PG 42, col. 460
γμοῦ λύσας, τὴν ἔχθραν ἐν τῇ σαρκὶ, τὸν νόμον
τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασι καταργήσας. Καὶ οὔτε
τηρεῖν ἔστι τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου, μὴ τῆς ἀγάπης
τοῦ Θεοῦ προηγουμένης· Ἐὰν γὰρ ἀγαπᾶτέ με,
φησὶ, τὰς ἐντολὰς τὰς ἐμὰς τηρήσετε ο οὔτε οω-
τισθῆναι τοὺς ὀφθαλμοὺς, οὐδὲ τὴν καρδίαν, μὴ τῆς
ἐντολῆς φωτιζούσης· Ἐντολὴ γὰρ, φησὶ, Κυρίου
τηλαυγῶς ’⁸ φωτίζουσα ὀφθαλμούς ο ἀλλ’ οὐδὲ λό-
γον ἀληθείας προέσθαι, εἰ μή τις ἔχει Χριστὸν ὲν
ἐαυτῷ λαλοῦντα, κατὰ τὸν λέγοντα* El δοκιμὴν ζη⁴
seire τοῦ ἐν ἐμοὶ λαλοῦντος Χριστοῦ ο μᾶλλον δὲ
οὐ λαλοῦντος μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐλεοῦντος. Ἔλθῡι
γὰρ, φησὶ, τὸ ἔλεός-σου καὶ τὸ σωτήριόν σου ἐπ’
ἐμὲ, καὶ ἀποκριθήσομαι τοῖς ὀνειδίζουσί μοι λίς.
τον. Ὅπερ οὐκ ἂν ὑπάρξειεν , ει μή τις τὰ δικσιὼ.
ματα ὲκζητήσει. Τῶν γὰρ μὴ οὕτω διακειμένων ἐπὶ
σχήματοςίτ ή ἐν τοῖς ὀνείδεσιν αἰσχύνη· ὡς μὴ δέ.
νασθαι λέγειν· Περίελε ἀπ’ ἐμοῦ ὄνειδος καὶ ἐξα
ουδένωσιν. Περιαιρεῖται δὲ ὲκ τοῦ στόματος τῆς
ἀληθείας ὁ λόγος, ὡς μηδὲν εἶναι πλέον e51:-
μένῳ⁹ Μὴ περιέλῃς λόγον ἀληθείας ἐκ τοῦ στό-
ματός μου.
A'. Πότε δὲ τοῦτο γίνεται; Ὅταν μὴ φυλάξῃ τὸν
νόμον διαπαντός· ὅταν μὴ πορευθῇ τις ἐν πλατυ-
σμῷ. Πλατυνθῆναι δεῖ,τὴν καρδίαν, ἧς μέλλοιητις
Χριστὸν ἐμπεριπατῶντα χωρεῖν · οὗ τὴν δόξαν οὐκ
ἄνθρωποι , ἀλλ’ οὐρανοί ¹⁹ · οὐρανοὶ γὰρ διηγοῦνται
δόξαν Θεοῦ, μᾶλλον δὲ ὁ αὐτὸς Πατὴρ, λέγων· Οὖ-
τός ἐστιν ό Υἱός μου d ἀγαπητὸς , ἐν ᾧ nudi;
κησα. Ὃν οὐκ ἔστιν ὁμολογῆσαι, ετ τις εἰς ὖιξος
ἀδικίαν λαλοίη πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ · ετ τις si;
τὴν ἀντιχρίστων τάξιν καὶ ἐπωνυμίαν αὐτὸν καλέ·
σειεν ⁸⁸, ἀποστὰς τῆς τάξεως καὶ ἐπωνυμίας τῶν
Χριστιανῶν περῖ ὧν εἴρηται· Μὴ ames τῶν
χριστῶν μου. Τίς γὰρ, φησὶν, ὁ ψευδόμενος ει
μὴ ἀρνούμενος, ὅτι Ἰησοῦς ό Χριστὸς ciui
ἐστινς οὗτος, φησὶν, d Ἀντιχριστος. '0 γὰρ
ἀρνούμενος τὸν Υιὸν, οὐδὲ τὸν Πατέρα ἔχει ’ d di
ὁμολογῶν τὸν Υἱὸν καὶ τὸν Πατέρα ὁμολογεῖ.
