PG 41, col. 853
ναί τε ἐν ἀκατονομάστῳ τινὶ άνωτάτῳ τε οὐρανῷ καὶ
αίῶνι ἀγαθόν τινα Θεόν. Τὸν δὲ διάϐολον υἱὸν εἶναι
φάσκει τοῦ μεγάλου ἄρχοντος τῆς τῶν ἐξουσιῶν τά·
ξεως, ᾧ ὄνομα τίθεται πὴ μὲν Ἰαλδαδαὼθ, πὴ δὲ Σα-
suae. Τοῦτον δὲ γεννηθέντα ἐξ αὑτοῦ εἶναι ὅφιν · ἀπὸ
δὲ τῆς ἄνω δυνάμεως καταὸεὸλῆσθαι είςοτὴν γῆν, καὶ
κατεληλυθότα ὀφιείκελον ὅντα, είς οἶστρον ἐληλακέ-
ναι, καὶ τῇ Γῇ μεμίχθαι ὥσπερ γυναικί· καὶ ἀπ’ αὐ-
τοῦ τοῦ σπέρματος ἀποσπερματίσαντος τῆς γονῆς τὴν
ἄμπελον βεδλαστηκέναι. Διὸ δὴ μυθολογῶν εἰς παρά-
στασιν τῆς αὐτῶν ληρῳδίας, τὸ ὀφιείκελον τῆς ἀμπέ-
λου περιφερὲς ἐκτυποῦν, λέγων διά τὸ σκαληνὸν τοῦ
φυτοῦ εἶναι αὐτὸ ὄφεως δίκην ο καὶ τὴν μὲν λευκὴν
εἶναι ὡς ὄφιν, τὴν δὲ μέλαιναν ὡς δράκοντα. Εἶναι
δὲ καὶ τὰς ῥάγας τῆς ἀμπέλου ὥσπερ ίοῦ ῥαθάμιγ-
γας, είτουν σταγόνας, διὰ τὸ κυκλοειδές, ἢ τὸ μείου-
ρον καὶ διαμφές ἑκάστου ραγὸς στρογγυλώσεως · τὸν
δὲ οἶνον ἐκ τῆς ὑποθέσεως ταύτης ὄντα τὸν νοῦν θο-
λοῦν τῆς ἀνθρωπότητος. Καὶ πὴ μὲν είς θέλειν ἀφρο-
δισίων ἄγειν, πὴ δὲ είς οἶστρον ἐγείρειν ° ἢ δ’ αὖ πά-
λιν ὀργὴν ἐμποιεῖν διά τὸ κεπφοῦσθαι τὸ σῶμα ἐκ
τῆς ἀπὸ τοῦ οἴνου δυνάμεως, καὶτοῦ ίοῦ τοῦ προειρη-
μένου δράκοντος.Ὅθεν ἀπέχονται οἴνου παντελῶς οἱ
τοιουτοι .
B'. ,Φάσκουσι δὲ καὶ τὴν γυναῖκα εἶναι ἔργον τοῦ
Σατανᾶ, καθάπερ καὶ οἱ Ἀρχοντικοὶ τοῦτο ἔφασαν ·
διὸ τοὺς γάμῳ πλησιάζοντας, τοῦ Σατανᾶ τὸ ἔργον
πληροῦν λέγουσιν. Ἀλλά καὶ τοῦ ἀνθρώπου τὸ μὲν
ἥμισυ εἶναι τοῦ Θεοῦ, τὸ δὲ ἥμισυ τοῦ διαϐόλου. Ἀπ’
. ὀμφαλοῦ γὰρ καὶ ἀνωτάτω εῖναι τῆς τοῦ Θεοῦ δυνά-
μεως λέγει τὴν πλάσιν · ἀπὸ δέ ὀμφαλοῦ καὶ κατω-
τάτω, τῆς πονηρᾶς ἐξουσίας τὴν πλάσιν. Διόπερ φησὶ
πάντα καθ’ ἡδονὴν καὶ οἶστρον καὶ ἐπιθυμίαν ἀπ’ ὀμ-
_ ιεαλοῦ καὶ κατωτάτω γίνεσθαι. Ἀλλά καὶ αἱ ἄλλαι αί-
ρέσεῒς τοῦτο ἔφασαν εἶναι.
