PG 38, col. 874
Ἀγαθὰ.. λόγος, ὑπὲρ δῶμαο καὶ, Ἀγαθός κύων ὧν,
ὑπὲρ λέοντα τεθνηκότα ⁸ εί δὲ καὶ ἔζη, οὐκ ἂν εἴη
Θεὸς,ῶσπερ οὐδ’ 6 ζῶν κύων, εί μὴ παρ’ Ἕλλησιν ίσον,
παρ’ οἷς κρῆναι, καῖ κρόμμυα, καὶ γαστρὸς πνεύμα-
τα μεμηνότως ὲκθειάξονται.
ΠΕΥΣΙΣ κ’.
Ἐπειδὴ περ ἀνωτέρω ὲπηγγείλω πλατυτέ pro; λέγειν
περὶ τοῦ γινώσκειν τὸν Χριστὸν τὴν ἡμέραν καί τὴν
ῶραν τῆς συντελείας, ἀπόδος ἡμῖν τὸν λόγον, μήποτε
συνζητούντων ἡμῶν, δυνηθῶσιν οί δι’ ἐναντίας ἑτέρως
ἡμῶν περιγενέσθαι.
Ἀπόκρισις.
Ἤδη ὲν- ὲπιτόμῳ εἴρηται περὶ τούτου · ἄγαμαι δέ
ὑμῶν τὴν ποικίλην περὶ τούτου ζήτησιν. '0 τοίνυν
ἅγιος Λόγος, 6 ζῶν, καὶ ὲνυπόστατος, 6 Βασιλεὺς πά-
σης ἅμα κτίσεως, 6 τοῦ Ηατρὸς γνήσιος Υίδς, τὸ
ἀπαύγασμα τῆς δόξης, καί χαρακτὴρ τῆς ὐπο-
στάονεως, 6 συναϊδιος καὶ σύνθρονος τοῦ Πατρός, 6
ἀδέκαστος κριτὴς ζώντων καὶ νεκρῶν, 6 ὲκ ζωῆς
ζωὴ, 6 ὲκ τοῦ φωτὸς φῶς, 6 ὲκ τῆς σοφίας σοφία, 6
ὲκ τῆς Θείας κρήνης πηγὴ ἀένναος, 6 ποτσμόςό ἀπα·
θῶς ῥέων τὰ θεῖα αὑτοῦ χαρίσματα, 6 τοῖς ὀρμήμασιι·
εὐφραίνων τὴν πόλιν τοῦ Θεοῦ, κατὰ τὴν θείαν»
μελῳδίαν, ἠ ῥίζα τοῦ Ἰεσσαὶ, τὸ σκῆπτρον τοῦ
Δαϐὶδ, ἠ ῥάϐδος, καί τὸ ἐξ αὐτῆς θεῖον ἄνθος κατὰ
Ἡσαΐαν τὸν θεσπέσιον, 6 λέων, 6 βασιλεὺς 6 ὲκ φυλῆς
Ἰούδα, κατὰ Μωσέα τὸν ἱεροφάντην, τδ λογικὸν κατά
Ἡσαΐαν πρόϐατον, τὸ ἄκακον ἀρνίον, κατὰ Ἱερεμίαν
τὸν πολυειίνδυνον, ὑπὲρ κόσμου σωτηρίας θυόμενον,
6 λίθος 6 ἀδόκιμος παρὰ Ἰουδαίοις, 6 είς κεφαλὴν
γωνίας τῆς τῶν ἐθνῶν Ἐκκλησέας τεθεὶς, xuii-.513”
