PG 41, col. 889
θου τοῦ γαγάτου (l3) , ἢ τοῦ κέρατος τῆς ἐλάφου.
Φασὶ 7&9 οί ἐν συνηθείᾳ γεγονότες καὶδιά πείρας
τούτων ταῦτα τά εἴδησὰπελαστικά εἶναι ἑρπετῶν καὶ
ἰοϐόλων. Καὶ τὴν μὲν δίκταμνόν τινες καλοῦσιν ἀπὸ
τοῦ τοὺς παῖδας τῶν ἰατρῶν κεχρῆσθαι ταύτῃ εἰς
τὴν τῶν τικτουοῶν γυναικῶν βοήθειαν. Ὥστε ἀφ’
ἡμῶν εἰκότως ἀπεικάζεσθαι είς τὸν ἀνωθεν ἐλθόντα
Λόγον, Θεὸν ἀπὸ τῶν ἐπουρανίων , ἐκ [ἰατρὸς ἀχρό-
νως καὶ ἁνάρχως γεγεννημένον. Φησὶ γὰρ ό Σολο-
μὼν περὶ τῆς ἄφρονος καὶ φαύλης γυναικὸς, ὅτι
Μισεῖ λόγον ἀσφαλείας. Οὕτως καὶ οὗτοι τὰ στε-
ρεὰ τοῦ κηρύγματος μεμισήκασιν , ἐπίγειοι ὄντες,
καὶ πρὸς τὰ ἐπουράνια ἀπεχθανόμενοι. Ὅθεν δεδιό-
τες τὴν φωνὴν τοῦ ἁγίου Ιῐνεύματος , τὴν λέγουσαν ·
Φωνὴ Κυρίου καταρτιζομένη ἐλάφους σ τοῦ εἰπόν-
τος τοῖς αὐτοῦ δούλοις καὶ ἀποστόλοις · Ἰδοὺ δέδω-
κα ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν πατεῖν ἐπὶ ἕρεις, καί
σκορπίους , καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ
ἐχθροῦ. Αὕτη γὰρ ἦν ἡ φωνὴὴ καταρτιζομένη ἐλά-
,ρους , ἡ δοθεῖσα εἰς τὸν κόσμον διὰ τῶν ἁγίων ἀποσ
στόλων καὶ εὐαγγελιστῶν, καταπατῆσαι τὴν τοῦ δια-
ϐόλου ἐναντιότητα. Ἐξ ὧν όᾶγιος Ἰωάννης ἀκρό-
τατα ἐπέστησε, καὶ διήλεγξε τὴν δύναμιν τῶν περ
πλανημένων, καὶ ὀφὶομόρερων.
B'. Ἀλλά οὐκ ἰσχύουσιν ὲν τῇ κιϐωτῷ οἱ τοιοῦτοι.
Ἐπιτρέπεται γὰρ ὁ ἅγιος Νῶε κατὰ τὸ ῥῆμα Κυ-
ρίου ἐπασφαλίσασθαι τὴν τοιαύτην, ὡς φησι⁷ πρὸς
αὐτόν· ’Λσςςαλτώσεις αὐτὴν ἔσωθεν, καὶ ἔξωθενο
“ _ ἵνα δείξῃ τὸ εἶδος τῆς ἁγίας (id) τοῦ Θεοῦ Ἐκκλη-
σξας , ἐχούσης τῆς ἀσερὰλτου τὴν δύναμιν , τὴν ἀπο-
διῶκουσαν τὰ δεινὰ καὶ ὀλετήρια ἐρπετώδη διδάγμα-
τα. Ὅπου γάρ θυμιᾶται ὴ ἄσφαλτος, οὐκ ἰσχύσει
στῆναι ὄφις. Ἐκάρωσε τοίνυν τούτους τὸ ἁγιον θυτ
μίαμα τοῦ στύρακος, καὶ παραιτοῦνται τούτου τὴν
ὀδμὴν , καὶ τῆς ἀϐροτὸνου , είτουν λιϐανίτιδος ὴ Su"-
ναμις, κατ’ αὐτοῦ τοῦ ὄφεως ἐπιφύσασα, καὶέπὰνω
τοῦ φωλεοῦ αὐτοῦ ἐκϐλαστῆσασα. Ἔνθα 7&9 τὸν
Χριστὸν ἐκ παρατριϐἧς ψιλὸν ἄνθρωπον ἐκήρυττεν ὁ
Ἐϐίων καὶ ὁ Κήρινθος, καί¹ οἱ ἀμφ’ αὐτοὺς, φημὶ
δὲ ἐν τῇ Ἀσίᾳ, ἐκεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ ἆγιον ἀνέτειλε
τῷ κόσμῳ ταύτην τὴν ἁγίαν βοτάνην, είτουν θάμνον,
τὴν ἁποδιώξασαν τὸν ὄφιν, καὶ λύσασαν τὴν τοῦ δια-
ϐόλου τυραννίδα. Ἐκεῖ γὰρ ὁ ἁγιος Ἰωάννης μεθ’.
