PG 37, col. 103
pote major ac praestantior: Quid, inquam, civita-
tem nostram circumscrihis, cum ipsi Ecclesiam
quoque faciamus, utpote Ecclesiarum revera ma-
trem et quidem antiquitus? Ad extremum ille
infectis rebus abscessit, multum anhelans, ac Basi—
lismum nobis quasi Philippismum quemdam obji-
cieus. Num hic tibi injurii esse videmur? Minime,
ut opinor. Jam quonam etiam pacto nostra illa,
hoc est, hominis insolentis et contumeliosi, epi-
stola se habuerit, expende. Synodaletn vocationem
ad nos cuderunt. Me vero contra pugnante contu-
meliamque nobis fieri contendente, secundo loco
postularunt. ut hortatu meo et rogatu de his rebus
ronsultationetn haberetis. ld ego, ne, quod prius
moliebantur, fieret, me recepi facturum, rem
omnem arbitrii vestri faciens, an eos 4,6 congre-
gare velitis . et ubi, et quando : quod quidem ho-
minis crat , non contumelia , scd honore vos alli-
cientis. Quoniam autem ne hic quidem injuria:
quidquam tibi a me ortum est, quod reliquum est,
commemora. Quod si id vos ex me discere oportet,
ipsam Authimi epistolam vobis perlegam, quam,
cum paludes nobis prohibentibus et comminanti-
bus invasisset, ad nos misit, contumeliis et pro-
bris nos conscindens, ac velut triumphum quemdam
adversus nos , ut victos, canens. Quam autem ra-
tionem habet. ut cum tua causa in illius offensio-
nem iucurramus, tibi rursus displiceamus, velut γώτερον.
illi faventes? llazc porro cognita tibi prius esse oportuit, vir admirande : ac ne tum quidem con:
tumelia nos allicere, si nihil aliud. certe ut presbyteros. Quod si ostentationis gloriaeque nimio
studio teneris, atque e loco superiori nos alloqueris, velut metropolitanus parvae civitatis incolas,
vel etiam ruricolas, nobis quoque supercilium est, quod opponamus. Hoc enim cuivis facillimum est.
ac fortasse aquius.
(6) Κύκλους ἐαυτῷ περιγράψας. Limite; sibi
statuens, ceu novae metropoleos, intra quos Nazian-
zumflcogebat, ac potissimum Sasima. Bill. reddit :
Variis (furtique orationis circulis, strophis et amba-
gjbus utens; nempe ut ad novatn suam metropolim
Gregorii animum-imluceret. Non acquievit Grego-
rius, imo contendit suam urbem pai'aaciamque’ad
veterem pertinere metropolitn : exstincto tamen Ba—
silio,_dumrNazianzifieurat praefici episcopum, agno-
scit Theodoretum Tyanensmn Iitetropoliiattt, cujus
id juris esset, epistolis ad ipsum.
(7) Μείζονα οὖσαν. Cod. Ποῖ-1., μείζονα οὖσαν τῆς
περιγραφῆς. vel τῆς περιγραφείσης, utpote latius
statutis finibus procurrens.
(8)7 Τί περιγράφεις. ἔφην, τὴν ἡμετέραν πόλιν.
[η ed. AquibuSdanI ρι’ἁὲφην legitur εἵσω , unde
coluber. τί περιγράςὲειςεῖσωτὴν ὗμετέραν [τὴν ἡμε-
τέέραν] πόλιν. Gregorii verba sunt ad' Anthi'tnuin:
Cur intra tua! [inea nostram circumscribis urbem?
(9) Βασιλισμὸν ἡμῖν ὡς Φιλιππισμόν. Alludit,
tem nostram circumscrihis, cum ipsi Ecclesiam
quoque faciamus, utpote Ecclesiarum revera ma-
trem et quidem antiquitus? Ad extremum ille
infectis rebus abscessit, multum anhelans, ac Basi—
lismum nobis quasi Philippismum quemdam obji-
cieus. Num hic tibi injurii esse videmur? Minime,
ut opinor. Jam quonam etiam pacto nostra illa,
hoc est, hominis insolentis et contumeliosi, epi-
stola se habuerit, expende. Synodaletn vocationem
ad nos cuderunt. Me vero contra pugnante contu-
meliamque nobis fieri contendente, secundo loco
postularunt. ut hortatu meo et rogatu de his rebus
ronsultationetn haberetis. ld ego, ne, quod prius
moliebantur, fieret, me recepi facturum, rem
omnem arbitrii vestri faciens, an eos 4,6 congre-
gare velitis . et ubi, et quando : quod quidem ho-
minis crat , non contumelia , scd honore vos alli-
cientis. Quoniam autem ne hic quidem injuria:
quidquam tibi a me ortum est, quod reliquum est,
commemora. Quod si id vos ex me discere oportet,
ipsam Authimi epistolam vobis perlegam, quam,
cum paludes nobis prohibentibus et comminanti-
bus invasisset, ad nos misit, contumeliis et pro-
bris nos conscindens, ac velut triumphum quemdam
adversus nos , ut victos, canens. Quam autem ra-
tionem habet. ut cum tua causa in illius offensio-
nem iucurramus, tibi rursus displiceamus, velut γώτερον.
illi faventes? llazc porro cognita tibi prius esse oportuit, vir admirande : ac ne tum quidem con:
tumelia nos allicere, si nihil aliud. certe ut presbyteros. Quod si ostentationis gloriaeque nimio
studio teneris, atque e loco superiori nos alloqueris, velut metropolitanus parvae civitatis incolas,
vel etiam ruricolas, nobis quoque supercilium est, quod opponamus. Hoc enim cuivis facillimum est.
ac fortasse aquius.
(6) Κύκλους ἐαυτῷ περιγράψας. Limite; sibi
statuens, ceu novae metropoleos, intra quos Nazian-
zumflcogebat, ac potissimum Sasima. Bill. reddit :
Variis (furtique orationis circulis, strophis et amba-
gjbus utens; nempe ut ad novatn suam metropolim
Gregorii animum-imluceret. Non acquievit Grego-
rius, imo contendit suam urbem pai'aaciamque’ad
veterem pertinere metropolitn : exstincto tamen Ba—
silio,_dumrNazianzifieurat praefici episcopum, agno-
scit Theodoretum Tyanensmn Iitetropoliiattt, cujus
id juris esset, epistolis ad ipsum.
(7) Μείζονα οὖσαν. Cod. Ποῖ-1., μείζονα οὖσαν τῆς
περιγραφῆς. vel τῆς περιγραφείσης, utpote latius
statutis finibus procurrens.
(8)7 Τί περιγράφεις. ἔφην, τὴν ἡμετέραν πόλιν.
[η ed. AquibuSdanI ρι’ἁὲφην legitur εἵσω , unde
coluber. τί περιγράςὲειςεῖσωτὴν ὗμετέραν [τὴν ἡμε-
τέέραν] πόλιν. Gregorii verba sunt ad' Anthi'tnuin:
Cur intra tua! [inea nostram circumscribis urbem?
(9) Βασιλισμὸν ἡμῖν ὡς Φιλιππισμόν. Alludit,