PG 32, col. 1103
esse ac solum Deum Patrem: quo pacto unus
Adam, hominum generis princeps; et unus Da-
vid, regii generis auctor. Atque ita, unum esse
genus superpositum, aut unam materiam subje-
ctam, in Patre et Filio, a cogitatis auferetur,
cum principalem assumpserimus proprietatem su-
premi principii, et genera ex generum principi-
bus, ad unigenitam prolem ex uno principio
orientem. Nam aliquatenus tantum ejusmodi res
in similitudinem veniunt. Quoniam neque Ada~
mo, ut per Deum condito, et nobis, ut per ho-
mines genitis, unum superponitur genus; sed
ipse est hominum principium : neque materia
communis est illi nobiscum; sed ipse est cun-
ctorum hominum fundamentum.Neque etiam erga
Davidem ac genus ex Davide ortum, id praeiu-
telligitur, in quantum est David: quandoquidem
Davidis proprietas, a Davide incipit, et fun-
damentum omnium qui ex eo originem ducunt,
ipse est : sed quia haec deficiunt, in quan-
tum aliae sunt communitates omnium hominum
ad invicem, quales fratrum : at'circa Patrem et
Filium hoc non reperies, sed ex toto Pater prin-
cipium, et Filius ex principio. Quare nec distri-
butio est primi in secundum, velut in corporibus,
verum generationis productio: neque enim Pa-
tris proprietas velut in Filium divisa fuit, sed
Filii proprietas ex paterna prodiit: idem in di-
versitate, et diversum in identitate : quomodo
dicitur Patrem esse in Filio, et Filium in Patre.
Neque enim diversitas absolute servabit verita-
tem filiationis, nec rursus identitas indivisionem
hypostaseos : sed utrumque conjunctum est ac
unius modi; idem diverse, et diversum eodem
modo; ut vocabula, quae ad rei declarationem
pertingere nequeunt,'per vim adducantur : con-
iirmante intelligentiam n0stram Domino, cum
per vocem major ⁵ο Patrem quidem in aequalitate
majorem exhibet, Filium vero in minori gradu
praeditum aequalitate: quod_docuit, in ejusdem
speciei quidem, at inferiori 465 ⁵Ιιιιιιὶῐιο intelli-
gere Filium; non immutando substantiam, sed
considerando idem, et superius et in ordine infe-
riori. At enim qui substantiam in nulla identitate
admittunt, similitudinem extrinsecus afferentes
Filio adjiciunt: quod sane ad ipsos quoque ho.
mines transit qui Deo assimilati sunt. Qui vero
cognoscunt similitudinem creaturis convenientem,
in identitate quidem Filium cum Patre conjun-
gunt; sed identitate submissiore; ne ipse Pater sit,
vel pars Patris; quae potenter demonstrantur per illud, Alius Filius; sic Deus, non ut ille, sed ut
⁵ο Joan. xw, 28.
(28) Fort. μείζονα με ἐν ισ. COTELER.
Adam, hominum generis princeps; et unus Da-
vid, regii generis auctor. Atque ita, unum esse
genus superpositum, aut unam materiam subje-
ctam, in Patre et Filio, a cogitatis auferetur,
cum principalem assumpserimus proprietatem su-
premi principii, et genera ex generum principi-
bus, ad unigenitam prolem ex uno principio
orientem. Nam aliquatenus tantum ejusmodi res
in similitudinem veniunt. Quoniam neque Ada~
mo, ut per Deum condito, et nobis, ut per ho-
mines genitis, unum superponitur genus; sed
ipse est hominum principium : neque materia
communis est illi nobiscum; sed ipse est cun-
ctorum hominum fundamentum.Neque etiam erga
Davidem ac genus ex Davide ortum, id praeiu-
telligitur, in quantum est David: quandoquidem
Davidis proprietas, a Davide incipit, et fun-
damentum omnium qui ex eo originem ducunt,
ipse est : sed quia haec deficiunt, in quan-
tum aliae sunt communitates omnium hominum
ad invicem, quales fratrum : at'circa Patrem et
Filium hoc non reperies, sed ex toto Pater prin-
cipium, et Filius ex principio. Quare nec distri-
butio est primi in secundum, velut in corporibus,
verum generationis productio: neque enim Pa-
tris proprietas velut in Filium divisa fuit, sed
Filii proprietas ex paterna prodiit: idem in di-
versitate, et diversum in identitate : quomodo
dicitur Patrem esse in Filio, et Filium in Patre.
Neque enim diversitas absolute servabit verita-
tem filiationis, nec rursus identitas indivisionem
hypostaseos : sed utrumque conjunctum est ac
unius modi; idem diverse, et diversum eodem
modo; ut vocabula, quae ad rei declarationem
pertingere nequeunt,'per vim adducantur : con-
iirmante intelligentiam n0stram Domino, cum
per vocem major ⁵ο Patrem quidem in aequalitate
majorem exhibet, Filium vero in minori gradu
praeditum aequalitate: quod_docuit, in ejusdem
speciei quidem, at inferiori 465 ⁵Ιιιιιιὶῐιο intelli-
gere Filium; non immutando substantiam, sed
considerando idem, et superius et in ordine infe-
riori. At enim qui substantiam in nulla identitate
admittunt, similitudinem extrinsecus afferentes
Filio adjiciunt: quod sane ad ipsos quoque ho.
mines transit qui Deo assimilati sunt. Qui vero
cognoscunt similitudinem creaturis convenientem,
in identitate quidem Filium cum Patre conjun-
gunt; sed identitate submissiore; ne ipse Pater sit,
vel pars Patris; quae potenter demonstrantur per illud, Alius Filius; sic Deus, non ut ille, sed ut
⁵ο Joan. xw, 28.
(28) Fort. μείζονα με ἐν ισ. COTELER.