PG 37, col. 72
Μέμνημαι τῆς σῆς συνουσίας, ἀλλήλοις (61)
συνεγενόμεθα πρώην ἐν Ματάζῃ τῇ ἐμῇ (ἐμὰ γὰρ
καλῶ καὶ ὑπολαμϐάνω τὰ σὰ), καὶ τῆς φιλοσοφίας,
ἣν τηνικαῦτα ὲφιλοσόφησας, ἦς φρίττω καὶ νῦν
μεμνημένος ἔτι (62). Ἐγὼ μὲν ἐξηγούμην σοι τὸν
οβ’ ψαλμὸν (σὺ γὰρ ὲκὲλευες,κειὶ ἀντιλέγειν οὐκ ἦν),
ἐν ᾧ Δαὸὶδ ὶλιγγιᾷ καὶ ὰσχάλλει πρὸς τοὺς κακοὺς
εὺΟηνοῦντας (65). Εἶτα πέμπων τοὺς λογισμοὺς εἰς
τὰ ἐκεῖσε (64) δικαιωτήρια, καὶ τὴν ἀποκειμένην
τοῖς βίοις ἀντίδοσιν, οὕτω τῆς ταραχῆς ἵσταται, καὶ
τὺ λυποῦν θεραπεύεται. Καὶ, ὼς οἷόν τε ἦν, εἷλκον
τὴν ἐξήγησιν πρὸς τὸ πάθος, ἐκ τῶν ἡμετέρων, ἐκ
τῶν ἔξωθεν ταῦτα φιλοσοφῶν, ὡς ἀνδρὶ πεπαιδευ-
μένῳ καὶ τοσούτῳ διαλεγόμενος, καὶ ἅμα τοῦ Ilva-.5-
pcroq οὕτω φέροντος, καὶ τοῦ ἀλγεῖν παραθήγοντος '
οὐδὲν γὰρ τοῦ πάσχειν εὑρετικώτερον. Καὶ ἔτρεχέ
πως (65) ὁ λόγος’ σὺ δὲ μεταξὺ τοῦ λόγου διανα-
στὰς, ὥσπερ ἐξ ὕσπληγγος (66). καὶ τὰς χεῖρας εἰς
τὸν οὐρανὸν ἀνατείνας, πρός τε ἀνατολὰς (67) οἷον
βλέπων (οὐ γὰρ τὸ βλέπειν εἶχες (68)) Εὑχαριστῶ σος,
ὦ Πάτερ, ὲῧὸας, ποιητὰ τῶν σῶν ἀνθρώπων, καὶ
παιδευτὰ (69), ὅτι καὶ ἄκοντας εὖ ποιεῖς (70), καὶ
τῷ ἐκτὸς καθαίρεις τὸν ἐντὸς ἄνθρωπον, καὶ διὰ
τῶν ἐναντίων διεξάγεις ἡμᾶς πρὸς τὸ μακάριον τέ-
λος, οἷς αὐτὸς ἐπίστασαι λόγοις. Καὶ τί ἂν λέγοιμι
πάντα, οἷς προεφιλοσόφεις ἡμῶν καὶ συνεφιλοσό-
φεις, ὥσπερ τῇ νόσῳ χαίρων; καὶ εἶχες μαθητὴν
τὸν διδάσκαλον. Ἀλλὰ πρὸς τί τούτων ὲμνήσθηνς
ἐκεῖνο πᾶσι διὰ σοῦ βοῶν καὶ κηρύσσων, ὅτι ϐρηνη-
τέοι μᾶλλον ἡμῖν 0! κακοὶ τῆς ἔνδον νόσου, ἥπερ
ἐκείνοις ἡμεῖς τῆς ἐκτὸς, ἂν οὕτως ἔχωμεν (71)-
καὶ ὅτι κρείττων εὐημερίας ὰχαλινώτου νόσος φιλό-
σοφος.
illudque insuper, praesta-
Tertullianus, in rApolog. cap. 16, Christianos hoc
nomine I‘a‘lso insimulatus ab' ethnicis ait, quasi so-
lem pro Deo haberent:Augustinus, exterique Pa—
tres, tum ‘Latini tum Crit-cii, illud idem tes-tantur,
variasque hujus consuetudinis rationes afferunt.
(68) ρὺ γὰρ τὸ βλέπειν εἶχες. ita tres codd.
ιξεεε., Pass.:et_Combel'. In editi in γὰρ τὸ βλέπειν
εἶχὲξλςῑιξιρᾳ Billius vertit. nomen asin-ctus natabat.
(69) Kal πᾳιδευτά. llaicod. Reg, 'l’ass. ίιι Conl-
bell, quomodo Paulus, Heinr. χιιξ7 et 9. Ὃν γὰρ
ἀγαπᾷ, ’Κύριος πᾳίδεύει· Quem enim diligit, 00θηῖ-
ηιιο-ςςιξιινίθαι. In edit. ποιητᾶ.
(70) ὌτςἹκιιὶ. (inermem? ςτςιεῖς. Ita cod. Reg ,
Pass. ac Qnmb¢;l'._ln éaa. an ἅᾶοντας ἡμᾶς
natale, guod nos'invitos et reluctantes bene/icio afliris.