τοῦ θιάσου τὴν οίκοδομὴν συντηρῶν, κατὰ Δασιό τὸν
μελῳδδνυ ὁ ’τῆς μεγίστης ,βουλῆς ἅγγελος, καί
Θεὸς ἰσχυρὸς, ὣς φησιν Ἡσαΐας, 6 βροτὸς γενόμενοςν
μένων Θεὸς, μὴ τραπεὶς τὴν φύσιν, μὴ ἀλλοιωθεὶς
τὴν θεότητα, 6 σαρκωθεὶς Λόγος καὶ γεννῆθεὶς ὲν
σαρκὶ, 6 Λόγος σὰρξ γενόμενος, κάκεῖνο μείνας, οὐκ
είς τοῦτο μεταπεσὼν τῇ φύσει (μετὰ γὰρ τὸ βροντῆ-
σαι Ἰωάννην τό, Ἐν ἀρχῆ ἦν ὁ Λόγος, καὶ πᾶσαν
κατακτυπῆσαι τὴν κτίσιν, τότε ἐπάγει, Καί ὀ Λόγτς
σὰρξ ἐγένετο, προαιιῖνιιον μὲν καὶ ὑπέρχρονον Θεὸν,
σύνθρονον τῷ Πατρῖ τὸν Λόγον δεικνύς · τὸ δὲ, ἐγέ-
νετο, ὔστερον δηλῶν. τὴν θεανδρικὴν αὖτοῦ ὲκ τῆς
ἀείπαιδος Μαρίας προέλευσινγ 6 τοίνυν ζῶν ἆγιῦς
καὶ ὲνυπόστατος Λόγος, λαλῶν καὶ ἀκούων, οὗτος ἓν
Εὑαγγελίοις θεηγορῶνςφησιν, Οὐδείς οἶδε τὴν ἠμέν
Da? ἢ τὴν ὥραν ἐκείνην, οὔτε ἄγγελοι τῶν οἱφα-
νῶν, οὔτε ὀ Υἱός’.δπερ οἰκονομικῶς φησιο καθὰ
⁸⁸ Num. xx. 6. “ Prov. xv, 26. ⁶¹ Escte. tr, ι.
ιιιι. 9. ⁸⁷ lsa. ιιιι. 7. “ Jer. xv. l9. ⁶⁹ Psal.
⁸³ lsa. xl, 1. ⁸⁸ Gen. χιιι, 9. ⁸⁷ lsa. tm. 7.
ὑπὲρ λέοντα τεθνηκότα ⁸ εί δὲ καὶ ἔζη, οὐκ ἂν εἴη
Θεὸς,ῶσπερ οὐδ’ 6 ζῶν κύων, εί μὴ παρ’ Ἕλλησιν ίσον,
παρ’ οἷς κρῆναι, καῖ κρόμμυα, καὶ γαστρὸς πνεύμα-
τα μεμηνότως ὲκθειάξονται.
ΠΕΥΣΙΣ κ’.
Ἐπειδὴ περ ἀνωτέρω ὲπηγγείλω πλατυτέ pro; λέγειν
περὶ τοῦ γινώσκειν τὸν Χριστὸν τὴν ἡμέραν καί τὴν
ῶραν τῆς συντελείας, ἀπόδος ἡμῖν τὸν λόγον, μήποτε
συνζητούντων ἡμῶν, δυνηθῶσιν οί δι’ ἐναντίας ἑτέρως
ἡμῶν περιγενέσθαι.
Ἀπόκρισις.
