PG 42, col. 188
νοσφισάμενοιι. 1 Τς ἐφονρώθη ἐν arapsd, dε-
κεαώθς ἔν πνεύμετι. Τούτου μεῖζον οὐκἔχω λέγνa.
Θεὸς δὲ ὁ Υἱός. Ἐξ ὧν, φησὶν, ὁ ἄλνστός νατὰ
οσεορκα, ὁ ῶν ἐαὶ πάντων Θεός. λστενσον, φησὶν,
εἰς τὸν Κόριον Τησοῦν, κοὶ σωδήσῃ· καὶ, Ἐhά-
Jπσε, φησὶν, αὐτοςτδνæ ἔόγον τοῦ Κυρέου. Ἀνoy-
γών τε αὐτοὺς εές σόν ολκσν, παρέθθκεν αὐεος
eμάπεδαν, καὶ ἡγαλἔμἔτατρ πασοικὶ πεπιστευκoς
τῷ Θeῷ· 2 ὅει Ἐν ἀρχξ ὁν ὁ Aόγος, κοά d Ἀσγας
ἡν πρῤς τὸν Θεὐν, καὶ Θεός ὁν d Aόγος· · ἔνα
τὴν διδασκαἔίαν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν κοσμήσω-
οιν · ἢ· Ἐπεφάνη γρ ἡ χάρς τοῦ Κυρίου aαὲ
Σωτῆρος ἡμῶν Χριrτοῦ πᾶοαιε ἀνβρώπτεις, διβά-
σκουσα ήμᾶς· ἢ· Δεχόμενοι τὴνμακαρίαν ἀλείδα,
κοὶ έπιφάνεοεe τῆς δόξης εοῦ μεγνάέο Θεοῦ, καὲ
Σωτῆρος ἡμῶε έησοῦ Κριστοῦ· ἢ· Δβτη ἡ δα-
κονία τοῦ ἔνεύματος, καὶ τοῦ λόγou. Dροrέχετε,
φησὶν, ἐαυτοῖς, κε πανεὶ τῷ ποιμνίῳ, ἐν ὡ ἔθετο
ὑμᾶς τὸ Πνεβμα τὸ ἄηιον ἐππισκόεους, ποιμαίνειν
θμᾶς τὴν ἔκκάησία τοῦ θεοῦ· ὅμοιον τῷ εἰπεῖν·
Σέρινν ἐχω τῷ ἔνδωναμοῦντί με Χρατῷ έησοῦ
τῷ Κορίῳ ἡμῶσ, ὅει πστόν με ήγήσατο εlς δεε-
ποτίαν θέμενος.
2. Συνεργεῖ τοίνυν, ὡς ἀποδέδεικται, τῷ Πατρὶ ὁ
rἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. ῷ όγῳ γὰρ Κυρίου
οl οὐρανοὶ ἐστερεώθησπν, καὶ τῷ Πνεάματι τοῦ
στόμαεοη αὐτοῶ κᾶσᾳ ἢ δύναμες αὐτοῦ. Προe-
κυνητὸν δὲ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· Τοὐς γὰρ προα-
κυνοῦνταη Θεῷ, Πνεύματι δεῖ προσκυνεῖν καὶ
ἀληθεία. ἰ δὲ συνεργεῖ ἡ ἀλήθεια, κτίσις κτίσπν
οὐκ ἐργάζεται, οὐδὲ κτιστὴ ἡ θεότης γίνεται, οὐδὲ
ἐν μέτρῳ ἢ περιοχῇ Θεὸς γινώσκετα. Ἐστι
γὰρ
ἀπερίγραφος, ἀχώρητος, ἀπερινόητος, πάντα πε-
ρεχόμενος τὰ ποιήματα τοῦ Θεοῦ. Οὐ λατρευτέα
δὲ ἡ κτίσις. Ἐλάτρευσαν γὰρ τῇ κτίσει παρὰ
τὸν κτίσαττα, καὶ ἐμωράνθησαν. Πῶς γὰρ οὐ
μωρὸν, κτίσιν θεολογεῖν, ἀθετεῖν δὲ Πατρὸς τὴν
ἐντολὴν τὴν λέγουσαν· Ἀκουε, Τοραὴλ, Κύρuος d
Θεός σου εἰς ἐστιν. Οὐκ ἔσται ⁶ ἐν σοὶ Θeδς
πρόσφατοςς Ἐν ραφαῖς δὲ ἀγίαις ὀνόματα διά-
φορα καλεῖται Πατρὸς, καὶ 7οῦ, καὶ ἀγίου Πνεὐ-
ματος· Πατρὸς μὲν Πατὴρ παντοκράτωρ, Πατὴρ
ἀπάντων, Πατὴρ Χριστοῦ· Κυρίου δὲ Λόγος, Χριστὸς.
