PG 36, col. 512
ll". Ἐπεὶ δὲ ἱκανῶς εἶχε τῆς ἔνταῦθα παιδεύσεως⁹
ἔδει δ’ αὐτὸν μηδὲν τῶν καλῶν διαφυγεῖν, μηδέ τῴ
φιλοπόνῳ τῆς μελίσσης ἀπολειφθῆναι, συλλεγούσης
ἐκ παντὸς ἄνθους τὰ χρησιμώτατα, ἐπὶ τὴν Καισα-
ρέων πόλιν (‘26) ἐπείγεται, τῶν τῇδε μεθέξων παιδευ-
τηρίων· ταύνην δὲ λέγω τὴν περιφανῆ τε καὶ ἠμε-
τέραν (ἐπεὶ καὶ τῶν ἐμῶν λόγων αὕτη καθηγεμὼν
καὶ διδάσκαλος), τὴν οὔχ ἧττον λόγων μητρόπολιν, ἢ
τῶν πόλεων ὧι ὑπέρκειται, καὶ καθ’ ὧν ἔχει τὴν δυ·-
ναστείαν· ἣν εἴ τις τοῦ εν λόγοις κράτους ἀποστε-
ρήσειεν, ἀφῃρηκὼς ἔσται αὒτὸ τὸ κάλλιστόν τε καὶ
ἰδικώτατον (‘27), ’¹Αλλαι μὲν γὰρ τῶν πόλεων ἄλλοις
ἀγάλλονται καλλωπίσμασιν, ἡ παλαιοῖς, ἢ νέοις, ὅπως
ἄν οἶμαι, τῶν διηγημάτων ἔχωσιν, ἥ τῶν ὁρωμέων·
τῇ δὲ, λόγοι τὸ γνώρισμα, ὥσπερ ὲν τοῖς ὅπλοις ἢ
τοῖς δράμασι τὰ ἐπίσημα, Τὰ δὲ ἑξῆς αότοὶ διηγεί-
σθωσαν, οἱ καὶ πατδεὸσαντες τον ἄνδρα παρ’ ἑαυ-
τοῖς, καὶ τῆς παιδεύσεως ἀπολαύσαντες ὅσος μὶν ἦν
διδασκάλοις, ὅσος δὲ ἥλιξι, τοῖς μὲν παρεκτεινόμενος,
τοὺς δὲ ὑπεραίρων κατὰ πᾶν εἶδος παιδεύσεως ὅσον
κλέος ἐντὸς ὀλίγου χρόνου παρὰ πᾶσιν ἠνέγκατο, καὶ
τοῖς ἐκ τοῦ δήμου, καὶ τοῖς πρωτοις τῆς πόλεως·
μείζω μὲν τῆς ἡλικίας τὴν παίδευσιν, μείζω δὲ τῆς
παιδεύσεως τὴν τοῦ ἤθους πῆξιν ὶπιδευινύμενος·
ῥήτωρ ἐν ῥήτορσι, κιὶῗπρὸ, τῶν σοφιστικιῦν θρό-
νων’ φιλόσοφος εν φιλοσόφοις, xei προ τῶν ὲν φιλο-
σοφίᾳ δογμάτων· τὶ μέγιστον, ἱερεὺς Χριστιανοῖς,
καὶ πρὸ της ἱερωσύνης· τοσοῦτον ἦν αὐτῷ τὸ παρὰ
πάντων συγκεχωρηκὸς ἐν ἅπασιν. Τῷ δὲ λόγοι μὲν
τὸ πάρεργον ἦσαν, τοσοῦτον ἑξ ιῦτῶν δρεπομένῳ,
ὅσον εἷς τὴν καθ’ ἡμᾶς φιλοσοφίαν συνεργοὺς ἔχειν*
ἔπειδὴ δεῖ καὶ τῆς Ea τούτοις δυνάμεως πρὸς τὴν τῶν
νοουμένων δήλωσιν· κίνημα γὰρ ναρκώντων (29)
ἐστὶ, νοῦς ἁνεκλάλητος. Φιλοσοφία δὲ ἦ σπουδὴ (30),
καὶ τὸ ῥαγῆναι κὸσμου, καὶ μετὰ Θεοῦ γενέσθαι τοῖς
κάτω τὰ ἄνω πραγματευόμενον, καὶ τοῖς ἀστάνοις
καὶ ῥέουσι τὰ ἑστῶτα καὶ μένοντα κατακτώμενον (31),
videtur.
νήῆὲἧῆιξιικώτατοιν. Reg. d et pr: 2.ad'marg:, 18:-
αἱτέιτον. Nicetas hunc locum sic legit: ἔσται τὸ καλ-
λιστον αὒτῆς τε καὶ ἱδιαίταξον. _ _ η, , ,,
(28) Καῖ ττρρ taygete. Sa_mt Petit. ldiscel. lib,
ιν,ἐ.’1, p. l0, sic legit : Ῥήτωρ ἐν ῥῇτορσι, καὶ
πρώτων ι σόφιστίκῶν ,θρονωνο φιλόσοφος ἓν pelasci.-
φοις, καὶ ἐν’ φιλοσοφίᾲ ξογμάτων Ιτί) ,ιέ-
γιστον, ἱερεὺς ἐν Χριστιανοϊς, καὶ πρώτης ἱερωσύ-
νηῖὲω Ναρκώντων. Sic COiSl. 2, Nicet., Bas.,C0m-
bef. In ed.,_v;p§_dyw"- _ , .
