PG 33, col. 1100
In inglese: The Catechetical Lectures of S. Cyril 22.0
ιιὶ αἳματος μεταλαμϐάνωμεν Χριστοῦ. Ἐν τύπῳ
5.- “-‘__, 9!”__-_' _x- -Ξ _.".._-._ -.M‘, 1, -.νμν ,ν κ
ὶρ ἂρτου, δίδοται σοι τὸ σῶμω καὶ ἐν τύπῳ οἴνου,
νδ 1 \ ν’ - (1 Ι ‘ βλ Ι
ἷξοταί σοι τὸ αἷμα⁶ ’ἶνα γὲνῃ, μεταλαϐὼν σώματος
καὶ αἳματος Χριστοῦ, σύσσωμος καὶ σύναιμος αὐτοῦ.
Οὕτω γὰρ καὶ Χριστοφόροι γινόμεθα, τοῦ σώματος
αὐτοῦ καὶ τοῦ αἵματος εἷς τὰ ἡμέτερα ἀναδιδομέ-
νου (3) μέλη. Οὕτω κατᾶ τὸν μακάριον Πέτρον, Θείας
κοινωνοὶ, φύσεως γινόμεθα.
Δ’. Ποτὶ Χριστὸς τοῖς Ἰουδαίοις διαλεγόμενος, ἔλε-
γεν· Ἐὰν μὴ φάγητέ μου τὴν σάρκα, καί πῖητᾶ
μου τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς. Ἐκεῖνοι
μή ἀκηκοότες πνευματικῶς τῶν λεγομὲνων, σκανδα-
λισθὲντες ἀπῆλθον εἷς τὰ ὀπίσω, νομίζοντες ὅτι ἐπὶ
σαρκοσαγίαν αὐτοὺς προτρέπεται.
E'. Ἦσαν καὶ ἐν Παλαιᾷ Διαθήκῃ ἄρτοι προθέσεως·
ἀλλ’ ἐκεῖνοι Παλαιᾶ ὄντες Διαθήκης, τέλος six-dea-
σιν. Ἐν δὲ τῇ Καινῇ Διαθήκῃ, ἄρτος οὐράνιος καὶ
ποτήριον σωτηριου, ψυχὴν καί σῶμα ἁγιάζοντα. Ὥσ-
περ γὰρ (4) ὁ ἄρτος σώματι κατάλληλος, οὕτω καὶ ὁ
Δὸγος τῇ ψυχῇ ἁρμόδιος. ’
⁵ II Petr. 1, 4. ⁶ Joan. γι, 54. ⁷ ibid-
Pent: Secundum hanc doctrinam sanctam Agnetem
virginem et martyrem ita loquentem in_duc_it acto-
rum ejus antiquis sane scriptor num. 3 : Jam mel
et lac ξανθίας οῑθε.ευεςθρί(ροδις1)θ.ριὶδιιιιιιιι videlicet,
ex vetusto mor‘e.) (ι lam amplexibus ejus castis ad-
« stricta sum. 1am corpus ejus corpori meo socia-
tum est: e_t sanguis ejus ornavit egenas meas.
(Βῖ Ἀναόιδομέἶιου. Codd. Coisl'. Roe, Casaub.
ιι· et. Ottob. 2. Genovei. habent, ἀναδεδεγμένον
Sci_rlet._0ttob.' 2._‘Genovei‘. habent, ᾀναᾷεδεγμὲνοι·
sed male convenit cum duobus genitivis, τοῦ σώ-
ματος, et τοῦ αἵματος.- Perspicuum est, male con-
sultam esse vocis ἆναδιδόμένου emendationem,
offensis ea Christi corporis in membra nostra dis-
tributione librariis. At eodem etiam verbo utitur
cat. sequenti num. 93,0510: _6 ἄρτος... εἰς-πᾶσάν
σου τήν ’σύστασιν ᾀναδζδοται, εἷς ὠφέλειαν σώματος
καὶ ψυχῆς· _« Panis iste in totam tui compagem distri-
‹‹ ὶιιιὶιίιί,ειι1 corporis et animm emolumentum.» Nec
alia fuit Patrum loquendi ratio, qui. corpus Christi
corporiunostro 'misceri; agglutin’ariuaiunt. Cyrill.
