PG 32, col. 237
In inglese: The Letters 5
Κλεάνθην, μισθῷ ὕδωρ τοῦ φρέατος ἀπαντλοῦντα,
ὅθεν αὐτὸς τε διέζη, καὶ τοῖς διδασκάλοις μισθούς
ὑπετέλει. Τὸν δὲ Διογένην οὐδὲ ἓπαύσατὸ ποτε θαυ-
μάζων, τοῖς παρά τῆς φύσεως μόνοις ἀρκεῖσθαι
οιλοτῐμούμενον · ὡς καὶ τὸ κισσύϐιον ἀπορρῖψαι (17),
ἐπειδήπερ παρά παιδὸς ἐδιδάχθη κοίλαις ταῖς χερσὶν
ἰπικύπτων πίνειν. Ταῦτα ἄν σοι καὶ τὴ τοιαῦτα ἡ
σύνοικος ἡμῶν (18) πενία μέμψαιτο, ταῖς μεγαλο-
δωρεαίς ἒξοικισθείσα νῦν. Προσθείη δε καὶ ἀπειλήν
τινα· ὅτι, Εἴ σε ἐνταῦθα πάλιν λάϐοιμι, Σικελικὴν
ἦ Ἰταλιῶτιν τρυφὴν ἀποδείξω τὰ πρότερα· οὕτω σε
ἀκριϐῶς τοῖς παρ’ ἕμαυτῆς ἀμυνοῦμαι. Καὶ ταῦτα
μὲν δὴ τοιαῦτα. Ἦσθην δὲ ἀκούσας ἧρχθαί σε
τῆς θεραπείας ἤδη ο καὶ εὔχομαί σε (19) ὄνασθαι
αὐτῆς. Πρέποι δι’ ἆντῇ ἱερᾷ σου ψυχῇ ἄλυπος ύπη-
ρεσία σώματος.
ΕΠΙΣΤΟΛΗ Ε’.
Νεκταρίῳ παραμυθητική (20).
ι. Οῧπω εἶχον τρίτην ἦ τετάρτην ἡμέραν πληγεὶς
ἐπὶ τῇ ἀκοῇ τοῦ ἀφορήτου πάθους, καὶ ἔτι ἀμφίϐολος
⁵ ὢν, διὰ τὸ μηδὲ σαφῶς δυνηθῆναι ἡμῖν τῶν ἀνιαρῶν,
τὸν μηνυτὴν τὸ συμϐὰν διηγήσασθαι, καὶ τῷ (2i)
ἀπεύχεσθαι ἀληθῆ εἶναι, δυσπαραδέκτως ἔχων πρὸς
τά θρυλλούμενα, ἐδεξάμην γράμμα τοῦ ἐπισκόπου
ἀκριϐῶς σημαῖνον τὴν ἀπευκτὴν ἀγγελίαν. Ἐφ’
ᾧ ὅσον μὲν ἕστέναξα, καὶ ὅσον ἀφῆκα δάκρυον,
τί χρή καὶ λέγειν; Καὶ γὰρ τίς οὕτω λίθινος τὴν
καρδίαν , ἣ ἔξω παντελῶς τῆς ἀνθρωπίνης φύ-
ὧστε ἀπαθῶς ἐνεγκεῖν τὸ συμϐὰν, ᾖ μετρίῳ
πως,
πάθει (22) τήν ψυχὴν καταληφθῆναι; Οἰκου λαμ-
προῦ διαδοχὴ, ἔρεισμα γένους, πατρίδος ἐλπὶς, γο-’
νέων εὐσεϐῶν βλάστημα ύπὸ μυρίαις εύχαῖς ἑν-
ιντραφὶν, ἐν αὐτῶ τῷ ἄνθει τῆς ηλικίας ὅν, ἐν με·
σου (23) τῶν πατρικῶν χειρῶν ἀναρπασθεὶς οἴχεται.
Ταῦτα ποίαν ἀδάμαντος φύσιν οὐχ ἰκανά ἐκλῦσαι,
καὶ εὶς συμπάθειαν ἀγαγείν; Ὠστε οὐδὲν μέγα, εἰ
καὶ ἡμῶν διὰ βάθους ἥψατο τὸ κακὸν, ὁλοκλήρως ἐξ
ἀρχῆς προσπεῳυκότων ύμῖν, καὶ τάς τε εὐφροσύ-
νας ὑμῶν καὶ τάς λύπας ἰδίας ἑαυτῶν ποιουμένων.
Καίτοιγε ἐδόκει, τὸν γε μέχρι τοῦ παρόντος χρό-
νον (24), ιΜγα εἶναι τὰ λυποῦντα ὑμᾶς, ἐν τοῖς
(16) ξυνελαύνεις. Ante hanc vocem legitur ὃτι
in duobus mss.
ρρῖψαιηΕάίξξφ Pa'risiensis addit ποτέ,
(7) Ἀπο
(7) Απορ tutan-nuntio rd'l'l.516.llfil=i uuuu ποτε,
quae vox _zi0eest_ln aliis editionibus etpmniln‘rs
mss. Paulo pQSt__éfiLXI3ETw‘f legitur in tribus anti:
quissimis codicibus. Harl., Med. et Coisl. Editi
εγκνπτων .
(ιε) ἰιμςτξνς Αξειξοδξξξλξέξξέςξνωμῶν
et :fiéaovfidjfi ἡμῖν. Πξνία elegantius deest in An-
aiahs, 32.; ίιίνίιυξ. .ὶιδξιει,ῖ9ίξειῖι.ίὲξεέεξθιξὶ·
Sic septem antiqui codices.
t9) Εὔχοέξκί σεο
Editi ἐὔχομαί σλοιΖ
θητική. Sic Coisl. antiquior et editi.
