PG 33, col. 337
In inglese: The Catechetical Lectures of S. Cyril procatechesis-or-prologue-to-t.0
ἀνακειμένων ἕκαστον, καὶ θεωρῶν (ἔμελε γὰρ αὐτῷ (3),
οὐχ ὅπως φάγωσιν, ἀλλ’ ὅπως εὐσχημονῶσιν), ἰδών
τινα ἀλλότριον, μὴ ἔχοντα (4) γάμου ἔνδυμα, ἔλεγε
πρὸς αὐτόν (5)· Ἑταῖρε, πῶς ίεῖσῆλθες ὧδες
ποίῳ χρώματις ποίᾳ συνειδήσεις Ἔστω, ὁ θυρω-
ρὸς (6) οὐκ ἐκώλυσε, διὰ τὸ δαψιλὲς τοῦ παρεχον-
τοςο ἔστω, ἅγιοιαν εἶχες ποταπῷ δεῖ (Ἳ) σχηματι
εἰσελθεῖν εἷς τὸ συμπόσιονο εῗσῆλθες, εἶδες ἀστρά-
πτοντα ὥσπερ τὰ σχήματα τῶν ἀνακειμένων· οὐκ ἔδει
σε κᾶν ὲκ τῶν φαινομένων διδαχθῆναις οὐκ ἔδει (8)
σε εἰσελθεῖν εὐκαίρως, ’ίνα εὐκαίρως ἐξέλθῃςς νῦν δὲ
ἀκαίρως εἰσῆλθες, ἳνα ἀκαίρως ἐκϐληθῇς. Καὶ προσ-
τάσσει τοῖς ὑπηρέταις· Δήσατε (9) αὐτοῦ τοὺς
πόδας, Ϊτοὺς τολμηρῶς εισ6άλλοντας’ δήσατε αὐτοῦ
τὰς χεῖρας. τὰς μὴ εἰδυίας ἔνδυμα περιϐαλέσθαι
φαιδρόν (10)· καὶ ἑμϐάλετε αὐτὸν είς τὸ σκότος τὸ
⁶⁰ Matth. xxxx, 12. ⁸⁸ ibid. 13.
(1) ”1σων.ηΙιο, Regius codex cumimpressis. Roe
et Casaub. ἴσως. verum prior lectio, ’Millesio ju-
dice, melius conservat anthesim a Cyrillo institu-g
taminter pares escas, et habitum una cum animi
proposito disparem. Peccat hic codex Reg., pro
καὶ προαιρέσεως habens, καὶ οὐ προαιρέσεων,ὀοιὶῑι·ε.
mentem auctoris.
(2) Ἅκριτος. Deformata est vox haec in_ mss.
Roe'et Casaub. ferunt ἀχάριστος ingratus. Regius
multo pejus xataixpzrog,"damnatus_{ ξἈκριτος non
uno loc'o dicitur apud Cyrillum qui jud‘icii ratio-
nem non habet. Vide cat. 18, η.“1 εὈύδεὶς ἀκρίτῳ
βασιλεῖ ’στρατευόμενος etc.
(Siliani). Vocemghanc i_n editis__prae_termissam
suppleviiex codd. Roe et Casaub._ Mox, loco φάγωτ
σιν’,’(ιιιο(1 ex codd. Reg. etHQttobon. ac Provotii
editionibus reposuimus, Millesius in, Anglicana
editione substituit, δυσειμονῶσιν, sordide obtecti es-
sent, ex codd. Roe et Casaub. ratus eam melius
Cyrilli textui convenire propter antithesim quam
habet cum verbo εὐσχημονῶσιν. Atqui haec emen-
datio primum neoessaria non erat,cum optime con-
stet sénsusfiCyrillisponsumgnon quomodo come-
derent, sed quomodo amicti essent convivzesolli-
citum inducentis : deinde et Cyrilli proposito, et
ipsi rerum v_eritati_oontradic_ens est, negans spon-
sum quomodo sordide induti essent convivae, cu-
rantem.
(4) Μὴ ἔχονταί-1η Reg. cod. praetermittitur par-
ticula nega'ns‘nullo sensus discrimine : tanturncon-
jungendum ᾇλλότριον cum ἔνδυμα _sio: _Videns
quemdam vestimentum nuptiis alienum habentem.
(5) ιιρὸς αὐτόν. Ea verba adjecimus ex codd.
Roe et Casaub.
(6) Ὁθυρωρός. Articulum supplevimus ex codd.
RegL, Roe et Casaub.
(ἦ) Δεῖ. In edit. Prevotii legitur δεῖ, manifesta
librariorum vel typographoruin incuria. Millesius
restituit δεῖ ex codd—Roe et Casaub. quibus suffra- .
antur Reg, Ottobon. etis quo usus est Grodecius.
gantur ΗΕΒ..) υιῑουοῐι. ει IS quo USUS 85L UFOGCCIUS.
Α aulo post adverbium, ὥσπερ anteit} impressis,et
in cod: Ottobon. prmtermissum_._Millesius in edi-
tione Anglicana reposuit ex codd. Roe et Casaub.
quibus Regius astipulatur.
unus lie Ius asupulatur.
(8) υῦκ ἔξει. Casaubonus sic legendum existimat
vi immutatione: Οὐκ ἔδει σε ξελθεῖν εὐκαίρως.
