PG 41, col. 561
τόν ἐστι, κᾶν δι’ ἑνὸς τὰ νῦν ὧμεν δεδειχότες. Ὅτι
δε καὶ τῶν πρεσϐυτέρων εἰσί τινες συμπεπλεγμέναι
παραδόσεις ὲν τῷ νόμῳ, δηλοί καὶτοῦτο 6 Σωτήρ.
'0 γὰρ Θεὸς, φησὶν, εἶπεν Τίμα τὸν πατέρα σου
’ καὶ τὴν μητέρα σου, ἵνα εὗ σοι γένηται. Ὑμεῖς
δὲ, φησὶν, εἰρήκατε, τοῖς πρεσϐυτέροις λέγων ’ Δῶ-
ρον τῷ Θεῷ (99) 6. ἐὰν ὠφεζηθῇς ἐξ ἐμοῦ’ καὶ
ἠκυρώσατε τὸν νόμον τοῦ θεοῦ διὰ τὴν παράδο-
σιν τῶν πρεσϐυτέρων ὑμῶν. Τοῦτο δὲ Ἡσαΐας
ἐξεφώνησεν, εἰπών’ '0 λαὸς οὗτος τοῖς χείλεσι
με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ’
ἐμοῦ. Μάτην δὲ σέϐονταί με, διδάσκοντες δι-
δασκανζίας, ἐντάλματα ἀνθρώπων. Σαφῶς οὖν ὲκ
τούτων είς τρία διαιρούμενος 6 σύμπας ἐκεῖνος
δείκνυται νόμος. Μωῦσὲως τε γὰρ αὐτοῦ, καὶτῶν
πρεσϐυτέρων, καὶ αὑτοῦ τοῦ Θεοῦ εὕρομεν νομοθε-
σίαν ἐν αὐτῷ. Αῦτη μὲν οὖν ήδιαίρεσις τοῦ σύμπαντος ἐκείνου νόμου ὦδε ἡμῖν διαιρεθεῖσα τὸ ἐν αὐτῷ
ἀληθὲς ἀναπέφαγκεν. _
E’. Πάλιν δὲ δὴ τὸ ἓν μέρος, 6 αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ νόμος,
διαιρεῖται είς τρία τινὰ, εἷς τε τὴν καθαρὰν νομοθε-
σξαν, τὴν ὰσύμπλοκον τῷ κακῷ, ὃς καὶ¹ κυρίως νό-
μος λέγεται, ὃν οὐκ ἦλθε καταλῦσαι 6 Σωτὴρ, ἀλλὰ
πληρῶσαι· οὐ γὰρ ἦν ἀλλότριος αὐτοῦ ὃν ἐπλήρω-
σεν· οὐ γὰρ εἶχε τὸ τέλειον· καὶ εἰς τὸ συμπεα
πλεγμένον τῷ χείρονι, καὶ τὴν ἀδικίαν (l), ἢν ¹ ἀνεῖ-
λεν 6 Σωτὴρ, ἀνοίκειον ὄντα τῇ ἑαυτοῦ φύσει. Διαι-
ρεῖται δὲ καὶ⁹ εἰς τὸ τυπικὸν, καὶ συμϐολικὸν τὸ
κατ’ εἰκόνα τῶν (κατ’ εἰκόνα ³) διαφερόντων νομοθε-
τηθέν· ὃ μετέθηκεν ὁ Σωτὴρ ἀπὸ αἰσθητοῦ καὶ φαι-
νομένου ἐπὶ τὸ πνευματικὸν καὶ ἀόρατον. Καὶ ἔστι
μὲν 6 τοῦ Θεοῦ νόμος 6 καθαρὸς καὶ ἀσύμπλοκος τῷ
³ F. ὃν. ⁸ F. τὸ κατ’ εἰκόνα. τῶν _ πνευματικῶν
vn, l0,ll. ⁸ lsa. xxix, 15. ⁸ Matth. v, l7.
