PG 41, col. 909
αὐτὸς Παῦλος Κρίσκης, φησὶν, ἐν τῇ Γαλλίᾳ (54).
Ού γὰρ ἐν τῇ Γαλατίᾳ, ὥς τινες πλανηθέντες νομί-
ζουσιν, ἀλλὰ ἐν τῇ Γαλλίᾳ.
ΙΒ’. Πλὴν ἐπὶ τὸ προκείμενον ἐλεύσομαι. Ἂνενέγ-
καντος γὰρ τοῦ Λουκᾶ τὰς γενεαλογίας ἀπὸ τῶν κάτω
ἐπὶ τὰ ἄνω, καὶ φθάσαντος τὴν ἔμφασιν ποιήσασθαι
τῆς ἄνωθεν τοῦ Θεοῦ Λόγου παρουσίας, ὁμοῦ τε συν-
αφθέντος τῇ ὲνσάρκῳ αὑτοῦ οἰκονομίᾳ, ἵνα ιὶποκιεριέτ⁸
ψηται ἀπὸ τῶν πεπλανημένων τὴν πλάνην, ούκ ὲν-
ενὸησαν. Διδ ὕστερον ἀναγκάζει τὸ ἅγιον Πνεῦμα τὸν
Ἰωάννην παραιτούμενον εὐαγγελίσασθαι δι’ εὐλά-
ϐειαν καὶ ταπεινοφροσύνην ἐπὶ τῇ γηραλέα αὐτοῦ
ἡλικίᾳ, μετὰ ἐτη ἐνενήκοντα τῆς ἑαυτοῦ ζωῆς, μετὰ
τὴν αὑτοῦ ἀπὸ τῆς Πάτμου (55) ἐπάνοδον, τὴν ἐπὶ
Κλαυδίου γενομένην Καίσαρος. Καὶ μετὰ ἱκανά ἔτη
τοῦ διατρίψαι αὐτὸν ἀπὸ τῆς Ἀσίας ἀναγκάζεται ὲκ-
θέσθαι τὸ Εὑαγγέλιον. Καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ χρεία περὶ
τῆς ὲνσάρκου πραγματείας λεπτολογεῖν· ἥδη γὰρ
⁴ἣσφάλιστο. Ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων, καὶ ὁρῶν
αύτοὺξ ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας, καὶ ἐπὶ τὰ τραχύ-
τερα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνας καὶ ἀκανθώ-
δη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς είς εὐθεῖαν όδὸν προνοοῦν-
τος, καὶ ἁσφαλιζομένου ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς·
καὶ εἶπε Τί πλανᾶσθε ; ποῖτρέπεσθες ποῖ πλανᾶσθε,
Κήρινθε, καὶ Ἑϐίων, καὶ oi ἄλλοι; Ούκ ἔστιν οὕτως,
ὡς νομίζετε. Ναὶ ἐγεννήθη ὁ Χριστὸς κατὰ σάρκα,
δῆλον. Ἰδοὺ {ap αὐτὸς ὁμολογῶ, ὅτι '0 Λόγος σὰρξ
ἐγένετο. Ἀλλὰ μὴ, ἐξότε ἐγένετο σὰρξ, νομίσητε τὸν
αὑτὸν εἶναι. Οὐκ ἔστι γὰρ ἀπὸ χρόνων Μαρίας μόνον,
ὡς ἕκαστος ἡμῶν ἀφ’ ὅτου γεννᾶται ὑπάρχει· πρὶν δὲ
τοῦ γεννηθῆναι, οὐκ εἶναι.
fuisse putatote. Neque enim a Mariae tempore duntaxat exstitit; quemadmodum quilibet nostrum
tum cum natus est, esse cmpit; nec antequam nasceretur ullo modo fuit.
