PG 31, col. 588
κάν ἀδοξεῖν καὶ κινδυνεύειν ὑπὲρ τοῦ καλοῦ δέη,
μηδὲν-αἱρεῖσθαι τῶν ὀρθῶς παρακινεῖν.
Ἣ τὸν μὴ οὕτως ἔχοντα τί τοῦ Αἰγυπτίου σοφιστοῦ
φήσομεν ἀπολείπειν, ὃς φυτόν ἒγίγνετο καὶ θηρίον,
ὁπότε βούλοιτο, καὶ πῦρ καὶ ὕδωρ, καὶ πάντα χρή-
ματα; Εἴπερ δὴ καὶ αὐτὸς νῦν μὲν τὸ δίκαιον ἐπαι-
νέσεται παρά τοῖς τοῦτο τιμῶσι· νῦν δε τοὺς ένανο
τίους ἀφήσει λόγους, ὅταν την ἀδικίαν εὐδοκιμοῦσαν
αἴσθηται, ὅπερ δίκης (80.) έστὶ κολάκων. Καὶ ὥσπερ
φασὶ τόν πολύποδα τὴν χρόαν πρὸς τὴν ὑποκειμένην
γῆν, οὕτως αὐτὸς τὴν διάνοιαν πρὸς τὰς τῶν συνόντων
γνώμας μεταϐαλεῖται. Ἀλλὰ ταῦτα μέν που κάν τοῖς
ἡμετέροις λόγοις τελειότερον μαθησόμεθα· ὅσον δί
σκιαγραφίαν τινὰ τῆς ἀρετῆς, τό γε νῦν εἶναι, έκ
τῶν ἔξωθεν παιδευμάτων ⁸περιγρανᾷοςὶιμεθα (81). Τοῖς
γὰρ ἐπιμελῶς έξ ἑκάστου τὴν ὠφέλειαν ἀθροίζουσιν,
ὥσπερ τοῖς μεγάλοις τῶν ποταμῶν, πολλαὶ γὶνεσθαι
πολλαχόθεν αἱ προσθῆκαι πεφύκασι. Τὸ γὰρ καὶ
σμικρὸν ἐπὶ σμικρῷ κατατίθεσθαι οὐ μᾶλλον είς
ἀργυρίου προσθήκην ἦ καὶ εἰς ξήντιναοῦν έπιστήμην
ὀρθῶς ἡγεῖσθαι ἔχειν τῷ ποιητῇ προσῆκεν. Ὀ μὶν
οὖν Βίας τῷ υἱεῖ πρὸς Αἰγυπτίους ἀπαίροντι, καὶ
πυνθανομένῳ τί ἂν ποιῶν αὐτῷ μάλιστα κεχαρισμένα
πράττοι, Ἐφόδιον, ἔφη, πρὸς γῆρας κτησάμενος·
τὴν ἀρετὴν ,δὴ τὸ έφόδ ιον λέγων, μικροῖς ὅροις αὐτὴν
περιγράφων, ὃς, γε ἀνθρωπίνῳ βίῳ τὴν ἀπ’ αὐτῆς (82)
ὠφέλειαν ὡρίζετο. Ἐγὼ δε κάν τὸ Τιθωνοῦ τις γῆ-
ρας, κᾶν τὸ Ἀργανθωνὶου λέγη, κᾶν τὸ τοῦ μακρο-
ϐιωτάτου παρ’ ἡμῖν Μαθουσάλα, ὃς χίλιοι ἔτη, τριά-
κοντα δεόντων, βιῶναι λέγεται· κᾶν σύμπαντα τὸν
ἀφ’ οὗ -γεγόνασιν ἂνθρωποι χρόνον ἀναμετρῇ, ὡς
ἐπὶ παίδων διανοίας γελάσομαι, εἰς τὸν μακρὸν ἀπο-
σκοπῶν καὶ ἀγήρω αἰῶνα, οὗ πέρας οὐδέν ἐστι τῇ
ἐπινοίᾳ λαϐεῖν, οὐ μᾶλλόν γε ἣ τελευτὴν ὑποθέσθαι
τῆς (83) ἀθανάτου ψυχῆς. Πρὸς ὅνπερ κτᾶσθαι παρ.
