PG 44, col. 1201
φάλαιον τῆς ἐναντίας σπορᾶς παρὰ τοῦ ἐχθροῦ τῆς
ζωῆς ήμῶν τὸ τῆς ὑπερηφανίας estigitur} ζιζάνεον. Δι’
ὧν τὰρ ἐκεῖνος ἑαυτὸν είς γῆν κατέρραξεν, τῷ αὐτῷ
τρόπῳ τὸ δείλαιον γένος τὸ ἀνθρώπινον πρὸς τὸ κοινὸν
πτῶμα ἐαυτῷ συγκατέϐαλεν· καὶ οὐδέν ἐστιν ἄλλο
τῆς φύσεως ὴ μῶν τοιοῦτον κακὸν, ὡς τὸ δι’ ὑπερηφα-
νίας. Ἑπεὶ οὖν ἐμπέφυκε πως τὸ κατὰ τὴν ἔπαρσιν
πάθος παντὶ σχεδὸν τῷ κοινωνοῦντι τῆς ἀνθρωπίνης
emicantch τοῦτο ἐντεῦθεν τῶν μακαρισμῶν 6 Κύριος
ἄρχεται, οἷον ἀρχέγονὸν τι κακὸν ἐκϐάλλων ἐκ τῆς
ἕξεως ἡμῶν τὴν ὑπερηφανίαν, ἐν τῷ συμϐουλε
μιμήσασθαι τὸν ἑκουσίως. πτωχεύσαντα, ὃς ἐστιν
ἀληθῶς μακάριος, ἵνα ὲν ᾧ δυνάμεθα καθὼς ἂν οἷοί
τε ὦμεν ὁμοιωθέντες ἐκ τοῦ πτωχεῦσαι κατὰ προ-
αίρεσιν, καὶ τὴν τοῦ μακαρισμοῦ κοινωνίαν ἐφελκυ-
σὼμεθα. Τοῦτο γὰρ φρονείο-θω, φησὶν, ὲν ὑμῖν, ὃ
καὶ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ’ ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρ-
χων. οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ·
ἀλλ’ ἑαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαϐὼν. Τί
πτωχότερον ἐπὶ Θεοῦ τῆς τοῦ δούλου μορφῆς Τί τα-
πεινότερον ἐπὶ τοῦ βασιλέως τῶν ὄντων, ἢ τὸ είς κοι-
νωνίαν τῆς πτωχῆς ἡμῶν φύσεως ὲλθεῖν; '0 Βασιλεὺς
τῶν βασιλευόντων, καὶ Κύριος τῶν κυριευόντων ὲΟε-
λόντως τὴν τῆς δουλείας μορφὴν ὑποδύεται· ὁ Κριτής
τοῦ παντὸς, ὑπόφορος τοῖς δυναστεύουσι vivi-trav 6 τῆς
κτίσεως Κύριος- ἐν σπηλαίῳ κατάγεταιίὸ τοῦ παι
περιδεδραγμένος οὐχ εὑρίσκει τόπον ἐν τῷ καταλύ-
ματι, ἀλλ’ ὲν τῇ φάτνῃ τῶν ἀλόγων ζώων παραρῤιπτεῖο
ται· 6 καθαρὸς καὶ ἀκήρατος, τὸν τῆς ἀνθρωπίνης φύ-
σεως καταδέχεται ῥύπον, καὶ διὰ πάσης τῆς πτωχείας
ἡμῶν διεξελθὼν μέχρι τῆς τοῦ θανάτου πρόεισι πεί-
ρας. Ὁρᾶτε τῆς ἑκουσίου πτωχείας τὸ μέτρον. Ἡ
ζωὴ θανάτου γεύεται· 6 Κριτὴς είς κριτήριον ἄγεταν
ὁ τῆς ζωῆς τῶν ὄντων Κύριος ἐπὶ τῇ ψήφῳ τοῦ δι-
κάζοντος γίνεται’ 6 πάσης τῆς ὑπε ρκοσμίου δυνάμεως
Βασιλεὺς τὰς τῶν δημίων οὐκ ἀπωθεῖται χεῖρας.
