PG 33, col. 1089

In inglese: The Catechetical Lectures of S. Cyril 21.0

οὗ καὶ ὁ μακάριος Ἡσαΐας, ἐν τῇ κατ’ αὐτὸν προς
φητείᾳ, ἐκ προσώπου τοῦ Κυρίου ἔλεγε⁹ Πνεῦμα
Κυρίου ἐπ’ ἐμὲ, οὗ ε’ίνεκεν ἔχρισὲ με’ εὐαγγελίσασθαι
πτωχοῖς ἀπέσταλκὲ με.
Β’. Ελαίῳ γὰρ ἢ μυρῳ σωματικῷ Χριστὸς ὑπ’
ἀνθρώπων οὐκ ἐχρίσθη, ἀλλ’ ὁ Πατὴρ αὐτὸν Σωτῆρα
προχειρισάμενος τοῦ παντὸς κόσμου, ΙΙνεῦματι ἔχρι-
σεν ἁγίῳ, ὡς Ηέτρος φησίν· ’ἰησοῦν τὸν ἀπὸ Ναζαο
ρὶτ ι2) , ’ὸν ἔχρισεν ὁ Θεὸς Ηνεύματι ἁγίῳ καὶ
6 Δαϐἶδ 6 προφήτης ἐϐόα λέγων’ Ὁ θρόνος σου, ὁ
Θεὸς, εἷς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνοςο ῥάϐδος εὐθύτη-
ο ΩΙΩἏ ~ Λ \ 1 Il‘l Ι ἢ
τος ἡ ῥάϐδος τῆς βασιλείας σου . Ἤγάπησας διο
καιοσῦνην , καὶ ἐμίσησας ἀδικίαν⁶ διὰ τοῦτο
ἔχρισὲ σε 6 Θεὸς, 6 Θεός σου ἔλαιον ἀγαλλιά·
σεως παρᾶ τοὸς μετόχους σου. Καὶ ὥσπερ ὁ Χρι-
στὸς ἀληθῶς ἐπαυροῦτο, καὶ ἐθάπτετο, καὶ ἐγείρετο·
ὑμεῖς δὲ κατὰ τὸ βάπτισμα, ἐν ὁμοιώματι καὶ συ-
σταυρωθῆναι, καὶ συνταφῆναι , καὶ συναναστῆναι
αὖτῷ καταξιοῦσοε · οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ χρίσματος,
Ἐκεῖνος ἐλαίῳ νοητῷ ἀγαλλιάσεως ἐχρίετο, τοῦτ’
ἔστι Ηνεῦματι ἁγίῳ, ἀγαλλιασεως καλουμένῳ ἐλαίῳ,
διά τὸ αἴτιον αὐτὸ τῆς πνευματικῆς τυγχάνειν ἀγαλ-
λιάσεως ὑμεῖς δὲ μυρῳ ἐχρίσθητε, κοινωνοὶ καὶ μὲ-
τοχοι τοῦ Χριστοῦ γενόμενοι.
Γ“. Ἀλλ’ ὅρα μή ὑπονοησῃς ἐκεῖνο τὸ μόρον ψιλὸν
εἶναι. ’Ὠσπερ γάρ (3) ὁ ἄρτος τῆς Εὐχαριστήίας, μετᾶ
⁸⁸ Isai. an. ⁶⁰ Vid cat. 10, n. 14. ⁷ο Act. x, ξ
⁷³ Vid. cat. 19, n. ’ῖς et cat. 23, η. 7 et 19.
spirantes fragrantiam _ Si cui_tamen altera φῴτων
lectio placuerit. is etiam se Epiphanii auctoritate
munire potest. qui Erp.fidei num. 15, ait Christum
in aquas descendisse dantem magis quam accipien-
tem, largientem potius quam indigentem, eas illumi-
nantem et uirtute induentem, _?wTECtDV αὐτά καὶ ἐν-
δυναμῶν αὐτάτίιρο. forte respicitCyrillus veterem ex
appocryphis libris sumptam traditionem.quod cum
Christus Iordanem ingressus, vel, ut ferunt alii,
egressus esset, locum—vel aquas ί magna lux, aut
etiam secundum nonnullos,iig_nis, illustrasset. Vide
Justin., Dial pag. 246; Epip‘h, , haeresi xxx, n.13;
Anonqu Rigalt, apud ’Lyprianum; Iuvencum,
lib. i’Hist. evang. ; Paschaszath., lib. v1 in Matth.
c. χι, 2, et veterem sancti Matthzei translationem
ex ms. Corbeiensi a nostro Martianaeo editam, ad D adhuc_manere, licet unguentum non commune,
cap. ιιι, v. 15.
(1) Τῷ ὁμοίῳ, etc. Morel. et codd. Roe, Casaub.
et Coisliqiormiisso τοῦ ὁμοίου, habent, ἐπαναπαυοο
μένου (C0isl., Enzvxnauouévn) τῷ ὁμοίῳ. Grodecius
ariter omisit τοῦ ὁμοίου. Allusio hic continetur ad
ocum Ecclesiastici‘ xm, 19: Πᾶν ζῶον ἀγαπᾷ τὸ
ξμοιον αὐτου, καὶ τῷῄὸμοίῳ αὐτοῦ προσκολληθήσεται.
Εοάεῐξιίῐῐιοιὶο quo 'Cy'rill'us locutus est Greg‘. Naz.
orat. 39, pag._ 534: :Ka! τὸ Πνεῦμα μαρτυρεῖ τὴν
Θέοτητφ τῷ-’γᾶρ 76:1.ottpiirpoc'cpéxu; ᾼΕί Spiritus di-
vinitati testimonium reddit : nam ad simiiem accur-
rit. Si militudo autem illa sumitur divinitatis Christi
respectu, estque argumentum divinitatis Spiritus
sancti.
(2)7Tc'wd1r6 Ναζαρέτ. __Roe, et Casaub., τὸν Να-
ζαραῖονᾷ. Mox. pro. ἓν ἔχρισεν, habet Coisl. utin
{totis legiturfu’ic Exp'tégv,_ quemadmodum unxit.
Haec unc'tio de qua cianus loquitur, humanitatem multo magis de eodem in Christum superveniente.

Testo OCR da scansione; possono restare errori di lettura.

Salva per dopo

Inserisci la tua email: ti invieremo un link per accedere. Nessuna password. Ciò che salvi (voci, versetti, capitoli, documenti) ti segue su ogni dispositivo.