αινέσαιμ’ ἂν τὰ ἐφόδια, πάντα λίθον, κατὰ τὴν παρ-
οιμίαν, κινοῦντας, ὅθεν ἀν μέλλῃ τις ὑμῖν ἐπ’ αὐτὸν
ὠφέλεια γενήσεσθαι· μηδ’ ὅτι χαλεπά ταῦτα καὶ
πόνου δεόμενα, διὰ τοῦτ’ ἀποκνησωμεν· ἀλλ’ ἀνα-
μνησθέντας (84) τοῦ παραινέσαντος, ὅτι δέοι βίον μὲν
ἄριστον ⁸αὑτὸν ἕκαστον προαιρεῖσθαι, ἡδὺν δὲ προσ-
δοκᾴν τῇ συνηθείᾳ γενήσεσθαι, ἐγχειρεῖν τοῖς βελ- ,
τίστοις. Δίσχρόν γὰρ, τὸν παρόντα καιρὸν προεμέ-
vellet exemplum magnorum illorumAfluminum,
quibusuundélibetu accessiones‘multm fiunt, ex He-
siodo. Ἓργ. v. 359 sq.,_sumptum esse.
Editio utraque ’ἔπ’-αὑῇ-ᾕς.. At Regii duo et
Colb. tertius ἀπ’ οῐύτῆς. Subinde unus ms. pro
λέγῃ habet λέγοιἶ Haud longe _I_teg. tertius et alter
πάρ’ ἡμῖν.. Editi παρ’ ἡμῶν. Nec ita multo post
Colb. tertius παίδων δ ιανοία.
OlD. tertius παισων οιανοια.
(ξδ’) liciis. tertius ὑπερθέσθαι τῆς.
,Αῃιὶςιιὶ duo“ libri ἀναμνησθέντες. _Statim
editi αὐτῶν ἕκαστον. Nostri sex mss. αὐτὸν ἕκαστον.
Lege Ducteum.
μηδὲν-αἱρεῖσθαι τῶν ὀρθῶς παρακινεῖν.
Ἣ τὸν μὴ οὕτως ἔχοντα τί τοῦ Αἰγυπτίου σοφιστοῦ
φήσομεν ἀπολείπειν, ὃς φυτόν ἒγίγνετο καὶ θηρίον,
ὁπότε βούλοιτο, καὶ πῦρ καὶ ὕδωρ, καὶ πάντα χρή-
ματα; Εἴπερ δὴ καὶ αὐτὸς νῦν μὲν τὸ δίκαιον ἐπαι-
νέσεται παρά τοῖς τοῦτο τιμῶσι· νῦν δε τοὺς ένανο
τίους ἀφήσει λόγους, ὅταν την ἀδικίαν εὐδοκιμοῦσαν
αἴσθηται, ὅπερ δίκης (80.) έστὶ κολάκων. Καὶ ὥσπερ
φασὶ τόν πολύποδα τὴν χρόαν πρὸς τὴν ὑποκειμένην
γῆν, οὕτως αὐτὸς τὴν διάνοιαν πρὸς τὰς τῶν συνόντων
γνώμας μεταϐαλεῖται. Ἀλλὰ ταῦτα μέν που κάν τοῖς
ἡμετέροις λόγοις τελειότερον μαθησόμεθα· ὅσον δί
σκιαγραφίαν τινὰ τῆς ἀρετῆς, τό γε νῦν εἶναι, έκ
τῶν ἔξωθεν παιδευμάτων ⁸περιγρανᾷοςὶιμεθα (81). Τοῖς
γὰρ ἐπιμελῶς έξ ἑκάστου τὴν ὠφέλειαν ἀθροίζουσιν,
ὥσπερ τοῖς μεγάλοις τῶν ποταμῶν, πολλαὶ γὶνεσθαι
πολλαχόθεν αἱ προσθῆκαι πεφύκασι. Τὸ γὰρ καὶ