Τἰὸς, φῶς ἀληθινόν· τοῦ δὲ ἀγίου Πνεύματος Παρά-
κλητος, Πνεῦμα ἀληθείας, Πνεῦμα Θεοῦ, Πνεῦμα
Χριστοῦ. Τἱ τοίνυν Θεὸς νοεῖται, καὶ Πατὴρ, φῶς,
Δὰλʼ ὡς ὑπέρλαμπρον, δύναμις, σοφία. Εἰ δὲ φῶς
ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ, φῶς ἐκ φωτὸς ὁ τἱός· καὶ ιὰ
τοῦτο φῶς εἰκῶν τὸ ἀπρόσιιτον. Δύναμις δὲ δλες ὁ
Θεὸς, καὶ διὰ τοῦτο Κύριος τῶν δωνάμεων. Σοφία
δλος ὁ Θεός· οὐκοῦν σοφία ὁ Υἱὸς ἐκ σοφίας, ἐν ῷ
πάντες οl θησαυροὶ τῆς σοφίας ἀπάκρυφοι. Σωὴ
δὲ δλος ὁ Θεός· οὐκοῦν ζωὴ ἐκ ζωῆς ὁ Υἰός· Ἐγὼ
γτάρ εἰμι ἡ ἀλήθεια καὶ ὁ δυή. Τὸ δὲ ἄγιον Πνεῦμα
παρʼ ἀμφοτέρων, Πνεῦμα ἐκ Πνεύματος. Πνεθμα
s ITi. m. 16. Rom. , 5. ⁵ Act. XvI. S2. ⁴ ibid. 34. Joan. I, 1.
s 5ι.n, 16. iPtd. 12.
IP4d. 13. Act. ατ, 2. s IXim., t2. ⁴tesal. ααX, δ. ⁶ Joan v, 2t. Ram. , 25 ⁴ Dut.
π, 4. s al. ετXτ, 10. ts Τmn. v, 16. IPsaI. tvmu, 6. Col. m, 3. Joan. Xν, 6. ⁶ γρν
κεαώθς ἔν πνεύμετι. Τούτου μεῖζον οὐκἔχω λέγνa.
Θεὸς δὲ ὁ Υἱός. Ἐξ ὧν, φησὶν, ὁ ἄλνστός νατὰ
οσεορκα, ὁ ῶν ἐαὶ πάντων Θεός. λστενσον, φησὶν,
εἰς τὸν Κόριον Τησοῦν, κοὶ σωδήσῃ· καὶ, Ἐhά-
Jπσε, φησὶν, αὐτοςτδνæ ἔόγον τοῦ Κυρέου. Ἀνoy-
γών τε αὐτοὺς εές σόν ολκσν, παρέθθκεν αὐεος
eμάπεδαν, καὶ ἡγαλἔμἔτατρ πασοικὶ πεπιστευκoς
τῷ Θeῷ· 2 ὅει Ἐν ἀρχξ ὁν ὁ Aόγος, κοά d Ἀσγας
ἡν πρῤς τὸν Θεὐν, καὶ Θεός ὁν d Aόγος· · ἔνα
τὴν διδασκαἔίαν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν κοσμήσω-
οιν · ἢ· Ἐπεφάνη γρ ἡ χάρς τοῦ Κυρίου aαὲ
Σωτῆρος ἡμῶν Χριrτοῦ πᾶοαιε ἀνβρώπτεις, διβά-
σκουσα ήμᾶς· ἢ· Δεχόμενοι τὴνμακαρίαν ἀλείδα,
κοὶ έπιφάνεοεe τῆς δόξης εοῦ μεγνάέο Θεοῦ, καὲ
Σωτῆρος ἡμῶε έησοῦ Κριστοῦ· ἢ· Δβτη ἡ δα-
κονία τοῦ ἔνεύματος, καὶ τοῦ λόγou. Dροrέχετε,
φησὶν, ἐαυτοῖς, κε πανεὶ τῷ ποιμνίῳ, ἐν ὡ ἔθετο
ὑμᾶς τὸ Πνεβμα τὸ ἄηιον ἐππισκόεους, ποιμαίνειν
θμᾶς τὴν ἔκκάησία τοῦ θεοῦ· ὅμοιον τῷ εἰπεῖν·
Σέρινν ἐχω τῷ ἔνδωναμοῦντί με Χρατῷ έησοῦ
τῷ Κορίῳ ἡμῶσ, ὅει πστόν με ήγήσατο εlς δεε-
ποτίαν θέμενος.
