PG 33, col. 1323
[per eos.
Gentes sane generationis mortalis sciant exsistentes
thuid egentibus, Supreme, longe recessisti,
OppressoLrum adjutorem sustulisti vultum?
Vl'r' “" ί -ι
Pauper superbia incenditur improbi hominis ;
Consiliis pereunt suis nocentes viri.
Desiderium valde omnes laudarunt peccatoris,
Et verbis iniquum melioribus celebrant.
Animum semper viventis peccator exacerbavit Re-
isis.
Neque Deum palpebris superbis observat.
Semper autem semitis ignominiosis graditur.
Oculis suis tuas negavit leges.
Dominabitur inimicorum exsistens improbus om-
[nium.
Consideravit enim animis manere malitia confisus.
Molesto dolo et maledictione os ejus plenum est,
Linguam semper dolosam habet oneratam dolore:
Sedet struens insidias divitis sedibus,
Consiliis ocultis innocentem interficiens.
Semper autem oculis respicit virum pauperem.
’⁷⁷⁷⁷⁷ΙΓ ί _
Ut vero perniciosus silvis leo mala consilia mittit,
Citius ut miserum rapiat egenum,
Sed cadat pronus priusquam Rex exaudiat paupes.
Dixit enim veterum immemor consilium Regis,
Et ipse avertit omnia intuentem plane vultum. ’
Exsurge mihi, Rex,manum autem excelsam exalta,
Neque clamoris aerumnosorum obliviscaris prorsus
[pauperum.
Propter quid improbus irritat Deum semper exsi-
[stentem ?
Dixit enim in praecordiis, quia non amplius requi-
[ret Rex.
Vides, quod laborem simul et iram auges,
Cupiens manibus capere invitos necessitate.
Non enim tibi deseruit Rex pauperem virum,
Aut antea orphano adjutor ipse fuisti?
Viri, Rex, horridi brachium frustulatim conteras.
Neque finem vitii saltem tui quarens inveniat.
Sed Deus apud omnes perpetuo regnet:
Gentes stultitia sua peribunt de terra.
lnfirmorum Deus ipse perfecit desiderium.
Horum autem paratissimum cordis affectum auri-
[hus novit:
Ut orphanis et ingloriis judices,
Hominum ut ne quis habeat magnificam vocem.
PSALMUS Χ
Βαυίάίε decima amabilis est laus.
Quomodo dicet quis meum Deo confidentem ani-
[mum,
Passerem montanis ut salientem pascuis?
(8) 11ἑμπει. Forte, πεσσει. Enn.
Gentes sane generationis mortalis sciant exsistentes
thuid egentibus, Supreme, longe recessisti,
OppressoLrum adjutorem sustulisti vultum?
Vl'r' “" ί -ι
Pauper superbia incenditur improbi hominis ;
Consiliis pereunt suis nocentes viri.
Desiderium valde omnes laudarunt peccatoris,
Et verbis iniquum melioribus celebrant.
Animum semper viventis peccator exacerbavit Re-
isis.
Neque Deum palpebris superbis observat.
Semper autem semitis ignominiosis graditur.
Oculis suis tuas negavit leges.
Dominabitur inimicorum exsistens improbus om-
[nium.
Consideravit enim animis manere malitia confisus.
Molesto dolo et maledictione os ejus plenum est,
Linguam semper dolosam habet oneratam dolore:
Sedet struens insidias divitis sedibus,
Consiliis ocultis innocentem interficiens.
Semper autem oculis respicit virum pauperem.
’⁷⁷⁷⁷⁷ΙΓ ί _
Ut vero perniciosus silvis leo mala consilia mittit,
Citius ut miserum rapiat egenum,
Sed cadat pronus priusquam Rex exaudiat paupes.
Dixit enim veterum immemor consilium Regis,
Et ipse avertit omnia intuentem plane vultum. ’
Exsurge mihi, Rex,manum autem excelsam exalta,
Neque clamoris aerumnosorum obliviscaris prorsus
[pauperum.
Propter quid improbus irritat Deum semper exsi-
[stentem ?
Dixit enim in praecordiis, quia non amplius requi-
[ret Rex.
Vides, quod laborem simul et iram auges,
Cupiens manibus capere invitos necessitate.
Non enim tibi deseruit Rex pauperem virum,
Aut antea orphano adjutor ipse fuisti?
Viri, Rex, horridi brachium frustulatim conteras.
Neque finem vitii saltem tui quarens inveniat.
Sed Deus apud omnes perpetuo regnet:
Gentes stultitia sua peribunt de terra.
lnfirmorum Deus ipse perfecit desiderium.
Horum autem paratissimum cordis affectum auri-
[hus novit:
Ut orphanis et ingloriis judices,
Hominum ut ne quis habeat magnificam vocem.
PSALMUS Χ
Βαυίάίε decima amabilis est laus.
Quomodo dicet quis meum Deo confidentem ani-
[mum,
Passerem montanis ut salientem pascuis?
(8) 11ἑμπει. Forte, πεσσει. Enn.