PG 40, col. 1252
τῆς παρε μϐολῆς τῶν Γνωστικῶν ὁ δοκιμώτατος, ὅστις
ἀπεφήνατο πάντα τὰ πραττόμενα ὑπὸ τῶν μοναχῶν,
πράττεσθαι δι’ αἰτίας πέντε, διὰ Θεὸν, διὰ φύσιν,
διὰ ἔθος, διὰ ἀνάγκην, διὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν. Ὀ δ’
αὐτὸς ἔλεγε πάλιν, μίαν μὲν εἶναι τῇ φύσει τὴν ἁρε-
τὴν, είδοποιεϊσθαι δὲ αὐτὴν ὲν ταῖς δυνάμεσι τῆς
ψυχῆς. Καὶ γὰρ τὸ φῶς τὸ ἡλιακὸν ἀσχημάτιστον
μὲν ἕστι,φησὶ, ταῖς δὲ δι’ ὧν εἰσϐάλλει θυρίσι own-
ματίζε σθαι πέφυκεν.
ιιθι. Ἀλλος δὲ πάλιν τῶν μοναχῶνο Διὰ τοῦτο
περιαιρῶ τὰς ἡδονὰς, εἶπεν, ἵνα τὰς τοῦ θυμοῦ περι·
κόψω προφάσεις. Οἶδα γὰρ αὐτὸν ἀεὶ μαχόμενον ὑπὲρ
τῶν ἡδονῶν, καὶ ὲκταράσσοντὰ μου τὸν νοῦν, καὶ
τὴν γνῶσιν ἀποδιώκοντα. Ἔλεγε δέ τις τῶν γερόνο
των, ὃτι ἡ ἀγάπη παραθήκας βρωμάτων ἤ χρημὰ-
των τηρεῖν οὐκ ἐπίσταται. Ὀ δ’ αὐτὸς, Ut}: οἶδα,
φησὶν, είς τὸ αὐτὸ δὶς ὑπὸ δαιμόνων ἀπατηθείς.
P'. Πάντας μὲν ἐπ’ ἴσης οὐ δυνατὸν τοὺς ἀδελφοίς
ἀγαπᾷν, πᾶσι δὲ δυνατὸν ἀπαθῶς συντυγχάνειν, μνη-
σικακίας ὄντα καὶ μίσους ἐλεύθερον. Τοὺς ἱερεῖς
ἀγαπητέον μετὰ τὸν Κύριον, τοὺς διὰ τῶν ἁγίων
μυστηρίων καθαρίζοντας ἡμᾶς καὶ προσευχομένους
ὑπὲρ ἡμῶν, τοὺς δὲ γέροντας ἡμῶν τιμητέον ὡς τοὺς
ἀγγέλους · αὐτοὶ γάρ εἰσιν οι πρὸς τοὺς ἀγῶνας ἡμᾶς
ἀλείφοντες, καὶ τὰ τῶν ἀγρίων θηρίων δήγματα θε-
ραπεύοντες. Ἀλλὰ νῦν μέν μοι τοσαῦτα λελέχθω πρὸς
σὲ περὶ πρακτικῆς, ποθεινότατε ἀδελφὲ ’Δνατὸλιε,
ὃσα χάριτι τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐν τῷ σπήρῳ περ-
καζούσης ἡμῶν τῆς σταφυλῆς ὲπιραγολογούμενοι
εὑρήκαμεν. Εί δὲ σταθερός ἡμῖν ὲπιλάμψει τῆς διο
καιοσύνης ὁ ἥλιος, καὶ ὁ βότρυς πέπειρος γένηται,
τότε καὶ τὸν οἶνον πιόμεθα αὑτοῦ, τὸν ι εὐφραίνοντα
καρδίαν ἀνθρώπου ο ι εὐχαῖς καὶ πρεσϐείαις τοῦ δι
καίου Γρηγορίου τοῦ φυτεύσαντός με, καὶ τῶν νῦν
ὁσίων Πατέρων τῶν ποτιζόντων με, καὶ δυνάμει τῇ
τοῦ αὑξάνοντός με Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν
ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος, είς τοὺς αἰῶνας τῶν an}
νων. Ἀμήν.