Ὅπερ οὖν, φησὶν, ἐξ ἀρχῆς ἠκούσατε, τοῦτο μενά
τω ἐν ὑμῖν. Καὶ ἐὰν, φησι, μένῃ ἐν ὑμῖν ὅπερ
ἐξ ἀρχῆς ἠκούσατε , και ὑμεῖς ἐν τῷ Υιῷ μενεῖτε
καὶ τῷ Πατρί. Μενοῦμεν δὲ, ὅταν ἐνώπιον Θεοῦ καὶ
ἐκλεκτῶν ἀγγέλων ὁμολογήσωμεν, ἀλλὰ καὶ tubam
βασιλέων, καὶ μὴ αἰσχυνώμεθα’ Ἐλάλουν γίφγ
φησιν, ἐν τοῖς μαρτυρίοις σου ἐναντίον βασιλέως
καὶ οὐκ ᾐσχυνόμην· ὅτι Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , 85’s.; ἐι
Θεοῦ, εἷς ἐξ ἐνὸς, ἐξ ἀγεννήτου μονογενὴς, ὲξαίεελ
τον γέννημα τοῦ γεγεννηκότος, καὶ ἄξιος ὁ Tib;
τοῦ ἀνάρχου, τοῦ ἀδιηγήτου ἑρμηνεὺς ἀδιήγητος
Λόγος, καὶ σοφία, καὶ δύναμις τοῦ ὑπὲρ σοςεαν καῖ
⁸ Psal.
ι,45. ¹⁰ Psal. xviii. 2.
“ Matth. ιιι, l7; uti. 5.
.22-2i " Psal. cxvm, 46.
“ LXX ττπλαυγήςς
rbuin. ⁸⁰ uo. ὁμολογήσειεν.
τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασι καταργήσας. Καὶ οὔτε
τηρεῖν ἔστι τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου, μὴ τῆς ἀγάπης
τοῦ Θεοῦ προηγουμένης· Ἐὰν γὰρ ἀγαπᾶτέ με,
φησὶ, τὰς ἐντολὰς τὰς ἐμὰς τηρήσετε ο οὔτε οω-
τισθῆναι τοὺς ὀφθαλμοὺς, οὐδὲ τὴν καρδίαν, μὴ τῆς
ἐντολῆς φωτιζούσης· Ἐντολὴ γὰρ, φησὶ, Κυρίου
τηλαυγῶς ’⁸ φωτίζουσα ὀφθαλμούς ο ἀλλ’ οὐδὲ λό-
γον ἀληθείας προέσθαι, εἰ μή τις ἔχει Χριστὸν ὲν
ἐαυτῷ λαλοῦντα, κατὰ τὸν λέγοντα* El δοκιμὴν ζη⁴
seire τοῦ ἐν ἐμοὶ λαλοῦντος Χριστοῦ ο μᾶλλον δὲ
οὐ λαλοῦντος μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐλεοῦντος. Ἔλθῡι
γὰρ, φησὶ, τὸ ἔλεός-σου καὶ τὸ σωτήριόν σου ἐπ’
ἐμὲ, καὶ ἀποκριθήσομαι τοῖς ὀνειδίζουσί μοι λίς.
τον. Ὅπερ οὐκ ἂν ὑπάρξειεν , ει μή τις τὰ δικσιὼ.
ματα ὲκζητήσει. Τῶν γὰρ μὴ οὕτω διακειμένων ἐπὶ
σχήματοςίτ ή ἐν τοῖς ὀνείδεσιν αἰσχύνη· ὡς μὴ δέ.
