστείαν,
ἀπαξιώσας λαϐεῖν αὐτὴν ὁμοτράπεζον, μηδέ οίκίας
σεαυτοῦ ἄτιμον ἀποπέμψῃ παρευημερηθείσαυ ὑπὸ τῆς
ᾖδονῆς, μήποτέ σε καταγγείλῃ (71) ἐπὶ τοῦ νομοθέ-
του τῶν νη στιῶν, καὶ πολλαπλασίονά σοι ἀπὸ καταδίκης
ἐπαγάγῃ τὴν ἔνδειαν, ἦ ἐξ ἀρρωστίας. σώματος,
ἦ ἐξ ἄλλης τινὸς σκυθρωπῆσ περιστάσεως Ὀ πίνης
μὴ εἰρωνευέσθω πρὸς τὴν νηστείαν, παλαι σύνοικον
αὐτὴν καὶ ὁμοδίαιτον ἔχων (72). Γυναιξὶ δε, ὥσπερ τὸ
ἀναπνεῖν, οὓτω καὶ τὸ νηστεύειν οἰκεῖόν ἐστι καὶ
κατά φύσιν. Οἱ παῖδες, ὧσπερ τῶν φυτῶν τὰ εὐθαλῆ,
τῷ τῆς νηστείας ὖδατι καταρδευίσθωσαι. Τοῖς πρεσ-
ϐυτέροις (73) κοῦφον ποιεῖ τόν πόνον η ίκ παλαιοῦ
πρὸς αὐτην οἰκείωσις πόνοι γάρ ἐκ μακρᾶς συνηθείας
μελετηθέντες, ἀλυπότερον προσπίπτουσι τοῖς γεγυ-
μνασμένοις. Τοῖς ὁδοιπόροις εὐσταλής ἔστι συνίμπορος
ἡ νηστεία. Ὥσπερ γὰρ ἠ τρυφὴ ἀχθοφορείν αύτούς
ἀναγκάζει τὰς ἀπολαύσεις περικομίζοντας οὕτω κού-
φους αύτούς καὶ εὐζώνους ἠ νηστεία παρασκευάζει.
Εἶτα, στρατείας μεν ὑπερορίου προγραφείσης, τὰ
ἀναγκαῖα, ούχὶ τά πρὸς τρυφὴν, ίπισιτιζονται στρα-
τιῶται· ἡμῖν δε πρὸς τὸν κατά τῶν ἀοράτων ἐχθρῶν
πόλεμον ἐξιοῦσι, καὶ μετά την τούτων νίκην· πρὸς
τὴν ἄνω πατρίδα ἐπειγομένοις, ού πολλῷ μᾶλλον
ἁρμόσει, ὥσπερ ἐπὶ στρατοπέδου διαιτωμένοις αὐτοῖς
ἀρκεῖσθαι τοῖς ἀναγκαίοιςς
7. Κακοπάοησον ὡς καλὸς στρατιώτης, καὶ ἄθλησον
νομιμως, ἵνα στεφανωθῇς, ἐκεῖνο εἰδὼς, ὅτι πᾶς ὁ
ἀγωνιζόμενος πάντα ἐγκρατεύεται. Ὃ δέ με ὑπῆλ-
θεν ἀρτίως λέγοντα, ἄξιον μὴ παριδεῖν· ὁτι τοῖς
μεν τοῦ κόσμου στρατιώταις κατά τὴν τῶν καμάτων
ἀναλογίαν τὸ σιτηρέσιον αὔξει-αι’ τοῖς δε πνευματι-
κοῖς ὁπλίταιςὸ τό ἔλαττον ἔχων τῆς τροφῆς τὸ μεῖ-
ζον ἔχει τοῦ ἀξιώματος. Ὠς γὰρ η περικεφαλαὶα
ἡμῶν παρηλλακται τὴν φύσιν πρὸς την φθαρτηνο
τῆς μεν γὰρ ὕλη ἔστὶν ὁ χαλκὸς, ἡ δε ἔκ τῆς ἐλπι-
δος τοῦ σωτηρίου συνέστηκε· καὶ ὁ θυρεὸς ἀκείνοις
μεν (74) ἐκ ξύλου καί βύρσης πεποίηται, ἡμῖν δε τὸ
τῆς πίστεώς ἐστι προϐόλαιον (75)· καὶ θώρακι ἡμεῖς
nium, quandoquidem jejunio, jamdudum assue-
tus est. MARAN.
(73)_ Beg. primus τοῖς πρεσϐύταις.Νοο ita multo
post 'idemcodex προσπίπτουσι τοῖς ἐγγυμνασμίνοις.
Subinde editiofiw καὶ κούφους. At Vitellia ’καί in
nostris codicibus non legitur,
(Z4) Editi καί όμθυρεὸς μεν ίκείνοις. Antiqui tres
librique; ὁ ουρεὸς ἐκείνοιςμέν.
ll‘l και ο υυρεος εκεινοις εν.
(75) Veteres quinqueligri cum utraque editione
Raris, et Basil ἐὸτὶ περιϐόλαιον· quem locumita ver-
tit Erasmus, nostrum vero munimentum fides est.
Sed praeterquam quid περ ιϐόλαιον munimentum non