PG 40, col. 169
αὐξηθεῖσα ταῖς ῦλαις. ’Ὕλας δὲ πλούτου σωρεῦσαι
ἀναμαρτήτως, ἀμήχανον· πλὴν εἰ μή τινι, κατά τὸ
σπάνιον, ὡς τῷ Ἰὼϐ, συμϐαίη, καὶ πλουτεῖν δαψι-
λῶς, καὶ ζῇν κατά τὸ δίκαιον ἀκριϐῶς. Δεῖ τοίνυν τῷ
τρυφῶντι, πρῶτον μὲν οἰκίας πολυτελοῦς, ψήφῳ καὶ
λίθοις καὶ χρυσῷ κατά τὰς νύμφας κεκοσμημένης·
πρὸς δὲ τὰς ἐξαλλαγὰς τῶν ὡρῶν τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐπι-
τηδείως ἐχούσης. Ζητεῖται γὰρ θερμὴ, ἀλεεινὴ μὲν
. η τοῦ χειμῶνος, καὶ τετραμμένη πρὸς τὴν ἀκτῖνα τῆς
μεσημϐρίας· ἀναπεπταμένη δὲ πρὸς τὴν ἄρκτον, θε-
ρινή· ἵνα λεπταῖς ὁμοῦ καὶ ψυχραῖς ταῖς αὔραις ταῖς
βορειναῖς καταπνέηται. Μετά ταύτην, χρεία πολυτει
λοῦς ἐσθῆτος τῆς μελλούσης ἀμφιέννυσθαι τὰ βάθρα,
τὰς κλίνας, τάς στιϐάδας, τὰς θύρας. Πάντα γάρ
παρ’ ἐκείνοις ἐπιμελῶς ἐνδύεται καὶτὰ ἀψυχα, ἐλεει-
νῶς τῶν πενήτων ἐκδυομένων. Πρόσθες ἑξῆς τούτοις
καὶ λόγισαι τὸν ἐν σκεύεσιν ἄργυρον, τὸν χρυσὸν,
τὴν πολυδάπανον ἀγορασίαν τῶν ἐκ Φάσιδος ὀρνίθων·
οἴνου τοῦ ⁴ινοίνικος, ὃν αἰ ἄμπελοι Τύρου πολὺν τοῖς
πλουσίοις καὶ τίμιον ἀπορῤέουσν πᾶσαν τὴν ἀλλην
τῆς ἀπολαύσεως παρασκευὴν, ἢν αὐτῶν τῶν χρω-
μένων ἐστὶν ἐπιμελῶς ὀνομάσαι. Αύξουσα γὰρ καθ’
ἡμέραν ἐπὶ τὸ περιεργότερον ἡ τρυφὴ, ἤδη καὶ τῶν
ἐξ Ἰνδικῆς ἀρωμάτων παρεγχέει τοῖς όψοιςυ καὶ
μᾶλλον τῶν ἰατρῶν οἰ μυροπῶλαι τοῖς μαγείροις
ὑπηρετοῦσιν. Ἐντεῦθεν ἐννόησον τὸ δορυφορικὸν τῆς
τραπέζης πλῆθος,τραπεζοποιοίις, οἰνοχόους, ταμιείας,
καὶ τοὺς τούτων ἀφηγουμένους μουσικούς· μουσικὰς,
ὀρχηστρίδας, αὐλητὰς. γελωτοποιοὺς, κόλακας, παρα-
σίτους, τὸν ἀκόλουθον τῆς ματαιότητος συρφετόν.
