PG 41, col. 899
Dominus elocutus fuerat: Nisi quis manducauerit
carnem meam, et biberit sanguinem, non est me di-
gnus ί, uti sciunt qui Evangeliuni legerint. Verum
ille Petri opera reversus, ac Spiritu sancto reple-
tus conscribendi Evangelii munus accepit. inde
porro illud exorsus est, unde Spiritus eum sanctus
impulit, et a xv Tiberii Caesaris anno sumpsit ini-
tium; qui est xxx ab eo, unde Mattbmus narratio-
nem inchoavit. Quamobrem cum secundus hic Evan-
gelii scriptor exstitisset; nec de Verbi Dei in terras
e coelo delapso perspicue significasset, quanquam
expresse id omnino declaravit : verum cum minus
id accurate pertractasset, hinc novae quaedam te-
nebrae illorum, quos paulo ante commemoravi, in~
geniis oborta: sunt; ne eos evangelicus ille splen-
dor illustraret. Sic enim illi iactabant : Ecce tibi
novum de Christo proditum est Evangelium, in quo
nulla de caelesti illa generatione mentio; sed hoc
unum memorat: In Jordane descendit Spiritus in
illum; et vos: :Hic est Filius meus dilectus, in quo
mihi complacui ³.
Vll. Cum igitur iis in rebus tam incredibilis illo-
rum versaretur amentia, Spiritus sanctus beatum Lu-
cam occultis quibusdam stimulis cogit, et excitat,
ut ex altissima illa voragine caecorum hominum
mentes educeret, et qua: fuerant ab aliis prater— α
missa scriptis commendaret, ne quis a veritate
longius aberrans crederet, Christi generationem
ab eo velut [ictam fabulam fuisse propositam. Sed
orationem ille suam deinceps eil'ert altius, ac cum
subtilius exponat omnia, rei gestae seriem accurate
prosequitur, et ad veritati faciendam fidem testes
illos proponit in medium, qui divini verbi fuerant
administri. Sic enim loquitur ³ : Quoniam quidem
multi conati sunt (ut nonnullos, qui id conati fue-
tant, indicaret, Cerinthum videlicet, Merinthum,
et alios). Pergit vero :Visum est mihi deinceps 429
assecuta a principio diligenter eos qui ipsi viderunt,
et ministri sermonis fuerunt, scribere tibi, optime
Theophila : sive ad TheOphilum quempiam scri-
hens ita dixerit, sive amantem Dei quemlibet allo-
quatur : eorum, inquit, verborum de quibus erudi-
tus ~es ueritatem. Ubi nonnullam institutionem
antecessisse significat, qua ab aliis jam erat imbu-
tus; sed ab iisdem certi nihil accepisse. Post haec,
rei veritatem exponit: Fuit in diebus Herodis regis
de vice Abia pontificis sacerdos quidam nomine Za-
⁸ Joan. vi, 54. ¹ Marc. ι, 10, il. 'Luc. ι, l seqq.
Petrus, quod iactum erat approbavit. Romae porro
scripsisse verisimile est : de quo in Ann. plura Ba-
ronf. an. 45, ιι. 99. “ ⁷
οὗτος ιξιέῆετς⁹ ετύτχαεεν. Disseruit ξενίη
apud Euseb: et Christuutiayarqo negatiauditiim.
literon. in Praei. ad Evang. Mat-ci. eumdem ait be-
vitieum genere, et sacerdotem fuisse. Sed [also hic
carnem meam, et biberit sanguinem, non est me di-
gnus ί, uti sciunt qui Evangeliuni legerint. Verum
ille Petri opera reversus, ac Spiritu sancto reple-
tus conscribendi Evangelii munus accepit. inde
porro illud exorsus est, unde Spiritus eum sanctus
impulit, et a xv Tiberii Caesaris anno sumpsit ini-
tium; qui est xxx ab eo, unde Mattbmus narratio-
nem inchoavit. Quamobrem cum secundus hic Evan-
gelii scriptor exstitisset; nec de Verbi Dei in terras
e coelo delapso perspicue significasset, quanquam
expresse id omnino declaravit : verum cum minus
id accurate pertractasset, hinc novae quaedam te-
nebrae illorum, quos paulo ante commemoravi, in~
geniis oborta: sunt; ne eos evangelicus ille splen-
dor illustraret. Sic enim illi iactabant : Ecce tibi
novum de Christo proditum est Evangelium, in quo
nulla de caelesti illa generatione mentio; sed hoc
unum memorat: In Jordane descendit Spiritus in
illum; et vos: :Hic est Filius meus dilectus, in quo
mihi complacui ³.
Vll. Cum igitur iis in rebus tam incredibilis illo-
rum versaretur amentia, Spiritus sanctus beatum Lu-
cam occultis quibusdam stimulis cogit, et excitat,
ut ex altissima illa voragine caecorum hominum
mentes educeret, et qua: fuerant ab aliis prater— α
missa scriptis commendaret, ne quis a veritate
longius aberrans crederet, Christi generationem
ab eo velut [ictam fabulam fuisse propositam. Sed
orationem ille suam deinceps eil'ert altius, ac cum
subtilius exponat omnia, rei gestae seriem accurate
prosequitur, et ad veritati faciendam fidem testes
illos proponit in medium, qui divini verbi fuerant
administri. Sic enim loquitur ³ : Quoniam quidem
multi conati sunt (ut nonnullos, qui id conati fue-
tant, indicaret, Cerinthum videlicet, Merinthum,
et alios). Pergit vero :Visum est mihi deinceps 429
assecuta a principio diligenter eos qui ipsi viderunt,
et ministri sermonis fuerunt, scribere tibi, optime
Theophila : sive ad TheOphilum quempiam scri-
hens ita dixerit, sive amantem Dei quemlibet allo-
quatur : eorum, inquit, verborum de quibus erudi-
tus ~es ueritatem. Ubi nonnullam institutionem
antecessisse significat, qua ab aliis jam erat imbu-
tus; sed ab iisdem certi nihil accepisse. Post haec,
rei veritatem exponit: Fuit in diebus Herodis regis
de vice Abia pontificis sacerdos quidam nomine Za-
⁸ Joan. vi, 54. ¹ Marc. ι, 10, il. 'Luc. ι, l seqq.
Petrus, quod iactum erat approbavit. Romae porro
scripsisse verisimile est : de quo in Ann. plura Ba-
ronf. an. 45, ιι. 99. “ ⁷
οὗτος ιξιέῆετς⁹ ετύτχαεεν. Disseruit ξενίη
apud Euseb: et Christuutiayarqo negatiauditiim.
literon. in Praei. ad Evang. Mat-ci. eumdem ait be-
vitieum genere, et sacerdotem fuisse. Sed [also hic