PG 36, col. 507
eo laudando atque ornando sola ipsius voce opus
esse. ldem enim ipse, etsplendida est materiaiis,
qui laudationis munus aggrediuntur, et solus pro
eximia sua dicendi facultate huic materim par. Al
pulchritudinis quidem, et rohoris,et magnitudinis
laudem, quibus plerosque delectari conspicio,vo-
lentibus relinquemus; non quod in bis etiam quo-
quam eorum,qui res parvas in pretio habent, el
circa corpus volutamur, inferior esset,cum adhuc
aatate floreret,ac nondum philosophia carnem do-
muisset; sed ne idem nobis, quod imperitioribus
athetis, usu veniat, qui, profusis in vana minimeque necessaria colluctatione viribus, in seriis postea
certaminibus, quibusvictoria comparatur, ac praeconis voce cuipiam coronaAtribuitur, inferioresre-
periuntur.Ea' vero, quae nec dic-tu superflua nec ab orationis scopo aliena t‘ore'videntur, lan-
danda suscipiam.
ΧΙ. Illud autem inter omnes sanae mentis homi~
nes constare arbitror, eruditionem inter humana
bona principem locum tenere;non de hac nostra so-
lum ac nobiliore loquor,qua3, contempto omni ser-
monis lepore atque ornatu,saluti uni, atque earum
rerum,quaa ratione atque animo intelliguntur, τ τ ε
pulchritudini arctissime haeret;sed etiam de exter-
na, quam plerique Christiani, pravo quodam judi-
cio, ut insidiosan et periculosam,ac procula Dec
avertentem,aspernantur.Quemadmod um enim caa-
lum, terram, aerem, ac quaeque eorum complexu
coercentur, non ideo contemnere debemus, quia
nonnulli scelerate acceperunt,pro Deo ea quae Dei
sunt venerantes ; quin ponus, quidquid, tum ad
vitam,tum ad animi oblectationem usui est,decer-
pentes,quidquid periculosum est,l‘ugimus; non re:
creatas adversus Creatorem, ut stulti faciunt, con-
citantes, sed ex rebus conditis Conditorem agno-
scentes 9°. atque omnem intellectum, ut Apostol
verbis utar 9‘, Christo captivum submittentes
quemadmodum insuper, nec ignis, nec cibus,ne(
ferrum,nec res ulla alia suapte natura,vel maxime
utilis est, vel maxime noxia, verum ut iis, qu
utuntur, placet ; atque adeo e reptilibus bestiis
quasdam interdum salutaribus medicamentis admit
scemuszeodem nos quoque modo ex litteris illis e
disciplinis,id sane, quod in inquirenda rerum na-
90 Sap. XIII, 5. 9i ll Cor. κ, 5.
(ῼἿ) ρῖς-τούς. _Sic Begg. a,_c, d, bm, ph, 0r. 9
et Comb. Prave in ed. Par., ὅτι τοὺς. ⁷ ⁷
(98)Παραχωρήσομεν. Regg. bm et ph, παραχω.
μεν. chg. bm et ph, παραχωο ἡμετέραν, πᾶν.
ρήσωμενη ἡ Δ- _ η γ “ ⁷ fl
(99) Μὴ ταυτξνο. Sic Regg. a, c, d, ph. Coisl. 1
αυτξνο. Sic Regg. a, c, d, ph. Coisl. 1 τῶν,’θιε.
et Or. 2. In_ec_l._, μήτ’ ανῖὲὸν, ’ ’ ⁷
(1) Πάθω. COlSl. 2, πάθωμεν.
ῌαλα-ιομένοις. In nonnullis, παλαιουμένοις,
"A δὲ] οὒξξιμῶς. ρι’. 9,.6’ δί. οὐδαμῶς.
