PG 40, col. 528
ἀψύχων, ἴδωμεν, εί 23 δύναται τὰ ἄψυχα δι’ ἑαυτὰ
γεγενῆσθαι. Et γὰρ ταῦτα δι’ ἑαυτὰ, πῶς ἢ πόθεν
τραφήσεται τὰ csa; Ὀρῶμεν γὰρ τὴν φύσιν ἐπιχο-
ρηγοῦσαν τοῖς ζώοις τροφὰς (20) ὲκ τῆς γῆς, καρ-
πῶν τε καὶ φυτῶν, πλὴν ἐλαχίστων (21) τῶν σαρκο-
φάγων (22). Kal. αὐτὰ δὲ ταῦτα τὰ σαρκοφάγα τρο
φὴν ποιεῖται τῶν ζώων τὰ τὴν γῆν νεμόμενα, ὼς
λύκοι μὲν καὶ λέοντες, ἄρνας καὶ αἶγας (23) καὶ σύας
καὶ ἐλάφους· ἀετοὶ δὲ πέρδικας καὶ φάσσας κα). λαο
γωοὺς κα). τὰ ὃμοια, ἆτινα τοὺς ’καρποὺς τῆς γῆς
νέμεται (21). Kal. γὰρ τῶν ίχθύων ἡ φύσις, ἀλληλο-
ράγος οὖσα, ού μέχρι πάντων διήκει σαρκοφαγοῦσα,
ἀλλὰ (25) κατέληξεν ὲν τοῖς νεμομένοις φυκία (26)
καὶ ἄλλα τινὰ ὲν τῷ ὕδατι φυόμενα (27). Ei γὰρ ἦν
πάντα τὰ γένη τῶν ἰχθύων σαρκοφάγα, καὶ μηδὲν
ἦν ὲκφεῢγον τὴν τῆς σαρκὸς σίτησιν, οὐκ ἂν οὐδὲ
ἐπ’ ὀλίγον ἐπήρκεσεν, ἀλλὰ διεφθάρη, τὰ μὲν ὑπ’
ἀλλήλων, τὰ δὲ διὰ τροφῆς ἔνδειαν. ’Ίνα δὲ τοῦτο μὴ
γένηται (28), τινὲς τῶν ἰχθύων κατεσκευάσθησαν
σαρκῶν μὲν ἀπεχόμενοι, τὴν δὲ, ὡς ἄν τις είποι, θα-
λασσίαν βοτάνην (29) νεμόμενοι, ἵνα ὲκ τούτων καὶ
τὰ ἄλλα διασώζηται. Γίνεται γὰρ βορὰ μὲν τούτων
τὰ φυκία, ἐκεῖνα δὲ τῶν ἄλλων, καὶ πάλιν ταῦτα τῶν
ἄλλων (50), ὡς διὰ τὴν τῶν τελευταίων τροφὴν,
ἀδιαλείπτως ὲκ τοῦ γεώδους τοῦ κατὰ τὴν θάλασσαν
παρεχομένην, καὶ τὴν τῶν ἄλλων ὑπόστασιν σώζει
σθαι. ’Δπέδειξεν οὖν ὁ λόγος, τὴν τῶν φυτῶν γένε-
σιν μὴ δι’ ἑαυτὴν, ἀλλ’ είς τροφὴν καὶ σύστασιν τῶν
ἀνθρώπων (51) καὶ. τῶν ἄλλων ζώων γεγενημένην.
Εί δὲ ταῦτα διὰ τὸν ἄνθρωπον καὶ τὰ ζῶα, δῆλον, ὡς
καὶτὰ 24 τῆς τούτων αὐξήσεως καὶ γενέσεως αίτια
διὰ ταῦτα γέγονεν. Οὐκοῦν ἀστέρων (52) κινήσεις κα).
