PG 33, col. 1068
στηρίου (3) οἷκον, καὶ πρὸς τάς δυσμὰς ἑστῶτες
ἠκούσατε καὶ προσετάττεσοε ἐκτείνειν τὴν χεῖρα’
καὶ ὡς παρόντι ἀπετάττεσθε τῷ Σατανᾷ. Χρή δὶ
τοῦτο ὑμᾶς εἰδέναι, ’ὀτι ἐν παλαιιᾶ ἱστορίᾳ οὗτος κεῖ-
ται ὁ τύπος. Ὅτε γὰρ Φαραὼ, ὁ πικρότατος καὶ
ὠμότατος τύραννος, κατέθλιϐε τῶν Ἐὅραίων τὸν
ἐλεύθερον λαὸν καὶ εὐγενῆ, ὁ Θεὸς ἀπέστειλε τὸν
Μωσῆν, ἐξάγειν αὐτοὺς ἐκ τῆς πονηρᾶς τῶν Αἰγυ-
πτίων δουλείας. Καὶ αἳματι μὲν ἀμνοῦ ἐχρίοντο αἱ
φλιαὶ ’ἱνα φύγῃ ὁ ἀλοθρεύων τοὺς τὸ σημεῖον ἔχοντας
τοῦ αἵματος οἷ’κους’ παραδόξως δὲ ἠλευθεροῦτο ὁ τῶν
Ἑϐραίων λαός. Ἐπειδὴ δὲ καί ἐλευθερωθέντας ὁ ἐχ-
θρὸς κατεδίωξε, καὶ παραδόξως εἶδε τήν θάλασσαν
αὐτοῖς τεμνομένην· ὅμως ἐχώρει (4), ἴχνη ἴχνεσι
συμϐάΑλων, καὶ παραχρῆμα ὁποϐρόχιος ἐγένετο, κα·
ταποντούμενος ἐν θαλάσσῃ Ἐρυθρᾷ.
Γ’. Μετάϐηθί μοι λοιπὸν ἀπὸ τῶν παλαιῶν ἐπὶ τὰ
νέα, ἀπὸ τοῦ τύπου ἐπὶ τήν ἀλήθειαν. Ἐκεῖ Μωσῆς
εἴς Αἴγυπτον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ πεμπόμενος· ἐνταῦθα
Χριστὸς ἐκ τοῦ Ηατρὸς εἰς τὸν κόσμον ἀποστελλόμε-
νον⁸ ὧδε Χριστὸς, ’ἱνα ῥύσηται τοὺς ἐν τῷ κόσμῳ ὑπὸ
τῆς ἁμαρτίας καταπονουμένους (5). Ἐκεῖ αἷμα ἀμνοῦ
ἀλοθρευτοῦ ἦν ἀποτρόπαιον· ἐνταῦθα τοῦ Ἀμνοῦ τοῦ
ἀμώμου Ἰησοῦ Χριστοῦ τὸ αἷμα δαιμόνων καθ-
ἔστηκε φυγαδευτήριον. Ἐκεῖνοςὸ τύραννος κατεδίω-
.. . ς . .. ε
κεν εως θαλασσης τον παλαιόν ἐκεινον λαόν* και σοὶ
ὁίταμὸς ὁ ἀναίσχυντος καὶ ἀρχέκακος οὗτος δαί-
μων, ἕως αὐτῶν ἠκολούθει τῶν σωτηρίων ναμάτων.
Ἐκεῖνος ὑποϐρύχιος γέγονεν ἐν θαλάσσῃ· καὶ οὗτος
ἐν τῷ σωτηρίῳ ὕδατι ἀφανίζεται.
Δ’. ⁴Λλλ’ ὃκουεις, τεταμένῃ τῃ χειρὶ ὡς πρὸς
παρόντα εἰπεῖν, ’Λποτάσσομαί σοι, Σατανᾶ. Βούλο-
nobis arcet Deus, eisque resistendi vim nobis in-
spirat. Tres ferte sensus illos respexit Cyrillus.
Secundus ad litteram magis accedit; eoque liben-
tius illum pra: oculis habuisse auctorem nostrum
existimem.— quod cat. 23, n7. 22, jubet post commu-
nionem calicisex humore labiis—adhaerente oculos,
frontem et reliquos sensus consecrari: qui mos
etiam aliarum Ecclesiarum Grzrcarum erat.
t2, Τήν γεγεγημένην. Ita omnes codd. Legeno
dum tamen videretur τῶν γεγενημένων, quod legit
vel supposuit Grod.
(3) ’[οῇ βαπτιστηρίμου. Coisl., τοῦ βαπτίσματος.
Ηοογρδιίὺιὶιιιῐη baptisterii vocat num._1t exterio-
rem aedem, ἐξώτερον-οἷκον, ut ab__ipso_ba_ptisterio,
quod _Sanctumr'sanc_torum appellat. distinguatur.
Loco ἀπετάττεσθε, valde suspicor legendum, ἀπο-
τάττεσθαι, abrenuntiare. Quod secutus est ~Grode-
cius. Paulo post, loco οὕτως, scripsimus, οὗτος, ex
codd. Roe, Casaub, Ottob. et Coisl.
(4) Ὀμὼς ἐχώρει. Legendum existimo, ὁμόσε
ἐχώρει, cominus institit.
ιδ) Καταπονουμὲνους. Cum editi habeant, θεατα-
ποντευμὲνους, άέηιενερεειέειὶιιιίωυβ ex codd._Ro_e,
Genovef., Ottob., ambobus Coisl., Casaub. et Grod.,
καταπονουμένους( quis vox multo melius respondet
verbo membri superioris, θλιϐόμενον.
