PG 33, col. 1080
In inglese: The Catechetical Lectures of S. Cyril 20.0
Ἀληθῶς γὰρ μίμημα ἐφέρετε τοῦ πρωτοπλοὶστου (1)
Ἀδὰμ, ὅς ἒν τῷ παραδείσῳ γυμνὸς ἦν, καὶ οὐκ
ᾐσχύνετο.
Γ’. Εἶτα ἀποδυθὲντες, ἐλαίῳ ἠλείφεσθε ἐπορκιστῷ,
ἀπ’ ἄκρων τριχῶν κορυφῆς ἕως τῶν κάτω (2)· καὶ
κοινωνοὶ ἐγίνεσϐε τῆς καλλιελαὶου, Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ἐκκοπὲντες γὰρ ἐκ τῆς ἀγριελαίου, ὲνεκεντρίζεσθι
εἷς τὴν καλλιέλαιον, καὶ κοινωνοὶ ὲγίνεσθε τῆς πιό-
τητος τῆς ἀληθινῆς ἐλαίας. Τὸ οῦν ὲπορκιστὸν ἔλαιον,
σύμ-ϐολον ἦν τῆςκοινωνίας τῆς πιότητος τοῦ Χριστοῦ,
φυγαδευτήριον τυγχάνον παντὸς ἴχνους ἀντικειμένης
καὶ ἡ τοῦ ὀνόματος τοῦ Θεοῦ ἐπίκλησις, ὥσπερ σφο-
δροτάτη φλὸξ, καίει καὶ ἐκδιώκει δαίμονας* οὕτω
καὶτὸ ἐπορκιστὸν τοῦτο ἔκαιον, ἐπικλήσει Θεοῦ καί
εὐχῇ δύναμιν τηλικαύτην λαμϐάνει, ὥστε οὐ μόνον
καῖον τὰ ἴχνη (3) τῶν ἀμαρτημάτων ἀποκαθαίρειν,
ἀλλὰ καὶ πάσας ἀοράτους τοῦ πονηροῦ ὲκδιὼκειν
τὰς δυνάμεις.
Δ“. Μετὰ ταῦτα, ἐπὶ τήν ἁγίαν τοῦ θείου βαπτί-
σματος ἐχειραγωγεῖσοε κολυμϐήθραν, ὡς ὁ Χριστὸς
ἀπὸ τοῦ σταυροῦ ἐπὶ τὸ προκείμενον μνῆμα. Καὶ
ἡρωτᾶτο ἕκαστος εἴ πιστεύει εἷς τὸ ὄνομα τοῦ
Πατρὸς, καὶ τοῦ Υὶοῦ, καὶ τοῦ ἆγὶου Πνεῦ-
ματος. Καὶ ὡμολογήσατε τὴν σωτήριον ὁμολογίαν,
καὶ κατεδύετε τρίτον εἰς τὸ ὕδωρ, καὶ πάλιν ἆν-
εδύετε’ καὶ ἐνταῦθα, διὰ συμϐόλου τήν τριήμερον τοῦ
c Χριστοῦ αἰνιττόμενοι madv. Καθάπερ γᾶριὸιΣωτὴρ
ἡμῶν τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας ἐν τῇ κοιλίᾳ
τῆς γῆς ἐποίησεν, οὕτω καὶὺμεῖς ἐν τῇ πρώτῃ ἂνα-
δύσει (4) τήν πρώτην ἐμιμεῖσθε τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ
γῇ ἡμέραν, καὶ τῇ καταδύσει την νύκτα. Ὥσπερ
γᾶρὸἐν νυκτὶ οὐκέτι βλέπει· ὁ δὲ ἐν ἡμέρᾳ, ἐν
φωτὶ διάγει’ οὕτως ἐν τῇ καταδύσει, ὡς ἐν νυκτὶ, οὖ-
δέν ἑωρᾶτε· ἐνὸὶ τῇ ἀναδύσει πάλιν, ὡς ἐν ἡμέρᾳ
ἐτυγχάνετε ὄντες. Καὶ ἐν τῷ αὐτῷ ἀπεθνήσχετε καὶ
ἐγεννᾶσθε· καὶτὸ σωτήριον ἐκεῖνο ὕδωρ, καὶ τάφος
ὑμῖν ἐγίνετο καὶ μήτηρ. Καὶ ὅπερ Σαλομὼν ἐπὶ ἅλ-
⁴⁶ Vid. Procat. num. 9; cat. 16, num. 19. ⁸⁷ Vid.
⁵ο Nid. cat. 17, num. 11-.
tum certe nervos animm urere docet cat: 2, n. 1, et
tumin corpore, tum in anima notas imprimere. cat.
18, n. 29. Hic autem Cyrillus olei eiiorcizati vim
comparat cum exorcismo ipso, cujusivim dupli-
cem—esse tradit, ut dmmonas urat, eosdemque ver-
tat in fugam. Quare‘consentaneum est ut duplicem
quoque oleo vim adjudicet.urendi peccatorum ve-
stigia, et daemones abigendi. V’idé Procat.. n. 9.
Cmterunr voces, καῖον ‘ta’tkdesunt in_ co_dd._ [Hoc et
Casaubi. Infra. loco τάξ δυνάμεις, _Grpd. légit,_ut
apud Morel. habetur, δαίμονας, mali {spiritu}; ὶίκ..
nioncs. Certe mali potestates. hic ut et alibi, verbi
gratia cat. 22,Anu_m_._7, significant daemones socios
etdomesticos diaboli, eidemque ut imperatori sub-
jectos. Ac saepe δύναμις apud Cyrillum— non rei ali-
cujus potestatem, sedprem ipsam potestate prmdi-
tam designat, ut cat. 17, n. 34.
