PG 33, col. 1151

calamitates inciderimus, nemo ascribat Dee. Deus
enim ut malis tentari non potest, ita ipse neminem
tentat ¹⁰. Nostrum vero unusquisque, peccatorum
catenis constrictus, flagellatur 1‘. Ne amplius pecces,
ne aliquid tibi deterius contingat. Audiat hanc sen-
tentiam quivis homo ; et qui ante scortator erat,
vitiosum affectum abjiciat; quique avarus eras,lar-
gus eleemosynarum fias. Audiat qui rapuit aliena;
Ne amplius pecces. Maxima est Dei injuriarum obli-
vio, profusa gratia. At tu cave ne nimiam patien-
tiam in occasionem contemptus vertas; neve,quia
longanimis Deus est, idcirco pecces: verum dein-
ceps carnales tuos affectus da operam ut sanes,etdic
tu quoque quod opportune ante lectum fuit : Cum
enim essemus in carne, afl’ertus peccatorum, qui per
legem erant, operabantur in membris nostris ’³. Quod
si dicit Apostolus: Cum essemus in 344 carne;
non hanc qua circumdati sumus intelligit carnem,
sed carnales actiones : siquidem adhuc carnem cir-
cumferens aiebat: Quando eramus in carne. Sed
quemadmodum Deus, cum diluvium proxime tndu—
cendum esset, aiebat: Non permanebit Spiritus
mrus in hominibus istis, eo quod sint carnes ³³ : sni-
ritu in carnalem appetitum commutato: ita et in
hoc loco Apostolus dicit: Cum essemus in carne.
XVIII. Nemo itaque sit in carne ; sed in carne
cum sit. non secundum carnem ambulet “. Non
enim vult Apostolus ut nos a mundo penitus segre-
gentes malum non operemur; sed ut in carne po-
siti, carnem servituti subjiciamus, et ejus imperio
non teneamur. Non serviamus, sed imperemus:
cibo utamur moderato ; non ventris ingluvie abre-
pti, sed frenum ventri injicientes. ut et affectibus
infra ventrem sedem habentibus modeiemur. Gu-
bernetur ab anima corpus, nec ab carnalibus volu-
ptatibus anima trahatur. Ne amplius pecces, ne quid
¹⁰ Jac. ι, 13. ¹ι Prov. ν, 2'2. ³³ Rom. vn, 5. '3
niis exempla. Cyrillus stupe vim signi crucis etin-
vocationis nominis Christi in iugandis daemonibus,
et abigendisAmorbis commemorat, ut cat. l3,n_.40 ; υ σταταιιὲ
cat. 10, ιι. 13. Orationi illi super aegrotantem fusas
adjungebalurmanus impositio ex Christi etaposto-
lorum' exemplo. Hinc verba sancti Jacobi de inun-
gendis infirmis, et orando super eos. Jacobi,_v, 14,
de impositione manuum adiungenda vulgo inter-
pretantur auctores ecclesiastici.
(1) Αὐτός. lta Reg. Male Milles., αύτύ.
(2) T06 ῥητοῦ. etc. Articulum τοῦ, et verba ira:
ἂνθρωπος ex Regio cod. adiecimus; ut et verba
aulopost sequentia, γενοό ἐλεήμων. Sequens ver-
aulo posu sequentia, γενου εΛεημων. δθᾳιιθῐιε ver-
Eumenem, deest in cod. Reg. Ex eodem codice
pro ἁρπάξας, scripsimus, agna;
(3)1{12 σύ. Ita nos ei; Regio. Millesius, καί σοι.
Post. loco άναγνωσθησόμενοῖι, ex eodem Reg. scri-
simus,_&v_ayvdneév- nam ea concio post Evange-
ium habebatur, utrumque autem lectio ex Apo-
stolo prmcedebat. Ad haec.convenientioradhortatio,
et explicatio lectionis jam facta; quam facienda,
Pro ἧμιν, Reg. hic et sequentibus, ubi idem ver-

Testo OCR da scansione; possono restare errori di lettura.

Salva per dopo

Inserisci la tua email: ti invieremo un link per accedere. Nessuna password. Ciò che salvi (voci, versetti, capitoli, documenti) ti segue su ogni dispositivo.