νασθαι λέγειν· Περίελε ἀπ’ ἐμοῦ ὄνειδος καὶ ἐξα
ουδένωσιν. Περιαιρεῖται δὲ ὲκ τοῦ στόματος τῆς
ἀληθείας ὁ λόγος, ὡς μηδὲν εἶναι πλέον e51:-
μένῳ⁹ Μὴ περιέλῃς λόγον ἀληθείας ἐκ τοῦ στό-
ματός μου.
A'. Πότε δὲ τοῦτο γίνεται; Ὅταν μὴ φυλάξῃ τὸν
νόμον διαπαντός· ὅταν μὴ πορευθῇ τις ἐν πλατυ-
σμῷ. Πλατυνθῆναι δεῖ,τὴν καρδίαν, ἧς μέλλοιητις
Χριστὸν ἐμπεριπατῶντα χωρεῖν · οὗ τὴν δόξαν οὐκ
ἄνθρωποι , ἀλλ’ οὐρανοί ¹⁹ · οὐρανοὶ γὰρ διηγοῦνται
δόξαν Θεοῦ, μᾶλλον δὲ ὁ αὐτὸς Πατὴρ, λέγων· Οὖ-
τός ἐστιν ό Υἱός μου d ἀγαπητὸς , ἐν ᾧ nudi;
κησα. Ὃν οὐκ ἔστιν ὁμολογῆσαι, ετ τις εἰς ὖιξος
ἀδικίαν λαλοίη πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ · ετ τις si;
τὴν ἀντιχρίστων τάξιν καὶ ἐπωνυμίαν αὐτὸν καλέ·
σειεν ⁸⁸, ἀποστὰς τῆς τάξεως καὶ ἐπωνυμίας τῶν
Χριστιανῶν περῖ ὧν εἴρηται· Μὴ ames τῶν
χριστῶν μου. Τίς γὰρ, φησὶν, ὁ ψευδόμενος ει
μὴ ἀρνούμενος, ὅτι Ἰησοῦς ό Χριστὸς ciui
ἐστινς οὗτος, φησὶν, d Ἀντιχριστος. '0 γὰρ
ἀρνούμενος τὸν Υιὸν, οὐδὲ τὸν Πατέρα ἔχει ’ d di
ὁμολογῶν τὸν Υἱὸν καὶ τὸν Πατέρα ὁμολογεῖ.
Ὅπερ οὖν, φησὶν, ἐξ ἀρχῆς ἠκούσατε, τοῦτο μενά
τω ἐν ὑμῖν. Καὶ ἐὰν, φησι, μένῃ ἐν ὑμῖν ὅπερ
ἐξ ἀρχῆς ἠκούσατε , και ὑμεῖς ἐν τῷ Υιῷ μενεῖτε
καὶ τῷ Πατρί. Μενοῦμεν δὲ, ὅταν ἐνώπιον Θεοῦ καὶ
ἐκλεκτῶν ἀγγέλων ὁμολογήσωμεν, ἀλλὰ καὶ tubam
βασιλέων, καὶ μὴ αἰσχυνώμεθα’ Ἐλάλουν γίφγ
φησιν, ἐν τοῖς μαρτυρίοις σου ἐναντίον βασιλέως
καὶ οὐκ ᾐσχυνόμην· ὅτι Υἱὸς τοῦ Θεοῦ , 85’s.; ἐι
Θεοῦ, εἷς ἐξ ἐνὸς, ἐξ ἀγεννήτου μονογενὴς, ὲξαίεελ
τον γέννημα τοῦ γεγεννηκότος, καὶ ἄξιος ὁ Tib;
τοῦ ἀνάρχου, τοῦ ἀδιηγήτου ἑρμηνεὺς ἀδιήγητος
Λόγος, καὶ σοφία, καὶ δύναμις τοῦ ὑπὲρ σοςεαν καῖ
⁸ Psal.
ι,45. ¹⁰ Psal. xviii. 2.
“ Matth. ιιι, l7; uti. 5.
.22-2i " Psal. cxvm, 46.
“ LXX ττπλαυγήςς
rbuin. ⁸⁰ uo. ὁμολογήσειεν.