PG 34, col. 392
ἓξ ἡμέραις, πάλιν ἀναφέρεται ὑπὸ τῶν ἀγγέλων εἰς
προσκύνησιν τοῦ Θεοῦ ο καλῶς οὖν προσφέρει έν τῇ θ’
ἡμέρᾳ λειτουργίας καὶ προσφορὰν ἐκτελοῦσα ὑπὲρ
τοῦ τελευτήσαντοςνμετά δὲ τὴν δευτέραν προσκύ-
νησιν πάλιν γίνεται κέλευσις παρὰ τοῦ πάντων δεσπό-
του, καταγαγεῖν αύτην ἐν τῷ ᾅδῃ καὶ δεῖξαι αὐτῇ τά
ἐκεῖσε κο)αστήρια καὶ διάφορα ταμία τοῦ ᾅδου, καὶ
τάς τῶν ἀσεϐῶν διαφόρους κολάσεις, εἰς ἃς παρακα-
θεζόμεναι αἱ ψυχαὶ τῶν ἁμαρτωλῶν διηνεκῶς θρη-
νοῦσι καὶ βρύχουσι τούς ὀδόντας ’ καὶ έν ταῖς τοιαύ-
τᾶῖς διαφοραῖς τῶν κολάσεων περιφέρεται ἡ ψυχή
ἡμέρᾳ (ti-I2) λ’ τρέμουσα, μήπως ἄρα καὶ αὐτὴ ἓν τῷ
τοιούτῳ τόπῳ κατακριθῇ φυλάττεσθαι· καὶ τῇ μ’
ἣμερα ἀναφέρεται πάλιν προσκυνῆσαι τῷ κυρίῳ, καὶ
τότε λοιπὸν πρὸς τά ἔργα αὐτῆς κελεύει ὁ κριτὴς
τὸν τόπον τῆς παραφυλακῆς · καλῶς ἕκτελεῖται ἐν τῇ
ἒκκ).ησίᾳ ταῖς μνείαις τῶν μεθισταμένων καὶ πεφω-
τισμένων ι ἐπὶ δὲ τῶν ψυχῶν τῶν μη ἐχουσῶν βάπτι-
σμα τὸ ἅγιον, ούχ οὕτως · ἀλλὰ [ἀπονοῖς (13)] ἄγγε-
λοι ἀπότομοι (14) λαμϐάνουσι τὰς ἀφωτίστους ψυχὰς
ἀπὸ τοῦ σώματος, τύπτοντες καὶ λέγοντες· δεῦρο,
ἀσεϐὴς ψυχὴ, τίς ὁ δεσπότης σου καὶ πάντων κύριος,
ὃν οὐκ ἓθελησας γνῶναι, ἐν ἀνέσει διάγουσα ἓν τῷ
κόσμῳ ; νῦν γνῶθι τιμωρουμέυη αἰωνίως · καὶ μέχρι
τοῦ πρώτου ούρανοῦ ἀνάγοντες ἱστᾶσι καὶ δεικνῦ-
σιν αύτῇ ἐκ μήκοθεν ¹τὴν δόξαν τῶν ἀγγέλων καὶ
πάντων τῶν οὐρανίων δυνάμεων, λέγοντες
· τού-
των ἁπάντων κύριός ἐστιν Ἰησοῦς Χριστὸς ὁ υίὸς
τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος, ὃν οῦκ ἠθεἏησας γνῶναι καὶ
προσκυνῆσαι ο ἀλλ’ ἀπαχθεῖσα πρὸς τοὺς ὁμοίους
ἀσεϐεῖς καὶ τὸν τούτων ἄρχοντα τόν δ ιαϐολον εἰς τὸ
πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαϐόλῳ καὶ
τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ, οὓς ἐν τῷ βίῳ σου ὡς θεοὺς
προσεκύνησας ο ταῦτα εἰπόντες οὶ ἄγγελοι καὶ ἀσπα-
σάμενοι τόν δοῦλον τοῦ Θεοῦ Μακάριόν, ἀφανεῖς ἐγέ-
(14) Forsam legendum ἀλλὰ ἄγγελοι ἀπηνεῖς
καὶ ἀπότομοι.