Ἤδη ὲν- ὲπιτόμῳ εἴρηται περὶ τούτου · ἄγαμαι δέ
ὑμῶν τὴν ποικίλην περὶ τούτου ζήτησιν. '0 τοίνυν
ἅγιος Λόγος, 6 ζῶν, καὶ ὲνυπόστατος, 6 Βασιλεὺς πά-
σης ἅμα κτίσεως, 6 τοῦ Ηατρὸς γνήσιος Υίδς, τὸ
ἀπαύγασμα τῆς δόξης, καί χαρακτὴρ τῆς ὐπο-
στάονεως, 6 συναϊδιος καὶ σύνθρονος τοῦ Πατρός, 6
ἀδέκαστος κριτὴς ζώντων καὶ νεκρῶν, 6 ὲκ ζωῆς
ζωὴ, 6 ὲκ τοῦ φωτὸς φῶς, 6 ὲκ τῆς σοφίας σοφία, 6
ὲκ τῆς Θείας κρήνης πηγὴ ἀένναος, 6 ποτσμόςό ἀπα·
θῶς ῥέων τὰ θεῖα αὑτοῦ χαρίσματα, 6 τοῖς ὀρμήμασιι·
εὐφραίνων τὴν πόλιν τοῦ Θεοῦ, κατὰ τὴν θείαν»
μελῳδίαν, ἠ ῥίζα τοῦ Ἰεσσαὶ, τὸ σκῆπτρον τοῦ
Δαϐὶδ, ἠ ῥάϐδος, καί τὸ ἐξ αὐτῆς θεῖον ἄνθος κατὰ
Ἡσαΐαν τὸν θεσπέσιον, 6 λέων, 6 βασιλεὺς 6 ὲκ φυλῆς
Ἰούδα, κατὰ Μωσέα τὸν ἱεροφάντην, τδ λογικὸν κατά
Ἡσαΐαν πρόϐατον, τὸ ἄκακον ἀρνίον, κατὰ Ἱερεμίαν
τὸν πολυειίνδυνον, ὑπὲρ κόσμου σωτηρίας θυόμενον,
6 λίθος 6 ἀδόκιμος παρὰ Ἰουδαίοις, 6 είς κεφαλὴν
γωνίας τῆς τῶν ἐθνῶν Ἐκκλησέας τεθεὶς, xuii-.513”
τοῦ θιάσου τὴν οίκοδομὴν συντηρῶν, κατὰ Δασιό τὸν
μελῳδδνυ ὁ ’τῆς μεγίστης ,βουλῆς ἅγγελος, καί
Θεὸς ἰσχυρὸς, ὣς φησιν Ἡσαΐας, 6 βροτὸς γενόμενοςν
μένων Θεὸς, μὴ τραπεὶς τὴν φύσιν, μὴ ἀλλοιωθεὶς
τὴν θεότητα, 6 σαρκωθεὶς Λόγος καὶ γεννῆθεὶς ὲν
σαρκὶ, 6 Λόγος σὰρξ γενόμενος, κάκεῖνο μείνας, οὐκ
είς τοῦτο μεταπεσὼν τῇ φύσει (μετὰ γὰρ τὸ βροντῆ-
σαι Ἰωάννην τό, Ἐν ἀρχῆ ἦν ὁ Λόγος, καὶ πᾶσαν
κατακτυπῆσαι τὴν κτίσιν, τότε ἐπάγει, Καί ὀ Λόγτς
σὰρξ ἐγένετο, προαιιῖνιιον μὲν καὶ ὑπέρχρονον Θεὸν,
σύνθρονον τῷ Πατρῖ τὸν Λόγον δεικνύς · τὸ δὲ, ἐγέ-
νετο, ὔστερον δηλῶν. τὴν θεανδρικὴν αὖτοῦ ὲκ τῆς
ἀείπαιδος Μαρίας προέλευσινγ 6 τοίνυν ζῶν ἆγιῦς
καὶ ὲνυπόστατος Λόγος, λαλῶν καὶ ἀκούων, οὗτος ἓν
Εὑαγγελίοις θεηγορῶνςφησιν, Οὐδείς οἶδε τὴν ἠμέν
Da? ἢ τὴν ὥραν ἐκείνην, οὔτε ἄγγελοι τῶν οἱφα-
νῶν, οὔτε ὀ Υἱός’.δπερ οἰκονομικῶς φησιο καθὰ
⁸⁸ Num. xx. 6. “ Prov. xv, 26. ⁶¹ Escte. tr, ι.
ιιιι. 9. ⁸⁷ lsa. ιιιι. 7. “ Jer. xv. l9. ⁶⁹ Psal.
⁸³ lsa. xl, 1. ⁸⁸ Gen. χιιι, 9. ⁸⁷ lsa. tm. 7.