σμικρὸν ἐπὶ σμικρῷ κατατίθεσθαι οὐ μᾶλλον είς
ἀργυρίου προσθήκην ἦ καὶ εἰς ξήντιναοῦν έπιστήμην
ὀρθῶς ἡγεῖσθαι ἔχειν τῷ ποιητῇ προσῆκεν. Ὀ μὶν
οὖν Βίας τῷ υἱεῖ πρὸς Αἰγυπτίους ἀπαίροντι, καὶ
πυνθανομένῳ τί ἂν ποιῶν αὐτῷ μάλιστα κεχαρισμένα
πράττοι, Ἐφόδιον, ἔφη, πρὸς γῆρας κτησάμενος·
τὴν ἀρετὴν ,δὴ τὸ έφόδ ιον λέγων, μικροῖς ὅροις αὐτὴν
περιγράφων, ὃς, γε ἀνθρωπίνῳ βίῳ τὴν ἀπ’ αὐτῆς (82)
ὠφέλειαν ὡρίζετο. Ἐγὼ δε κάν τὸ Τιθωνοῦ τις γῆ-
ρας, κᾶν τὸ Ἀργανθωνὶου λέγη, κᾶν τὸ τοῦ μακρο-
ϐιωτάτου παρ’ ἡμῖν Μαθουσάλα, ὃς χίλιοι ἔτη, τριά-
κοντα δεόντων, βιῶναι λέγεται· κᾶν σύμπαντα τὸν
ἀφ’ οὗ -γεγόνασιν ἂνθρωποι χρόνον ἀναμετρῇ, ὡς
ἐπὶ παίδων διανοίας γελάσομαι, εἰς τὸν μακρὸν ἀπο-
σκοπῶν καὶ ἀγήρω αἰῶνα, οὗ πέρας οὐδέν ἐστι τῇ
ἐπινοίᾳ λαϐεῖν, οὐ μᾶλλόν γε ἣ τελευτὴν ὑποθέσθαι
τῆς (83) ἀθανάτου ψυχῆς. Πρὸς ὅνπερ κτᾶσθαι παρ.
αινέσαιμ’ ἂν τὰ ἐφόδια, πάντα λίθον, κατὰ τὴν παρ-
οιμίαν, κινοῦντας, ὅθεν ἀν μέλλῃ τις ὑμῖν ἐπ’ αὐτὸν
ὠφέλεια γενήσεσθαι· μηδ’ ὅτι χαλεπά ταῦτα καὶ
πόνου δεόμενα, διὰ τοῦτ’ ἀποκνησωμεν· ἀλλ’ ἀνα-
μνησθέντας (84) τοῦ παραινέσαντος, ὅτι δέοι βίον μὲν
ἄριστον ⁸αὑτὸν ἕκαστον προαιρεῖσθαι, ἡδὺν δὲ προσ-
δοκᾴν τῇ συνηθείᾳ γενήσεσθαι, ἐγχειρεῖν τοῖς βελ- ,
τίστοις. Δίσχρόν γὰρ, τὸν παρόντα καιρὸν προεμέ-
vellet exemplum magnorum illorumAfluminum,
quibusuundélibetu accessiones‘multm fiunt, ex He-
siodo. Ἓργ. v. 359 sq.,_sumptum esse.
Editio utraque ’ἔπ’-αὑῇ-ᾕς.. At Regii duo et
Colb. tertius ἀπ’ οῐύτῆς. Subinde unus ms. pro
λέγῃ habet λέγοιἶ Haud longe _I_teg. tertius et alter
πάρ’ ἡμῖν.. Editi παρ’ ἡμῶν. Nec ita multo post
Colb. tertius παίδων δ ιανοία.
OlD. tertius παισων οιανοια.
(ξδ’) liciis. tertius ὑπερθέσθαι τῆς.
,Αῃιὶςιιὶ duo“ libri ἀναμνησθέντες. _Statim
editi αὐτῶν ἕκαστον. Nostri sex mss. αὐτὸν ἕκαστον.
Lege Ducteum.