προσκύνησιν τοῦ Θεοῦ ο καλῶς οὖν προσφέρει έν τῇ θ’
ἡμέρᾳ λειτουργίας καὶ προσφορὰν ἐκτελοῦσα ὑπὲρ
τοῦ τελευτήσαντοςνμετά δὲ τὴν δευτέραν προσκύ-
νησιν πάλιν γίνεται κέλευσις παρὰ τοῦ πάντων δεσπό-
του, καταγαγεῖν αύτην ἐν τῷ ᾅδῃ καὶ δεῖξαι αὐτῇ τά
ἐκεῖσε κο)αστήρια καὶ διάφορα ταμία τοῦ ᾅδου, καὶ
τάς τῶν ἀσεϐῶν διαφόρους κολάσεις, εἰς ἃς παρακα-
θεζόμεναι αἱ ψυχαὶ τῶν ἁμαρτωλῶν διηνεκῶς θρη-
νοῦσι καὶ βρύχουσι τούς ὀδόντας ’ καὶ έν ταῖς τοιαύ-
τᾶῖς διαφοραῖς τῶν κολάσεων περιφέρεται ἡ ψυχή
ἡμέρᾳ (ti-I2) λ’ τρέμουσα, μήπως ἄρα καὶ αὐτὴ ἓν τῷ
τοιούτῳ τόπῳ κατακριθῇ φυλάττεσθαι· καὶ τῇ μ’
ἣμερα ἀναφέρεται πάλιν προσκυνῆσαι τῷ κυρίῳ, καὶ
τότε λοιπὸν πρὸς τά ἔργα αὐτῆς κελεύει ὁ κριτὴς
τὸν τόπον τῆς παραφυλακῆς · καλῶς ἕκτελεῖται ἐν τῇ
ἒκκ).ησίᾳ ταῖς μνείαις τῶν μεθισταμένων καὶ πεφω-
τισμένων ι ἐπὶ δὲ τῶν ψυχῶν τῶν μη ἐχουσῶν βάπτι-
σμα τὸ ἅγιον, ούχ οὕτως · ἀλλὰ [ἀπονοῖς (13)] ἄγγε-
λοι ἀπότομοι (14) λαμϐάνουσι τὰς ἀφωτίστους ψυχὰς
ἀπὸ τοῦ σώματος, τύπτοντες καὶ λέγοντες· δεῦρο,
ἀσεϐὴς ψυχὴ, τίς ὁ δεσπότης σου καὶ πάντων κύριος,
ὃν οὐκ ἓθελησας γνῶναι, ἐν ἀνέσει διάγουσα ἓν τῷ
κόσμῳ ; νῦν γνῶθι τιμωρουμέυη αἰωνίως · καὶ μέχρι
τοῦ πρώτου ούρανοῦ ἀνάγοντες ἱστᾶσι καὶ δεικνῦ-
σιν αύτῇ ἐκ μήκοθεν ¹τὴν δόξαν τῶν ἀγγέλων καὶ
πάντων τῶν οὐρανίων δυνάμεων, λέγοντες
· τού-
των ἁπάντων κύριός ἐστιν Ἰησοῦς Χριστὸς ὁ υίὸς
τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος, ὃν οῦκ ἠθεἏησας γνῶναι καὶ
προσκυνῆσαι ο ἀλλ’ ἀπαχθεῖσα πρὸς τοὺς ὁμοίους
ἀσεϐεῖς καὶ τὸν τούτων ἄρχοντα τόν δ ιαϐολον εἰς τὸ
πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαϐόλῳ καὶ
τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ, οὓς ἐν τῷ βίῳ σου ὡς θεοὺς
προσεκύνησας ο ταῦτα εἰπόντες οὶ ἄγγελοι καὶ ἀσπα-
σάμενοι τόν δοῦλον τοῦ Θεοῦ Μακάριόν, ἀφανεῖς ἐγέ-
(14) Forsam legendum ἀλλὰ ἄγγελοι ἀπηνεῖς
καὶ ἀπότομοι.