οὐρανὸς καὶ ὧραι καὶ όμὸροι (⁸55) καὶ πάντα τὰ
Vide Scholia ad Theocrit. Idyll. νιι, 58. Utiturltoc
Plato p. 469; Arrianus in Indicis ρ. 555; Aristot.
(animal. ιί, 15, Τούτῳ (τῷ φυκίῳ) τρέφεται τὰ
(27) ῘΕιςμτῷ ὕδατι φυόμενα.. ξεν rip ύδατι νεμόμε-
ναξ 1. biga, σαρκοφάγα reddidit_Val_l. se invicem
comedunt. Ergo ῥιλληλοφάγα. Deinde, ὲκφεύγον, υ.
1, et, οὐδ’ ἐπ’ίόλίγον, idem.
(28) Μὴ ’τοῦτο remeat. Τοῦτο μὴ γένηται, D. 1.
Aegatae μή, abest, Μ. 1.
(29) Θαῴὰσσίακβοτᾴνην. -Θαλασσείαν (sed iota
ex correctione supra scriptum) βοτάνην. ι). 1. Ma-
rinam, ut ita dicam, herbarum et φύτια edentes.
(Ion. voluit, herbam et φυκία. Μοίτά, ante ἄλο
λα. abest. Μ. 1.
α, abest, Μ. 1.
(50) Kal πρμιν ταῦτα τῶν agilem Ahsunt, D. 1.
Habet Con., Vall. ’ '
(ᾆ1) Σρσξασιν τῶν ἀνθρώπων. Τῶν abest, Μ. l,
D. 1, Α. ὅ. Σύστασιν, ornamentum, Vall.
ε (52) ,Ούκοῦν-ἀςζέρων. Ab οὐκοῦν ad ταῦτα γέγο-
νεν omittit A. 5. Οὐκοῦν rursus ex correct. ut :{n-
teaA.__l‘). 1. Δ(λῦνάεῖτέρων, Μ. 1.
(55) Kal ὄμϐροι.” Abest M. l, in marg. ιι man.
vimadd“qu D. 1. Et nubes, Con. Et imbres,
γεγενῆσθαι. Et γὰρ ταῦτα δι’ ἑαυτὰ, πῶς ἢ πόθεν
τραφήσεται τὰ csa; Ὀρῶμεν γὰρ τὴν φύσιν ἐπιχο-
ρηγοῦσαν τοῖς ζώοις τροφὰς (20) ὲκ τῆς γῆς, καρ-
πῶν τε καὶ φυτῶν, πλὴν ἐλαχίστων (21) τῶν σαρκο-
φάγων (22). Kal. αὐτὰ δὲ ταῦτα τὰ σαρκοφάγα τρο
φὴν ποιεῖται τῶν ζώων τὰ τὴν γῆν νεμόμενα, ὼς
λύκοι μὲν καὶ λέοντες, ἄρνας καὶ αἶγας (23) καὶ σύας
καὶ ἐλάφους· ἀετοὶ δὲ πέρδικας καὶ φάσσας κα). λαο
γωοὺς κα). τὰ ὃμοια, ἆτινα τοὺς ’καρποὺς τῆς γῆς
νέμεται (21). Kal. γὰρ τῶν ίχθύων ἡ φύσις, ἀλληλο-
ράγος οὖσα, ού μέχρι πάντων διήκει σαρκοφαγοῦσα,
ἀλλὰ (25) κατέληξεν ὲν τοῖς νεμομένοις φυκία (26)
καὶ ἄλλα τινὰ ὲν τῷ ὕδατι φυόμενα (27). Ei γὰρ ἦν
πάντα τὰ γένη τῶν ἰχθύων σαρκοφάγα, καὶ μηδὲν
ἦν ὲκφεῢγον τὴν τῆς σαρκὸς σίτησιν, οὐκ ἂν οὐδὲ
ἐπ’ ὀλίγον ἐπήρκεσεν, ἀλλὰ διεφθάρη, τὰ μὲν ὑπ’