(99) Δῶρον τῷ Θεῷ. Hic est dificillimus ille ex
Matthaai ac Marci Evangelio locus quem pro diversa
interpunctione varie interpretes acceperunt; nam
aut verbum ῶφεληοῇς cum antecedentibus cpp'ulaf
tur-,7 hoc modo : Δῶρον ὃ- ἐὰν- εξ, ἐμοῦ- ὠφεληθῇς
πρέά Marcum vero ενΚορϐὰν (ὂὶὲσαξι δῶροζ ) 6 έῗν
1- ιηηπ fluitantia... null innu- Eum"; ΔΙ ...μηρῖ-πίων
ἐξ ἐμοῦ ὠφεληθῇς ουῐ ἱῃιοιίὲμοῦ, et ὠφεληθῇς ,
ε distinctionis nota' ponitur. Posteriorem hanc lectio-
nem vulgo Graeci'codices babent,ieamque Latinus.
interpres sequitur. Nam ita vertit, Munus quod-
cunque est ea: me, _ tibi proderit : perinde ac_si_ ita
scriptum esset, ὃ ἐὰν ἐξεμοῦῇ , ὠφεληθῇς.. Existi-
mabant enim , ac prae segl'ereliant cx Pharisaeorum
disciplina filii, ise—cum Deo aliquid pro se ac pa-
rentibus suis oli‘errent, abunde ’oflicio suo satisfe-
cisse; neque quidquam dependereamplius debere.
Sed priorem lectionem, quae ὠφεληθῇς superiori-
bus annectit, Epiphanius, Chrysost'oiinus, ‘aliique
Graeci , nec nonet Syrus ρᾳιτῳῖιηιδιθε exprimunt.
Epiphanius quidem iufiprjmishcum νρῲιιώκξκρελη-
οῇς’ίιιεθι·ἰῐ : δῶρον τῷ Sed), ὲᾲν ῶφεληβῇςεξμὲμοῦ.
liii Chrysost. lib. ι ἰηἹῌαιιζι. homil." declarat:
Ἐπαίὸευσαν τοὺς νέους εὐσεϐείας σχή
τι κατα-
φρονεῖν τῶν πατέρων. Πῶς, καὶ τίνι ἷξόπῳς EI τις
γονέων εἷπε τῷ παιδὶ, Δός μοι τὸ πρ ατον τουτοᾲὸ
γονεων ειπε τῳ παιοι, Δος μοι το προοατον τουτο ο
uel; , ἢ τὸν μόσχον, ἢ ἄλλο τι τοιοῦτον, ἔλεγον· Δῶ-
δε καὶ τῶν πρεσϐυτέρων εἰσί τινες συμπεπλεγμέναι
παραδόσεις ὲν τῷ νόμῳ, δηλοί καὶτοῦτο 6 Σωτήρ.
'0 γὰρ Θεὸς, φησὶν, εἶπεν Τίμα τὸν πατέρα σου
’ καὶ τὴν μητέρα σου, ἵνα εὗ σοι γένηται. Ὑμεῖς
δὲ, φησὶν, εἰρήκατε, τοῖς πρεσϐυτέροις λέγων ’ Δῶ-
ρον τῷ Θεῷ (99) 6. ἐὰν ὠφεζηθῇς ἐξ ἐμοῦ’ καὶ
ἠκυρώσατε τὸν νόμον τοῦ θεοῦ διὰ τὴν παράδο-
σιν τῶν πρεσϐυτέρων ὑμῶν. Τοῦτο δὲ Ἡσαΐας
ἐξεφώνησεν, εἰπών’ '0 λαὸς οὗτος τοῖς χείλεσι
με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ’
ἐμοῦ. Μάτην δὲ σέϐονταί με, διδάσκοντες δι-
δασκανζίας, ἐντάλματα ἀνθρώπων. Σαφῶς οὖν ὲκ
τούτων είς τρία διαιρούμενος 6 σύμπας ἐκεῖνος
δείκνυται νόμος. Μωῦσὲως τε γὰρ αὐτοῦ, καὶτῶν
πρεσϐυτέρων, καὶ αὑτοῦ τοῦ Θεοῦ εὕρομεν νομοθε-
σίαν ἐν αὐτῷ. Αῦτη μὲν οὖν ήδιαίρεσις τοῦ σύμπαντος ἐκείνου νόμου ὦδε ἡμῖν διαιρεθεῖσα τὸ ἐν αὐτῷ
