PG 34, col. 478
Vinculo enim mundi, et terreno quodam amore
detentae omnem dilectionem et amorem suum cmlesti
Sponso non obtulerunt, neque oleum secum sum-
pserunt. Quae enim animae naturae sure hospitem,
sanctificationem scilicet Spiritus,quaerunt, tota sua
dilectione Domino devinciuntur, illic ambulant,
illic precantur, illicque cogitationes suas deligunt,
caeteris omnibus spretis. Propterea etiam dignae
habentur, quae accipiant oleum divina gratiae : et
sic absque ulla offensione vitam transigere possunt,
valde spirituali Sponso acceptae et gratae. Animae
vero in sua natura permanentes cogitationibus humi
repunt, humana cogitant, humi illarum mens do-
micilium habet: et quidem opinione sua persuasae,
se ad Sponsum spectare, atque justiticationibus
carnis exornatas se 1 5 esse putant ; desuper vero
ex Spiritu nata: non sunt, cum oleum exsultationis
non acceperint.
Vll. Quinque enim animae rationalis sensus, ac-
cepta superna gratia et sanctificatione Spiritus re-
vera sunt prudentes virgines, quippe quae acceperint
superne sapientiam gratias. Si vero in sola natura
sua persistant, fatuae deprehenduntur, et filiae mun-
di esse demonstrantur: non enim exuerunt spiritum
mundi, quamvis exteriore sermone, opinione ac
forma molae, se esse Sponsi sponsas, falso sibi per-
C suadeant. Quemadmodum enim animae, quae totae
omnino Domino devincta: sunt, illic cogitationes
suas, atque illic preces suas exercent, illic ambu-
lant, et illic desiderio dilectionis Dei tenentur : sic
e converso animae, quae dilectioni mundi deditae
sunt, et in terra domicilium habere volunt, illic
ambulant, illic cogitant, illic earum mens habitat.
Pr0pterea etiam ad bonam spiritus prudentiam,
quaeest hospes naturae ηοειιιω, consequendam con-
verti nequeunt, caelestem, inquam, gratiam, quam
nostrae conjungi et agglutinari naturae oportet, ut
possimus in caelestem thalamum regni una cum
Domino ingredi, et aeternam salutem consequi.
Vill. Loco enim hospitis natur-te nostrae, malitiam
D afi‘ectionum perinobedientiam primihominis in nos
recepimus, quam in nobis veluti quamdam naturam
consuetudine et longo usu confirmatam, per hospi-
tem nostrre naturae, cceleste scilicet donum Spiritus,
rursum expelli et pristinae puritati restitui conve-
nit. Et nisi nunc ardenti petitione, et rogatione, et
fide, ac oratione atque aversatione mundi, caelestem
dilectionem Spiritus acceperimus, et natura nostra
juncta fuerit dilectioni, quae est Dominus, et a ma-
litia, qua est inquinata, per illam dilectionem Spi-
ritus sanctificala fuerit, et nisi ad finem usque,
absque labe et ofi'endiculo, in omnibus mandatis
ejus diligenter versati perseveraverimus, caeleste
regnum consequi non poterimus.
detentae omnem dilectionem et amorem suum cmlesti
Sponso non obtulerunt, neque oleum secum sum-
pserunt. Quae enim animae naturae sure hospitem,
sanctificationem scilicet Spiritus,quaerunt, tota sua
dilectione Domino devinciuntur, illic ambulant,
illic precantur, illicque cogitationes suas deligunt,
caeteris omnibus spretis. Propterea etiam dignae
habentur, quae accipiant oleum divina gratiae : et
sic absque ulla offensione vitam transigere possunt,
valde spirituali Sponso acceptae et gratae. Animae
vero in sua natura permanentes cogitationibus humi
repunt, humana cogitant, humi illarum mens do-
micilium habet: et quidem opinione sua persuasae,
se ad Sponsum spectare, atque justiticationibus
carnis exornatas se 1 5 esse putant ; desuper vero
ex Spiritu nata: non sunt, cum oleum exsultationis
non acceperint.
Vll. Quinque enim animae rationalis sensus, ac-
cepta superna gratia et sanctificatione Spiritus re-
vera sunt prudentes virgines, quippe quae acceperint
superne sapientiam gratias. Si vero in sola natura
sua persistant, fatuae deprehenduntur, et filiae mun-
di esse demonstrantur: non enim exuerunt spiritum
mundi, quamvis exteriore sermone, opinione ac
forma molae, se esse Sponsi sponsas, falso sibi per-
C suadeant. Quemadmodum enim animae, quae totae
omnino Domino devincta: sunt, illic cogitationes
suas, atque illic preces suas exercent, illic ambu-
lant, et illic desiderio dilectionis Dei tenentur : sic
e converso animae, quae dilectioni mundi deditae
sunt, et in terra domicilium habere volunt, illic
ambulant, illic cogitant, illic earum mens habitat.
Pr0pterea etiam ad bonam spiritus prudentiam,
quaeest hospes naturae ηοειιιω, consequendam con-
verti nequeunt, caelestem, inquam, gratiam, quam
nostrae conjungi et agglutinari naturae oportet, ut
possimus in caelestem thalamum regni una cum
Domino ingredi, et aeternam salutem consequi.
Vill. Loco enim hospitis natur-te nostrae, malitiam
D afi‘ectionum perinobedientiam primihominis in nos
recepimus, quam in nobis veluti quamdam naturam
consuetudine et longo usu confirmatam, per hospi-
tem nostrre naturae, cceleste scilicet donum Spiritus,
rursum expelli et pristinae puritati restitui conve-
nit. Et nisi nunc ardenti petitione, et rogatione, et
fide, ac oratione atque aversatione mundi, caelestem
dilectionem Spiritus acceperimus, et natura nostra
juncta fuerit dilectioni, quae est Dominus, et a ma-
litia, qua est inquinata, per illam dilectionem Spi-
ritus sanctificala fuerit, et nisi ad finem usque,
absque labe et ofi'endiculo, in omnibus mandatis
ejus diligenter versati perseveraverimus, caeleste
regnum consequi non poterimus.