PG 38, col. 877
γινώσκει τὸν Πατέρα εί μὴ ὀ Υἱὸς, οὐδὲ τὸν Υίόν τις
ἐπιγινώσκει, εί μὴ ὁ Πατήρ . ἀς γὰρ μέγας 6 Πατὴρ
γινώσκει τὸν my, ὡς δὲ μέγιστος 6 Παῖς γινώσκει
τὸν Γεννήτορα, καὶ⁵ ἰσομέγεθες τδ θεῖον Πνεῦμα ὑπάρ-
σχπ γινώσκει τὸν Πατέρα, καὶ τὸν Υίδν. ὑπ’ ἀμ-
φοῖν γινωσκόμενον. Δύο δὲ γνώσεις, διττὴν καὶ εἴδη-
σιν ὑπὸ τῆς θείας Γραφῆς παιδευόμεθα · τὴν μὲν κατ’
ἐνέργειαν, τὴν δὲ κατ’ δψιν, καθὼς ἀμυδροῖς παρα-
δείγμασι χρησάμενος ἀπορρήξω τὸν κάλων, εί τις
ἀγνοεῖ, τῶν αἱρέσεων, ἀντισπώμενος ὑμᾶς τῆς βλα-
σφήμου φάλαγγος. οὕτως γὰρ αἰχμαλωτισθέντας
βροτοὺς ὑπὸ τοῦτ ποικιλουΒελιάρ, ἀντσιχμαλωτίζει
Χριστὸς επὶ σταυρῷ ὑψοῦ μενος, κατά Δαόὶδ τὸν θεῖον
μελῳδόν. Προείδε γὰρ 6 θεσπέσιος τδ σωτήριον πάθος
καὶ τὴν ἡμῶν αἰχμαλωσίαν) δι’ ὧν φησιν ⁸ Ἀναϐὰς
είς ὕψος ᾐχμαλώτευσας αλγμωιωσίαν, ἔδωκας δό-
ματα ἐν ἀνθρώποὶς. Τίνα ταῦτα ; Τὴν είς Τριάδα πί-
στιν. καὶ τῶν μυστικῶν τελετὴν, καὶ ἐλπίδα τῆςάνα-
στάσεως. Ἐπάγει δ’ αὖθιςὴ τῶν θείων μελῳδίαο Καὶ
γὰρ ἀπειθοῦντας τοῦ κατασκηνῶσαι. Τίνα ἄρα καὶ
’ἀοῦς Τοὺς ἐξ Ἰουδαίων καὶ Ἑλλήνων ὲν τῇ θείᾳ
σκηνῇ τῆς Ἑκκλησίας. Ἀπειθῶν γὰρ, παίων, καὶ
σπαράττων λύκος Χριστιανοὺς, Παῦλος, ὁ νῦν τῆς
’Ἐκκλησίας στύλος, ή ὑψηλόφωνος τῆς πίστεως σάλ-
πιγξ, 6 πάλαι ,διώκων κακῶς, καλῶς τραπεὶς ἑκουσ-
σίως ὑπὲρ τῶν διωχθέντων μαστίξεται, ό παίων ῥαϐδί-
ζεται, 6 ἀναιρῶν ὑπὲρ τῶν σφαγέντων αὐθαιρέτως
καρατομείται, τῇ οὐρανόθεν φωνῇ καὶ πληγῇ τῶν
fidem πρὸς ταῦτα μεταπεσὼν, ἀντὶ Σαύλου Παῦλος
ὕπο τοῦ ὠνησαμένου Χριστοῦ μετονομασθεὶς, ἵνα τὰ
ἔθνη Χριστιανοὺς προσαγορεύσει.. ν
utine Ecclesiae columna. est, altisona fidei tuba; qui aliquando male persequebatur, recte conversus.
spontanea voluntate pro iis qui persecutionem patiuntur, flagellatur; percutiens, virgis caeditur;
interfector, pro occisis lubens capite truncatur :
conversus. pro Saulo Paulus a redemptore Christo deinceps nominatur, ut gentibus Christianon
nomen inderet.