ἡλικίαν γηραλέαν ἐπιτρέπεται ὑπὸ τοῦ Πνεύματος
τοῦ ἁγίου κηρύξαι, καί ἀνακάμψαι τοὺς ἐν τῇ ὁδῷ
πεπλανημένους, οὐ μετὰ ἀνάγκης , ἁλλὰ μετὰ
προαιρέσεως, τοῖς πειθομένοις ἀποκαλύψας Θεοῦ τί
‘ Psal. xsvnl, 9. ⁸ Luc. ι, 16. _ ³ Gen. τι, id.
(ιω Ἡ τοῦ eccm rere es sese ξξδ.ιίσιξίξ.ῖεξέ-τέε.ξὲ πδὲιγ εδτιν
εριῖβέιςιιῖἶιι ἀλεξητήρια cecinit l‘llicander. De gagatc
ἱϊιὲίιῗιξωη “Ni-“HW” ww." “unum. ’ν rw" illaagatesnlapis lnoni'ciit(Il‘i]:i'lJel. loci et amnis Gangis
Ἀλλοτε δ’ ἀζαλέην καίων ἑγγιὶγγιδα πέτρην,
κρατεροῖο πυρὸς ἀὲριὲιὶιίνυται ίόρμή.
Ubi Schol. : Τὴν γαγγῖτιν λίθον· ἐν Γάγγαις 7&9
Φασὶ 7&9 οί ἐν συνηθείᾳ γεγονότες καὶδιά πείρας
τούτων ταῦτα τά εἴδησὰπελαστικά εἶναι ἑρπετῶν καὶ
ἰοϐόλων. Καὶ τὴν μὲν δίκταμνόν τινες καλοῦσιν ἀπὸ
τοῦ τοὺς παῖδας τῶν ἰατρῶν κεχρῆσθαι ταύτῃ εἰς
τὴν τῶν τικτουοῶν γυναικῶν βοήθειαν. Ὥστε ἀφ’
ἡμῶν εἰκότως ἀπεικάζεσθαι είς τὸν ἀνωθεν ἐλθόντα
Λόγον, Θεὸν ἀπὸ τῶν ἐπουρανίων , ἐκ [ἰατρὸς ἀχρό-
νως καὶ ἁνάρχως γεγεννημένον. Φησὶ γὰρ ό Σολο-
μὼν περὶ τῆς ἄφρονος καὶ φαύλης γυναικὸς, ὅτι
Μισεῖ λόγον ἀσφαλείας. Οὕτως καὶ οὗτοι τὰ στε-
ρεὰ τοῦ κηρύγματος μεμισήκασιν , ἐπίγειοι ὄντες,
καὶ πρὸς τὰ ἐπουράνια ἀπεχθανόμενοι. Ὅθεν δεδιό-
τες τὴν φωνὴν τοῦ ἁγίου Ιῐνεύματος , τὴν λέγουσαν ·
Φωνὴ Κυρίου καταρτιζομένη ἐλάφους σ τοῦ εἰπόν-
τος τοῖς αὐτοῦ δούλοις καὶ ἀποστόλοις · Ἰδοὺ δέδω-
κα ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν πατεῖν ἐπὶ ἕρεις, καί
σκορπίους , καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ
ἐχθροῦ. Αὕτη γὰρ ἦν ἡ φωνὴὴ καταρτιζομένη ἐλά-
,ρους , ἡ δοθεῖσα εἰς τὸν κόσμον διὰ τῶν ἁγίων ἀποσ
στόλων καὶ εὐαγγελιστῶν, καταπατῆσαι τὴν τοῦ δια-
ϐόλου ἐναντιότητα. Ἐξ ὧν όᾶγιος Ἰωάννης ἀκρό-
τατα ἐπέστησε, καὶ διήλεγξε τὴν δύναμιν τῶν περ
πλανημένων, καὶ ὀφὶομόρερων.
