PG 39, col. 28
vETEBM TESTIuONIA
be s. AMeuLOCIO IOuIENSI ESSCoo.
5. Bεstos, lib. De Splritu sancto, cap. 1, pag. 1,tom. II nosiss. edit. B8. Paris. 170.
Ἐπήνεσα τὸ φιλομαθές σου καὶ φιλόπονον τοῦ
τρόπου, καὶ ἤσθην γε ὑπερφυῶς τῷ ἐπιστατικῷ καὶ
νηφαλίῳ τῆς διανοίας, διʼ ἦς οὐδεμίαν ἀδιερεύνητον
οἶει χρῆναι καταλιμπάνειν φωνὴν, τῶν ὅσαι περὶ
Θεοῦ κατὰ πᾶσαν χρείαν τοῦ λόγου προφέρονται, ὡ
φίλη κεφαλὴ, καὶ τιμιωτάτη μοι πασῶν, ἀδελφὲ Ἀμ-
φιλόχιε.
Ioεu, Eppist.cααXvmI, quæ est Canonica I,ibid., pag. 268.
Σοφοῦ ἐπερώτημα, καὶ τὸν ἀνόητον σοφίζει· δπερ
τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι συμβαίνει ἡμῖν, ὁσάκις ἄν σου
δεξώμεθα τῆς φιλοπόνου ψυχῆς τὰ γράμματα· ἐπι-
στατικώτεροι γὰρ ἐαυτῶν καὶ ἐμφρονέστεροι γινό-
μεθα ἀπʼ αὐτῆς τῆς ἐρωτήσεως, πολλὰ ὧν οὐκ ἐπαι-
στάμεθα, διδασκόμενοι· καὶ γίνεται ἡμῶν διδάσκα-
λος, ἡ περὶ τὸ ἀποκρίνεσθαι μέριμνα.
fPεu, Epist. xo, quæ est Canonica l, itid., paρ. 290.
Ἐθαυμάσαμέν σου τὴν φιλομάθειαν ὀμοῦ καὶ τὴνν.-
piditatem, tum humilitatem; quod velis discere, ταπεινοφροσύνην· ὅτι καὶ μαθεῖν καταδέχῃ τὴν τοῦ
cul sit credituslocus docendi; idque nobis, qui- διδάσκειν τάξιν πεπιστευμένος, καὶ μανθάνειν παρʼ
ἡμῶν, οἶς οὐδὲν μέγα πρόσεστι πρὸς γνῶσιν.
n.
S. Guuεconucs Nεαμπαεsvs, in Parænetico ad Olympiadem virginem, vers. 1ὐ0-04, Opρ. tom. II, paρ. 15t.
Ἡ σʼ ἐκ πατρὸς ἔδεκτο, καὶ ἔπλασεν ἤθεσι κεδνοῖς,
Αὐτοκασιγνήτη μέγʼ ἀμύμονος ἀρχιερῆος
Ἀμφιλόχου, τὸν ἔπεμψα Θεῷ, Θέκλῃ γε σὺν ἄγνῇ,
Ἀγγελον ἀτρεκίης ἐριηχέα, κῦδος ἐμεῖο.
m.
6. Πιεaoxvnos, Epist. εxα, at.αααv, ad Magnum oratorem, i 4, Opp. tem. I, pag. 47, edi. Veron.
Εxstant libri: Cappadocumque Basilii, Gregorii et Aanphilochii, qui omncs in tantum philosopborum.
doctrinis atque sententiis suos refarciunt libros, ut nescias quid in illis primum admirari debeas, eru-
lPsu, tib. De Vir. illustr., cap. οxxx.
Amphilochius lconii episcopus, nuper mihi librum legit De Spiritu sancto, quod Deus et quod
Iν.
Τuεononros, list. eccl., lib.IV, caρ. 1.
Simili modo Amphilochius ille celeberrimus, qui Ὡσαύτως δὲ καὶ ὁ πανεύφημος Ἀμφιλόχιος, τὴν
metropolim Lycaoniæ pastorali cura regendam sus- Λυκαόνων μητρόπολιν νέμειν πεπιστευμένος, καὶ
ceperat, et universam provinciam gubernabat, cum ἅπαν ἰθύνων τὸ ἔθνος, ἐπισκήψασαν αὐτόσε τὴν λύ-
hunc pestem illuc pervasisse didicisset, rursus eam μην ταύτην μαθῶν, ἐξανέστησε πάλιν, καὶ τὰ ὑπʼ
depulit, et gregem sibi commissum ea labe libera- αὐτοῦ νεμόμενα τῆς λώβης ἐκείνης ἠλευθέρωσε ποί-
μνια.
Iuεa,itid., cap. 30.
Ἐν Πισιδίᾳ Ὁπτιμος, καὶ Ἀμφιλόχιος ἐν Aυ-
pro fide a majoribus tradita fortiter propugnantes, καονίᾳ, γενναίως ὑπὲρ τῆς προγονικῆς παραταττό-
μενοι πίστεως, τὰς ἐναντίας ἀπεκρούοντο προσβολάς.
be s. AMeuLOCIO IOuIENSI ESSCoo.