Alex, lib. ιν in.Joan., p. 364,’et Greg.Nyss.,orat.cat.
e. ‘37, eo sanguinem et carnes lnostras per transmig-
tationem nu'triri docent. gustia, apolog. 2, p. 98,
sanguinem nostrum ex Christi sanguine1 eteor-
pusvnostrum ex ejus corpore augeri; ex Euchari-
Ινθιιδειῖε, lib. ν, cap. 2, ιι 2 et 3, ιιιιιιὶίὶιι nostra
membra distribuit; et Origenes, De oratione, p.95:
Plura suflnt l‘oca similia apud Eatres passim. Quod
subjicitCyjrillusde divinuiper Eucharistiam natura;
participatione, idem a‘divérsfi‘s Patribus explicatur.
ide Chrysost., hom. 24 in 1 Cora, p. 256 §_auctorem
Viue Chrysost., nom. 24 ιη ι von, . zoo; auctorem
librorum De sacramentis, apud Amgros., lib. vi, cap.
1. num. 2 et 4: sed praasertim llilarium,_l_i_b. vui,
De Trinit.. n. 13 et sqq., et Cyrill. Alex.. lib. χι in
Joan , ad cap. xvuf2l, et dialog. 1 _De Trium,
pag. 407, ubi per Eucharistiani non moralem solum-
modo et affectus. sed naturalem divina; nobiscum
, sed naturalem αινιιιω DODISCllm
natura) _unionem“el‘fi_ci aiunt: dum Christil corpus,
in quo‘ V91:me Patri natura cenjunc‘tum'hyposta-
tice' inhabitat,_in membris nostris naturaliter con-
junctum recipimus.
(4) Ὥσπερ Ῠάρ. Particulam γάρ ex codd. Coisl.
5.- “-‘__, 9!”__-_' _x- -Ξ _.".._-._ -.M‘, 1, -.νμν ,ν κ
ὶρ ἂρτου, δίδοται σοι τὸ σῶμω καὶ ἐν τύπῳ οἴνου,
νδ 1 \ ν’ - (1 Ι ‘ βλ Ι
ἷξοταί σοι τὸ αἷμα⁶ ’ἶνα γὲνῃ, μεταλαϐὼν σώματος
καὶ αἳματος Χριστοῦ, σύσσωμος καὶ σύναιμος αὐτοῦ.
Οὕτω γὰρ καὶ Χριστοφόροι γινόμεθα, τοῦ σώματος
αὐτοῦ καὶ τοῦ αἵματος εἷς τὰ ἡμέτερα ἀναδιδομέ-
νου (3) μέλη. Οὕτω κατᾶ τὸν μακάριον Πέτρον, Θείας
κοινωνοὶ, φύσεως γινόμεθα.
Δ’. Ποτὶ Χριστὸς τοῖς Ἰουδαίοις διαλεγόμενος, ἔλε-
γεν· Ἐὰν μὴ φάγητέ μου τὴν σάρκα, καί πῖητᾶ
μου τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς. Ἐκεῖνοι
μή ἀκηκοότες πνευματικῶς τῶν λεγομὲνων, σκανδα-
λισθὲντες ἀπῆλθον εἷς τὰ ὀπίσω, νομίζοντες ὅτι ἐπὶ
σαρκοσαγίαν αὐτοὺς προτρέπεται.
