PG 42, col. 458
emtum seipsos adjunxeruut, ex eo quod persecu-
tione ille jnctatus et e sede sua deturbatus est,
temporis mora et persecutionis longinquitate so
ad illum aggregantes, Dei causa sinceram tidem
amplectuntur. Siquidem complures ex illius conci-
lii etetu populi luerunt qui, episcopis sibimetipsis
praepositis, mirilicam de Filio professionem lidei
[περ se lerunt, nec consubstantiale repudiant; ve-
rum paratos se esse dicunt, si perlecta synodus
cogatur, istud ipsum profiteri, nec ullo modo ne-
gare. Sane quidem hoc venerabili illi Meletio con-
.igit, qui ab Arianis et Acacii partibus constitu-
Lus est : primum ut Antiochize in ecclesia sermo-
nem ad populum laceret, ac velut quasdam mune-
ris sui primitias exhiberet. Quem quidem sermo-
nem plerique cum recta lide consentaneum esse
confirmant; eum nos hic ascribeudum putavimus,
qui est ejusmodi.
Exemplum sermonis a Meletio habiti.
XXIX. Meliorem principio sermonis exitum esse.
sapientissimus Ecclesiastes asseruit ³, propterea
quod a dicendi contentione ac sollicitudine cessare
longe est, quam illam inchoare, melius ac secu-
rius. Pmsertim cum idem hic Ecclesiastes dixerit τ
Ista pauperis sapientia contempta, et sermones ejus
non audiuntur‘. Jam vero cum corpus ipsum non
unum sit membrum, sed ex pluribus contextum,
qua: omnia de se mutuo sollicita sunt, ne ullum
sit in corpore dissidium; neque caput pedibus di-
cere potest : Nihil vobis opus habeo. Verum Deus
corpus ita temperavit, ut ei parti, qua: 877 deteo
rior esset, abundantiorem honorem tribuerit '.
Porro cum totum ipsum corpus movetur, necessa-
rium esse penitus, ut singulae partes una movean-
tur, vel imle constare petest.
Ecquod vero dicenti milii apud vos adhibendum
est orationis exordium? An hoc perspicuum est:
quemcunque sermonem vel opus aggrediare, ini-
tium et exitum a pacis mentione esse capiendum ,
ut ab ea et ordiamur, et in eam desinamus? lloc
enim ipsum ad salutem profuturum docet Apostolus,
nostrarum quidem orationum suflragio communi-
cationeque Spiritus, quem Christus credentibus in
sese largitur. Ac sive quispiam aedificationis verba
loquatur, sive adhortationis, sive consolationis, qua:
a charitate proficiscitur, sive communionis Spiritus,
haec omnia ab ea pace quas secundum Deum est,
proficiscuntur. Quanquam non promiscue omnibus
illa suppetit, sed iis duntaxat qui legem diligunt,
ut Propheta testatur; legem vero non comoream ,
quae futurarum umbram atqueimaginem continet,
sed spiritualem videlicet, quae eorum omnium quae
praedicta sunt, exitum manifeste demonstrat. Pun:
enim, inquit, multa diligentibus te, et non est illis
³ Ecclc. vu, 9. ⁸ Ecclc. ix, 16. ⁵ l Cor. xu, 24.
15
tione ille jnctatus et e sede sua deturbatus est,
temporis mora et persecutionis longinquitate so
ad illum aggregantes, Dei causa sinceram tidem
amplectuntur. Siquidem complures ex illius conci-
lii etetu populi luerunt qui, episcopis sibimetipsis
praepositis, mirilicam de Filio professionem lidei
[περ se lerunt, nec consubstantiale repudiant; ve-
rum paratos se esse dicunt, si perlecta synodus
cogatur, istud ipsum profiteri, nec ullo modo ne-
gare. Sane quidem hoc venerabili illi Meletio con-
.igit, qui ab Arianis et Acacii partibus constitu-
Lus est : primum ut Antiochize in ecclesia sermo-
nem ad populum laceret, ac velut quasdam mune-
ris sui primitias exhiberet. Quem quidem sermo-
nem plerique cum recta lide consentaneum esse
confirmant; eum nos hic ascribeudum putavimus,
qui est ejusmodi.
Exemplum sermonis a Meletio habiti.
XXIX. Meliorem principio sermonis exitum esse.
sapientissimus Ecclesiastes asseruit ³, propterea
quod a dicendi contentione ac sollicitudine cessare
longe est, quam illam inchoare, melius ac secu-
rius. Pmsertim cum idem hic Ecclesiastes dixerit τ
Ista pauperis sapientia contempta, et sermones ejus
non audiuntur‘. Jam vero cum corpus ipsum non
unum sit membrum, sed ex pluribus contextum,
qua: omnia de se mutuo sollicita sunt, ne ullum
sit in corpore dissidium; neque caput pedibus di-
cere potest : Nihil vobis opus habeo. Verum Deus
corpus ita temperavit, ut ei parti, qua: 877 deteo
rior esset, abundantiorem honorem tribuerit '.
Porro cum totum ipsum corpus movetur, necessa-
rium esse penitus, ut singulae partes una movean-
tur, vel imle constare petest.
Ecquod vero dicenti milii apud vos adhibendum
est orationis exordium? An hoc perspicuum est:
quemcunque sermonem vel opus aggrediare, ini-
tium et exitum a pacis mentione esse capiendum ,
ut ab ea et ordiamur, et in eam desinamus? lloc
enim ipsum ad salutem profuturum docet Apostolus,
nostrarum quidem orationum suflragio communi-
cationeque Spiritus, quem Christus credentibus in
sese largitur. Ac sive quispiam aedificationis verba
loquatur, sive adhortationis, sive consolationis, qua:
a charitate proficiscitur, sive communionis Spiritus,
haec omnia ab ea pace quas secundum Deum est,
proficiscuntur. Quanquam non promiscue omnibus
illa suppetit, sed iis duntaxat qui legem diligunt,
ut Propheta testatur; legem vero non comoream ,
quae futurarum umbram atqueimaginem continet,
sed spiritualem videlicet, quae eorum omnium quae
praedicta sunt, exitum manifeste demonstrat. Pun:
enim, inquit, multa diligentibus te, et non est illis
³ Ecclc. vu, 9. ⁸ Ecclc. ix, 16. ⁵ l Cor. xu, 24.
15