PG 32, col. 224
In inglese: The Letters 2.1
Βασίλειος Γρηγορίῳ (56).
l. Ἐπέγνων σου τὴν ἐπιστολὴν, ὥσπερ οἱ τοὺς τῶν
φίλων παῖδας ἐκ τῆς ἐπιφαινόμενης αὐτοῖς ὁμοιότη-
τοι,⁹ πρὸς τοὺς τεκόντας ἕπιγινώσκουσι (57). Τὸ γὰρ
μὴ μέγα εἶναι φῆσαι τὴν τοῦ τόπου κατασκευὴν (58)
πρὸς τὸ ἐμποιῆσαι ὁρμήν τινα τῇ ψυχῇ σου εἰς τὸν
μεθ’ ἡμῶν βίον, πρὶν ἂν περὶ τοῦ τρόπου τι μάθῃς
καὶ τῆς διαγωγῆς, σὸν ἦν ὅντως τὸ διανόημα, καὶ
τῆς σῆς ψυχῆς ἄξιον (59), τῆς πάντα τὰ τῇδε μηδὲν
τιθεμένης, πρὸς τὴν ἐν ἐπαγγελίαις ἡμῖν ἀποκειμέ-
νην μακαριότητα, Ἐγὼ δι ἃ μέν ποιῶ αὐτὸς ἐπὶ
τῆς ἐσχατιᾶς ταύτης νυκτὸς καὶ ἡμέρας, γράφειν
αἰσχύνομαι. Κατέλιπον μεν γὰρ τὰς ἐν ἄστει δια-
τριϐὰς, ὡς μυρίων κακῶν ἀφορμὰς, ἐμαυτὸν δὲ οὔπω
ἀπολιπεῖν ἠδυνήθην. Ἀλλ’ ὅμοιός εἰμι τοῖς ἓν θα-
λάσση ὑπὸ τῆς κατὰ τὸν πλοῦν ἀπειρίας ἀπορουμέ-
νοις (60) καὶ ναυτιῶσινσ οἳ τῷ μεγέθει τοῦ πλοίου
δυσχεραίνουσιν, ὡς πολὺν τόν σάλον παρεχομένῳ,
κάκεῖθεν ἐπὶ τόν λέμϐον ἦ τὸ ἀκάτιον μεταϐαίνοντες»
πανταχοῦ ναυτιῶσι καὶ ἁποροῦνται· συμμετέρχεται
γὰρ αὐτοῖς ἧ ἀηδία (6i) καὶ η χωλή. Τοιοῦτον οὖν τι
καὶ τό ἡμέτερον. Τὰ γὰρ ἓνοικα πάθη συμπεριφὲ-
ροντες, πανταχοῦ μετά τῶν ὁμοίων θορύϐων ἐσμέν.
ὥστε οὐδὲν μέγα τῆς ἐρημίας ἀπωνοὲμεθα ταύτης.
Ἃ μέντοι ποιεῖν ἔχει, καὶ ὅθεν ὑπῆρξεν ἃν ἡμῖν τῶν
ἰχνῶν ἔχεσθαι τοῦ πρὸς σωτηρίαν καθηγησαμένου
(Εἴ τις γὰρ, φησι θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνη-
σάσθω ἐαυτὸν, καὶ ἀράτω τόν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ
ἑκολουθείτω μοι), ταῦτα ἐστιν.
2. Ἐν ἠσυχίᾳ (62) τόν νοῦν ἔχειν ⁴ιιέιριίσθαι προσ-
ἡκει. Ὠς γὰρ ὀφθαλμὸν περιαγόμενον συνεχῶς, καὶ
νῦν μὲν ἐπὶ τὰ πλαγια περιφερόμενον, νῦν δὲ πρὸς
τὰ ἄνω καὶ κάτω πυκνὰ μεταστρεφόμενον, ἰδεῖν ἕν-
αργῶς τό ὑποκείμενον. (63) οὐχ οἷον τε, ἀλλὰ χρὴ πρόςο
ερεισθῆναι τὴν ὄψιν τῷ ὁρωμένῳ, εὶ μέλλοι ἐναργῆ
αὐτοῦ ποιεῖσθαι τὴν θέαν’ οὕτω καὶ νοῦν ἀνθρώπου
ὑπὸ μυρίων τῶν κατὰ τὸν κόσμον φροντίδων περιελ-
tio Parisiensis ἀκηδία. Sed mss. codices δειλία,
pavor, quae vox minus commodavidetur Com-
befisio. l’aulo post codices nonnulli μέγα ἔνι-τῆ ς.
Sed Basilius praepositionem post hoc verbum
apponere non solet. Subinde plerarumque codi-
cum auctoritate addidimus Voculam a'v, et dele-
vimusfieepostmuéw- . ._ .
(62) Ἐν ἡσυχία. Ante has voces legitur in editis
πρῷῖον μέν, quod, cum ab omnibus nostris absit
cedicibus m'ss., expungendum duximus.