Ὅθεν καὶ ,οὗτος ἁλίσκεται κατά πάντα τρόπον τοῖς
ἄλλοις ἐπακολουθῶν ἀγύρταις, τοῖς τά δηλητηρια τῷ
βίῳ κατασκευάσασιν. Ἀνατραπήσεται γὰρ’ραδίως.
Οὐ γὰρ πολλοῦ ἐπιδεηθήσεται καμάτου ὴ πρὸς αὐτὸν
ἀνατροπὴ. ’Όλον γὰρ τὸ σῶμα συγκεκραμένον τοῖς
καλῶς ἐν αὐτῷ γεγονόσιν ἐκ Θεοῦ, φημὶ δὲ ὀρέξεσιν,
οὐ δι’ ἀτοπίαν ἐκ Θεοῦ γενομέναις, ἀλλὰ διὰ χρῆσιν
ἀγαθὴν καὶ ἀναγκαίας χρείας τάξιν ο λέγω δὲ τὸ
ὀρέγεσθαι ῦπνου, βρωτῶν, πόματος, ἐνδύσεως, καὶ
τῶν ἄλλων πάντων τῶν είς τὰ ἴδια καὶ Θεῷ εὐάρεστα
ἡμῖν συμϐαίνονταο ὡς καὶ αὐτὴν τὴν ὄρεξιν τῆς κατά
τὸ σῶμα ἐπιθυμίας οὐκ ἄτοπον οὖσαν παραστή-
σαιμ’ ἀν. Ἐστι γὰρ πρὸς παιδοποιίαν ἐν σεμνότητι
δοθεῖσα, καὶ είς δόξαν τοῦ ποιήσαντος τὰ πάντα,
καθάπερ τῇ γῇ τὰ σπέρματα είς ἐπίχυσιν πλήθους
τῶν ὑπὸ Θεοῦ ἐκτισμένων καλῶν γεννημάτων τέ
φημι καὶ ἀκροδρύων. Οὕτως καὶ τῇ ἀνθρωπότητι
³ For. Ἀπελλ εἰ.
αίῶνι ἀγαθόν τινα Θεόν. Τὸν δὲ διάϐολον υἱὸν εἶναι
φάσκει τοῦ μεγάλου ἄρχοντος τῆς τῶν ἐξουσιῶν τά·
ξεως, ᾧ ὄνομα τίθεται πὴ μὲν Ἰαλδαδαὼθ, πὴ δὲ Σα-
suae. Τοῦτον δὲ γεννηθέντα ἐξ αὑτοῦ εἶναι ὅφιν · ἀπὸ
δὲ τῆς ἄνω δυνάμεως καταὸεὸλῆσθαι είςοτὴν γῆν, καὶ
κατεληλυθότα ὀφιείκελον ὅντα, είς οἶστρον ἐληλακέ-
ναι, καὶ τῇ Γῇ μεμίχθαι ὥσπερ γυναικί· καὶ ἀπ’ αὐ-
τοῦ τοῦ σπέρματος ἀποσπερματίσαντος τῆς γονῆς τὴν
ἄμπελον βεδλαστηκέναι. Διὸ δὴ μυθολογῶν εἰς παρά-
στασιν τῆς αὐτῶν ληρῳδίας, τὸ ὀφιείκελον τῆς ἀμπέ-
λου περιφερὲς ἐκτυποῦν, λέγων διά τὸ σκαληνὸν τοῦ
φυτοῦ εἶναι αὐτὸ ὄφεως δίκην ο καὶ τὴν μὲν λευκὴν
εἶναι ὡς ὄφιν, τὴν δὲ μέλαιναν ὡς δράκοντα. Εἶναι
δὲ καὶ τὰς ῥάγας τῆς ἀμπέλου ὥσπερ ίοῦ ῥαθάμιγ-
γας, είτουν σταγόνας, διὰ τὸ κυκλοειδές, ἢ τὸ μείου-
ρον καὶ διαμφές ἑκάστου ραγὸς στρογγυλώσεως · τὸν
δὲ οἶνον ἐκ τῆς ὑποθέσεως ταύτης ὄντα τὸν νοῦν θο-
λοῦν τῆς ἀνθρωπότητος. Καὶ πὴ μὲν είς θέλειν ἀφρο-
δισίων ἄγειν, πὴ δὲ είς οἶστρον ἐγείρειν ° ἢ δ’ αὖ πά-
λιν ὀργὴν ἐμποιεῖν διά τὸ κεπφοῦσθαι τὸ σῶμα ἐκ
τῆς ἀπὸ τοῦ οἴνου δυνάμεως, καὶτοῦ ίοῦ τοῦ προειρη-
μένου δράκοντος.Ὅθεν ἀπέχονται οἴνου παντελῶς οἱ
τοιουτοι .
