PG 33, col. 57
nus earumdem partium studiosus non rejecerit. Α non paucis mutuas communionis testimoniis re-
versatilis ac nullius fidei homine, nuper Sardicen-
sis concilii auathemate perculso manus imponi per-
miserit.Primo ordinatum illum ab Acacio esse, non
ita certa res est utin dubium vocari non possit,soli-
dioraque hujus assertionis fundamenta postulari.
Nam sola Hieronymi, Socratis ac Sozomeni, Theo-
phanis ac similium auctoritate nititur, quorum in
narranda Cyrilli ordinatione suspectam omnino fl-
dem probavimus. Unum id constat, ab episcopis
provinciae canonice ordinatum esse Cyrillum. His
tamen auctoribus assentire possumus Acacium ex
metropolitico jure ordinationis administrum exsti-
tisse ;idque superstructarum in Cyrillum calumnia— Β
rum fundamentum exstitisse: sed quamobrem in
Cyrillo fraudi esse debeat non video. Nondum ea
designaverat Λ cacius qum aeternam nomini ejus in-
famiam accersivere. In concilio Seleuciensi anno
359 et ConstantinOpolitano anni sequentisAriano-
rum princeps factus, mirum in modum in Catho-
licos et semi-Arianos saeviit,orbemque totumjussa
Ariminensis formulas subscriptione, labe infecit.
Post haec tamen scelera sanctos Meletium Antio-
chenum et Pelagium Laodicenum,Athanasium An-
cyrinum S. Basilii epist 53 et 66. encomiis cele-
brem, aliosque. pulsis episcopis bonis. extra pro-
priam provinciam ordinavit. Quanto Cyrilli causa
favorabilior, quem secundum canones ab provin-
cia: metropolita ordinari oportebat? Quod ab con-
cilio Sardicensiexauctoratusfuerat Acacius.locum
non habuit. Episcopatum ipse et communionem
ecclesiasticam constanter tenuit, nullo in sui lo-
cum [XXV] subrogato. Nempe cum conciliorum
Sardicensis et Philippopolitani Patres, principes
adversae partis mutuis anathematis perculissent,
de rei exsecutione non admodum solliciti sunt visi.
Sardicenseslegatis ad Constantium missisEuphrata
Coloniensi et Vincentio Capuano, id tantum postu-
lavere. ut quos synodus a culpa abesse judicarat
episcopos. imperator ad suas Ecclesias redire per-
mitteret,quando ipse ejecisset: AthamHist. Arian.,
n. 20.De aliis vero in loca Theodori, Acacii, Ur~
sacii et Valentis.depositione et excommunicatione
mulctatorum substituendi,ne verbum quidem.Atha-
nasius Acacium semper uti toleratum ab Ecclesia D nia strenue adimplevisse certo aestimare possumus
episcopum spectavit, De syn. n. 13. Basiliumque
Ancyranum una cum aliis in concilio Sardicensi ex-
communicatum, ut fratrem habet. vivo licet Mar-
cello, ibid. n. 41. Sed neque EusebianiJulium Ro-
manum.Protogenem Sardicensem.Osium. Gauden-
tium Ariminensem, Maximum Trevirensem quos
vicissim eadem paena damnarant, pro veris epi-
scopis habere desierunt. Nam quod Socrates ait,
lib. ιι, cap. 22, ruptam fuisse post concilium Sar‘
dicense Orientis cum Occidente communionem,id
(2) Cyrill. epist. ad Constant., n. 4, ὅ.
versatilis ac nullius fidei homine, nuper Sardicen-
sis concilii auathemate perculso manus imponi per-
miserit.Primo ordinatum illum ab Acacio esse, non
ita certa res est utin dubium vocari non possit,soli-
dioraque hujus assertionis fundamenta postulari.
Nam sola Hieronymi, Socratis ac Sozomeni, Theo-
phanis ac similium auctoritate nititur, quorum in
narranda Cyrilli ordinatione suspectam omnino fl-
dem probavimus. Unum id constat, ab episcopis
provinciae canonice ordinatum esse Cyrillum. His
tamen auctoribus assentire possumus Acacium ex
metropolitico jure ordinationis administrum exsti-
tisse ;idque superstructarum in Cyrillum calumnia— Β
rum fundamentum exstitisse: sed quamobrem in
Cyrillo fraudi esse debeat non video. Nondum ea
designaverat Λ cacius qum aeternam nomini ejus in-
famiam accersivere. In concilio Seleuciensi anno
359 et ConstantinOpolitano anni sequentisAriano-
rum princeps factus, mirum in modum in Catho-
licos et semi-Arianos saeviit,orbemque totumjussa
Ariminensis formulas subscriptione, labe infecit.
Post haec tamen scelera sanctos Meletium Antio-
chenum et Pelagium Laodicenum,Athanasium An-
cyrinum S. Basilii epist 53 et 66. encomiis cele-
brem, aliosque. pulsis episcopis bonis. extra pro-
priam provinciam ordinavit. Quanto Cyrilli causa
favorabilior, quem secundum canones ab provin-
cia: metropolita ordinari oportebat? Quod ab con-
cilio Sardicensiexauctoratusfuerat Acacius.locum
non habuit. Episcopatum ipse et communionem
ecclesiasticam constanter tenuit, nullo in sui lo-
cum [XXV] subrogato. Nempe cum conciliorum
Sardicensis et Philippopolitani Patres, principes
adversae partis mutuis anathematis perculissent,
de rei exsecutione non admodum solliciti sunt visi.
Sardicenseslegatis ad Constantium missisEuphrata
Coloniensi et Vincentio Capuano, id tantum postu-
lavere. ut quos synodus a culpa abesse judicarat
episcopos. imperator ad suas Ecclesias redire per-
mitteret,quando ipse ejecisset: AthamHist. Arian.,
n. 20.De aliis vero in loca Theodori, Acacii, Ur~
sacii et Valentis.depositione et excommunicatione
mulctatorum substituendi,ne verbum quidem.Atha-
nasius Acacium semper uti toleratum ab Ecclesia D nia strenue adimplevisse certo aestimare possumus
episcopum spectavit, De syn. n. 13. Basiliumque
Ancyranum una cum aliis in concilio Sardicensi ex-
communicatum, ut fratrem habet. vivo licet Mar-
cello, ibid. n. 41. Sed neque EusebianiJulium Ro-
manum.Protogenem Sardicensem.Osium. Gauden-
tium Ariminensem, Maximum Trevirensem quos
vicissim eadem paena damnarant, pro veris epi-
scopis habere desierunt. Nam quod Socrates ait,
lib. ιι, cap. 22, ruptam fuisse post concilium Sar‘
dicense Orientis cum Occidente communionem,id
(2) Cyrill. epist. ad Constant., n. 4, ὅ.