PG 31, col. 939
comparando deseramus.
3. Deinde fieri quoque non posse ut recte agatur
quod cupitur studiosius, si mens in varias cura
diducta sit, idem Dominus affirmavit, cum dixit
Nemo potest duobus dominis servire!7 ; et rursus
Νοη potestis Deo servire et mammona: ³³. Quau
obrem thesaurus caelestis a nobis eligendus es
solus, ut in eo cor habeamus. Ubi enim, inquit, e:
thesaurus tuus,ibi et cor tuum erit ³⁸. Si igitur nobi
ipsis aliquam possessionem terrenam aliquasqu
opes corruptioni obnoxias servaverimus, necess
est, mente hic quasi in quodam emno defossa
animam ad Dei contemplationem nunquam pertir
gere, nec ullo unquam caelestis pulchritudinis bc
norumque nobis promissorum desiderio comm<
veri: quae adipisci non possumus, nisi assiduum a
vehemens desiderium nos ad ea petenda impella
suscipiendumque eorum causa laborem levet
reddat. Est igitur renuntiatio, ut ex dictis consta
dissolutio simul vinculorum terrenae hujus ac ten
ροτειτίω vitae, et humanorum officiorum liberatio
qua: nos efficit magis idoneos, qui iter ad Deut
deducens inceptemus. Est et occasio impedimen
expers, qua obtinetur possessio ususque rerur
pretiosarum Super aurum et lapidem pretiosa;
multum ³ο. Et, ut in summa dicam, est cordis hL'
mani ad caelestem conversationem translatio, si
ut dicere possimus : Nostra enim conversatio ι’
ccelz's est“. Et, quod maximum est, similitudini
ejus quam cum Christo habere debemus, initi’ur
est: qui propter nos egenus factus est, cum esse
, dives” : quam nisi prius consequamur, vivendi
tionem Christi Evangelia consentaneam attinger
non possumus. Quando enim aut cordis contritic
aut mentis humilitas, aut iraa, tristitiae, sollicitudi
num, et, ne longum faciam, exitiosorum anin
motuum liberatio in divitiis hujusque vitae curi
et aliarum rerum affectu atque consuetudine corr
parari potest? Uno verbo, cui ne de ipsis quidet
³⁷ Matth. γι, 24. ³⁸ ibid. ²⁹ ibid. 2i ³ο Psal. Xi
48; Antiqui tres libri τῆς ἐν οὐρανῷ βασιλείας.
49 Editiflet mss. tres τῶν⁸ τοῖς πολλοῖςΔ Reg, ppi-
’ἱ τῆς ἐν οὐρανῷ βασιλείας. mss. κτῆπα γήϊνον.
es τῶν⁸ τοῖς πολλοῖςΔ Reg. plji- (5U Unus Reg.
49) Εάίῑξίθί 111118.Δ _tres :évfoih‘nauoi'g βεδε, ρςί-
mus τῶν πολλοῖς, rectius. Codex Colb. ἄλλο τό ira)
λοῖς περισποόδαστον.¹ subinde codex γοδς. et Coit
προϊεμένοις. Ait Combefisiuswideri auctoreme regn
' cielo'rum excludere eos, qui non renuntiantomni- tiones antiquae et unus ms. χρυσόν.Ήθ.ιιᾶ longe
bus, nec paupertatem eva'ngelicam amplexantur
sed videtur ipse hujus locivsententiam‘ assecuta
non fuisse. Non enim auctor universe ait necess
θεεθ,ηυῐ omnes, qui, salvi esse volunt. renuntient Δ (ἥᾷ) Codex Colb. κατορθώσωμεν. Mox idem ms.
omnibus: sed ait duntaxat, eos qui semel vita:
untaxat, eos qui semel vitam ἣ καὶνταπείνωσις.
