PG 34, col. 388
οὕτως · ὀσφραίνεσθε τὴν δυσωδίαν τοῦ κόσμου ; οἱ δὲ
εἶπον · ουχὶ, ἀλλά σε ἰδόντες ἐποιήσαμεν καὶ ἡμεῖς
οὕτως · ἡμεῖς γάρ τῆς δυσωδίας τοῦ κόσμου οὐκ
αἰσθανόμεθα, ἀλλά τῆς ὀζομενίας τῶν ψυχῶν τῶν
ἁμαρτωλῶν ὁσφαινόμεθα μόνον, ὃν τρόπον σὺ τὴν
δυσωδίαν τοῦ θνησημαίου τούτου ἀποστρέφῃ.καὶ ό
γέρων λέγει αὐτοῖς ⁸ γνωρίσατέ μοι, παρακαλῶ, τοῦτον
τῆς δυσώδους ψυχῆς νῶν ἁμαρτωλῶν έν τῇ ζωῇ ταύτῃ
αἰσθάνσθε, ἦ μετὰ θάνατον ; xui πῶς τάς ψυχὰς τῶν
ἁμαρτωλῶν, πῶς δε τῷ κυρίῳ πεπιστέυκότων, τῶν
ἀσεϐῶν, τῶν μὴ πεπιστευκότων [δηέρετε (1)]; εἴπατε
μοι, εἰ εὗρον χάριν ἐνώπιον ὑμῶν· καὶ οἱ ἄγγελοι
εἷπον ° ἄκουσον, ἐκλεκτε τοῦ Θεοῦ Μακάρει ⁶ ἡ ἀμαρ-
τωλός ψυχὴ καὶ ἓτι οὖσα ἐν τῷ σώματι τὴν τῶν κα-
κῶν πράξεων όζωδ ίαν ἀποδίδωσι, μετά δε θάνατον πολὺ
πλέον ⁸ τῶν γὰρ πράξεων φανερῶς ἐπικειμένων αὐτῇ
σκοτοῦσι καὶ μελανιαν δίκην αὐτῇ περισὴπουσι ³ ἠ
γὰρ ψυχὴ καθ’ ἑαυτὴν φωτεινὴ xui καθαρά ἐστιν, ὡς
τοῦ ἀθανάτου φωτός ἐμφύσημαο ἀλλά ἐν τῷ σώματι
γινομένη, καὶ μὴ καλῶς αὐτὸ κυϐερνῶσα, μολύνεται
κατά μέρος έκ τῆς ἁμαρτίας, ὁ μὲν πλέον, ἠ δι ἔλατ-
τον ⁸ τὸ δ ε πῶς αὶ ψυχαὶ ix τῶν σωμάτων λαμϐάνον-
ται πιστῶν τε καὶ ἀπίστων, οἶκουσον, καὶ πάντων ἐπί-
γειαῆ κοινά ἐλαχίστων (Ξ) τῶν ἐπουρανίων νόμιζε
εἶναι, Μακάριε ⁸ ὥσπερ γὰρ ἐκ τοῦ ἐπιγείου βασιλέως
ἀποστελλόμενοι στρατιῶται ἐπὶ τῷ παραστῆσαί τινα,
ἐλθόντες συνέχουσιν αὑτὸν xui μὴ θέλοντα ⁸ ὁ δι
καταπτήσσει μεν τῷ φόϐῳ, τρέφει δε καὶ τὴν παρου-
σίαν τῶν ἀσυμπαθως πρὸς τήν ὁδοιπορίαν ὐκόντων ο
οὕτω xui ὅταν ἀποσταλῶσιν ἄγγελοι παραλαϐεῖν τὴν
ψυχὴν, εἴτε δικαίου εἴτε ἁμαρτωλοῦ, καταπτήσσει τῷ
γόϐῳ, καὶ τρέμει τὴν παρουσίαν τῶν φοϐερῶν καὶ
ἀποτόμων ἀγγέλων · καθορᾴ γὰρ τότε ἡ ψυχὴ ἄπορον
καὶ ἀσθενῆ καὶ ἀνωφελῆ πάντοθεν τὴν τοῦ πλούτου
