PG 33, col. 1318
In unum in pace dormiam somnum mulgens,
Quoniam in spe me, o Beate, et solum fulcis.
PSALMUS V.
Sortem capientis quintum in finem carmen David
cecinit fausto clamore.
Verba mea, supreme, audi, Pastor,
Vocem meam percipe cito, votum autem aspice
[vocis :
Ipse rex Deus, ipse ego autem filii supplico semper.
Nostram mane Rex exaudiet vocem:
De mane palam adfuturo appareas:
Β Quoniam iniquitatem volens Deus nunquam fusti:
Neque aliquis habitator apud te improbus erit,
Neque tui injustus centubernalis erit vultus :
Operatores odisti iniquitatis simul omnes :
Lingua falsiloqua perditor in omnibus fuisti.
Adversatur dolosum et homicidam Deus virum,
Ast ego tuam domum tua introibo misericordia,
Timidus autem tuum purum adorabo sacrum.
Tua me deducat justitia propter inimicos.
Nostram dirige in oculis tuis viam,
Non enim veritatem aliquando in ore ferunt.
Horum invida corda sunt vana : ’
Guttur autem patenti sepulcro simile est, '
Et lingua dolosis semper student sermonibus.
Judica, o Rex: a consiliis autem malis prorsus
decidant
decidant
Et secundum multitudinem suarum glratia impie-
[mmm
De possessione expellantur, tum irritantes ani-
[mum
Tibi quidem confidentes, o Rex, latentur omnes.
Illi quidem gaudeant, tu vero habites in eis.
Diligentes autem tuum nomen gloriabuntur,
Quoniam justitia amantem virum bonoras.
Nos coronasti ut bona voluntatis nobili scuto.
PSALMUS VI.
Sextum rea: carminibus charis David cecinit, Suave
Octava super carmen sonorum.
Ne me tuus gravis, ο Immortalis, furor arguat,
Neque me castiget tua tristis ira.
Sed infirmitatem, ο Rex, miserare meam :
Β Sis mihi medicus, a conturbatione vero mea ossa
[ sedato
Et animam, qua multum turbata vacillat.
Et tu, ο Beate, succensens quousque iram augebis ἵ
Solve meum, revocans priorem iram, cor necessi-
[tatez
Eripe, summe Rex, misericordia gratia tua.
Quis enim recordetur tui morte compeditus τ
Quis vero in inferno clamorem faustum canat ?
Tamen laboravi in gemitibus meis :
Semper mea per noctem pudica cubilia lavabo,
Lacrymis nostris casta strata rigabo.
Furor ingruens meum turbavit vultum.
Senex factus sum inter inimicos meos.
Quoniam in spe me, o Beate, et solum fulcis.
PSALMUS V.
Sortem capientis quintum in finem carmen David
cecinit fausto clamore.
Verba mea, supreme, audi, Pastor,
Vocem meam percipe cito, votum autem aspice
[vocis :
Ipse rex Deus, ipse ego autem filii supplico semper.
Nostram mane Rex exaudiet vocem:
De mane palam adfuturo appareas:
Β Quoniam iniquitatem volens Deus nunquam fusti:
Neque aliquis habitator apud te improbus erit,
Neque tui injustus centubernalis erit vultus :
Operatores odisti iniquitatis simul omnes :
Lingua falsiloqua perditor in omnibus fuisti.
Adversatur dolosum et homicidam Deus virum,
Ast ego tuam domum tua introibo misericordia,
Timidus autem tuum purum adorabo sacrum.
Tua me deducat justitia propter inimicos.
Nostram dirige in oculis tuis viam,
Non enim veritatem aliquando in ore ferunt.
Horum invida corda sunt vana : ’
Guttur autem patenti sepulcro simile est, '
Et lingua dolosis semper student sermonibus.
Judica, o Rex: a consiliis autem malis prorsus
decidant
decidant
Et secundum multitudinem suarum glratia impie-
[mmm
De possessione expellantur, tum irritantes ani-
[mum
Tibi quidem confidentes, o Rex, latentur omnes.
Illi quidem gaudeant, tu vero habites in eis.
Diligentes autem tuum nomen gloriabuntur,
Quoniam justitia amantem virum bonoras.
Nos coronasti ut bona voluntatis nobili scuto.
PSALMUS VI.
Sextum rea: carminibus charis David cecinit, Suave
Octava super carmen sonorum.
Ne me tuus gravis, ο Immortalis, furor arguat,
Neque me castiget tua tristis ira.
Sed infirmitatem, ο Rex, miserare meam :
Β Sis mihi medicus, a conturbatione vero mea ossa
[ sedato
Et animam, qua multum turbata vacillat.
Et tu, ο Beate, succensens quousque iram augebis ἵ
Solve meum, revocans priorem iram, cor necessi-
[tatez
Eripe, summe Rex, misericordia gratia tua.
Quis enim recordetur tui morte compeditus τ
Quis vero in inferno clamorem faustum canat ?
Tamen laboravi in gemitibus meis :
Semper mea per noctem pudica cubilia lavabo,
Lacrymis nostris casta strata rigabo.
Furor ingruens meum turbavit vultum.
Senex factus sum inter inimicos meos.