PG 32, col. 1095
In inglese: The Letters 352
men quoddam valde splendidum edituma fuisse;
atque uti diceboant,certamen maximoum erat, asteo
ut concurrenfibpus omanibus nemo aius in urbe
compareret, nisi sclus decertans bibanius, et quæ-
libet ætas auscnltans. Nemo enim volebat a certa-
mainibus abesse, non qui in dignitatis splendore
constitutus, non qui in mlitum ordinibus ilustris,
non operarii et artifices. Quin et mulieres certa-
nini interesse festinabant.Quodnam autem certu-
men erat ? quæ oratio omnem populi conventum
coligens ? Narrsverunt homainem morosum orα-
tione descriptum et expressum fuisse. Quam ora-
tionem adeo visam admirabpilema mittere ne pigre-
ris, ut et ego sermonum tuorum laudator sima.Qui
enim laudo Libpanium, etiam sine operibus, qua-
lis ero, laudum adeptus argumentum?
EmusroLA cCCLIr.
Mittit Libanius suam De homine maoroso orationem, 4scue tremere stgniᾶcat ac pene mente dqjici,
dum tam arguti judicis acumen formidat.
Libanius Basiliο.
Ecce misi tibimaeam orationem, sudore difluens.
Quonodo enim sudore non perlunderer, ei virο χὰρ ούκ ἔμελλον, ἀνᾶρὶ τοιούτω (20) πέμπων τὸν λόγον,
orationem maittens, cujus ea est dicendi facultas, ὅς ἐκανός iστι τήν Πλάτωνος σοφίαν καὶ Δομοσβενους
ut latonis sapientiam, et Demosthenis vehemaen- ειινότοτα τῇ περὶ τοὐς λοχους εύμαθεία ὀεῖξαι θρυλ-
iam frustra jactatss esse convincere queat? Se- λουμένας μαάτον ; Τὸ ἐὲ ἐμὸν τοιοῦτον, οἰον κώνωψ
mo autem raeus perinde est, ac si culicem confe- ἐλέφαντι παραλλόμενος. Ὁθεν πέφρικα καὶ τρέμω, τὸν
ras elephanti. Hinc horreo ac tremo, cum eam θμέραν λοχιζόμνος, καβ· ἦν ἐπισκέψο τοὐς λόγους·
diem mecum reputo, quu resm inspicies oratiο- μικροῦ ἀὲ (21) καὶ τῶν φρενῶν ἐκπέπτωκα.
nem; imo etiam fere mente lapsus sum.
A6X sToLA ccCLuIr.
Εαμdat Baslius orationem Eibani ad se missam.
Basilius ibaniο.
admiratus suma. Ο musæ, et litteræ, et Athenæ, Ὁ μοῦσαι, καὶ λόγοι, καὶ Ἀθήναι, οἴα τοῖς ἐρασταῖς
qualia largimoini vestris amaatoribus l Quales fruc- δωρεῖσθε l Οἱους κομίζονται τοὐς καρποὺς, οἱ βραχύν
tus ferunt qui per breve quoddam tempus vobis- τινα χρόνον ὑμῖν συγχινόμενοι ? Ὁ ποχβς πολυχεύμο-
cum versanturl Ο fontem lnrge se effundentem, νος, οἴους ἐόειξε τοὐς ἀρυομενουςl Λύτὸν χὰρ ἐδόκουν
quales præstilit haurientes lIpsum enima morosuma (22) όρᾷν iν τῶ λόνῳ λάλῳ συνόντα γυναίῳ. βαπνουν
videbpar maihi videre in oratione cum garrula mu- γὰρ λόχον ἐπὶ χθονὸς Λιβάνιος ἐγραψεν, ὅς μόνος τοῖς
liercula verssntema. Vivumt enim et animaatum ser- λόγοις ψυχὸν ἐχαρίσατο.
monem scripsit in terrs Libanius, qui solus ver-
bis nnnimam largitus est.
EmusTOLA CCCCν·.
Oratias agit Libanιus, ac oicissim a Baslid petit ut ad se mitat orationem contra ebretatem.
Dibanius Basiiο.
Nunc cognovi me esse, quod dicor: laudante
enim me Basilio, ex omunibus victoriam reporto.Εt
cum tuum suffrngium scceperir, licet maibi su-
· Alias CIX.
Aliaε CiX.
· Aliaε CLI.
(1ῷ) Ἐὐράμενος. Ita codices εex. Edii εὐρόμενος.
(2η Τοιοὐτῳ. Hal. τοσούτῳ.
(21) Μικροῦ di. Coisd. secundus et Reg. secundus
μικροῦ δεῖν.