monasticamprofcssi sunt, omnibus renuntiat
debere, si salutem aeternam consequi velint. ἱ
(50)Vcteres duo libri ὑπολιπώμὲθα. Statim duo
3. Deinde fieri quoque non posse ut recte agatur
quod cupitur studiosius, si mens in varias cura
diducta sit, idem Dominus affirmavit, cum dixit
Nemo potest duobus dominis servire!7 ; et rursus
Νοη potestis Deo servire et mammona: ³³. Quau
obrem thesaurus caelestis a nobis eligendus es
solus, ut in eo cor habeamus. Ubi enim, inquit, e:
thesaurus tuus,ibi et cor tuum erit ³⁸. Si igitur nobi
ipsis aliquam possessionem terrenam aliquasqu
opes corruptioni obnoxias servaverimus, necess
est, mente hic quasi in quodam emno defossa
animam ad Dei contemplationem nunquam pertir
gere, nec ullo unquam caelestis pulchritudinis bc
norumque nobis promissorum desiderio comm<
veri: quae adipisci non possumus, nisi assiduum a
vehemens desiderium nos ad ea petenda impella
suscipiendumque eorum causa laborem levet
reddat. Est igitur renuntiatio, ut ex dictis consta
dissolutio simul vinculorum terrenae hujus ac ten
ροτειτίω vitae, et humanorum officiorum liberatio
qua: nos efficit magis idoneos, qui iter ad Deut
deducens inceptemus. Est et occasio impedimen
expers, qua obtinetur possessio ususque rerur
pretiosarum Super aurum et lapidem pretiosa;
multum ³ο. Et, ut in summa dicam, est cordis hL'
mani ad caelestem conversationem translatio, si
ut dicere possimus : Nostra enim conversatio ι’
ccelz's est“. Et, quod maximum est, similitudini
ejus quam cum Christo habere debemus, initi’ur
est: qui propter nos egenus factus est, cum esse
, dives” : quam nisi prius consequamur, vivendi
tionem Christi Evangelia consentaneam attinger
non possumus. Quando enim aut cordis contritic
aut mentis humilitas, aut iraa, tristitiae, sollicitudi
num, et, ne longum faciam, exitiosorum anin
motuum liberatio in divitiis hujusque vitae curi
et aliarum rerum affectu atque consuetudine corr
parari potest? Uno verbo, cui ne de ipsis quidet
³⁷ Matth. γι, 24. ³⁸ ibid. ²⁹ ibid. 2i ³ο Psal. Xi
48; Antiqui tres libri τῆς ἐν οὐρανῷ βασιλείας.
49 Editiflet mss. tres τῶν⁸ τοῖς πολλοῖςΔ Reg, ppi-
’ἱ τῆς ἐν οὐρανῷ βασιλείας. mss. κτῆπα γήϊνον.
es τῶν⁸ τοῖς πολλοῖςΔ Reg. plji- (5U Unus Reg.
49) Εάίῑξίθί 111118.Δ _tres :évfoih‘nauoi'g βεδε, ρςί-
mus τῶν πολλοῖς, rectius. Codex Colb. ἄλλο τό ira)
λοῖς περισποόδαστον.¹ subinde codex γοδς. et Coit
προϊεμένοις. Ait Combefisiuswideri auctoreme regn
' cielo'rum excludere eos, qui non renuntiantomni- tiones antiquae et unus ms. χρυσόν.Ήθ.ιιᾶ longe
bus, nec paupertatem eva'ngelicam amplexantur
sed videtur ipse hujus locivsententiam‘ assecuta
non fuisse. Non enim auctor universe ait necess
θεεθ,ηυῐ omnes, qui, salvi esse volunt. renuntient Δ (ἥᾷ) Codex Colb. κατορθώσωμεν. Mox idem ms.
omnibus: sed ait duntaxat, eos qui semel vita:
untaxat, eos qui semel vitam ἣ καὶνταπείνωσις.
monasticamprofcssi sunt, omnibus renuntiat
debere, si salutem aeternam consequi velint. ἱ
(50)Vcteres duo libri ὑπολιπώμὲθα. Statim duo