B'. Ἀλλά οὐκ ἰσχύουσιν ὲν τῇ κιϐωτῷ οἱ τοιοῦτοι.
Ἐπιτρέπεται γὰρ ὁ ἅγιος Νῶε κατὰ τὸ ῥῆμα Κυ-
ρίου ἐπασφαλίσασθαι τὴν τοιαύτην, ὡς φησι⁷ πρὸς
αὐτόν· ’Λσςςαλτώσεις αὐτὴν ἔσωθεν, καὶ ἔξωθενο
“ _ ἵνα δείξῃ τὸ εἶδος τῆς ἁγίας (id) τοῦ Θεοῦ Ἐκκλη-
σξας , ἐχούσης τῆς ἀσερὰλτου τὴν δύναμιν , τὴν ἀπο-
διῶκουσαν τὰ δεινὰ καὶ ὀλετήρια ἐρπετώδη διδάγμα-
τα. Ὅπου γάρ θυμιᾶται ὴ ἄσφαλτος, οὐκ ἰσχύσει
στῆναι ὄφις. Ἐκάρωσε τοίνυν τούτους τὸ ἁγιον θυτ
μίαμα τοῦ στύρακος, καὶ παραιτοῦνται τούτου τὴν
ὀδμὴν , καὶ τῆς ἀϐροτὸνου , είτουν λιϐανίτιδος ὴ Su"-
ναμις, κατ’ αὐτοῦ τοῦ ὄφεως ἐπιφύσασα, καὶέπὰνω
τοῦ φωλεοῦ αὐτοῦ ἐκϐλαστῆσασα. Ἔνθα 7&9 τὸν
Χριστὸν ἐκ παρατριϐἧς ψιλὸν ἄνθρωπον ἐκήρυττεν ὁ
Ἐϐίων καὶ ὁ Κήρινθος, καί¹ οἱ ἀμφ’ αὐτοὺς, φημὶ
δὲ ἐν τῇ Ἀσίᾳ, ἐκεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ ἆγιον ἀνέτειλε
τῷ κόσμῳ ταύτην τὴν ἁγίαν βοτάνην, είτουν θάμνον,
τὴν ἁποδιώξασαν τὸν ὄφιν, καὶ λύσασαν τὴν τοῦ δια-
ϐόλου τυραννίδα. Ἐκεῖ γὰρ ὁ ἁγιος Ἰωάννης μεθ’.
ἡλικίαν γηραλέαν ἐπιτρέπεται ὑπὸ τοῦ Πνεύματος
τοῦ ἁγίου κηρύξαι, καί ἀνακάμψαι τοὺς ἐν τῇ ὁδῷ
πεπλανημένους, οὐ μετὰ ἀνάγκης , ἁλλὰ μετὰ
προαιρέσεως, τοῖς πειθομένοις ἀποκαλύψας Θεοῦ τί
‘ Psal. xsvnl, 9. ⁸ Luc. ι, 16. _ ³ Gen. τι, id.
(ιω Ἡ τοῦ eccm rere es sese ξξδ.ιίσιξίξ.ῖεξέ-τέε.ξὲ πδὲιγ εδτιν
εριῖβέιςιιῖἶιι ἀλεξητήρια cecinit l‘llicander. De gagatc
ἱϊιὲίιῗιξωη “Ni-“HW” ww." “unum. ’ν rw" illaagatesnlapis lnoni'ciit(Il‘i]:i'lJel. loci et amnis Gangis
Ἀλλοτε δ’ ἀζαλέην καίων ἑγγιὶγγιδα πέτρην,
κρατεροῖο πυρὸς ἀὲριὲιὶιίνυται ίόρμή.
Ubi Schol. : Τὴν γαγγῖτιν λίθον· ἐν Γάγγαις 7&9