(22) Ἐδόκοῦν. Addit cοῖστ Bari. τὸν ὀύσκολον,
atque uti diceboant,certamen maximoum erat, asteo
ut concurrenfibpus omanibus nemo aius in urbe
compareret, nisi sclus decertans bibanius, et quæ-
libet ætas auscnltans. Nemo enim volebat a certa-
mainibus abesse, non qui in dignitatis splendore
constitutus, non qui in mlitum ordinibus ilustris,
non operarii et artifices. Quin et mulieres certa-
nini interesse festinabant.Quodnam autem certu-
men erat ? quæ oratio omnem populi conventum
coligens ? Narrsverunt homainem morosum orα-
tione descriptum et expressum fuisse. Quam ora-
tionem adeo visam admirabpilema mittere ne pigre-
ris, ut et ego sermonum tuorum laudator sima.Qui
enim laudo Libpanium, etiam sine operibus, qua-
lis ero, laudum adeptus argumentum?
EmusroLA cCCLIr.
Mittit Libanius suam De homine maoroso orationem, 4scue tremere stgniᾶcat ac pene mente dqjici,
dum tam arguti judicis acumen formidat.
Libanius Basiliο.
Ecce misi tibimaeam orationem, sudore difluens.
Quonodo enim sudore non perlunderer, ei virο χὰρ ούκ ἔμελλον, ἀνᾶρὶ τοιούτω (20) πέμπων τὸν λόγον,
orationem maittens, cujus ea est dicendi facultas, ὅς ἐκανός iστι τήν Πλάτωνος σοφίαν καὶ Δομοσβενους
ut latonis sapientiam, et Demosthenis vehemaen- ειινότοτα τῇ περὶ τοὐς λοχους εύμαθεία ὀεῖξαι θρυλ-
iam frustra jactatss esse convincere queat? Se- λουμένας μαάτον ; Τὸ ἐὲ ἐμὸν τοιοῦτον, οἰον κώνωψ
mo autem raeus perinde est, ac si culicem confe- ἐλέφαντι παραλλόμενος. Ὁθεν πέφρικα καὶ τρέμω, τὸν
ras elephanti. Hinc horreo ac tremo, cum eam θμέραν λοχιζόμνος, καβ· ἦν ἐπισκέψο τοὐς λόγους·
diem mecum reputo, quu resm inspicies oratiο- μικροῦ ἀὲ (21) καὶ τῶν φρενῶν ἐκπέπτωκα.
nem; imo etiam fere mente lapsus sum.
A6X sToLA ccCLuIr.
Εαμdat Baslius orationem Eibani ad se missam.
Basilius ibaniο.
admiratus suma. Ο musæ, et litteræ, et Athenæ, Ὁ μοῦσαι, καὶ λόγοι, καὶ Ἀθήναι, οἴα τοῖς ἐρασταῖς
qualia largimoini vestris amaatoribus l Quales fruc- δωρεῖσθε l Οἱους κομίζονται τοὐς καρποὺς, οἱ βραχύν
tus ferunt qui per breve quoddam tempus vobis- τινα χρόνον ὑμῖν συγχινόμενοι ? Ὁ ποχβς πολυχεύμο-
cum versanturl Ο fontem lnrge se effundentem, νος, οἴους ἐόειξε τοὐς ἀρυομενουςl Λύτὸν χὰρ ἐδόκουν
quales præstilit haurientes lIpsum enima morosuma (22) όρᾷν iν τῶ λόνῳ λάλῳ συνόντα γυναίῳ. βαπνουν
videbpar maihi videre in oratione cum garrula mu- γὰρ λόχον ἐπὶ χθονὸς Λιβάνιος ἐγραψεν, ὅς μόνος τοῖς
liercula verssntema. Vivumt enim et animaatum ser- λόγοις ψυχὸν ἐχαρίσατο.
monem scripsit in terrs Libanius, qui solus ver-
bis nnnimam largitus est.
EmusTOLA CCCCν·.
Oratias agit Libanιus, ac oicissim a Baslid petit ut ad se mitat orationem contra ebretatem.
Dibanius Basiiο.
Nunc cognovi me esse, quod dicor: laudante
enim me Basilio, ex omunibus victoriam reporto.Εt
cum tuum suffrngium scceperir, licet maibi su-
· Alias CIX.
Aliaε CiX.
· Aliaε CLI.
(1ῷ) Ἐὐράμενος. Ita codices εex. Edii εὐρόμενος.
(2η Τοιοὐτῳ. Hal. τοσούτῳ.
(21) Μικροῦ di. Coisd. secundus et Reg. secundus
μικροῦ δεῖν.
(22) Ἐδόκοῦν. Addit cοῖστ Bari. τὸν ὀύσκολον,