ἀληθὲς ἀναπέφαγκεν. _
E’. Πάλιν δὲ δὴ τὸ ἓν μέρος, 6 αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ νόμος,
διαιρεῖται είς τρία τινὰ, εἷς τε τὴν καθαρὰν νομοθε-
σξαν, τὴν ὰσύμπλοκον τῷ κακῷ, ὃς καὶ¹ κυρίως νό-
μος λέγεται, ὃν οὐκ ἦλθε καταλῦσαι 6 Σωτὴρ, ἀλλὰ
πληρῶσαι· οὐ γὰρ ἦν ἀλλότριος αὐτοῦ ὃν ἐπλήρω-
σεν· οὐ γὰρ εἶχε τὸ τέλειον· καὶ εἰς τὸ συμπεα
πλεγμένον τῷ χείρονι, καὶ τὴν ἀδικίαν (l), ἢν ¹ ἀνεῖ-
λεν 6 Σωτὴρ, ἀνοίκειον ὄντα τῇ ἑαυτοῦ φύσει. Διαι-
ρεῖται δὲ καὶ⁹ εἰς τὸ τυπικὸν, καὶ συμϐολικὸν τὸ
κατ’ εἰκόνα τῶν (κατ’ εἰκόνα ³) διαφερόντων νομοθε-
τηθέν· ὃ μετέθηκεν ὁ Σωτὴρ ἀπὸ αἰσθητοῦ καὶ φαι-
νομένου ἐπὶ τὸ πνευματικὸν καὶ ἀόρατον. Καὶ ἔστι
μὲν 6 τοῦ Θεοῦ νόμος 6 καθαρὸς καὶ ἀσύμπλοκος τῷ
³ F. ὃν. ⁸ F. τὸ κατ’ εἰκόνα. τῶν _ πνευματικῶν
vn, l0,ll. ⁸ lsa. xxix, 15. ⁸ Matth. v, l7.
(99) Δῶρον τῷ Θεῷ. Hic est dificillimus ille ex
Matthaai ac Marci Evangelio locus quem pro diversa
interpunctione varie interpretes acceperunt; nam
aut verbum ῶφεληοῇς cum antecedentibus cpp'ulaf
tur-,7 hoc modo : Δῶρον ὃ- ἐὰν- εξ, ἐμοῦ- ὠφεληθῇς
πρέά Marcum vero ενΚορϐὰν (ὂὶὲσαξι δῶροζ ) 6 έῗν
1- ιηηπ fluitantia... null innu- Eum"; ΔΙ ...μηρῖ-πίων
ἐξ ἐμοῦ ὠφεληθῇς ουῐ ἱῃιοιίὲμοῦ, et ὠφεληθῇς ,
ε distinctionis nota' ponitur. Posteriorem hanc lectio-
nem vulgo Graeci'codices babent,ieamque Latinus.
interpres sequitur. Nam ita vertit, Munus quod-
cunque est ea: me, _ tibi proderit : perinde ac_si_ ita
scriptum esset, ὃ ἐὰν ἐξεμοῦῇ , ὠφεληθῇς.. Existi-
mabant enim , ac prae segl'ereliant cx Pharisaeorum
disciplina filii, ise—cum Deo aliquid pro se ac pa-
rentibus suis oli‘errent, abunde ’oflicio suo satisfe-
cisse; neque quidquam dependereamplius debere.
Sed priorem lectionem, quae ὠφεληθῇς superiori-
bus annectit, Epiphanius, Chrysost'oiinus, ‘aliique
Graeci , nec nonet Syrus ρᾳιτῳῖιηιδιθε exprimunt.
Epiphanius quidem iufiprjmishcum νρῲιιώκξκρελη-
οῇς’ίιιεθι·ἰῐ : δῶρον τῷ Sed), ὲᾲν ῶφεληβῇςεξμὲμοῦ.
liii Chrysost. lib. ι ἰηἹῌαιιζι. homil." declarat:
Ἐπαίὸευσαν τοὺς νέους εὐσεϐείας σχή
τι κατα-
φρονεῖν τῶν πατέρων. Πῶς, καὶ τίνι ἷξόπῳς EI τις
γονέων εἷπε τῷ παιδὶ, Δός μοι τὸ πρ ατον τουτοᾲὸ
γονεων ειπε τῳ παιοι, Δος μοι το προοατον τουτο ο
uel; , ἢ τὸν μόσχον, ἢ ἄλλο τι τοιοῦτον, ἔλεγον· Δῶ-