EVAGRII MONACHI,
Δό Ἐν τῷ Ἱερεμίᾳ εἴρηται τὸ, ι Καὶ σὺ μὴ λάϐῃς
σεαυτῷ γυναῖκα ἐν τῷ τόπῳ τούτῳο ὅτι τάδε λέέέ
Κύριος περὶ τῶν υιῶῖ καὶ ⁴ζῶν floridam: τῶν γεν-
ἀπεφήνατο πάντα τὰ πραττόμενα ὑπὸ τῶν μοναχῶν,
πράττεσθαι δι’ αἰτίας πέντε, διὰ Θεὸν, διὰ φύσιν,
διὰ ἔθος, διὰ ἀνάγκην, διὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν. Ὀ δ’
αὐτὸς ἔλεγε πάλιν, μίαν μὲν εἶναι τῇ φύσει τὴν ἁρε-
τὴν, είδοποιεϊσθαι δὲ αὐτὴν ὲν ταῖς δυνάμεσι τῆς
ψυχῆς. Καὶ γὰρ τὸ φῶς τὸ ἡλιακὸν ἀσχημάτιστον
μὲν ἕστι,φησὶ, ταῖς δὲ δι’ ὧν εἰσϐάλλει θυρίσι own-
ματίζε σθαι πέφυκεν.
ιιθι. Ἀλλος δὲ πάλιν τῶν μοναχῶνο Διὰ τοῦτο
περιαιρῶ τὰς ἡδονὰς, εἶπεν, ἵνα τὰς τοῦ θυμοῦ περι·
κόψω προφάσεις. Οἶδα γὰρ αὐτὸν ἀεὶ μαχόμενον ὑπὲρ
τῶν ἡδονῶν, καὶ ὲκταράσσοντὰ μου τὸν νοῦν, καὶ
τὴν γνῶσιν ἀποδιώκοντα. Ἔλεγε δέ τις τῶν γερόνο
των, ὃτι ἡ ἀγάπη παραθήκας βρωμάτων ἤ χρημὰ-
των τηρεῖν οὐκ ἐπίσταται. Ὀ δ’ αὐτὸς, Ut}: οἶδα,
φησὶν, είς τὸ αὐτὸ δὶς ὑπὸ δαιμόνων ἀπατηθείς.
P'. Πάντας μὲν ἐπ’ ἴσης οὐ δυνατὸν τοὺς ἀδελφοίς
ἀγαπᾷν, πᾶσι δὲ δυνατὸν ἀπαθῶς συντυγχάνειν, μνη-
σικακίας ὄντα καὶ μίσους ἐλεύθερον. Τοὺς ἱερεῖς
ἀγαπητέον μετὰ τὸν Κύριον, τοὺς διὰ τῶν ἁγίων
μυστηρίων καθαρίζοντας ἡμᾶς καὶ προσευχομένους
ὑπὲρ ἡμῶν, τοὺς δὲ γέροντας ἡμῶν τιμητέον ὡς τοὺς
ἀγγέλους · αὐτοὶ γάρ εἰσιν οι πρὸς τοὺς ἀγῶνας ἡμᾶς
ἀλείφοντες, καὶ τὰ τῶν ἀγρίων θηρίων δήγματα θε-
ραπεύοντες. Ἀλλὰ νῦν μέν μοι τοσαῦτα λελέχθω πρὸς
σὲ περὶ πρακτικῆς, ποθεινότατε ἀδελφὲ ’Δνατὸλιε,
ὃσα χάριτι τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἐν τῷ σπήρῳ περ-
καζούσης ἡμῶν τῆς σταφυλῆς ὲπιραγολογούμενοι
εὑρήκαμεν. Εί δὲ σταθερός ἡμῖν ὲπιλάμψει τῆς διο
καιοσύνης ὁ ἥλιος, καὶ ὁ βότρυς πέπειρος γένηται,
τότε καὶ τὸν οἶνον πιόμεθα αὑτοῦ, τὸν ι εὐφραίνοντα
καρδίαν ἀνθρώπου ο ι εὐχαῖς καὶ πρεσϐείαις τοῦ δι
καίου Γρηγορίου τοῦ φυτεύσαντός με, καὶ τῶν νῦν
ὁσίων Πατέρων τῶν ποτιζόντων με, καὶ δυνάμει τῇ
τοῦ αὑξάνοντός με Χριστοῦ Ἰησοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν
ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος, είς τοὺς αἰῶνας τῶν an}
νων. Ἀμήν.
EVAGRII MONACHI,
Δό Ἐν τῷ Ἱερεμίᾳ εἴρηται τὸ, ι Καὶ σὺ μὴ λάϐῃς
σεαυτῷ γυναῖκα ἐν τῷ τόπῳ τούτῳο ὅτι τάδε λέέέ
Κύριος περὶ τῶν υιῶῖ καὶ ⁴ζῶν floridam: τῶν γεν-