ἀλλήλων, τὰ δὲ διὰ τροφῆς ἔνδειαν. ’Ίνα δὲ τοῦτο μὴ
γένηται (28), τινὲς τῶν ἰχθύων κατεσκευάσθησαν
σαρκῶν μὲν ἀπεχόμενοι, τὴν δὲ, ὡς ἄν τις είποι, θα-
λασσίαν βοτάνην (29) νεμόμενοι, ἵνα ὲκ τούτων καὶ
τὰ ἄλλα διασώζηται. Γίνεται γὰρ βορὰ μὲν τούτων
τὰ φυκία, ἐκεῖνα δὲ τῶν ἄλλων, καὶ πάλιν ταῦτα τῶν
ἄλλων (50), ὡς διὰ τὴν τῶν τελευταίων τροφὴν,
ἀδιαλείπτως ὲκ τοῦ γεώδους τοῦ κατὰ τὴν θάλασσαν
παρεχομένην, καὶ τὴν τῶν ἄλλων ὑπόστασιν σώζει
σθαι. ’Δπέδειξεν οὖν ὁ λόγος, τὴν τῶν φυτῶν γένε-
σιν μὴ δι’ ἑαυτὴν, ἀλλ’ είς τροφὴν καὶ σύστασιν τῶν
ἀνθρώπων (51) καὶ. τῶν ἄλλων ζώων γεγενημένην.
Εί δὲ ταῦτα διὰ τὸν ἄνθρωπον καὶ τὰ ζῶα, δῆλον, ὡς
καὶτὰ 24 τῆς τούτων αὐξήσεως καὶ γενέσεως αίτια
διὰ ταῦτα γέγονεν. Οὐκοῦν ἀστέρων (52) κινήσεις κα).
οὐρανὸς καὶ ὧραι καὶ όμὸροι (⁸55) καὶ πάντα τὰ
Vide Scholia ad Theocrit. Idyll. νιι, 58. Utiturltoc
Plato p. 469; Arrianus in Indicis ρ. 555; Aristot.
(animal. ιί, 15, Τούτῳ (τῷ φυκίῳ) τρέφεται τὰ
(27) ῘΕιςμτῷ ὕδατι φυόμενα.. ξεν rip ύδατι νεμόμε-
ναξ 1. biga, σαρκοφάγα reddidit_Val_l. se invicem
comedunt. Ergo ῥιλληλοφάγα. Deinde, ὲκφεύγον, υ.
1, et, οὐδ’ ἐπ’ίόλίγον, idem.
(28) Μὴ ’τοῦτο remeat. Τοῦτο μὴ γένηται, D. 1.
Aegatae μή, abest, Μ. 1.
(29) Θαῴὰσσίακβοτᾴνην. -Θαλασσείαν (sed iota
ex correctione supra scriptum) βοτάνην. ι). 1. Ma-
rinam, ut ita dicam, herbarum et φύτια edentes.
(Ion. voluit, herbam et φυκία. Μοίτά, ante ἄλο
λα. abest. Μ. 1.
α, abest, Μ. 1.
(50) Kal πρμιν ταῦτα τῶν agilem Ahsunt, D. 1.
Habet Con., Vall. ’ '
(ᾆ1) Σρσξασιν τῶν ἀνθρώπων. Τῶν abest, Μ. l,
D. 1, Α. ὅ. Σύστασιν, ornamentum, Vall.
ε (52) ,Ούκοῦν-ἀςζέρων. Ab οὐκοῦν ad ταῦτα γέγο-
νεν omittit A. 5. Οὐκοῦν rursus ex correct. ut :{n-
teaA.__l‘). 1. Δ(λῦνάεῖτέρων, Μ. 1.
(55) Kal ὄμϐροι.” Abest M. l, in marg. ιι man.
vimadd“qu D. 1. Et nubes, Con. Et imbres,