Ἀλλ’ ἐπὶ τδξπροκεί μενον τῷ λόγῳ παλινδρο μή σωμεν,
δευτέρᾳ· τῇ ὄψει τῆς διανοίας χρώμενοι, πρὸς τὴν·
κατανόησιν τῆς διττῆς γνώσεως καὶ είδήσεως. Φησὶ
γοῦν ἠ θεία Γραφὴ περὶ τοῦ ’Δδάμ καὶτῆς Εὔας,
μετὰ τὺ ὲξορμισθῆναι αὐτοὺς τοῦ παραδείσου , ai-
δουμένους τοῦ ἀπηγορευμένον, Ἔγνω Ἀδὰμ Εὔαν
τὴν gannitu αὐτοῦ, καί συλλαϐοῦσα ἔτεκε. Τί
οὖν ἱροῦμενς δτι ὲν παραδείσῳ ὴγνόει αὐτὴν 6 φά-
σκων περὶ αὐτῆς, Τοῦτο νῦν ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστῶν
μου, καλ σάρξ ἐκ τῆς σαρκός pou; Ἀλλ’ ἐγίνω-
σκεν αὐτὴν, ἐκεῖ μὲν τῇ ὕψει μόνῃ, ἐνταῦθα δὲ τῇ
ὕψει καὶ ἐνεργείᾳ σωματικῇ. Καὶ Ἀϐραὰμ ἔγνω
Σάρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, οὐκ ἀγνοουμένην πρὸ τῆς
μίξεως. Καὶ περὶ τοῦ Δαϐὶδ φησὶν ἡ τῶν Βασιλειῶν
marsi; · Ἑτήρασε Δαϐὶδ, καί ἔσκεπον αὐτὸν ίμα-
τιοις, καί οὐκ ὲθερμαίνετο, καί ἐζήτουν παρθένον
'7' Marc. xui, 52. ⁷³ Matth. xl, 27. " Psal. ι.
..ν
ἐπιγινώσκει, εί μὴ ὁ Πατήρ . ἀς γὰρ μέγας 6 Πατὴρ
γινώσκει τὸν my, ὡς δὲ μέγιστος 6 Παῖς γινώσκει
τὸν Γεννήτορα, καὶ⁵ ἰσομέγεθες τδ θεῖον Πνεῦμα ὑπάρ-
σχπ γινώσκει τὸν Πατέρα, καὶ τὸν Υίδν. ὑπ’ ἀμ-
φοῖν γινωσκόμενον. Δύο δὲ γνώσεις, διττὴν καὶ εἴδη-
σιν ὑπὸ τῆς θείας Γραφῆς παιδευόμεθα · τὴν μὲν κατ’
ἐνέργειαν, τὴν δὲ κατ’ δψιν, καθὼς ἀμυδροῖς παρα-
δείγμασι χρησάμενος ἀπορρήξω τὸν κάλων, εί τις
ἀγνοεῖ, τῶν αἱρέσεων, ἀντισπώμενος ὑμᾶς τῆς βλα-
σφήμου φάλαγγος. οὕτως γὰρ αἰχμαλωτισθέντας
βροτοὺς ὑπὸ τοῦτ ποικιλουΒελιάρ, ἀντσιχμαλωτίζει
Χριστὸς επὶ σταυρῷ ὑψοῦ μενος, κατά Δαόὶδ τὸν θεῖον
μελῳδόν. Προείδε γὰρ 6 θεσπέσιος τδ σωτήριον πάθος
καὶ τὴν ἡμῶν αἰχμαλωσίαν) δι’ ὧν φησιν ⁸ Ἀναϐὰς
είς ὕψος ᾐχμαλώτευσας αλγμωιωσίαν, ἔδωκας δό-
ματα ἐν ἀνθρώποὶς. Τίνα ταῦτα ; Τὴν είς Τριάδα πί-
στιν. καὶ τῶν μυστικῶν τελετὴν, καὶ ἐλπίδα τῆςάνα-
στάσεως. Ἐπάγει δ’ αὖθιςὴ τῶν θείων μελῳδίαο Καὶ