Καὶ κάτω... ἐῶαργῶς τό ῦποκειμενον. Sic vete-
reslibri magno consensu. Editi καὶ τὰ κάτωρ.. ,ἐναρ-
γὼς οὐχ οἶόν τι. Habent etiam καὶ κάτω editiones
Haganoensis et Basileensis. Mox tres codices ,τῷ
ὁρατω. Ibidem deest αὐτοῦ post _évap'/fi in codice
Vaticano etuno ex Combefisianis.
l. Ἐπέγνων σου τὴν ἐπιστολὴν, ὥσπερ οἱ τοὺς τῶν
φίλων παῖδας ἐκ τῆς ἐπιφαινόμενης αὐτοῖς ὁμοιότη-
τοι,⁹ πρὸς τοὺς τεκόντας ἕπιγινώσκουσι (57). Τὸ γὰρ
μὴ μέγα εἶναι φῆσαι τὴν τοῦ τόπου κατασκευὴν (58)
πρὸς τὸ ἐμποιῆσαι ὁρμήν τινα τῇ ψυχῇ σου εἰς τὸν
μεθ’ ἡμῶν βίον, πρὶν ἂν περὶ τοῦ τρόπου τι μάθῃς
καὶ τῆς διαγωγῆς, σὸν ἦν ὅντως τὸ διανόημα, καὶ
τῆς σῆς ψυχῆς ἄξιον (59), τῆς πάντα τὰ τῇδε μηδὲν
τιθεμένης, πρὸς τὴν ἐν ἐπαγγελίαις ἡμῖν ἀποκειμέ-
νην μακαριότητα, Ἐγὼ δι ἃ μέν ποιῶ αὐτὸς ἐπὶ
τῆς ἐσχατιᾶς ταύτης νυκτὸς καὶ ἡμέρας, γράφειν
αἰσχύνομαι. Κατέλιπον μεν γὰρ τὰς ἐν ἄστει δια-
τριϐὰς, ὡς μυρίων κακῶν ἀφορμὰς, ἐμαυτὸν δὲ οὔπω
ἀπολιπεῖν ἠδυνήθην. Ἀλλ’ ὅμοιός εἰμι τοῖς ἓν θα-
λάσση ὑπὸ τῆς κατὰ τὸν πλοῦν ἀπειρίας ἀπορουμέ-
νοις (60) καὶ ναυτιῶσινσ οἳ τῷ μεγέθει τοῦ πλοίου
δυσχεραίνουσιν, ὡς πολὺν τόν σάλον παρεχομένῳ,
κάκεῖθεν ἐπὶ τόν λέμϐον ἦ τὸ ἀκάτιον μεταϐαίνοντες»
πανταχοῦ ναυτιῶσι καὶ ἁποροῦνται· συμμετέρχεται
γὰρ αὐτοῖς ἧ ἀηδία (6i) καὶ η χωλή. Τοιοῦτον οὖν τι
καὶ τό ἡμέτερον. Τὰ γὰρ ἓνοικα πάθη συμπεριφὲ-
ροντες, πανταχοῦ μετά τῶν ὁμοίων θορύϐων ἐσμέν.
ὥστε οὐδὲν μέγα τῆς ἐρημίας ἀπωνοὲμεθα ταύτης.
Ἃ μέντοι ποιεῖν ἔχει, καὶ ὅθεν ὑπῆρξεν ἃν ἡμῖν τῶν
ἰχνῶν ἔχεσθαι τοῦ πρὸς σωτηρίαν καθηγησαμένου
(Εἴ τις γὰρ, φησι θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνη-
σάσθω ἐαυτὸν, καὶ ἀράτω τόν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ
ἑκολουθείτω μοι), ταῦτα ἐστιν.
2. Ἐν ἠσυχίᾳ (62) τόν νοῦν ἔχειν ⁴ιιέιριίσθαι προσ-
ἡκει. Ὠς γὰρ ὀφθαλμὸν περιαγόμενον συνεχῶς, καὶ
νῦν μὲν ἐπὶ τὰ πλαγια περιφερόμενον, νῦν δὲ πρὸς
τὰ ἄνω καὶ κάτω πυκνὰ μεταστρεφόμενον, ἰδεῖν ἕν-
αργῶς τό ὑποκείμενον. (63) οὐχ οἷον τε, ἀλλὰ χρὴ πρόςο
ερεισθῆναι τὴν ὄψιν τῷ ὁρωμένῳ, εὶ μέλλοι ἐναργῆ
αὐτοῦ ποιεῖσθαι τὴν θέαν’ οὕτω καὶ νοῦν ἀνθρώπου
ὑπὸ μυρίων τῶν κατὰ τὸν κόσμον φροντίδων περιελ-
tio Parisiensis ἀκηδία. Sed mss. codices δειλία,
pavor, quae vox minus commodavidetur Com-
befisio. l’aulo post codices nonnulli μέγα ἔνι-τῆ ς.
Sed Basilius praepositionem post hoc verbum
apponere non solet. Subinde plerarumque codi-
cum auctoritate addidimus Voculam a'v, et dele-
vimusfieepostmuéw- . ._ .
(62) Ἐν ἡσυχία. Ante has voces legitur in editis
πρῷῖον μέν, quod, cum ab omnibus nostris absit
cedicibus m'ss., expungendum duximus.
Καὶ κάτω... ἐῶαργῶς τό ῦποκειμενον. Sic vete-
reslibri magno consensu. Editi καὶ τὰ κάτωρ.. ,ἐναρ-
γὼς οὐχ οἶόν τι. Habent etiam καὶ κάτω editiones
Haganoensis et Basileensis. Mox tres codices ,τῷ
ὁρατω. Ibidem deest αὐτοῦ post _évap'/fi in codice
Vaticano etuno ex Combefisianis.