PG 32, col. 1098
In inglese: The Letters 357
ζειν μετὰ σοβαροῦ τοῦ βαδίσματος, οἴά τις ἀλαζών perbo gressu incedere, instar nominis jsctsntioris
τοὐς παντας περιφροαῶν. Ἐπεὶ οὖν καὶ σοὶ κατὰ omanes contemnenlis. Quoniam igitur et ipse oru-
μέθος λόχος πεπόνται, βουλόμεθα τούτῳ περιτυ- Iionem contra ebrietatem elaboorasli,eam volumaus
χεῖν. Ἀλλά κομψόν μν τι λέγειν ούκ ἐθμλω· ὁ ὀὲ legere. Interea tamaen lepidi. quidquam dicere
λόφος δφθεὶς ὀιθαξει με τὸν τοῦ λγειν (24) τέχνον. nolo : sed ipss me oratio, ubi eam videro, artem
dicendi docebit.
EmuSTOLA cCCIν·.
Eibanius Nasilo primas εlocuentiæ defert.
Eibanius Aaslο.
Athenisne habitas, Basili, et tui ipsius oblitua
es? Non enima Cæsariensium filii hæc audire po-
tuerunt. Mes enim lingua his assueta non erat:
sed velutin præcipiti quodamloco incederem, vο-
cum novitate pereulsa, et maibi patri dicebat: Pa-
ter, ists non docuisti : Homaerus est hic vir, imο
lato, imao Aristotcles, imoo Susariο. qui nihit
ignoravit. Atque hæc quidem lingua. Τu vero,
Dasili, velim laudare me possis ob talia.
EmsoLA cCCLνI·.
Aespondet Aaslius epistolæ præcedenti, secue discipulum piscatorum esse proiteίur.
Aasilius Eibaniο.
Quæ seribis, accipio quidem lætus : sed duma
μένοις ὀὲ πρὸς ἔ γράφεις ἀντεπιστέλλειν, ἀχῶν exigis, ut nd en quæ scripsisti, reseribam, sum
Τί χέρ ἔν εἴποιμεν πρός ούτως ττικίζουσαν χλῶτ- anxius. Quid enim ad linguam adeo atticissantem
ταν, πλήν ὅτι ἀλιέων εἰμὶ μαθητὸς, ὁμολοχῶ και dixerim, nisi me piscatorum esse discipulum pro-
fiteri sc gaudere.
A62 EmusoLs cCCLV··.
Rogat Aesilium Libanius ut sibi muærorem soloat exæ aliquo illius epistola eonceptum.
Eibanius Basilio.
Τί παθῶν 9κσίλεαος ἐδυσχέρανιν τὸ γράμμα, τῆς Quid passus Dusilius moleste tulit litteras, phi-
φιλοσοφίας τὸ γνῶρισμα; Παιζειν παρʼ ὑμῶν ἐδι.- losophiæ specimen? Ludere a vobis edocti sumus:
δέέχγθημεν· ἀλλʼ ὅμως τὰ παίφνια σεμνὰ, καὶ οἰονεὶ verumtamaen indicra gravis sunt, ac veluti cani-
πολιᾷ πρέποντα. Ἀλλὰ πρὸς τὅς φιλίας αύτβς καὶ tiem decentia. Sed per nmicitiama ipsama comamu-
τῶν κοινῶν ἀιατριβῶν, λῦσόν μοι τῆν ἀθυμίαν, ὅν nesque scholas, mihi solve mœrorem, quema pepe-
.. οὐὲν rit mihi epistola, n..
.. nequnqusm diffe-
rens.
EesToLA cCCLVIuI·,
Dotet Eibanius φuod non sit cum Basilio, gratulatur quod juvenum curam suadente Alcimo susceperit
Eibanius Daslο.
Ο tempors illa, quibus cuncts invicem eramous.
Nunc scerbe sejuncti sumus : vos quidem vobis
mutuo politi; ego vero pro vobis neminema habens
vestri similem. Porro Alcimum nndio res juvenum
in senectute audere, et ad Romam volare, post-
qunm eum laborem tibi imposuit, ut eum pueris
mnnens. Τu vero, cum circs alis quoque mnnsue-
tus sis, hoc etiama non ægre feres; quandoquidem
nec molestum tibi fuit, ut ad nos prior scriberes.
