PG 40, col. 190
lania: prorsus affine faciamus? Ubi enim impensa
ucrum inaestimabile ac atternam afl'ert salutem,
:ompressa manu pecuniam cobibemus , ut ne pauci
ιυίάεπι oboli cxcidant;ubi autem de sumptibus
stiusmodi agitur, quos et peccata comitantur, et
mna: infinita), ac vel ipsum ignis supplicium se-
luitur, ultro opes efl'undimus. Largitio ac liberall-
as (18) petitionem occupat; totoque aperto ostio,
livitias ad extraneos exire permittimus. Qui sane
Quod si, auditor, videre desideras, quam sollicite
timideque concredita sibi dispensator providus ad-
ministret, Davidis mihi explica librum ; eum locum
quaere, quo vir ille praestitutam exitus sui diem
studiose inquirens , sic ad Deum fatur : Nomm [ac
mihi, Domine, finem meum; et numerum dierum
meorum quis est, ut sciam quid desit mihi ". Vides
in bis verbis tanquam in imagine precantis expres-
sum animum et affectionem, ut sit timidus , ut fu-
turum provideat, ut judicium exspectet, ac curiose
iuquirat praestitutum diem, ne eum abeundi si-
gnum , imparatum offendat atque opprimat: utque
recogitans perspicere quarat quid pro incolatu
desit, ut diligentia ac studio quod est cilicii ima
pleat, priusquam is, qui est abducturus, veniat.
Vere namque nostrum'cujusqne exitus morsque,
ωοοηοιιιὶ ac dispensatoris speciem praefert, ut sigil-
latim esamiuemus, ac quaeque componamus ; quid
moriens patiatur , quidve dispensationis abdicandus
111 unere.
Perinde enim is qui moritur aliis administratios
nem tradit, atque tecenomus claves: hic agro ejicio
tur; ille toto mundo tanquam uno quodam agro
cedere cogitur. (Economus labores suos, puta, vi-
neas, hortos, domos , Incestus invitusque relinquit ;
illum autem qui vita fungitur, quomodo putas allici?
Nonne possessiones deplorat? Nonne miserabili
aspectu domum circumquaque lustrat, a qua sic
adamata invitus avellitur, atque λ suppellectili tlte-
sant-isque procul ejicitur: ac ubi ea: personabunt
D
voces, cum pervenerit ad destinatum locum , Redde
rationem tum dispensationis; ostende quomodo pm-
ceptis obtemperaveris, ut habueris erga conservos,
num lenis benignusque ac clemens, an contra saevus
et inhumanus, inque morem tyranni, pugnis ac ver-
beribus in eos saeviens, ac eleemosynze demenso
fraudans? Ac quidem ut Dominum propitium potue-
rit reddere, ac bonum se servum probare, bene id
habuerit; sin minus, non illic ei parata: virgae ac
ac nihil rogati in meretrices, ludos, aliaque id ge-
nus pecunia'sellundant, cum vixdobolu‘m in pau-
peres ac pia alia opera erogare sustineant
ucrum inaestimabile ac atternam afl'ert salutem,
:ompressa manu pecuniam cobibemus , ut ne pauci
ιυίάεπι oboli cxcidant;ubi autem de sumptibus
stiusmodi agitur, quos et peccata comitantur, et
mna: infinita), ac vel ipsum ignis supplicium se-
luitur, ultro opes efl'undimus. Largitio ac liberall-
as (18) petitionem occupat; totoque aperto ostio,
livitias ad extraneos exire permittimus. Qui sane
Quod si, auditor, videre desideras, quam sollicite
timideque concredita sibi dispensator providus ad-
ministret, Davidis mihi explica librum ; eum locum
quaere, quo vir ille praestitutam exitus sui diem
studiose inquirens , sic ad Deum fatur : Nomm [ac
mihi, Domine, finem meum; et numerum dierum
meorum quis est, ut sciam quid desit mihi ". Vides
in bis verbis tanquam in imagine precantis expres-
sum animum et affectionem, ut sit timidus , ut fu-
turum provideat, ut judicium exspectet, ac curiose
iuquirat praestitutum diem, ne eum abeundi si-
gnum , imparatum offendat atque opprimat: utque
recogitans perspicere quarat quid pro incolatu
desit, ut diligentia ac studio quod est cilicii ima
pleat, priusquam is, qui est abducturus, veniat.
Vere namque nostrum'cujusqne exitus morsque,
ωοοηοιιιὶ ac dispensatoris speciem praefert, ut sigil-
latim esamiuemus, ac quaeque componamus ; quid
moriens patiatur , quidve dispensationis abdicandus
111 unere.
Perinde enim is qui moritur aliis administratios
nem tradit, atque tecenomus claves: hic agro ejicio
tur; ille toto mundo tanquam uno quodam agro
cedere cogitur. (Economus labores suos, puta, vi-
neas, hortos, domos , Incestus invitusque relinquit ;
illum autem qui vita fungitur, quomodo putas allici?
Nonne possessiones deplorat? Nonne miserabili
aspectu domum circumquaque lustrat, a qua sic
adamata invitus avellitur, atque λ suppellectili tlte-
sant-isque procul ejicitur: ac ubi ea: personabunt
D
voces, cum pervenerit ad destinatum locum , Redde
rationem tum dispensationis; ostende quomodo pm-
ceptis obtemperaveris, ut habueris erga conservos,
num lenis benignusque ac clemens, an contra saevus
et inhumanus, inque morem tyranni, pugnis ac ver-
beribus in eos saeviens, ac eleemosynze demenso
fraudans? Ac quidem ut Dominum propitium potue-
rit reddere, ac bonum se servum probare, bene id
habuerit; sin minus, non illic ei parata: virgae ac
ac nihil rogati in meretrices, ludos, aliaque id ge-
nus pecunia'sellundant, cum vixdobolu‘m in pau-
peres ac pia alia opera erogare sustineant