PG 33, col. 744
ταύτην μοι τὴν παρακαταθήκην ἄσειστον, καὶ μηδείς
σε μτακινησάτω πίστευε Θεόν ἄνθρωπον γενόμε-
νον. Ἀλλ’ ὃτι μέν ένανθρωπῆσαι δυνατὸν ἧν, ἀποδέ-
δεικται· εἷ δὲ μᾶλλον ἀπιστοῦσιν Ἰουδαῖοι, προτεί-
νωμεν αὐτοῖς’ Τί ξένον καταγγέλλομεν (2), Οεὸν
ἐνανθρωπῆσαι λέγοντες ὑμῶν λεγόντων, ὅτι Ἀϐραὰμ
τὸν Κύριον ὑπεδέξατο ; Τί ξένον καταγγέλλομεν, τοῦ
Ἰακὼϐ λέγοντος· Εἶδον γὰρ Θεὸν πρόσωπον πρὸς
πρόσωπον, καὶ ἐσώθη μου ἡ ψυχή ; Ὁ παρὰ τῷ
Ἀϐραὰμ φαγὼν Κύριος, καὶ παρ’ ἡμῖν ἔφαγε. Τί
οὖν ξένον καταγγέλλομεν ; Ἀλλὰ καὶ μάρτυρας δύο
παρέχομεν, τοὺς ἐν ὄρει Σινᾶ τῷ Κυρίῳ παραστάν-
τας· Μωσῆς ἦν ἐν ὁπῇ τῆς πέτρας, παὶ Ἠλίας ἐν
όπῇ τότε τῆς πέτρας (3)° ἐκεῖνοι μεταμορφουμένῳ
συμπαρόντες ἐν ὄρει Θαϐὼρ, ἔλεγον τοῖς μαθηταῖς
τὴν ἔξοδον, ἤν ἔμελλε πληροῦν ἐν Ἰερουσαλήμ.
Ἀλλ’ ὅτι μὲν ἐνανθρωπῆσαι δυνατὸν ἦν, ἀποδέδεικται,
καθὼς προεῖπον καὶ καταλελείφθω τὸ λοιπὸν τῶν
ἀποδείξεων τοῖς σπουδαίοις εἰς ἀνάλεειν.
1Ζ’. Ἐπηγγείλατο δὲ ἡμῶν (4) ὁ λόγος εὑρεῖν καὶ
τὸν χρόνον ἐπιδημίας τοῦ Σωτῆρος, καὶ τὸν τόπον·
καὶ δεῖ μὴ ψεύδους καταγνωσθέντας ἀναχωρεῖν, μᾶλ-
λον δὲ τοὺς τῆς Ἐκκλησίας νεήλυδας ἡσφαλισμένους
ἀποπέμψαι. Ζητήσωμεν τοίνυν τὸν χρόνον, πότε ὁ
Κύριος παρεγένετο⁶ ἐπειδὴ πρόσφατος ἠ παρουσία,
καὶ ἀντιλέγεται· καὶ ἐπειδὴ Χριστὸς Ἰησοῦς (5)
χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς ὣν, καὶ εἷς τοὺς αἰῶ-
νας. Μωσῆς τοίνυν λέγει ὁ προφήτης Προφήτην
ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος ὁ Οεὸς ἐκ τῶν ἀδελφῶν
ὑμῶν, ὡς ἐμέο τετηρήσθω δὲ τέως τὸ ὡς ἐμὲ, ἒν
οἰκείοις τόποις (6) ἐξεταζόμενον. Ἀλλὰ πότε ὁ προ-
Ix, 30, 31. ⁸³ Heb. xm, 8.
⁸⁴ Deut. xvm, 15';
illud testimonium de Christi immutabilitate. vide-
tur prima fronte‘extra locum positum, n_e_c _satis
apte'cum praecedentibus cohaerere. In codd. Reg.,
Roe, Coisl._ et Casaub. prastermittitur particula καί,
sicque coniungeretur cum ἀντιλέγεταιῖ adeo ut Cy4
rillus hanc allegare rationem_vi_deretur_,cur incar-
nationi contradicatur, quod Christus ab Apostolo
incommutabilis dicatum—Ac maxime probabilis mihi
videreturhujus loci intelligentia, si testimonium
illud Pauli ab Docetis ad 'evertendam Christi in-
carnationem alligatum alicubi legissem.Quanquam
non contra hiereticoshoc loco pugnat Cyrillus,sed
adversum Iudaeos, qui certe Pauli allegationenon
utebantur._ltaqu_e particulam conjuncti'vam καί re-
tinendo, sic Cyrillum interpretor: Qumramus tem-
pusquo Salvator advenit, quandoquidem recens .
pus quo salvator advenit, quandoquidem recens
est il ius adventus, illiqueea de causa contradici-
tur ; cum, utipse ait cat. 11, n. £6,rebus novis ob
ipsam suam novitatem contradici soleat. Quera-
mus etiam illud tempus adventus Domini,quoniam
tempora omnia illi inqualia sunt, qui idem post
adven_t_um_est in aeternum manet, qui fuit ante.
(6) Ἐν οἰκείοις τόποις. Ante τόποῖς habetur δέ
i_n edi_tis,qu_od uti redundans,ex codd. Coisl.,Reg.,
Roe, Casaub . expunximus.