(7i) Ἂν autin; ἔχωμεν. tlombof. ιιιιηῖ eo animo
[perimam ealscilicet':iif morbis patientia. Non quod
Bill., si quidem nobis ’ρο laborare conlingat; quid
('lllltl magni sic morbo externo laborare? et cum
multi latiorem vere lugendi. Montac. et Morel. ἔχοι-
μεν ’ καὶ ὅτι κρείττωνξ
συνεγενόμεθα πρώην ἐν Ματάζῃ τῇ ἐμῇ (ἐμὰ γὰρ
καλῶ καὶ ὑπολαμϐάνω τὰ σὰ), καὶ τῆς φιλοσοφίας,
ἣν τηνικαῦτα ὲφιλοσόφησας, ἦς φρίττω καὶ νῦν
μεμνημένος ἔτι (62). Ἐγὼ μὲν ἐξηγούμην σοι τὸν
οβ’ ψαλμὸν (σὺ γὰρ ὲκὲλευες,κειὶ ἀντιλέγειν οὐκ ἦν),
ἐν ᾧ Δαὸὶδ ὶλιγγιᾷ καὶ ὰσχάλλει πρὸς τοὺς κακοὺς
εὺΟηνοῦντας (65). Εἶτα πέμπων τοὺς λογισμοὺς εἰς
τὰ ἐκεῖσε (64) δικαιωτήρια, καὶ τὴν ἀποκειμένην
τοῖς βίοις ἀντίδοσιν, οὕτω τῆς ταραχῆς ἵσταται, καὶ
τὺ λυποῦν θεραπεύεται. Καὶ, ὼς οἷόν τε ἦν, εἷλκον
τὴν ἐξήγησιν πρὸς τὸ πάθος, ἐκ τῶν ἡμετέρων, ἐκ
τῶν ἔξωθεν ταῦτα φιλοσοφῶν, ὡς ἀνδρὶ πεπαιδευ-
μένῳ καὶ τοσούτῳ διαλεγόμενος, καὶ ἅμα τοῦ Ilva-.5-
pcroq οὕτω φέροντος, καὶ τοῦ ἀλγεῖν παραθήγοντος '
οὐδὲν γὰρ τοῦ πάσχειν εὑρετικώτερον. Καὶ ἔτρεχέ
πως (65) ὁ λόγος’ σὺ δὲ μεταξὺ τοῦ λόγου διανα-
στὰς, ὥσπερ ἐξ ὕσπληγγος (66). καὶ τὰς χεῖρας εἰς
τὸν οὐρανὸν ἀνατείνας, πρός τε ἀνατολὰς (67) οἷον
βλέπων (οὐ γὰρ τὸ βλέπειν εἶχες (68)) Εὑχαριστῶ σος,
ὦ Πάτερ, ὲῧὸας, ποιητὰ τῶν σῶν ἀνθρώπων, καὶ
παιδευτὰ (69), ὅτι καὶ ἄκοντας εὖ ποιεῖς (70), καὶ
τῷ ἐκτὸς καθαίρεις τὸν ἐντὸς ἄνθρωπον, καὶ διὰ
τῶν ἐναντίων διεξάγεις ἡμᾶς πρὸς τὸ μακάριον τέ-
λος, οἷς αὐτὸς ἐπίστασαι λόγοις. Καὶ τί ἂν λέγοιμι
πάντα, οἷς προεφιλοσόφεις ἡμῶν καὶ συνεφιλοσό-
φεις, ὥσπερ τῇ νόσῳ χαίρων; καὶ εἶχες μαθητὴν
τὸν διδάσκαλον. Ἀλλὰ πρὸς τί τούτων ὲμνήσθηνς
ἐκεῖνο πᾶσι διὰ σοῦ βοῶν καὶ κηρύσσων, ὅτι ϐρηνη-
τέοι μᾶλλον ἡμῖν 0! κακοὶ τῆς ἔνδον νόσου, ἥπερ
ἐκείνοις ἡμεῖς τῆς ἐκτὸς, ἂν οὕτως ἔχωμεν (71)-
καὶ ὅτι κρείττων εὐημερίας ὰχαλινώτου νόσος φιλό-
σοφος.
illudque insuper, praesta-
Tertullianus, in rApolog. cap. 16, Christianos hoc
nomine I‘a‘lso insimulatus ab' ethnicis ait, quasi so-
lem pro Deo haberent:Augustinus, exterique Pa—
tres, tum ‘Latini tum Crit-cii, illud idem tes-tantur,
variasque hujus consuetudinis rationes afferunt.
(68) ρὺ γὰρ τὸ βλέπειν εἶχες. ita tres codd.
ιξεεε., Pass.:et_Combel'. In editi in γὰρ τὸ βλέπειν
εἶχὲξλςῑιξιρᾳ Billius vertit. nomen asin-ctus natabat.
(69) Kal πᾳιδευτά. llaicod. Reg, 'l’ass. ίιι Conl-
bell, quomodo Paulus, Heinr. χιιξ7 et 9. Ὃν γὰρ
ἀγαπᾷ, ’Κύριος πᾳίδεύει· Quem enim diligit, 00θηῖ-
ηιιο-ςςιξιινίθαι. In edit. ποιητᾶ.
(70) ὌτςἹκιιὶ. (inermem? ςτςιεῖς. Ita cod. Reg ,
Pass. ac Qnmb¢;l'._ln éaa. an ἅᾶοντας ἡμᾶς
natale, guod nos'invitos et reluctantes bene/icio afliris.
(7i) Ἂν autin; ἔχωμεν. tlombof. ιιιιηῖ eo animo
[perimam ealscilicet':iif morbis patientia. Non quod
Bill., si quidem nobis ’ρο laborare conlingat; quid
('lllltl magni sic morbo externo laborare? et cum
multi latiorem vere lugendi. Montac. et Morel. ἔχοι-
μεν ’ καὶ ὅτι κρείττωνξ