(30) Σπουδήζ ΝἱοθΐἘᾶρετή, ε tritum. ιδ
(31) Καταγ.;ώμενον. Pus” κτώμενον,
ἔδει δ’ αὐτὸν μηδὲν τῶν καλῶν διαφυγεῖν, μηδέ τῴ
φιλοπόνῳ τῆς μελίσσης ἀπολειφθῆναι, συλλεγούσης
ἐκ παντὸς ἄνθους τὰ χρησιμώτατα, ἐπὶ τὴν Καισα-
ρέων πόλιν (‘26) ἐπείγεται, τῶν τῇδε μεθέξων παιδευ-
τηρίων· ταύνην δὲ λέγω τὴν περιφανῆ τε καὶ ἠμε-
τέραν (ἐπεὶ καὶ τῶν ἐμῶν λόγων αὕτη καθηγεμὼν
καὶ διδάσκαλος), τὴν οὔχ ἧττον λόγων μητρόπολιν, ἢ
τῶν πόλεων ὧι ὑπέρκειται, καὶ καθ’ ὧν ἔχει τὴν δυ·-
ναστείαν· ἣν εἴ τις τοῦ εν λόγοις κράτους ἀποστε-
ρήσειεν, ἀφῃρηκὼς ἔσται αὒτὸ τὸ κάλλιστόν τε καὶ
ἰδικώτατον (‘27), ’¹Αλλαι μὲν γὰρ τῶν πόλεων ἄλλοις
ἀγάλλονται καλλωπίσμασιν, ἡ παλαιοῖς, ἢ νέοις, ὅπως
ἄν οἶμαι, τῶν διηγημάτων ἔχωσιν, ἥ τῶν ὁρωμέων·
τῇ δὲ, λόγοι τὸ γνώρισμα, ὥσπερ ὲν τοῖς ὅπλοις ἢ
τοῖς δράμασι τὰ ἐπίσημα, Τὰ δὲ ἑξῆς αότοὶ διηγεί-
σθωσαν, οἱ καὶ πατδεὸσαντες τον ἄνδρα παρ’ ἑαυ-
τοῖς, καὶ τῆς παιδεύσεως ἀπολαύσαντες ὅσος μὶν ἦν
διδασκάλοις, ὅσος δὲ ἥλιξι, τοῖς μὲν παρεκτεινόμενος,
τοὺς δὲ ὑπεραίρων κατὰ πᾶν εἶδος παιδεύσεως ὅσον
κλέος ἐντὸς ὀλίγου χρόνου παρὰ πᾶσιν ἠνέγκατο, καὶ
τοῖς ἐκ τοῦ δήμου, καὶ τοῖς πρωτοις τῆς πόλεως·
μείζω μὲν τῆς ἡλικίας τὴν παίδευσιν, μείζω δὲ τῆς
παιδεύσεως τὴν τοῦ ἤθους πῆξιν ὶπιδευινύμενος·
ῥήτωρ ἐν ῥήτορσι, κιὶῗπρὸ, τῶν σοφιστικιῦν θρό-
νων’ φιλόσοφος εν φιλοσόφοις, xei προ τῶν ὲν φιλο-
σοφίᾳ δογμάτων· τὶ μέγιστον, ἱερεὺς Χριστιανοῖς,
καὶ πρὸ της ἱερωσύνης· τοσοῦτον ἦν αὐτῷ τὸ παρὰ
πάντων συγκεχωρηκὸς ἐν ἅπασιν. Τῷ δὲ λόγοι μὲν
τὸ πάρεργον ἦσαν, τοσοῦτον ἑξ ιῦτῶν δρεπομένῳ,
ὅσον εἷς τὴν καθ’ ἡμᾶς φιλοσοφίαν συνεργοὺς ἔχειν*
ἔπειδὴ δεῖ καὶ τῆς Ea τούτοις δυνάμεως πρὸς τὴν τῶν
νοουμένων δήλωσιν· κίνημα γὰρ ναρκώντων (29)
ἐστὶ, νοῦς ἁνεκλάλητος. Φιλοσοφία δὲ ἦ σπουδὴ (30),
καὶ τὸ ῥαγῆναι κὸσμου, καὶ μετὰ Θεοῦ γενέσθαι τοῖς
κάτω τὰ ἄνω πραγματευόμενον, καὶ τοῖς ἀστάνοις
καὶ ῥέουσι τὰ ἑστῶτα καὶ μένοντα κατακτώμενον (31),
videtur.
νήῆὲἧῆιξιικώτατοιν. Reg. d et pr: 2.ad'marg:, 18:-
αἱτέιτον. Nicetas hunc locum sic legit: ἔσται τὸ καλ-
λιστον αὒτῆς τε καὶ ἱδιαίταξον. _ _ η, , ,,
(28) Καῖ ττρρ taygete. Sa_mt Petit. ldiscel. lib,
ιν,ἐ.’1, p. l0, sic legit : Ῥήτωρ ἐν ῥῇτορσι, καὶ
πρώτων ι σόφιστίκῶν ,θρονωνο φιλόσοφος ἓν pelasci.-
φοις, καὶ ἐν’ φιλοσοφίᾲ ξογμάτων Ιτί) ,ιέ-
γιστον, ἱερεὺς ἐν Χριστιανοϊς, καὶ πρώτης ἱερωσύ-
νηῖὲω Ναρκώντων. Sic COiSl. 2, Nicet., Bas.,C0m-
bef. In ed.,_v;p§_dyw"- _ , .
(30) Σπουδήζ ΝἱοθΐἘᾶρετή, ε tritum. ιδ
(31) Καταγ.;ώμενον. Pus” κτώμενον,