B'. ,Φάσκουσι δὲ καὶ τὴν γυναῖκα εἶναι ἔργον τοῦ
Σατανᾶ, καθάπερ καὶ οἱ Ἀρχοντικοὶ τοῦτο ἔφασαν ·
διὸ τοὺς γάμῳ πλησιάζοντας, τοῦ Σατανᾶ τὸ ἔργον
πληροῦν λέγουσιν. Ἀλλά καὶ τοῦ ἀνθρώπου τὸ μὲν
ἥμισυ εἶναι τοῦ Θεοῦ, τὸ δὲ ἥμισυ τοῦ διαϐόλου. Ἀπ’
. ὀμφαλοῦ γὰρ καὶ ἀνωτάτω εῖναι τῆς τοῦ Θεοῦ δυνά-
μεως λέγει τὴν πλάσιν · ἀπὸ δέ ὀμφαλοῦ καὶ κατω-
τάτω, τῆς πονηρᾶς ἐξουσίας τὴν πλάσιν. Διόπερ φησὶ
πάντα καθ’ ἡδονὴν καὶ οἶστρον καὶ ἐπιθυμίαν ἀπ’ ὀμ-
_ ιεαλοῦ καὶ κατωτάτω γίνεσθαι. Ἀλλά καὶ αἱ ἄλλαι αί-
ρέσεῒς τοῦτο ἔφασαν εἶναι.
Ὅθεν καὶ ,οὗτος ἁλίσκεται κατά πάντα τρόπον τοῖς
ἄλλοις ἐπακολουθῶν ἀγύρταις, τοῖς τά δηλητηρια τῷ
βίῳ κατασκευάσασιν. Ἀνατραπήσεται γὰρ’ραδίως.
Οὐ γὰρ πολλοῦ ἐπιδεηθήσεται καμάτου ὴ πρὸς αὐτὸν
ἀνατροπὴ. ’Όλον γὰρ τὸ σῶμα συγκεκραμένον τοῖς
καλῶς ἐν αὐτῷ γεγονόσιν ἐκ Θεοῦ, φημὶ δὲ ὀρέξεσιν,
οὐ δι’ ἀτοπίαν ἐκ Θεοῦ γενομέναις, ἀλλὰ διὰ χρῆσιν
ἀγαθὴν καὶ ἀναγκαίας χρείας τάξιν ο λέγω δὲ τὸ
ὀρέγεσθαι ῦπνου, βρωτῶν, πόματος, ἐνδύσεως, καὶ
τῶν ἄλλων πάντων τῶν είς τὰ ἴδια καὶ Θεῷ εὐάρεστα
ἡμῖν συμϐαίνονταο ὡς καὶ αὐτὴν τὴν ὄρεξιν τῆς κατά
τὸ σῶμα ἐπιθυμίας οὐκ ἄτοπον οὖσαν παραστή-
σαιμ’ ἀν. Ἐστι γὰρ πρὸς παιδοποιίαν ἐν σεμνότητι
δοθεῖσα, καὶ είς δόξαν τοῦ ποιήσαντος τὰ πάντα,
καθάπερ τῇ γῇ τὰ σπέρματα είς ἐπίχυσιν πλήθους
τῶν ὑπὸ Θεοῦ ἐκτισμένων καλῶν γεννημάτων τέ
φημι καὶ ἀκροδρύων. Οὕτως καὶ τῇ ἀνθρωπότητι
³ For. Ἀπελλ εἰ.