σε μτακινησάτω πίστευε Θεόν ἄνθρωπον γενόμε-
νον. Ἀλλ’ ὃτι μέν ένανθρωπῆσαι δυνατὸν ἧν, ἀποδέ-
δεικται· εἷ δὲ μᾶλλον ἀπιστοῦσιν Ἰουδαῖοι, προτεί-
νωμεν αὐτοῖς’ Τί ξένον καταγγέλλομεν (2), Οεὸν
ἐνανθρωπῆσαι λέγοντες ὑμῶν λεγόντων, ὅτι Ἀϐραὰμ
τὸν Κύριον ὑπεδέξατο ; Τί ξένον καταγγέλλομεν, τοῦ
Ἰακὼϐ λέγοντος· Εἶδον γὰρ Θεὸν πρόσωπον πρὸς
πρόσωπον, καὶ ἐσώθη μου ἡ ψυχή ; Ὁ παρὰ τῷ
Ἀϐραὰμ φαγὼν Κύριος, καὶ παρ’ ἡμῖν ἔφαγε. Τί
οὖν ξένον καταγγέλλομεν ; Ἀλλὰ καὶ μάρτυρας δύο
παρέχομεν, τοὺς ἐν ὄρει Σινᾶ τῷ Κυρίῳ παραστάν-
τας· Μωσῆς ἦν ἐν ὁπῇ τῆς πέτρας, παὶ Ἠλίας ἐν
όπῇ τότε τῆς πέτρας (3)° ἐκεῖνοι μεταμορφουμένῳ
συμπαρόντες ἐν ὄρει Θαϐὼρ, ἔλεγον τοῖς μαθηταῖς
τὴν ἔξοδον, ἤν ἔμελλε πληροῦν ἐν Ἰερουσαλήμ.
Ἀλλ’ ὅτι μὲν ἐνανθρωπῆσαι δυνατὸν ἦν, ἀποδέδεικται,
καθὼς προεῖπον καὶ καταλελείφθω τὸ λοιπὸν τῶν
ἀποδείξεων τοῖς σπουδαίοις εἰς ἀνάλεειν.
1Ζ’. Ἐπηγγείλατο δὲ ἡμῶν (4) ὁ λόγος εὑρεῖν καὶ
τὸν χρόνον ἐπιδημίας τοῦ Σωτῆρος, καὶ τὸν τόπον·
καὶ δεῖ μὴ ψεύδους καταγνωσθέντας ἀναχωρεῖν, μᾶλ-
λον δὲ τοὺς τῆς Ἐκκλησίας νεήλυδας ἡσφαλισμένους
ἀποπέμψαι. Ζητήσωμεν τοίνυν τὸν χρόνον, πότε ὁ
Κύριος παρεγένετο⁶ ἐπειδὴ πρόσφατος ἠ παρουσία,
καὶ ἀντιλέγεται· καὶ ἐπειδὴ Χριστὸς Ἰησοῦς (5)
χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς ὣν, καὶ εἷς τοὺς αἰῶ-
νας. Μωσῆς τοίνυν λέγει ὁ προφήτης Προφήτην
ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος ὁ Οεὸς ἐκ τῶν ἀδελφῶν
ὑμῶν, ὡς ἐμέο τετηρήσθω δὲ τέως τὸ ὡς ἐμὲ, ἒν
οἰκείοις τόποις (6) ἐξεταζόμενον. Ἀλλὰ πότε ὁ προ-
Ix, 30, 31. ⁸³ Heb. xm, 8.
⁸⁴ Deut. xvm, 15';
illud testimonium de Christi immutabilitate. vide-
tur prima fronte‘extra locum positum, n_e_c _satis
apte'cum praecedentibus cohaerere. In codd. Reg.,
Roe, Coisl._ et Casaub. prastermittitur particula καί,
sicque coniungeretur cum ἀντιλέγεταιῖ adeo ut Cy4
rillus hanc allegare rationem_vi_deretur_,cur incar-
nationi contradicatur, quod Christus ab Apostolo
incommutabilis dicatum—Ac maxime probabilis mihi
videreturhujus loci intelligentia, si testimonium
illud Pauli ab Docetis ad 'evertendam Christi in-
carnationem alligatum alicubi legissem.Quanquam
non contra hiereticoshoc loco pugnat Cyrillus,sed
adversum Iudaeos, qui certe Pauli allegationenon
utebantur._ltaqu_e particulam conjuncti'vam καί re-
tinendo, sic Cyrillum interpretor: Qumramus tem-
pusquo Salvator advenit, quandoquidem recens .
pus quo salvator advenit, quandoquidem recens
est il ius adventus, illiqueea de causa contradici-
tur ; cum, utipse ait cat. 11, n. £6,rebus novis ob
ipsam suam novitatem contradici soleat. Quera-
mus etiam illud tempus adventus Domini,quoniam
tempora omnia illi inqualia sunt, qui idem post
adven_t_um_est in aeternum manet, qui fuit ante.
(6) Ἐν οἰκείοις τόποις. Ante τόποῖς habetur δέ
i_n edi_tis,qu_od uti redundans,ex codd. Coisl.,Reg.,
Roe, Casaub . expunximus.