Πρὸς τοῦτό σοι, φησι, τὸ ὑπόδειγμα,τὸ τῆς ταπεινο-
φροσύνης βλεπέτω μέτρον.
versum {complexus est, non invenit locum in diversorio, sed in prmscpio brutorum animalium
abjiciturzpurus ille et incorruptus humanm naturae sordes non respuit, ac per onmem nostram
mendicitatem penetrans, usque ad mortis pregreditur experimentum. Videte voluntaria: mendicita-
tis modum. Vita mortem gustat;Judex in judicium ducitur; Dominus vitae rerum universarum subji-
citur judicis decreto; supramundanarum omnium copiarum Rex carnificum manus non repellit. Att
hoc. inquit, exemplum modus animi demissionis tibi spectet.
Τάχα δέ μοι δοκεῖ καλῶς ἔχειν καὶ τὴν ἀλογίαν το
τοιούτου διασκοπῆσαι πάθους, ὡς ἂν εὐκατόρθωτος
ἡμῖν 6 μακαρισμὸς γένοιτο, σὺν εὐμαρείᾳ πολλῇ καὶ
ῥᾳστώνῃ τῆς ταπεινοφροσύνης κατορθουμένης. Καθά-
περ γὰρ οἱ ἐπιστήμονες τῶν ἰατρῶν, τὸ νοσοποιὸν
αἴτιον προεξελόντες, ῥᾷον ἐπικρατοῦσι τοῦ πάθους ·
οὕτως καὶ ἡμεῖς τὴν χαυνότητα τῶν τυφουμένων τῷ
λογισμῷ καταστείλαντες, εὐεπίϐατον ἑαυτοῖς τὴν
’θ ΙΙ Cor. VIII, 9. 9‘ Philipp. tt , ἲ) sqq.
ζωῆς ήμῶν τὸ τῆς ὑπερηφανίας estigitur} ζιζάνεον. Δι’
ὧν τὰρ ἐκεῖνος ἑαυτὸν είς γῆν κατέρραξεν, τῷ αὐτῷ
τρόπῳ τὸ δείλαιον γένος τὸ ἀνθρώπινον πρὸς τὸ κοινὸν
πτῶμα ἐαυτῷ συγκατέϐαλεν· καὶ οὐδέν ἐστιν ἄλλο
τῆς φύσεως ὴ μῶν τοιοῦτον κακὸν, ὡς τὸ δι’ ὑπερηφα-
νίας. Ἑπεὶ οὖν ἐμπέφυκε πως τὸ κατὰ τὴν ἔπαρσιν
πάθος παντὶ σχεδὸν τῷ κοινωνοῦντι τῆς ἀνθρωπίνης
emicantch τοῦτο ἐντεῦθεν τῶν μακαρισμῶν 6 Κύριος
ἄρχεται, οἷον ἀρχέγονὸν τι κακὸν ἐκϐάλλων ἐκ τῆς
ἕξεως ἡμῶν τὴν ὑπερηφανίαν, ἐν τῷ συμϐουλε
μιμήσασθαι τὸν ἑκουσίως. πτωχεύσαντα, ὃς ἐστιν
ἀληθῶς μακάριος, ἵνα ὲν ᾧ δυνάμεθα καθὼς ἂν οἷοί
τε ὦμεν ὁμοιωθέντες ἐκ τοῦ πτωχεῦσαι κατὰ προ-
αίρεσιν, καὶ τὴν τοῦ μακαρισμοῦ κοινωνίαν ἐφελκυ-
σὼμεθα. Τοῦτο γὰρ φρονείο-θω, φησὶν, ὲν ὑμῖν, ὃ
καὶ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ’ ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρ-
χων. οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ·