2. Συνεργεῖ τοίνυν, ὡς ἀποδέδεικται, τῷ Πατρὶ ὁ
rἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. ῷ όγῳ γὰρ Κυρίου
οl οὐρανοὶ ἐστερεώθησπν, καὶ τῷ Πνεάματι τοῦ
στόμαεοη αὐτοῶ κᾶσᾳ ἢ δύναμες αὐτοῦ. Προe-
κυνητὸν δὲ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· Τοὐς γὰρ προα-
κυνοῦνταη Θεῷ, Πνεύματι δεῖ προσκυνεῖν καὶ
ἀληθεία. ἰ δὲ συνεργεῖ ἡ ἀλήθεια, κτίσις κτίσπν
οὐκ ἐργάζεται, οὐδὲ κτιστὴ ἡ θεότης γίνεται, οὐδὲ
ἐν μέτρῳ ἢ περιοχῇ Θεὸς γινώσκετα. Ἐστι
γὰρ
ἀπερίγραφος, ἀχώρητος, ἀπερινόητος, πάντα πε-
ρεχόμενος τὰ ποιήματα τοῦ Θεοῦ. Οὐ λατρευτέα
δὲ ἡ κτίσις. Ἐλάτρευσαν γὰρ τῇ κτίσει παρὰ
τὸν κτίσαττα, καὶ ἐμωράνθησαν. Πῶς γὰρ οὐ
μωρὸν, κτίσιν θεολογεῖν, ἀθετεῖν δὲ Πατρὸς τὴν
ἐντολὴν τὴν λέγουσαν· Ἀκουε, Τοραὴλ, Κύρuος d
Θεός σου εἰς ἐστιν. Οὐκ ἔσται ⁶ ἐν σοὶ Θeδς
πρόσφατοςς Ἐν ραφαῖς δὲ ἀγίαις ὀνόματα διά-
φορα καλεῖται Πατρὸς, καὶ 7οῦ, καὶ ἀγίου Πνεὐ-
ματος· Πατρὸς μὲν Πατὴρ παντοκράτωρ, Πατὴρ
ἀπάντων, Πατὴρ Χριστοῦ· Κυρίου δὲ Λόγος, Χριστὸς.
Τἰὸς, φῶς ἀληθινόν· τοῦ δὲ ἀγίου Πνεύματος Παρά-
κλητος, Πνεῦμα ἀληθείας, Πνεῦμα Θεοῦ, Πνεῦμα
Χριστοῦ. Τἱ τοίνυν Θεὸς νοεῖται, καὶ Πατὴρ, φῶς,
Δὰλʼ ὡς ὑπέρλαμπρον, δύναμις, σοφία. Εἰ δὲ φῶς
ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ, φῶς ἐκ φωτὸς ὁ τἱός· καὶ ιὰ
τοῦτο φῶς εἰκῶν τὸ ἀπρόσιιτον. Δύναμις δὲ δλες ὁ
Θεὸς, καὶ διὰ τοῦτο Κύριος τῶν δωνάμεων. Σοφία
δλος ὁ Θεός· οὐκοῦν σοφία ὁ Υἱὸς ἐκ σοφίας, ἐν ῷ
πάντες οl θησαυροὶ τῆς σοφίας ἀπάκρυφοι. Σωὴ
δὲ δλος ὁ Θεός· οὐκοῦν ζωὴ ἐκ ζωῆς ὁ Υἰός· Ἐγὼ
γτάρ εἰμι ἡ ἀλήθεια καὶ ὁ δυή. Τὸ δὲ ἄγιον Πνεῦμα
παρʼ ἀμφοτέρων, Πνεῦμα ἐκ Πνεύματος. Πνεθμα
s ITi. m. 16. Rom. , 5. ⁵ Act. XvI. S2. ⁴ ibid. 34. Joan. I, 1.
s 5ι.n, 16. iPtd. 12.
IP4d. 13. Act. ατ, 2. s IXim., t2. ⁴tesal. ααX, δ. ⁶ Joan v, 2t. Ram. , 25 ⁴ Dut.
π, 4. s al. ετXτ, 10. ts Τmn. v, 16. IPsaI. tvmu, 6. Col. m, 3. Joan. Xν, 6. ⁶ γρν