(4) Περιττός, Reg. ph addit, εἶναι, _
ῘΑνωμολογῆσθαιξ Sic recte unus Reg. et
Coisl. 2. In Θόη-*ἅν ᾡμολογῆσθαι, ⁷
(Φ) Τὸςδ νοῧν; 01‘; ‘2, τῶν-νοῦν. _ (1§) Καταμαθόντες. Reg. tim, ’καταμανθάνοντεμ
’7) Μάνην. Or. 2, μόνον.
esse. ldem enim ipse, etsplendida est materiaiis,
qui laudationis munus aggrediuntur, et solus pro
eximia sua dicendi facultate huic materim par. Al
pulchritudinis quidem, et rohoris,et magnitudinis
laudem, quibus plerosque delectari conspicio,vo-
lentibus relinquemus; non quod in bis etiam quo-
quam eorum,qui res parvas in pretio habent, el
circa corpus volutamur, inferior esset,cum adhuc
aatate floreret,ac nondum philosophia carnem do-
muisset; sed ne idem nobis, quod imperitioribus
athetis, usu veniat, qui, profusis in vana minimeque necessaria colluctatione viribus, in seriis postea
certaminibus, quibusvictoria comparatur, ac praeconis voce cuipiam coronaAtribuitur, inferioresre-
periuntur.Ea' vero, quae nec dic-tu superflua nec ab orationis scopo aliena t‘ore'videntur, lan-
danda suscipiam.
ΧΙ. Illud autem inter omnes sanae mentis homi~
nes constare arbitror, eruditionem inter humana
bona principem locum tenere;non de hac nostra so-
lum ac nobiliore loquor,qua3, contempto omni ser-
monis lepore atque ornatu,saluti uni, atque earum
rerum,quaa ratione atque animo intelliguntur, τ τ ε
pulchritudini arctissime haeret;sed etiam de exter-
na, quam plerique Christiani, pravo quodam judi-
cio, ut insidiosan et periculosam,ac procula Dec
avertentem,aspernantur.Quemadmod um enim caa-
lum, terram, aerem, ac quaeque eorum complexu
coercentur, non ideo contemnere debemus, quia
nonnulli scelerate acceperunt,pro Deo ea quae Dei
sunt venerantes ; quin ponus, quidquid, tum ad
vitam,tum ad animi oblectationem usui est,decer-
pentes,quidquid periculosum est,l‘ugimus; non re:
creatas adversus Creatorem, ut stulti faciunt, con-
citantes, sed ex rebus conditis Conditorem agno-
scentes 9°. atque omnem intellectum, ut Apostol
verbis utar 9‘, Christo captivum submittentes
quemadmodum insuper, nec ignis, nec cibus,ne(
ferrum,nec res ulla alia suapte natura,vel maxime
utilis est, vel maxime noxia, verum ut iis, qu
utuntur, placet ; atque adeo e reptilibus bestiis
quasdam interdum salutaribus medicamentis admit
scemuszeodem nos quoque modo ex litteris illis e
disciplinis,id sane, quod in inquirenda rerum na-
90 Sap. XIII, 5. 9i ll Cor. κ, 5.
(ῼἿ) ρῖς-τούς. _Sic Begg. a,_c, d, bm, ph, 0r. 9
et Comb. Prave in ed. Par., ὅτι τοὺς. ⁷ ⁷
(98)Παραχωρήσομεν. Regg. bm et ph, παραχω.
μεν. chg. bm et ph, παραχωο ἡμετέραν, πᾶν.
ρήσωμενη ἡ Δ- _ η γ “ ⁷ fl
(99) Μὴ ταυτξνο. Sic Regg. a, c, d, ph. Coisl. 1
αυτξνο. Sic Regg. a, c, d, ph. Coisl. 1 τῶν,’θιε.
et Or. 2. In_ec_l._, μήτ’ ανῖὲὸν, ’ ’ ⁷
(1) Πάθω. COlSl. 2, πάθωμεν.
ῌαλα-ιομένοις. In nonnullis, παλαιουμένοις,
"A δὲ] οὒξξιμῶς. ρι’. 9,.6’ δί. οὐδαμῶς.
(4) Περιττός, Reg. ph addit, εἶναι, _
ῘΑνωμολογῆσθαιξ Sic recte unus Reg. et
Coisl. 2. In Θόη-*ἅν ᾡμολογῆσθαι, ⁷
(Φ) Τὸςδ νοῧν; 01‘; ‘2, τῶν-νοῦν. _ (1§) Καταμαθόντες. Reg. tim, ’καταμανθάνοντεμ
’7) Μάνην. Or. 2, μόνον.