Ιθῆἱῖωωιιιᾶιίοῐιβε Οὐκ ἔδει σε ἐξελθεῖν εὐκαίρως,
ἱνα εὐκαίρως εἰσέλθῃ-ς ; Nonne oportebat te opportune
exire, ut'opportune 'ingredereris ? cujus conj ecturam
οὐχ ὅπως φάγωσιν, ἀλλ’ ὅπως εὐσχημονῶσιν), ἰδών
τινα ἀλλότριον, μὴ ἔχοντα (4) γάμου ἔνδυμα, ἔλεγε
πρὸς αὐτόν (5)· Ἑταῖρε, πῶς ίεῖσῆλθες ὧδες
ποίῳ χρώματις ποίᾳ συνειδήσεις Ἔστω, ὁ θυρω-
ρὸς (6) οὐκ ἐκώλυσε, διὰ τὸ δαψιλὲς τοῦ παρεχον-
τοςο ἔστω, ἅγιοιαν εἶχες ποταπῷ δεῖ (Ἳ) σχηματι
εἰσελθεῖν εἷς τὸ συμπόσιονο εῗσῆλθες, εἶδες ἀστρά-
πτοντα ὥσπερ τὰ σχήματα τῶν ἀνακειμένων· οὐκ ἔδει
σε κᾶν ὲκ τῶν φαινομένων διδαχθῆναις οὐκ ἔδει (8)
σε εἰσελθεῖν εὐκαίρως, ’ίνα εὐκαίρως ἐξέλθῃςς νῦν δὲ
ἀκαίρως εἰσῆλθες, ἳνα ἀκαίρως ἐκϐληθῇς. Καὶ προσ-
τάσσει τοῖς ὑπηρέταις· Δήσατε (9) αὐτοῦ τοὺς
πόδας, Ϊτοὺς τολμηρῶς εισ6άλλοντας’ δήσατε αὐτοῦ
τὰς χεῖρας. τὰς μὴ εἰδυίας ἔνδυμα περιϐαλέσθαι
φαιδρόν (10)· καὶ ἑμϐάλετε αὐτὸν είς τὸ σκότος τὸ
⁶⁰ Matth. xxxx, 12. ⁸⁸ ibid. 13.
(1) ”1σων.ηΙιο, Regius codex cumimpressis. Roe
et Casaub. ἴσως. verum prior lectio, ’Millesio ju-
dice, melius conservat anthesim a Cyrillo institu-g
taminter pares escas, et habitum una cum animi
proposito disparem. Peccat hic codex Reg., pro
καὶ προαιρέσεως habens, καὶ οὐ προαιρέσεων,ὀοιὶῑι·ε.
mentem auctoris.
(2) Ἅκριτος. Deformata est vox haec in_ mss.
Roe'et Casaub. ferunt ἀχάριστος ingratus. Regius
multo pejus xataixpzrog,"damnatus_{ ξἈκριτος non
uno loc'o dicitur apud Cyrillum qui jud‘icii ratio-
nem non habet. Vide cat. 18, η.“1 εὈύδεὶς ἀκρίτῳ
βασιλεῖ ’στρατευόμενος etc.
(Siliani). Vocemghanc i_n editis__prae_termissam
suppleviiex codd. Roe et Casaub._ Mox, loco φάγωτ
σιν’,’(ιιιο(1 ex codd. Reg. etHQttobon. ac Provotii
editionibus reposuimus, Millesius in, Anglicana
editione substituit, δυσειμονῶσιν, sordide obtecti es-
sent, ex codd. Roe et Casaub. ratus eam melius
Cyrilli textui convenire propter antithesim quam
habet cum verbo εὐσχημονῶσιν. Atqui haec emen-
datio primum neoessaria non erat,cum optime con-
stet sénsusfiCyrillisponsumgnon quomodo come-
derent, sed quomodo amicti essent convivzesolli-
citum inducentis : deinde et Cyrilli proposito, et
ipsi rerum v_eritati_oontradic_ens est, negans spon-
sum quomodo sordide induti essent convivae, cu-
rantem.
(4) Μὴ ἔχονταί-1η Reg. cod. praetermittitur par-
ticula nega'ns‘nullo sensus discrimine : tanturncon-
jungendum ᾇλλότριον cum ἔνδυμα _sio: _Videns
quemdam vestimentum nuptiis alienum habentem.
(5) ιιρὸς αὐτόν. Ea verba adjecimus ex codd.
Roe et Casaub.
(6) Ὁθυρωρός. Articulum supplevimus ex codd.
RegL, Roe et Casaub.
(ἦ) Δεῖ. In edit. Prevotii legitur δεῖ, manifesta
librariorum vel typographoruin incuria. Millesius
restituit δεῖ ex codd—Roe et Casaub. quibus suffra- .
antur Reg, Ottobon. etis quo usus est Grodecius.
gantur ΗΕΒ..) υιῑουοῐι. ει IS quo USUS 85L UFOGCCIUS.
Α aulo post adverbium, ὥσπερ anteit} impressis,et
in cod: Ottobon. prmtermissum_._Millesius in edi-
tione Anglicana reposuit ex codd. Roe et Casaub.
quibus Regius astipulatur.
unus lie Ius asupulatur.
(8) υῦκ ἔξει. Casaubonus sic legendum existimat
vi immutatione: Οὐκ ἔδει σε ξελθεῖν εὐκαίρως.
Ιθῆἱῖωωιιιᾶιίοῐιβε Οὐκ ἔδει σε ἐξελθεῖν εὐκαίρως,
ἱνα εὐκαίρως εἰσέλθῃ-ς ; Nonne oportebat te opportune
exire, ut'opportune 'ingredereris ? cujus conj ecturam