γὰρ ἀπειθοῦντας τοῦ κατασκηνῶσαι. Τίνα ἄρα καὶ
’ἀοῦς Τοὺς ἐξ Ἰουδαίων καὶ Ἑλλήνων ὲν τῇ θείᾳ
σκηνῇ τῆς Ἑκκλησίας. Ἀπειθῶν γὰρ, παίων, καὶ
σπαράττων λύκος Χριστιανοὺς, Παῦλος, ὁ νῦν τῆς
’Ἐκκλησίας στύλος, ή ὑψηλόφωνος τῆς πίστεως σάλ-
πιγξ, 6 πάλαι ,διώκων κακῶς, καλῶς τραπεὶς ἑκουσ-
σίως ὑπὲρ τῶν διωχθέντων μαστίξεται, ό παίων ῥαϐδί-
ζεται, 6 ἀναιρῶν ὑπὲρ τῶν σφαγέντων αὐθαιρέτως
καρατομείται, τῇ οὐρανόθεν φωνῇ καὶ πληγῇ τῶν
fidem πρὸς ταῦτα μεταπεσὼν, ἀντὶ Σαύλου Παῦλος
ὕπο τοῦ ὠνησαμένου Χριστοῦ μετονομασθεὶς, ἵνα τὰ
ἔθνη Χριστιανοὺς προσαγορεύσει.. ν
utine Ecclesiae columna. est, altisona fidei tuba; qui aliquando male persequebatur, recte conversus.
spontanea voluntate pro iis qui persecutionem patiuntur, flagellatur; percutiens, virgis caeditur;
interfector, pro occisis lubens capite truncatur :
conversus. pro Saulo Paulus a redemptore Christo deinceps nominatur, ut gentibus Christianon
nomen inderet.
Ἀλλ’ ἐπὶ τδξπροκεί μενον τῷ λόγῳ παλινδρο μή σωμεν,
δευτέρᾳ· τῇ ὄψει τῆς διανοίας χρώμενοι, πρὸς τὴν·
κατανόησιν τῆς διττῆς γνώσεως καὶ είδήσεως. Φησὶ
γοῦν ἠ θεία Γραφὴ περὶ τοῦ ’Δδάμ καὶτῆς Εὔας,
μετὰ τὺ ὲξορμισθῆναι αὐτοὺς τοῦ παραδείσου , ai-
δουμένους τοῦ ἀπηγορευμένον, Ἔγνω Ἀδὰμ Εὔαν
τὴν gannitu αὐτοῦ, καί συλλαϐοῦσα ἔτεκε. Τί
οὖν ἱροῦμενς δτι ὲν παραδείσῳ ὴγνόει αὐτὴν 6 φά-
σκων περὶ αὐτῆς, Τοῦτο νῦν ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστῶν
μου, καλ σάρξ ἐκ τῆς σαρκός pou; Ἀλλ’ ἐγίνω-
σκεν αὐτὴν, ἐκεῖ μὲν τῇ ὕψει μόνῃ, ἐνταῦθα δὲ τῇ
ὕψει καὶ ἐνεργείᾳ σωματικῇ. Καὶ Ἀϐραὰμ ἔγνω
Σάρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, οὐκ ἀγνοουμένην πρὸ τῆς
μίξεως. Καὶ περὶ τοῦ Δαϐὶδ φησὶν ἡ τῶν Βασιλειῶν
marsi; · Ἑτήρασε Δαϐὶδ, καί ἔσκεπον αὐτὸν ίμα-
τιοις, καί οὐκ ὲθερμαίνετο, καί ἐζήτουν παρθένον
'7' Marc. xui, 52. ⁷³ Matth. xl, 27. " Psal. ι.
..ν