Ταῦτα ἵνα κτηθῇ, πόσοι πένητες ἀδικοῦνταιί πόσοι
δὲ ὀρφανοὶ κονδυλίζονταιί πόσαι δέ χῆραιδακρύουσινί
πόσοι σφοδρῶς σπαραττόμενοι σπεύδουσιν πρὸς ἀγο
χόνηνί Ἦ δέ τῶν τοιούτων ψυχὴ, ῶσπερ Ληθαίου τι·
νὸς ῦδατος γευσαμένη, ἐαυτῆς ἀμνημονεῖ καθάπαξ,
Ι τίς ἐστιν, καὶ τίνι. συνέζευκται, καὶ δτι ποτὲ τῆς συ·
ζυγίας ταύτης λυθήσεται, κα)⁸ πάλιν ἀνακτισθέντι
συνοικήσει τῷ σώματι. Ἐλθόντος δὲ καιροῦ τοῦ
καθηκοντος, καὶ τοῦ ἀπαραιτήτου προστάγματος τῆς
πρὸς τὸ σῶμα κοινωνίας ἀποσπῶντος αὐτὴν, ἀναλο-
γισμὸς εἰσέρχεται τῶν βεϐιωμένων, καὶάνωφελὴς
μετάνόια, eam. ,....;;,";;~',; {ggegfagg ’γέρ
ὀνίνησι μεταμέλεια, ὅταν ό μεταϐουλευόμενος ἐξουο
σίαν ἔχῃ τῆς διορθώσεως ἀναιρεθείσης δὲ τῆς ἐνερ-
τείας τοῦ κατορθοῦν, ἀχρεῖος ἡ λύπη, καὶ μάταιος
ἡ μετάγνωσις.
Πτωχὸς δέ τις ἦν ὀνόματι Λάζαρος. Οὐ πένητα
ἁπλῶς ὑπογράφει ό λόγος, τῆς δαπάνης καὶ τῆ..
χρείας τῶν ἀναγκαίων ἐστερημένον· ἀλλά γάρ καὶ
(β) Ac ιειιςιιιιιὶιςηδξς Cltrysostz Hom. 'in divitem ac calculis constet quod musivmn opus vocant.
ε’ ιλξὲίεττυηο Βοίη.τ.ν¹..⁰ἓ¹ο²είο’τάἔψηφωμέγᾳ ἐδάφη.
ιεεσειιιιιέε ac lapillis distincta pauim‘eizta.’ Ubi is eam Savil. restituit Ducmus ex Caesareis.
vocem non male explicat. etut ejusmodi tessellulis
ΡΑτιιοι. Gn. XL. .
ἀναμαρτήτως, ἀμήχανον· πλὴν εἰ μή τινι, κατά τὸ
σπάνιον, ὡς τῷ Ἰὼϐ, συμϐαίη, καὶ πλουτεῖν δαψι-
λῶς, καὶ ζῇν κατά τὸ δίκαιον ἀκριϐῶς. Δεῖ τοίνυν τῷ
τρυφῶντι, πρῶτον μὲν οἰκίας πολυτελοῦς, ψήφῳ καὶ
λίθοις καὶ χρυσῷ κατά τὰς νύμφας κεκοσμημένης·
πρὸς δὲ τὰς ἐξαλλαγὰς τῶν ὡρῶν τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐπι-
τηδείως ἐχούσης. Ζητεῖται γὰρ θερμὴ, ἀλεεινὴ μὲν
. η τοῦ χειμῶνος, καὶ τετραμμένη πρὸς τὴν ἀκτῖνα τῆς
μεσημϐρίας· ἀναπεπταμένη δὲ πρὸς τὴν ἄρκτον, θε-
ρινή· ἵνα λεπταῖς ὁμοῦ καὶ ψυχραῖς ταῖς αὔραις ταῖς
βορειναῖς καταπνέηται. Μετά ταύτην, χρεία πολυτει
λοῦς ἐσθῆτος τῆς μελλούσης ἀμφιέννυσθαι τὰ βάθρα,
τὰς κλίνας, τάς στιϐάδας, τὰς θύρας. Πάντα γάρ
παρ’ ἐκείνοις ἐπιμελῶς ἐνδύεται καὶτὰ ἀψυχα, ἐλεει-