ἀλλ’ ἑαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαϐὼν. Τί
πτωχότερον ἐπὶ Θεοῦ τῆς τοῦ δούλου μορφῆς Τί τα-
πεινότερον ἐπὶ τοῦ βασιλέως τῶν ὄντων, ἢ τὸ είς κοι-
νωνίαν τῆς πτωχῆς ἡμῶν φύσεως ὲλθεῖν; '0 Βασιλεὺς
τῶν βασιλευόντων, καὶ Κύριος τῶν κυριευόντων ὲΟε-
λόντως τὴν τῆς δουλείας μορφὴν ὑποδύεται· ὁ Κριτής
τοῦ παντὸς, ὑπόφορος τοῖς δυναστεύουσι vivi-trav 6 τῆς
κτίσεως Κύριος- ἐν σπηλαίῳ κατάγεταιίὸ τοῦ παι
περιδεδραγμένος οὐχ εὑρίσκει τόπον ἐν τῷ καταλύ-
ματι, ἀλλ’ ὲν τῇ φάτνῃ τῶν ἀλόγων ζώων παραρῤιπτεῖο
ται· 6 καθαρὸς καὶ ἀκήρατος, τὸν τῆς ἀνθρωπίνης φύ-
σεως καταδέχεται ῥύπον, καὶ διὰ πάσης τῆς πτωχείας
ἡμῶν διεξελθὼν μέχρι τῆς τοῦ θανάτου πρόεισι πεί-
ρας. Ὁρᾶτε τῆς ἑκουσίου πτωχείας τὸ μέτρον. Ἡ
ζωὴ θανάτου γεύεται· 6 Κριτὴς είς κριτήριον ἄγεταν
ὁ τῆς ζωῆς τῶν ὄντων Κύριος ἐπὶ τῇ ψήφῳ τοῦ δι-
κάζοντος γίνεται’ 6 πάσης τῆς ὑπε ρκοσμίου δυνάμεως
Βασιλεὺς τὰς τῶν δημίων οὐκ ἀπωθεῖται χεῖρας.
Πρὸς τοῦτό σοι, φησι, τὸ ὑπόδειγμα,τὸ τῆς ταπεινο-
φροσύνης βλεπέτω μέτρον.
versum {complexus est, non invenit locum in diversorio, sed in prmscpio brutorum animalium
abjiciturzpurus ille et incorruptus humanm naturae sordes non respuit, ac per onmem nostram
mendicitatem penetrans, usque ad mortis pregreditur experimentum. Videte voluntaria: mendicita-
tis modum. Vita mortem gustat;Judex in judicium ducitur; Dominus vitae rerum universarum subji-
citur judicis decreto; supramundanarum omnium copiarum Rex carnificum manus non repellit. Att
hoc. inquit, exemplum modus animi demissionis tibi spectet.
Τάχα δέ μοι δοκεῖ καλῶς ἔχειν καὶ τὴν ἀλογίαν το
τοιούτου διασκοπῆσαι πάθους, ὡς ἂν εὐκατόρθωτος
ἡμῖν 6 μακαρισμὸς γένοιτο, σὺν εὐμαρείᾳ πολλῇ καὶ
ῥᾳστώνῃ τῆς ταπεινοφροσύνης κατορθουμένης. Καθά-
περ γὰρ οἱ ἐπιστήμονες τῶν ἰατρῶν, τὸ νοσοποιὸν
αἴτιον προεξελόντες, ῥᾷον ἐπικρατοῦσι τοῦ πάθους ·
οὕτως καὶ ἡμεῖς τὴν χαυνότητα τῶν τυφουμένων τῷ
λογισμῷ καταστείλαντες, εὐεπίϐατον ἑαυτοῖς τὴν
’θ ΙΙ Cor. VIII, 9. 9‘ Philipp. tt , ἲ) sqq.