καὶ συγγενῶν καὶ φίλων παρουσίαν, τά δάκρυα και
τοὺς θρήνους τῶν περιεστώτων αἰσθάνεται, καὶ λαλῆ-
σαι ἢ ἀφιέναι φωνήν οὐ δύναται, μηδέποτε πειρα-
σθεῖσα τοιαύτη κλήσει, δέδοικε δὲ καὶ τὸ ἄπειρον τῆς
ὁδου xui τὴν ἐναλλαγὴν τῆς διαγωγῆς ο συνέχεται δε
καὶ τῇ τῶν ὁρωμένων ἀρχόντων ἀσυμπαθείᾳ ’προσ-
πάσχει δὲ καὶ πρὸς πάντας (3), καὶ τῇ τον σώματος
συμϐιώσει · καὶ θρηνεί τὴν τούτου οῖπόζευξιν, ὡς τού-
του ἐν συνηθείᾳ χωριζομένη ⁸ μίαν xui μόνην παρα-
μυθίαν μὴ δυναμένη ἔχειν ἐκ τοῦ οἰκείου συνειδότος ·
εἰ μὴ ἐὰν καλῶν ἔργων πρᾷξιν έαυτῆ σύνοιδεν ' ἡ
τοιαύτη ψυχὴ καὶ πρὸ τῆς ἀποφάσεως τοῦ κριστοῦ
ἀπὸ τοῦ συνειδότος ἀδιαλείπτως κρίνεται ’ xui 6 ἀϐϐᾶς
Μακάριος λέγει πάλιν ’ τί οὖν ; κύριοί μου, δέομαι
ὑμῶν, καὶ τοῦτο έρμηνεύσατε ’ ἓπειδὴ έκ τῶν πατέ-
ρων παραδέδοται ἒν τῆ γ’ ἡμέρᾳ xui τῆ θ’ καὶ τῆ
NOTAE.
ἐλάττονα vel έλ αχιστότερ α.
(3) Lege πρὸς πάντα.
εἶπον · ουχὶ, ἀλλά σε ἰδόντες ἐποιήσαμεν καὶ ἡμεῖς
οὕτως · ἡμεῖς γάρ τῆς δυσωδίας τοῦ κόσμου οὐκ
αἰσθανόμεθα, ἀλλά τῆς ὀζομενίας τῶν ψυχῶν τῶν
ἁμαρτωλῶν ὁσφαινόμεθα μόνον, ὃν τρόπον σὺ τὴν
δυσωδίαν τοῦ θνησημαίου τούτου ἀποστρέφῃ.καὶ ό
γέρων λέγει αὐτοῖς ⁸ γνωρίσατέ μοι, παρακαλῶ, τοῦτον
τῆς δυσώδους ψυχῆς νῶν ἁμαρτωλῶν έν τῇ ζωῇ ταύτῃ
αἰσθάνσθε, ἦ μετὰ θάνατον ; xui πῶς τάς ψυχὰς τῶν
ἁμαρτωλῶν, πῶς δε τῷ κυρίῳ πεπιστέυκότων, τῶν
ἀσεϐῶν, τῶν μὴ πεπιστευκότων [δηέρετε (1)]; εἴπατε
μοι, εἰ εὗρον χάριν ἐνώπιον ὑμῶν· καὶ οἱ ἄγγελοι
εἷπον ° ἄκουσον, ἐκλεκτε τοῦ Θεοῦ Μακάρει ⁶ ἡ ἀμαρ-
τωλός ψυχὴ καὶ ἓτι οὖσα ἐν τῷ σώματι τὴν τῶν κα-
κῶν πράξεων όζωδ ίαν ἀποδίδωσι, μετά δε θάνατον πολὺ
πλέον ⁸ τῶν γὰρ πράξεων φανερῶς ἐπικειμένων αὐτῇ
σκοτοῦσι καὶ μελανιαν δίκην αὐτῇ περισὴπουσι ³ ἠ