(20) [παραλελυ
ὅθεν αὐτὸς τε διέζη, καὶ τοῖς διδασκάλοις μισθούς
ὑπετέλει. Τὸν δὲ Διογένην οὐδὲ ἓπαύσατὸ ποτε θαυ-
μάζων, τοῖς παρά τῆς φύσεως μόνοις ἀρκεῖσθαι
οιλοτῐμούμενον · ὡς καὶ τὸ κισσύϐιον ἀπορρῖψαι (17),
ἐπειδήπερ παρά παιδὸς ἐδιδάχθη κοίλαις ταῖς χερσὶν
ἰπικύπτων πίνειν. Ταῦτα ἄν σοι καὶ τὴ τοιαῦτα ἡ
σύνοικος ἡμῶν (18) πενία μέμψαιτο, ταῖς μεγαλο-
δωρεαίς ἒξοικισθείσα νῦν. Προσθείη δε καὶ ἀπειλήν
τινα· ὅτι, Εἴ σε ἐνταῦθα πάλιν λάϐοιμι, Σικελικὴν
ἦ Ἰταλιῶτιν τρυφὴν ἀποδείξω τὰ πρότερα· οὕτω σε
ἀκριϐῶς τοῖς παρ’ ἕμαυτῆς ἀμυνοῦμαι. Καὶ ταῦτα
μὲν δὴ τοιαῦτα. Ἦσθην δὲ ἀκούσας ἧρχθαί σε
τῆς θεραπείας ἤδη ο καὶ εὔχομαί σε (19) ὄνασθαι
αὐτῆς. Πρέποι δι’ ἆντῇ ἱερᾷ σου ψυχῇ ἄλυπος ύπη-
ρεσία σώματος.
ΕΠΙΣΤΟΛΗ Ε’.
Νεκταρίῳ παραμυθητική (20).
ι. Οῧπω εἶχον τρίτην ἦ τετάρτην ἡμέραν πληγεὶς
ἐπὶ τῇ ἀκοῇ τοῦ ἀφορήτου πάθους, καὶ ἔτι ἀμφίϐολος
⁵ ὢν, διὰ τὸ μηδὲ σαφῶς δυνηθῆναι ἡμῖν τῶν ἀνιαρῶν,
τὸν μηνυτὴν τὸ συμϐὰν διηγήσασθαι, καὶ τῷ (2i)
ἀπεύχεσθαι ἀληθῆ εἶναι, δυσπαραδέκτως ἔχων πρὸς
τά θρυλλούμενα, ἐδεξάμην γράμμα τοῦ ἐπισκόπου
ἀκριϐῶς σημαῖνον τὴν ἀπευκτὴν ἀγγελίαν. Ἐφ’
ᾧ ὅσον μὲν ἕστέναξα, καὶ ὅσον ἀφῆκα δάκρυον,
τί χρή καὶ λέγειν; Καὶ γὰρ τίς οὕτω λίθινος τὴν
καρδίαν , ἣ ἔξω παντελῶς τῆς ἀνθρωπίνης φύ-
ὧστε ἀπαθῶς ἐνεγκεῖν τὸ συμϐὰν, ᾖ μετρίῳ
πως,
πάθει (22) τήν ψυχὴν καταληφθῆναι; Οἰκου λαμ-
προῦ διαδοχὴ, ἔρεισμα γένους, πατρίδος ἐλπὶς, γο-’
νέων εὐσεϐῶν βλάστημα ύπὸ μυρίαις εύχαῖς ἑν-
ιντραφὶν, ἐν αὐτῶ τῷ ἄνθει τῆς ηλικίας ὅν, ἐν με·
σου (23) τῶν πατρικῶν χειρῶν ἀναρπασθεὶς οἴχεται.
Ταῦτα ποίαν ἀδάμαντος φύσιν οὐχ ἰκανά ἐκλῦσαι,
καὶ εὶς συμπάθειαν ἀγαγείν; Ὠστε οὐδὲν μέγα, εἰ
καὶ ἡμῶν διὰ βάθους ἥψατο τὸ κακὸν, ὁλοκλήρως ἐξ
ἀρχῆς προσπεῳυκότων ύμῖν, καὶ τάς τε εὐφροσύ-
νας ὑμῶν καὶ τάς λύπας ἰδίας ἑαυτῶν ποιουμένων.
Καίτοιγε ἐδόκει, τὸν γε μέχρι τοῦ παρόντος χρό-
νον (24), ιΜγα εἶναι τὰ λυποῦντα ὑμᾶς, ἐν τοῖς
(16) ξυνελαύνεις. Ante hanc vocem legitur ὃτι
in duobus mss.
ρρῖψαιηΕάίξξφ Pa'risiensis addit ποτέ,
(7) Ἀπο
(7) Απορ tutan-nuntio rd'l'l.516.llfil=i uuuu ποτε,
quae vox _zi0eest_ln aliis editionibus etpmniln‘rs
mss. Paulo pQSt__éfiLXI3ETw‘f legitur in tribus anti:
quissimis codicibus. Harl., Med. et Coisl. Editi
εγκνπτων .
(ιε) ἰιμςτξνς Αξειξοδξξξλξέξξέςξνωμῶν
et :fiéaovfidjfi ἡμῖν. Πξνία elegantius deest in An-
aiahs, 32.; ίιίνίιυξ. .ὶιδξιει,ῖ9ίξειῖι.ίὲξεέεξθιξὶ·
Sic septem antiqui codices.
t9) Εὔχοέξκί σεο
Editi ἐὔχομαί σλοιΖ
θητική. Sic Coisl. antiquior et editi.
(20) [παραλελυ