PG 35, col. 876
que picturaa artificio, quae fallaces sunt oculorum
illecebrae; atque alias quidem incolemus, alias vero
extruemus? Quibusnam autem Ρ ne haeredibus qui-
dem fortasse nostris, sed exteris et alienis, iisque
ne amicis quidem fortasse nostris, sed inimicissi-
mis, maximaque in nos invidia flagrantibus, quod
quidem malorum omnium extremum est. Quid?
Illinc in asperis et laceris pannis obrigescent, imo
ne eos quidem fortasse habebunt : nos autem in
mollibus et circumfluentibus vestibus, telisque ex
tenuissimo lino ac serico contextis lasciviemus;
atque in aliis quidem indecore potius quam honeste
atque ornate nos ipsos geremus (sic enim quidquid
superfluum et curiosum est, voco), alias autem in
arcis recondemus, curam inutilem et incommodam,
a tineis exedendas, et a tempore, quod omnia con-
ficit, absumendas; atque illis ne necessaria quidem
alimenta suppetent: (ο delicias meas! ο gravem illo-
rum,afflictionem l) 268 verum pro l'oribus nostris
jacebunt, languentes et fame laborantes, ac ne in-
strumenta quidem ad petendum a corpore habentes;
vocibus privati, quibus miseriam suam lugeant;
manibus, quas supplicandi causa protendant; pedi-
bus, quibus ad divites accedant ; respiratione, qua
fortiter lamenta sua edant; atque, quod malorum
omnium acerbissimum est,1evissimum essejudican-
tes, oculisque duntaxat gratiam habentes, quod
ipsorum labem minime videant.
XVIII. Atque hi quidem ad hunc modum :
[108
autem in altis et sublimibus lectis, eximiisque et
quae pene tangere nefas sit, stragulis, splendidi
splendide recumbemus, si vel solam petitionum vo-
cem audiamus, stomachantes. Atque etiam illud
oportebit, ut et pavimentum nostrum floribus, ple-
rumque etiam extra tempus, fragret, et mensa sua-
vissimis et sumptuosissimis unguentis perfundatur,
quo magis etiam effeminamur; ut pueri etiam astant,
alii ornate ac suo quisque ordine, comis soluti et
effeminati, ac czesarize ad faciem expoliti, magisque
mitatem minus videant. ›› Unde in scholiis addit :
« Arguta Theologus, Elephanticorum calamitatem
amplificans, facit'eos gratiam habentes oculis, qui
ita essent allecti, ut minus possent ipsorum aerum-
nas aspicere. In extrema nimirum miseria eum
omnino versari necesse est, cui id levissimum sit,
quod aliis est gravissimum. » Combefisius veroncon:
tendit hunc Gregorii locum sit vertendum _: «Quod
malorum omnium acerbissimum est, levissimum
ossejudicantes,_et oculis tantum gratiam habentes,
quod'suam ipsi labem minime vid'eant. D‘QUi-a-SCilil‘
cet haec oculorum natura, ut cum omnia videant.
se‘ipsi nvidere nequeunt. Improbat dnctissi'inus vir
Bilii interpretationem, qui aegrotos, de quibus agi-
tur, caecos fuisse existimasse videtur.
(34) Ἀνακεισόμεθα. Par., dvaSncépsfia, (ι ascende-
mus. ὶ)
35) Τῶν αἰτήσεων. Deest in Par.
Εὐωδεστέλὶτοις τε. Sic Regg. a, d. Deest τε
in edit.
illecebrae; atque alias quidem incolemus, alias vero
extruemus? Quibusnam autem Ρ ne haeredibus qui-
dem fortasse nostris, sed exteris et alienis, iisque
ne amicis quidem fortasse nostris, sed inimicissi-
mis, maximaque in nos invidia flagrantibus, quod
quidem malorum omnium extremum est. Quid?
Illinc in asperis et laceris pannis obrigescent, imo
ne eos quidem fortasse habebunt : nos autem in
mollibus et circumfluentibus vestibus, telisque ex
tenuissimo lino ac serico contextis lasciviemus;
atque in aliis quidem indecore potius quam honeste
atque ornate nos ipsos geremus (sic enim quidquid
superfluum et curiosum est, voco), alias autem in
arcis recondemus, curam inutilem et incommodam,
a tineis exedendas, et a tempore, quod omnia con-
ficit, absumendas; atque illis ne necessaria quidem
alimenta suppetent: (ο delicias meas! ο gravem illo-
rum,afflictionem l) 268 verum pro l'oribus nostris
jacebunt, languentes et fame laborantes, ac ne in-
strumenta quidem ad petendum a corpore habentes;
vocibus privati, quibus miseriam suam lugeant;
manibus, quas supplicandi causa protendant; pedi-
bus, quibus ad divites accedant ; respiratione, qua
fortiter lamenta sua edant; atque, quod malorum
omnium acerbissimum est,1evissimum essejudican-
tes, oculisque duntaxat gratiam habentes, quod
ipsorum labem minime videant.
XVIII. Atque hi quidem ad hunc modum :
[108
autem in altis et sublimibus lectis, eximiisque et
quae pene tangere nefas sit, stragulis, splendidi
splendide recumbemus, si vel solam petitionum vo-
cem audiamus, stomachantes. Atque etiam illud
oportebit, ut et pavimentum nostrum floribus, ple-
rumque etiam extra tempus, fragret, et mensa sua-
vissimis et sumptuosissimis unguentis perfundatur,
quo magis etiam effeminamur; ut pueri etiam astant,
alii ornate ac suo quisque ordine, comis soluti et
effeminati, ac czesarize ad faciem expoliti, magisque
mitatem minus videant. ›› Unde in scholiis addit :
« Arguta Theologus, Elephanticorum calamitatem
amplificans, facit'eos gratiam habentes oculis, qui
ita essent allecti, ut minus possent ipsorum aerum-
nas aspicere. In extrema nimirum miseria eum
omnino versari necesse est, cui id levissimum sit,
quod aliis est gravissimum. » Combefisius veroncon:
tendit hunc Gregorii locum sit vertendum _: «Quod
malorum omnium acerbissimum est, levissimum
ossejudicantes,_et oculis tantum gratiam habentes,
quod'suam ipsi labem minime vid'eant. D‘QUi-a-SCilil‘
cet haec oculorum natura, ut cum omnia videant.
se‘ipsi nvidere nequeunt. Improbat dnctissi'inus vir
Bilii interpretationem, qui aegrotos, de quibus agi-
tur, caecos fuisse existimasse videtur.
(34) Ἀνακεισόμεθα. Par., dvaSncépsfia, (ι ascende-
mus. ὶ)
35) Τῶν αἰτήσεων. Deest in Par.
Εὐωδεστέλὶτοις τε. Sic Regg. a, d. Deest τε
in edit.