ἠκούσατε καὶ προσετάττεσοε ἐκτείνειν τὴν χεῖρα’
καὶ ὡς παρόντι ἀπετάττεσθε τῷ Σατανᾷ. Χρή δὶ
τοῦτο ὑμᾶς εἰδέναι, ’ὀτι ἐν παλαιιᾶ ἱστορίᾳ οὗτος κεῖ-
ται ὁ τύπος. Ὅτε γὰρ Φαραὼ, ὁ πικρότατος καὶ
ὠμότατος τύραννος, κατέθλιϐε τῶν Ἐὅραίων τὸν
ἐλεύθερον λαὸν καὶ εὐγενῆ, ὁ Θεὸς ἀπέστειλε τὸν
Μωσῆν, ἐξάγειν αὐτοὺς ἐκ τῆς πονηρᾶς τῶν Αἰγυ-
πτίων δουλείας. Καὶ αἳματι μὲν ἀμνοῦ ἐχρίοντο αἱ
φλιαὶ ’ἱνα φύγῃ ὁ ἀλοθρεύων τοὺς τὸ σημεῖον ἔχοντας
τοῦ αἵματος οἷ’κους’ παραδόξως δὲ ἠλευθεροῦτο ὁ τῶν
Ἑϐραίων λαός. Ἐπειδὴ δὲ καί ἐλευθερωθέντας ὁ ἐχ-
θρὸς κατεδίωξε, καὶ παραδόξως εἶδε τήν θάλασσαν
αὐτοῖς τεμνομένην· ὅμως ἐχώρει (4), ἴχνη ἴχνεσι
συμϐάΑλων, καὶ παραχρῆμα ὁποϐρόχιος ἐγένετο, κα·
ταποντούμενος ἐν θαλάσσῃ Ἐρυθρᾷ.
Γ’. Μετάϐηθί μοι λοιπὸν ἀπὸ τῶν παλαιῶν ἐπὶ τὰ
νέα, ἀπὸ τοῦ τύπου ἐπὶ τήν ἀλήθειαν. Ἐκεῖ Μωσῆς
εἴς Αἴγυπτον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ πεμπόμενος· ἐνταῦθα
Χριστὸς ἐκ τοῦ Ηατρὸς εἰς τὸν κόσμον ἀποστελλόμε-
νον⁸ ὧδε Χριστὸς, ’ἱνα ῥύσηται τοὺς ἐν τῷ κόσμῳ ὑπὸ
τῆς ἁμαρτίας καταπονουμένους (5). Ἐκεῖ αἷμα ἀμνοῦ
ἀλοθρευτοῦ ἦν ἀποτρόπαιον· ἐνταῦθα τοῦ Ἀμνοῦ τοῦ
ἀμώμου Ἰησοῦ Χριστοῦ τὸ αἷμα δαιμόνων καθ-
ἔστηκε φυγαδευτήριον. Ἐκεῖνοςὸ τύραννος κατεδίω-
.. . ς . .. ε
κεν εως θαλασσης τον παλαιόν ἐκεινον λαόν* και σοὶ
ὁίταμὸς ὁ ἀναίσχυντος καὶ ἀρχέκακος οὗτος δαί-
μων, ἕως αὐτῶν ἠκολούθει τῶν σωτηρίων ναμάτων.
Ἐκεῖνος ὑποϐρύχιος γέγονεν ἐν θαλάσσῃ· καὶ οὗτος
ἐν τῷ σωτηρίῳ ὕδατι ἀφανίζεται.
Δ’. ⁴Λλλ’ ὃκουεις, τεταμένῃ τῃ χειρὶ ὡς πρὸς
παρόντα εἰπεῖν, ’Λποτάσσομαί σοι, Σατανᾶ. Βούλο-
nobis arcet Deus, eisque resistendi vim nobis in-
spirat. Tres ferte sensus illos respexit Cyrillus.
Secundus ad litteram magis accedit; eoque liben-
tius illum pra: oculis habuisse auctorem nostrum
existimem.— quod cat. 23, n7. 22, jubet post commu-
nionem calicisex humore labiis—adhaerente oculos,
frontem et reliquos sensus consecrari: qui mos
etiam aliarum Ecclesiarum Grzrcarum erat.
t2, Τήν γεγεγημένην. Ita omnes codd. Legeno
dum tamen videretur τῶν γεγενημένων, quod legit
vel supposuit Grod.
(3) ’[οῇ βαπτιστηρίμου. Coisl., τοῦ βαπτίσματος.
Ηοογρδιίὺιὶιιιῐη baptisterii vocat num._1t exterio-
rem aedem, ἐξώτερον-οἷκον, ut ab__ipso_ba_ptisterio,
quod _Sanctumr'sanc_torum appellat. distinguatur.
Loco ἀπετάττεσθε, valde suspicor legendum, ἀπο-
τάττεσθαι, abrenuntiare. Quod secutus est ~Grode-
cius. Paulo post, loco οὕτως, scripsimus, οὗτος, ex
codd. Roe, Casaub, Ottob. et Coisl.
(4) Ὀμὼς ἐχώρει. Legendum existimo, ὁμόσε
ἐχώρει, cominus institit.
ιδ) Καταπονουμὲνους. Cum editi habeant, θεατα-
ποντευμὲνους, άέηιενερεειέειὶιιιίωυβ ex codd._Ro_e,
Genovef., Ottob., ambobus Coisl., Casaub. et Grod.,
καταπονουμένους( quis vox multo melius respondet
verbo membri superioris, θλιϐόμενον.