PG 40, col. 981
talis habitatio jam acceperit etiam iu huc partem
quamdam spiritualis corporis, quam acceptura erat
in resurrectione justorum.
VII. Haec vero dixi propter animae aegritudines
quae usurpant.permistionern inter naturalia corpo-
ris, cuminde anima movetur in illis, sectatrix efie-
cta malignorum spirituum, ut operentur in mem-
bris. Sed etiam praedixi, quod habeat proprie etiam
ipsa discretionem horum. Nam superbia, languor
est ejusdem corporis :jactantia vero, aegritudo est
ei extra corpus : item infiatio, odium, invidia, ira
’atque pusillanimitas, impatientia quoque ac reli- Β
quae minutim borum. Quod si vero crediderit se Deo
ex toto corde; tunc benignus Deus tribuit ei spiri-
tum peenitentiae, et testificatur illi ut de unoquoque
languore pceniteat. Pr0pter quae adversarii prohi-
bent, eam tentantes usurpare sibi, nec sinunt pce-
nitere. Qui si sustinuerit, obediens, hortantem se
Spiritum ad paenitendum; Creator quoque illius,
miserationis visceribus motus supra labores ejus
quibus in egestatibus corporeis, id est jejuniis
plurimis, in vigiliis, in meditationibus multis, in
verbo Dei, ac precibus largis, vel in abdicationibus
mundanis, in humilitate, in paupertate spiritus; in
quibus cunctis sustinentem Deus benignus aspi-
ciens et considerans, et patientiam ejus in tenta-
tionibus perdurantem miserans, adjuvabit eum.
EPISTOLA ΙΙ.
ΔΙ) ΑιιειΝοιτΑε.
l. Antonius omnibus. dilectissimis qui sunt in
Arsiuoite et in parochia ejus, vel qui cum illis, in
Domino salutem.
Universos vos paratos abire ad Deum, saluto in
Domino, charissimi, a minore usque ad maximum,
et a masculis usque ad feminas. 0 filii Israelitae,
secundum sensualem vestram exstantiam. Vere
etenim, filioli, grandis vobis in generatione vestra
promissio. Decebat quippe vos propter cum qui
visitationem vestri fecit, nequaquam fatigari cer-
tantes, donec vosmetipsos ofierretis sacrificium
Deo in omni sanctimonia, sine qua nemo poterit Ῑ)
haereditare Deum. Nam pro certo, charissimi, ma-
gnum est vobis istud, ut percontemini de c0gnio
tione sensualis exstantim, in qua non est masculus
neque femina, sed substantia tantum immortalis
exsistit, habens quidem principium, finem vero
nequaquam :debitumque vobis erat cognoscere de
eo, quomodo omnino deciderit in tantam humili-
tatem et confusionem eximiam, qua: pertransiens
in omnibus vobis advenit.
ll. Igitur quando substantia immortalis exsistit
non consolvenda corporibus, hanc ob causam Deus
⁸ Philipp. ιι, 6, 7. ’⁵ lsa. [.Ill, 5. ’⁸1 Cor. ι, 27.
(la) De soluturum. Toutteus disserlr'lll erill. mnu. 25, pag. cur, legendum mouet de Saluatore.
Quod equidem minime necessarium existimarint.
quamdam spiritualis corporis, quam acceptura erat
in resurrectione justorum.
VII. Haec vero dixi propter animae aegritudines
quae usurpant.permistionern inter naturalia corpo-
ris, cuminde anima movetur in illis, sectatrix efie-
cta malignorum spirituum, ut operentur in mem-
bris. Sed etiam praedixi, quod habeat proprie etiam
ipsa discretionem horum. Nam superbia, languor
est ejusdem corporis :jactantia vero, aegritudo est
ei extra corpus : item infiatio, odium, invidia, ira
’atque pusillanimitas, impatientia quoque ac reli- Β
quae minutim borum. Quod si vero crediderit se Deo
ex toto corde; tunc benignus Deus tribuit ei spiri-
tum peenitentiae, et testificatur illi ut de unoquoque
languore pceniteat. Pr0pter quae adversarii prohi-
bent, eam tentantes usurpare sibi, nec sinunt pce-
nitere. Qui si sustinuerit, obediens, hortantem se
Spiritum ad paenitendum; Creator quoque illius,
miserationis visceribus motus supra labores ejus
quibus in egestatibus corporeis, id est jejuniis
plurimis, in vigiliis, in meditationibus multis, in
verbo Dei, ac precibus largis, vel in abdicationibus
mundanis, in humilitate, in paupertate spiritus; in
quibus cunctis sustinentem Deus benignus aspi-
ciens et considerans, et patientiam ejus in tenta-
tionibus perdurantem miserans, adjuvabit eum.
EPISTOLA ΙΙ.
ΔΙ) ΑιιειΝοιτΑε.
l. Antonius omnibus. dilectissimis qui sunt in
Arsiuoite et in parochia ejus, vel qui cum illis, in
Domino salutem.
Universos vos paratos abire ad Deum, saluto in
Domino, charissimi, a minore usque ad maximum,
et a masculis usque ad feminas. 0 filii Israelitae,
secundum sensualem vestram exstantiam. Vere
etenim, filioli, grandis vobis in generatione vestra
promissio. Decebat quippe vos propter cum qui
visitationem vestri fecit, nequaquam fatigari cer-
tantes, donec vosmetipsos ofierretis sacrificium
Deo in omni sanctimonia, sine qua nemo poterit Ῑ)
haereditare Deum. Nam pro certo, charissimi, ma-
gnum est vobis istud, ut percontemini de c0gnio
tione sensualis exstantim, in qua non est masculus
neque femina, sed substantia tantum immortalis
exsistit, habens quidem principium, finem vero
nequaquam :debitumque vobis erat cognoscere de
eo, quomodo omnino deciderit in tantam humili-
tatem et confusionem eximiam, qua: pertransiens
in omnibus vobis advenit.
ll. Igitur quando substantia immortalis exsistit
non consolvenda corporibus, hanc ob causam Deus
⁸ Philipp. ιι, 6, 7. ’⁵ lsa. [.Ill, 5. ’⁸1 Cor. ι, 27.
(la) De soluturum. Toutteus disserlr'lll erill. mnu. 25, pag. cur, legendum mouet de Saluatore.
Quod equidem minime necessarium existimarint.