γὰρ ψυχὴ καθ’ ἑαυτὴν φωτεινὴ xui καθαρά ἐστιν, ὡς
τοῦ ἀθανάτου φωτός ἐμφύσημαο ἀλλά ἐν τῷ σώματι
γινομένη, καὶ μὴ καλῶς αὐτὸ κυϐερνῶσα, μολύνεται
κατά μέρος έκ τῆς ἁμαρτίας, ὁ μὲν πλέον, ἠ δι ἔλατ-
τον ⁸ τὸ δ ε πῶς αὶ ψυχαὶ ix τῶν σωμάτων λαμϐάνον-
ται πιστῶν τε καὶ ἀπίστων, οἶκουσον, καὶ πάντων ἐπί-
γειαῆ κοινά ἐλαχίστων (Ξ) τῶν ἐπουρανίων νόμιζε
εἶναι, Μακάριε ⁸ ὥσπερ γὰρ ἐκ τοῦ ἐπιγείου βασιλέως
ἀποστελλόμενοι στρατιῶται ἐπὶ τῷ παραστῆσαί τινα,
ἐλθόντες συνέχουσιν αὑτὸν xui μὴ θέλοντα ⁸ ὁ δι
καταπτήσσει μεν τῷ φόϐῳ, τρέφει δε καὶ τὴν παρου-
σίαν τῶν ἀσυμπαθως πρὸς τήν ὁδοιπορίαν ὐκόντων ο
οὕτω xui ὅταν ἀποσταλῶσιν ἄγγελοι παραλαϐεῖν τὴν
ψυχὴν, εἴτε δικαίου εἴτε ἁμαρτωλοῦ, καταπτήσσει τῷ
γόϐῳ, καὶ τρέμει τὴν παρουσίαν τῶν φοϐερῶν καὶ
ἀποτόμων ἀγγέλων · καθορᾴ γὰρ τότε ἡ ψυχὴ ἄπορον
καὶ ἀσθενῆ καὶ ἀνωφελῆ πάντοθεν τὴν τοῦ πλούτου
καὶ συγγενῶν καὶ φίλων παρουσίαν, τά δάκρυα και
τοὺς θρήνους τῶν περιεστώτων αἰσθάνεται, καὶ λαλῆ-
σαι ἢ ἀφιέναι φωνήν οὐ δύναται, μηδέποτε πειρα-
σθεῖσα τοιαύτη κλήσει, δέδοικε δὲ καὶ τὸ ἄπειρον τῆς
ὁδου xui τὴν ἐναλλαγὴν τῆς διαγωγῆς ο συνέχεται δε
καὶ τῇ τῶν ὁρωμένων ἀρχόντων ἀσυμπαθείᾳ ’προσ-
πάσχει δὲ καὶ πρὸς πάντας (3), καὶ τῇ τον σώματος
συμϐιώσει · καὶ θρηνεί τὴν τούτου οῖπόζευξιν, ὡς τού-
του ἐν συνηθείᾳ χωριζομένη ⁸ μίαν xui μόνην παρα-
μυθίαν μὴ δυναμένη ἔχειν ἐκ τοῦ οἰκείου συνειδότος ·
εἰ μὴ ἐὰν καλῶν ἔργων πρᾷξιν έαυτῆ σύνοιδεν ' ἡ
τοιαύτη ψυχὴ καὶ πρὸ τῆς ἀποφάσεως τοῦ κριστοῦ
ἀπὸ τοῦ συνειδότος ἀδιαλείπτως κρίνεται ’ xui 6 ἀϐϐᾶς
Μακάριος λέγει πάλιν ’ τί οὖν ; κύριοί μου, δέομαι
ὑμῶν, καὶ τοῦτο έρμηνεύσατε ’ ἓπειδὴ έκ τῶν πατέ-
ρων παραδέδοται ἒν τῆ γ’ ἡμέρᾳ xui τῆ θ’ καὶ τῆ
NOTAE.
ἐλάττονα vel έλ αχιστότερ α.
(3) Lege πρὸς πάντα.