'0 δὲ ἅγιος Θεὸς Λόγος, Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, Χριστὸς’
Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς, οὐκ ἐστιν άπὸ χρόνων Μαρίας
μόνον οὔτε ἀπὸ χρόνων Ἰωσὴφ μόνον, οὔτε Ἠλὶ,
οὔτε Λευῒ, οὕτε Ζοροϐάϐελ, οὔτε Σαλαθιὴλ, οὔτε Νά-
¹ Π Tim. Iv, lO. ³ Joau. ι, Η.
εἰδὼς. καὶ παριὶκολουθηκὼς ἅπασι κατηγορῶ. Sic
initur Lucas ἄνω εν παρηκολουθηκέναι πᾶσιν ἀκρι-
igjtur Lucas ἄνωθεν παρηκολουθηκέναι πᾶσιν ἀκρι-
ῶς dicitur, hoc est coinperta,'exp|orataque, ac
spectata etiam habuisse. Ac videri potest, et nou-
nulla hic antithesis esse, ut cum superiore versu
dixerit : Quandoquidem multi res a Christo gestas
ὀ scribere aggressi sunt, καθᾉῲςμπαρέδοσαν ἡμίν oi
ᾁπ* άρχῆςς statim subiiciat ι”Εδοξε κάμοὶ παρηκολου-
onum, hoc est, qui non, ut illi, ea, παραδόσεως,
sed ex propria id‘ scientia compererim. Ceterum
tametsi'ad'eum sensum accommodari Luca; verba
nihilAprohibet, non idcirco tamen Christi _discipu-
lum fuisse certo pronuntiare ausim, cum huic ad:
versari sententiae longe plures PP. intelligam. Sed
ista commemoravi, ut ne Luca: ipsi de se testanti
refragari quisquam Epiphaniqu arbitretur.
(55) Καϊ κηρύττει πρῶτον. Lucamin Gallia praef
dicasse, nullus, quod _sciam. prodidit. Atque haud
scio an Galliam Cisalpinam intelligat, perquam in
Dalmatiam, Graeciamque contenderit.
Ού γὰρ ἐν τῇ Γαλατίᾳ, ὥς τινες πλανηθέντες νομί-
ζουσιν, ἀλλὰ ἐν τῇ Γαλλίᾳ.
ΙΒ’. Πλὴν ἐπὶ τὸ προκείμενον ἐλεύσομαι. Ἂνενέγ-
καντος γὰρ τοῦ Λουκᾶ τὰς γενεαλογίας ἀπὸ τῶν κάτω
ἐπὶ τὰ ἄνω, καὶ φθάσαντος τὴν ἔμφασιν ποιήσασθαι
τῆς ἄνωθεν τοῦ Θεοῦ Λόγου παρουσίας, ὁμοῦ τε συν-
αφθέντος τῇ ὲνσάρκῳ αὑτοῦ οἰκονομίᾳ, ἵνα ιὶποκιεριέτ⁸
ψηται ἀπὸ τῶν πεπλανημένων τὴν πλάνην, ούκ ὲν-
ενὸησαν. Διδ ὕστερον ἀναγκάζει τὸ ἅγιον Πνεῦμα τὸν
Ἰωάννην παραιτούμενον εὐαγγελίσασθαι δι’ εὐλά-
ϐειαν καὶ ταπεινοφροσύνην ἐπὶ τῇ γηραλέα αὐτοῦ
ἡλικίᾳ, μετὰ ἐτη ἐνενήκοντα τῆς ἑαυτοῦ ζωῆς, μετὰ
τὴν αὑτοῦ ἀπὸ τῆς Πάτμου (55) ἐπάνοδον, τὴν ἐπὶ
Κλαυδίου γενομένην Καίσαρος. Καὶ μετὰ ἱκανά ἔτη
τοῦ διατρίψαι αὐτὸν ἀπὸ τῆς Ἀσίας ἀναγκάζεται ὲκ-
θέσθαι τὸ Εὑαγγέλιον. Καὶ οὐκ ἦν αὐτῷ χρεία περὶ
τῆς ὲνσάρκου πραγματείας λεπτολογεῖν· ἥδη γὰρ