νῶς τῶν πενήτων ἐκδυομένων. Πρόσθες ἑξῆς τούτοις
καὶ λόγισαι τὸν ἐν σκεύεσιν ἄργυρον, τὸν χρυσὸν,
τὴν πολυδάπανον ἀγορασίαν τῶν ἐκ Φάσιδος ὀρνίθων·
οἴνου τοῦ ⁴ινοίνικος, ὃν αἰ ἄμπελοι Τύρου πολὺν τοῖς
πλουσίοις καὶ τίμιον ἀπορῤέουσν πᾶσαν τὴν ἀλλην
τῆς ἀπολαύσεως παρασκευὴν, ἢν αὐτῶν τῶν χρω-
μένων ἐστὶν ἐπιμελῶς ὀνομάσαι. Αύξουσα γὰρ καθ’
ἡμέραν ἐπὶ τὸ περιεργότερον ἡ τρυφὴ, ἤδη καὶ τῶν
ἐξ Ἰνδικῆς ἀρωμάτων παρεγχέει τοῖς όψοιςυ καὶ
μᾶλλον τῶν ἰατρῶν οἰ μυροπῶλαι τοῖς μαγείροις
ὑπηρετοῦσιν. Ἐντεῦθεν ἐννόησον τὸ δορυφορικὸν τῆς
τραπέζης πλῆθος,τραπεζοποιοίις, οἰνοχόους, ταμιείας,
καὶ τοὺς τούτων ἀφηγουμένους μουσικούς· μουσικὰς,
ὀρχηστρίδας, αὐλητὰς. γελωτοποιοὺς, κόλακας, παρα-
σίτους, τὸν ἀκόλουθον τῆς ματαιότητος συρφετόν.
Ταῦτα ἵνα κτηθῇ, πόσοι πένητες ἀδικοῦνταιί πόσοι
δὲ ὀρφανοὶ κονδυλίζονταιί πόσαι δέ χῆραιδακρύουσινί
πόσοι σφοδρῶς σπαραττόμενοι σπεύδουσιν πρὸς ἀγο
χόνηνί Ἦ δέ τῶν τοιούτων ψυχὴ, ῶσπερ Ληθαίου τι·
νὸς ῦδατος γευσαμένη, ἐαυτῆς ἀμνημονεῖ καθάπαξ,
Ι τίς ἐστιν, καὶ τίνι. συνέζευκται, καὶ δτι ποτὲ τῆς συ·
ζυγίας ταύτης λυθήσεται, κα)⁸ πάλιν ἀνακτισθέντι
συνοικήσει τῷ σώματι. Ἐλθόντος δὲ καιροῦ τοῦ
καθηκοντος, καὶ τοῦ ἀπαραιτήτου προστάγματος τῆς
πρὸς τὸ σῶμα κοινωνίας ἀποσπῶντος αὐτὴν, ἀναλο-
γισμὸς εἰσέρχεται τῶν βεϐιωμένων, καὶάνωφελὴς
μετάνόια, eam. ,....;;,";;~',; {ggegfagg ’γέρ
ὀνίνησι μεταμέλεια, ὅταν ό μεταϐουλευόμενος ἐξουο
σίαν ἔχῃ τῆς διορθώσεως ἀναιρεθείσης δὲ τῆς ἐνερ-
τείας τοῦ κατορθοῦν, ἀχρεῖος ἡ λύπη, καὶ μάταιος
ἡ μετάγνωσις.
Πτωχὸς δέ τις ἦν ὀνόματι Λάζαρος. Οὐ πένητα
ἁπλῶς ὑπογράφει ό λόγος, τῆς δαπάνης καὶ τῆ..
χρείας τῶν ἀναγκαίων ἐστερημένον· ἀλλά γάρ καὶ
(β) Ac ιειιςιιιιιὶιςηδξς Cltrysostz Hom. 'in divitem ac calculis constet quod musivmn opus vocant.
ε’ ιλξὲίεττυηο Βοίη.τ.ν¹..⁰ἓ¹ο²είο’τάἔψηφωμέγᾳ ἐδάφη.
ιεεσειιιιιέε ac lapillis distincta pauim‘eizta.’ Ubi is eam Savil. restituit Ducmus ex Caesareis.
vocem non male explicat. etut ejusmodi tessellulis
ΡΑτιιοι. Gn. XL. .