7 Alias cau.
·· Εας Cotelerii ΔMonument. Ee. Gr. t. I, p. θ6.
r· Ibid.
τοὐς παντας περιφροαῶν. Ἐπεὶ οὖν καὶ σοὶ κατὰ omanes contemnenlis. Quoniam igitur et ipse oru-
μέθος λόχος πεπόνται, βουλόμεθα τούτῳ περιτυ- Iionem contra ebrietatem elaboorasli,eam volumaus
χεῖν. Ἀλλά κομψόν μν τι λέγειν ούκ ἐθμλω· ὁ ὀὲ legere. Interea tamaen lepidi. quidquam dicere
λόφος δφθεὶς ὀιθαξει με τὸν τοῦ λγειν (24) τέχνον. nolo : sed ipss me oratio, ubi eam videro, artem
dicendi docebit.
EmuSTOLA cCCIν·.
Eibanius Nasilo primas εlocuentiæ defert.
Eibanius Aaslο.
Athenisne habitas, Basili, et tui ipsius oblitua
es? Non enima Cæsariensium filii hæc audire po-
tuerunt. Mes enim lingua his assueta non erat:
sed velutin præcipiti quodamloco incederem, vο-
cum novitate pereulsa, et maibi patri dicebat: Pa-
ter, ists non docuisti : Homaerus est hic vir, imο
lato, imao Aristotcles, imoo Susariο. qui nihit
ignoravit. Atque hæc quidem lingua. Τu vero,
Dasili, velim laudare me possis ob talia.
EmsoLA cCCLνI·.
Aespondet Aaslius epistolæ præcedenti, secue discipulum piscatorum esse proiteίur.
Aasilius Eibaniο.
Quæ seribis, accipio quidem lætus : sed duma
μένοις ὀὲ πρὸς ἔ γράφεις ἀντεπιστέλλειν, ἀχῶν exigis, ut nd en quæ scripsisti, reseribam, sum
Τί χέρ ἔν εἴποιμεν πρός ούτως ττικίζουσαν χλῶτ- anxius. Quid enim ad linguam adeo atticissantem
ταν, πλήν ὅτι ἀλιέων εἰμὶ μαθητὸς, ὁμολοχῶ και dixerim, nisi me piscatorum esse discipulum pro-
fiteri sc gaudere.
A62 EmusoLs cCCLV··.
Rogat Aesilium Libanius ut sibi muærorem soloat exæ aliquo illius epistola eonceptum.
Eibanius Basilio.
Τί παθῶν 9κσίλεαος ἐδυσχέρανιν τὸ γράμμα, τῆς Quid passus Dusilius moleste tulit litteras, phi-
φιλοσοφίας τὸ γνῶρισμα; Παιζειν παρʼ ὑμῶν ἐδι.- losophiæ specimen? Ludere a vobis edocti sumus:
δέέχγθημεν· ἀλλʼ ὅμως τὰ παίφνια σεμνὰ, καὶ οἰονεὶ verumtamaen indicra gravis sunt, ac veluti cani-
πολιᾷ πρέποντα. Ἀλλὰ πρὸς τὅς φιλίας αύτβς καὶ tiem decentia. Sed per nmicitiama ipsama comamu-
τῶν κοινῶν ἀιατριβῶν, λῦσόν μοι τῆν ἀθυμίαν, ὅν nesque scholas, mihi solve mœrorem, quema pepe-
.. οὐὲν rit mihi epistola, n..
.. nequnqusm diffe-
rens.
EesToLA cCCLVIuI·,
Dotet Eibanius φuod non sit cum Basilio, gratulatur quod juvenum curam suadente Alcimo susceperit
Eibanius Daslο.
Ο tempors illa, quibus cuncts invicem eramous.
Nunc scerbe sejuncti sumus : vos quidem vobis
mutuo politi; ego vero pro vobis neminema habens
vestri similem. Porro Alcimum nndio res juvenum
in senectute audere, et ad Romam volare, post-
qunm eum laborem tibi imposuit, ut eum pueris
mnnens. Τu vero, cum circs alis quoque mnnsue-
tus sis, hoc etiama non ægre feres; quandoquidem
nec molestum tibi fuit, ut ad nos prior scriberes.
7 Alias cau.
·· Εας Cotelerii ΔMonument. Ee. Gr. t. I, p. θ6.
r· Ibid.