⁴ἣσφάλιστο. Ἀλλὰ ὡς κατόπιν τινῶν βαίνων, καὶ ὁρῶν
αύτοὺξ ἐπὶ τὰ ἔμπροσθεν ὄντας, καὶ ἐπὶ τὰ τραχύ-
τερα ἑαυτοὺς ἐκδεδωκότας καὶ πλάνας καὶ ἀκανθώ-
δη, ἀνακαλέσασθαι αὐτοὺς είς εὐθεῖαν όδὸν προνοοῦν-
τος, καὶ ἁσφαλιζομένου ἐπικηρυκεύσασθαι αὐτοῖς·
καὶ εἶπε Τί πλανᾶσθε ; ποῖτρέπεσθες ποῖ πλανᾶσθε,
Κήρινθε, καὶ Ἑϐίων, καὶ oi ἄλλοι; Ούκ ἔστιν οὕτως,
ὡς νομίζετε. Ναὶ ἐγεννήθη ὁ Χριστὸς κατὰ σάρκα,
δῆλον. Ἰδοὺ {ap αὐτὸς ὁμολογῶ, ὅτι '0 Λόγος σὰρξ
ἐγένετο. Ἀλλὰ μὴ, ἐξότε ἐγένετο σὰρξ, νομίσητε τὸν
αὑτὸν εἶναι. Οὐκ ἔστι γὰρ ἀπὸ χρόνων Μαρίας μόνον,
ὡς ἕκαστος ἡμῶν ἀφ’ ὅτου γεννᾶται ὑπάρχει· πρὶν δὲ
τοῦ γεννηθῆναι, οὐκ εἶναι.
fuisse putatote. Neque enim a Mariae tempore duntaxat exstitit; quemadmodum quilibet nostrum
tum cum natus est, esse cmpit; nec antequam nasceretur ullo modo fuit.
'0 δὲ ἅγιος Θεὸς Λόγος, Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, Χριστὸς’
Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς, οὐκ ἐστιν άπὸ χρόνων Μαρίας
μόνον οὔτε ἀπὸ χρόνων Ἰωσὴφ μόνον, οὔτε Ἠλὶ,
οὔτε Λευῒ, οὕτε Ζοροϐάϐελ, οὔτε Σαλαθιὴλ, οὔτε Νά-
¹ Π Tim. Iv, lO. ³ Joau. ι, Η.
εἰδὼς. καὶ παριὶκολουθηκὼς ἅπασι κατηγορῶ. Sic
initur Lucas ἄνω εν παρηκολουθηκέναι πᾶσιν ἀκρι-
igjtur Lucas ἄνωθεν παρηκολουθηκέναι πᾶσιν ἀκρι-
ῶς dicitur, hoc est coinperta,'exp|orataque, ac
spectata etiam habuisse. Ac videri potest, et nou-
nulla hic antithesis esse, ut cum superiore versu
dixerit : Quandoquidem multi res a Christo gestas
ὀ scribere aggressi sunt, καθᾉῲςμπαρέδοσαν ἡμίν oi
ᾁπ* άρχῆςς statim subiiciat ι”Εδοξε κάμοὶ παρηκολου-
onum, hoc est, qui non, ut illi, ea, παραδόσεως,
sed ex propria id‘ scientia compererim. Ceterum
tametsi'ad'eum sensum accommodari Luca; verba
nihilAprohibet, non idcirco tamen Christi _discipu-
lum fuisse certo pronuntiare ausim, cum huic ad:
versari sententiae longe plures PP. intelligam. Sed
ista commemoravi, ut ne Luca: ipsi de se testanti
refragari quisquam Epiphaniqu arbitretur.
(55) Καϊ κηρύττει πρῶτον. Lucamin Gallia praef
dicasse, nullus, quod _sciam. prodidit. Atque haud
scio an Galliam Cisalpinam intelligat, perquam in
Dalmatiam, Graeciamque contenderit.