5. Bεstos, lib. De Splritu sancto, cap. 1, pag. 1,tom. II nosiss. edit. B8. Paris. 170.
Ἐπήνεσα τὸ φιλομαθές σου καὶ φιλόπονον τοῦ
τρόπου, καὶ ἤσθην γε ὑπερφυῶς τῷ ἐπιστατικῷ καὶ
νηφαλίῳ τῆς διανοίας, διʼ ἦς οὐδεμίαν ἀδιερεύνητον
οἶει χρῆναι καταλιμπάνειν φωνὴν, τῶν ὅσαι περὶ
Θεοῦ κατὰ πᾶσαν χρείαν τοῦ λόγου προφέρονται, ὡ
φίλη κεφαλὴ, καὶ τιμιωτάτη μοι πασῶν, ἀδελφὲ Ἀμ-
φιλόχιε.
Ioεu, Eppist.cααXvmI, quæ est Canonica I,ibid., pag. 268.
Σοφοῦ ἐπερώτημα, καὶ τὸν ἀνόητον σοφίζει· δπερ
τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι συμβαίνει ἡμῖν, ὁσάκις ἄν σου
δεξώμεθα τῆς φιλοπόνου ψυχῆς τὰ γράμματα· ἐπι-
στατικώτεροι γὰρ ἐαυτῶν καὶ ἐμφρονέστεροι γινό-
μεθα ἀπʼ αὐτῆς τῆς ἐρωτήσεως, πολλὰ ὧν οὐκ ἐπαι-
στάμεθα, διδασκόμενοι· καὶ γίνεται ἡμῶν διδάσκα-
λος, ἡ περὶ τὸ ἀποκρίνεσθαι μέριμνα.
fPεu, Epist. xo, quæ est Canonica l, itid., paρ. 290.
Ἐθαυμάσαμέν σου τὴν φιλομάθειαν ὀμοῦ καὶ τὴνν.-
piditatem, tum humilitatem; quod velis discere, ταπεινοφροσύνην· ὅτι καὶ μαθεῖν καταδέχῃ τὴν τοῦ
cul sit credituslocus docendi; idque nobis, qui- διδάσκειν τάξιν πεπιστευμένος, καὶ μανθάνειν παρʼ
ἡμῶν, οἶς οὐδὲν μέγα πρόσεστι πρὸς γνῶσιν.
n.
S. Guuεconucs Nεαμπαεsvs, in Parænetico ad Olympiadem virginem, vers. 1ὐ0-04, Opρ. tom. II, paρ. 15t.
Ἡ σʼ ἐκ πατρὸς ἔδεκτο, καὶ ἔπλασεν ἤθεσι κεδνοῖς,
Αὐτοκασιγνήτη μέγʼ ἀμύμονος ἀρχιερῆος
Ἀμφιλόχου, τὸν ἔπεμψα Θεῷ, Θέκλῃ γε σὺν ἄγνῇ,
Ἀγγελον ἀτρεκίης ἐριηχέα, κῦδος ἐμεῖο.
m.
6. Πιεaoxvnos, Epist. εxα, at.αααv, ad Magnum oratorem, i 4, Opp. tem. I, pag. 47, edi. Veron.
Εxstant libri: Cappadocumque Basilii, Gregorii et Aanphilochii, qui omncs in tantum philosopborum.
doctrinis atque sententiis suos refarciunt libros, ut nescias quid in illis primum admirari debeas, eru-
lPsu, tib. De Vir. illustr., cap. οxxx.
Amphilochius lconii episcopus, nuper mihi librum legit De Spiritu sancto, quod Deus et quod
Iν.
Τuεononros, list. eccl., lib.IV, caρ. 1.
Simili modo Amphilochius ille celeberrimus, qui Ὡσαύτως δὲ καὶ ὁ πανεύφημος Ἀμφιλόχιος, τὴν
metropolim Lycaoniæ pastorali cura regendam sus- Λυκαόνων μητρόπολιν νέμειν πεπιστευμένος, καὶ
ceperat, et universam provinciam gubernabat, cum ἅπαν ἰθύνων τὸ ἔθνος, ἐπισκήψασαν αὐτόσε τὴν λύ-
hunc pestem illuc pervasisse didicisset, rursus eam μην ταύτην μαθῶν, ἐξανέστησε πάλιν, καὶ τὰ ὑπʼ
depulit, et gregem sibi commissum ea labe libera- αὐτοῦ νεμόμενα τῆς λώβης ἐκείνης ἠλευθέρωσε ποί-
μνια.
Iuεa,itid., cap. 30.
Ἐν Πισιδίᾳ Ὁπτιμος, καὶ Ἀμφιλόχιος ἐν Aυ-
pro fide a majoribus tradita fortiter propugnantes, καονίᾳ, γενναίως ὑπὲρ τῆς προγονικῆς παραταττό-
μενοι πίστεως, τὰς ἐναντίας ἀπεκρούοντο προσβολάς.