E'. Ἦσαν καὶ ἐν Παλαιᾷ Διαθήκῃ ἄρτοι προθέσεως·
ἀλλ’ ἐκεῖνοι Παλαιᾶ ὄντες Διαθήκης, τέλος six-dea-
σιν. Ἐν δὲ τῇ Καινῇ Διαθήκῃ, ἄρτος οὐράνιος καὶ
ποτήριον σωτηριου, ψυχὴν καί σῶμα ἁγιάζοντα. Ὥσ-
περ γὰρ (4) ὁ ἄρτος σώματι κατάλληλος, οὕτω καὶ ὁ
Δὸγος τῇ ψυχῇ ἁρμόδιος. ’
⁵ II Petr. 1, 4. ⁶ Joan. γι, 54. ⁷ ibid-
Pent: Secundum hanc doctrinam sanctam Agnetem
virginem et martyrem ita loquentem in_duc_it acto-
rum ejus antiquis sane scriptor num. 3 : Jam mel
et lac ξανθίας οῑθε.ευεςθρί(ροδις1)θ.ριὶδιιιιιιιι videlicet,
ex vetusto mor‘e.) (ι lam amplexibus ejus castis ad-
« stricta sum. 1am corpus ejus corpori meo socia-
tum est: e_t sanguis ejus ornavit egenas meas.
(Βῖ Ἀναόιδομέἶιου. Codd. Coisl'. Roe, Casaub.
ιι· et. Ottob. 2. Genovei. habent, ἀναδεδεγμένον
Sci_rlet._0ttob.' 2._‘Genovei‘. habent, ᾀναᾷεδεγμὲνοι·
sed male convenit cum duobus genitivis, τοῦ σώ-
ματος, et τοῦ αἵματος.- Perspicuum est, male con-
sultam esse vocis ἆναδιδόμένου emendationem,
offensis ea Christi corporis in membra nostra dis-
tributione librariis. At eodem etiam verbo utitur
cat. sequenti num. 93,0510: _6 ἄρτος... εἰς-πᾶσάν
σου τήν ’σύστασιν ᾀναδζδοται, εἷς ὠφέλειαν σώματος
καὶ ψυχῆς· _« Panis iste in totam tui compagem distri-
‹‹ ὶιιιὶιίιί,ειι1 corporis et animm emolumentum.» Nec
alia fuit Patrum loquendi ratio, qui. corpus Christi
corporiunostro 'misceri; agglutin’ariuaiunt. Cyrill.
Alex, lib. ιν in.Joan., p. 364,’et Greg.Nyss.,orat.cat.
e. ‘37, eo sanguinem et carnes lnostras per transmig-
tationem nu'triri docent. gustia, apolog. 2, p. 98,
sanguinem nostrum ex Christi sanguine1 eteor-
pusvnostrum ex ejus corpore augeri; ex Euchari-
Ινθιιδειῖε, lib. ν, cap. 2, ιι 2 et 3, ιιιιιιὶίὶιι nostra
membra distribuit; et Origenes, De oratione, p.95:
Plura suflnt l‘oca similia apud Eatres passim. Quod
subjicitCyjrillusde divinuiper Eucharistiam natura;
participatione, idem a‘divérsfi‘s Patribus explicatur.
ide Chrysost., hom. 24 in 1 Cora, p. 256 §_auctorem
Viue Chrysost., nom. 24 ιη ι von, . zoo; auctorem
librorum De sacramentis, apud Amgros., lib. vi, cap.
1. num. 2 et 4: sed praasertim llilarium,_l_i_b. vui,
De Trinit.. n. 13 et sqq., et Cyrill. Alex.. lib. χι in
Joan , ad cap. xvuf2l, et dialog. 1 _De Trium,
pag. 407, ubi per Eucharistiani non moralem solum-
modo et affectus. sed naturalem divina; nobiscum
, sed naturalem αινιιιω DODISCllm
natura) _unionem“el‘fi_ci aiunt: dum Christil corpus,
in quo‘ V91:me Patri natura cenjunc‘tum'hyposta-
tice' inhabitat,_in membris nostris naturaliter con-
junctum recipimus.
(4) Ὥσπερ Ῠάρ. Particulam γάρ ex codd. Coisl.