(1) Ἀνᾶδύσει. Coisl. et Roe, ἀποδόσει.
Ἀδὰμ, ὅς ἒν τῷ παραδείσῳ γυμνὸς ἦν, καὶ οὐκ
ᾐσχύνετο.
Γ’. Εἶτα ἀποδυθὲντες, ἐλαίῳ ἠλείφεσθε ἐπορκιστῷ,
ἀπ’ ἄκρων τριχῶν κορυφῆς ἕως τῶν κάτω (2)· καὶ
κοινωνοὶ ἐγίνεσϐε τῆς καλλιελαὶου, Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ἐκκοπὲντες γὰρ ἐκ τῆς ἀγριελαίου, ὲνεκεντρίζεσθι
εἷς τὴν καλλιέλαιον, καὶ κοινωνοὶ ὲγίνεσθε τῆς πιό-
τητος τῆς ἀληθινῆς ἐλαίας. Τὸ οῦν ὲπορκιστὸν ἔλαιον,
σύμ-ϐολον ἦν τῆςκοινωνίας τῆς πιότητος τοῦ Χριστοῦ,
φυγαδευτήριον τυγχάνον παντὸς ἴχνους ἀντικειμένης
καὶ ἡ τοῦ ὀνόματος τοῦ Θεοῦ ἐπίκλησις, ὥσπερ σφο-
δροτάτη φλὸξ, καίει καὶ ἐκδιώκει δαίμονας* οὕτω
καὶτὸ ἐπορκιστὸν τοῦτο ἔκαιον, ἐπικλήσει Θεοῦ καί
εὐχῇ δύναμιν τηλικαύτην λαμϐάνει, ὥστε οὐ μόνον
καῖον τὰ ἴχνη (3) τῶν ἀμαρτημάτων ἀποκαθαίρειν,
ἀλλὰ καὶ πάσας ἀοράτους τοῦ πονηροῦ ὲκδιὼκειν
τὰς δυνάμεις.
Δ“. Μετὰ ταῦτα, ἐπὶ τήν ἁγίαν τοῦ θείου βαπτί-
σματος ἐχειραγωγεῖσοε κολυμϐήθραν, ὡς ὁ Χριστὸς
ἀπὸ τοῦ σταυροῦ ἐπὶ τὸ προκείμενον μνῆμα. Καὶ
ἡρωτᾶτο ἕκαστος εἴ πιστεύει εἷς τὸ ὄνομα τοῦ
Πατρὸς, καὶ τοῦ Υὶοῦ, καὶ τοῦ ἆγὶου Πνεῦ-
ματος. Καὶ ὡμολογήσατε τὴν σωτήριον ὁμολογίαν,
καὶ κατεδύετε τρίτον εἰς τὸ ὕδωρ, καὶ πάλιν ἆν-
εδύετε’ καὶ ἐνταῦθα, διὰ συμϐόλου τήν τριήμερον τοῦ
c Χριστοῦ αἰνιττόμενοι madv. Καθάπερ γᾶριὸιΣωτὴρ
ἡμῶν τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας ἐν τῇ κοιλίᾳ
τῆς γῆς ἐποίησεν, οὕτω καὶὺμεῖς ἐν τῇ πρώτῃ ἂνα-
δύσει (4) τήν πρώτην ἐμιμεῖσθε τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ
γῇ ἡμέραν, καὶ τῇ καταδύσει την νύκτα. Ὥσπερ
γᾶρὸἐν νυκτὶ οὐκέτι βλέπει· ὁ δὲ ἐν ἡμέρᾳ, ἐν
φωτὶ διάγει’ οὕτως ἐν τῇ καταδύσει, ὡς ἐν νυκτὶ, οὖ-
δέν ἑωρᾶτε· ἐνὸὶ τῇ ἀναδύσει πάλιν, ὡς ἐν ἡμέρᾳ
ἐτυγχάνετε ὄντες. Καὶ ἐν τῷ αὐτῷ ἀπεθνήσχετε καὶ
ἐγεννᾶσθε· καὶτὸ σωτήριον ἐκεῖνο ὕδωρ, καὶ τάφος
ὑμῖν ἐγίνετο καὶ μήτηρ. Καὶ ὅπερ Σαλομὼν ἐπὶ ἅλ-
⁴⁶ Vid. Procat. num. 9; cat. 16, num. 19. ⁸⁷ Vid.
⁵ο Nid. cat. 17, num. 11-.
tum certe nervos animm urere docet cat: 2, n. 1, et
tumin corpore, tum in anima notas imprimere. cat.
18, n. 29. Hic autem Cyrillus olei eiiorcizati vim
comparat cum exorcismo ipso, cujusivim dupli-
cem—esse tradit, ut dmmonas urat, eosdemque ver-
tat in fugam. Quare‘consentaneum est ut duplicem
quoque oleo vim adjudicet.urendi peccatorum ve-
stigia, et daemones abigendi. V’idé Procat.. n. 9.
Cmterunr voces, καῖον ‘ta’tkdesunt in_ co_dd._ [Hoc et
Casaubi. Infra. loco τάξ δυνάμεις, _Grpd. légit,_ut
apud Morel. habetur, δαίμονας, mali {spiritu}; ὶίκ..
nioncs. Certe mali potestates. hic ut et alibi, verbi
gratia cat. 22,Anu_m_._7, significant daemones socios
etdomesticos diaboli, eidemque ut imperatori sub-
jectos. Ac saepe δύναμις apud Cyrillum— non rei ali-
cujus potestatem, sedprem ipsam potestate prmdi-
tam designat, ut cat. 17, n. 34.
(1) Ἀνᾶδύσει. Coisl. et Roe, ἀποδόσει.