PG 44, col. 770
stabilis, et quae non potest labefieri. Per utrumque
autem intelligo Dominum. Ipse enim estvita et
fulcrum ac firmamentum. Ita autem habet dictionis
contextus, Lignum est vitae omnibus quiapprehen-
dunt eam. Comprehenditur autem cum caeteris ejus
quoque laudibus potentia, ut per omnia bona im-
pleatur laus pulchritudinis sapientiae. Deus enim,
inquit, sapientia fundavit terram. Paravit cmlos in
prudentia, et unumquodque eorum quae consideran-~
tur in creatione, deducit ad viam sapientiae, eam or-
nans variis nominibus :eamdem enim ait esse et sa-
pientiam et intelligentiam, sensum et cognitionem
et prudentiam, eLquze sunt hujusmodi. P‘ost haec
autem incipit tanquam paranymphus deducere ju-
venem ad ejusmodi cohabitationem, ad divinum
thalamum jam jttbens intueri. Dicit enim : Ne
dimittas eam, et retinebit te : dilige eam, et custo—
diet te: circmnvalla eam, et te in altum ere/tela
honora eam ut te amplectatur: ut det tuo capiti co-
ronam gratiarum, corona autent deliciarum te pro-
teget. Cum his nuptialibus coronis eam jam tatt- -
quam sponsam ornasset, jubet ab ea nunquam se-
parari, dicens: Quando ambulas, duc eam, et sit
tecum; cum dormies, te custodiat, ut tecum exper-
ιο colloquatur. θ’ Cum perhmc et quae sunt ejus-
modi, ejus qui est adhuc juvenis secundum interio-
rem hominem, inflammassetcupiditatem, ct illam' ’
ipsam sua narrantem oratione ostendisset, per qua:
maxime attrahit dilectionis auditorum habitudinem,
hoc cum aliis dicens : Ego diligentes me diligo '3;
spes enim qua speratur fore ut redametur, ama-
torem ardentiori allicit desiderio: et cum his reli-
qua adduxisset consilia, in quibusdam dictis enun-
tiatoriis et minime circumscriptis, et eum ad habia
tum deduxisset perfectiorem, et deinde in fine Pro-
verbiorum pronuntiasset esse beatam hanc conjun-
ctionem, quando mulieris illius fortis persecutus ’
est encomia, tunc adjungit illam qua: est in Eccled
siaste philosophiam, ut qui per proverbialem in-
tutionem satis introduxisset ad desiderium vir-
tutum: et cum in eo libro reprehendisset hominum
ad id quod apparet habitudinem, et vanum esse
dixisset quidquid est instabile et transiens, dicens,
Quidquid venit est vanitas: cuilibet quod sensu
comprehenditur, praefert naturalem anima: nostra:
motionem ad pulchritudinem qua: non cadit sub.
aspectum. Etcum sic cor expurgassct ab habitu-
dine qute est ad id quod apparet, tunc per Canti—
cum canticorum mystice introduxit cogitationem
ad divina adyta: in quibus id quidem quod inscri-
bitur, est apparatus nuptialis: id autem quod iu-
autem intelligo Dominum. Ipse enim estvita et
fulcrum ac firmamentum. Ita autem habet dictionis
contextus, Lignum est vitae omnibus quiapprehen-
dunt eam. Comprehenditur autem cum caeteris ejus
quoque laudibus potentia, ut per omnia bona im-
pleatur laus pulchritudinis sapientiae. Deus enim,
inquit, sapientia fundavit terram. Paravit cmlos in
prudentia, et unumquodque eorum quae consideran-~
tur in creatione, deducit ad viam sapientiae, eam or-
nans variis nominibus :eamdem enim ait esse et sa-
pientiam et intelligentiam, sensum et cognitionem
et prudentiam, eLquze sunt hujusmodi. P‘ost haec
autem incipit tanquam paranymphus deducere ju-
venem ad ejusmodi cohabitationem, ad divinum
thalamum jam jttbens intueri. Dicit enim : Ne
dimittas eam, et retinebit te : dilige eam, et custo—
diet te: circmnvalla eam, et te in altum ere/tela
honora eam ut te amplectatur: ut det tuo capiti co-
ronam gratiarum, corona autent deliciarum te pro-
teget. Cum his nuptialibus coronis eam jam tatt- -
quam sponsam ornasset, jubet ab ea nunquam se-
parari, dicens: Quando ambulas, duc eam, et sit
tecum; cum dormies, te custodiat, ut tecum exper-
ιο colloquatur. θ’ Cum perhmc et quae sunt ejus-
modi, ejus qui est adhuc juvenis secundum interio-
rem hominem, inflammassetcupiditatem, ct illam' ’
ipsam sua narrantem oratione ostendisset, per qua:
maxime attrahit dilectionis auditorum habitudinem,
hoc cum aliis dicens : Ego diligentes me diligo '3;
spes enim qua speratur fore ut redametur, ama-
torem ardentiori allicit desiderio: et cum his reli-
qua adduxisset consilia, in quibusdam dictis enun-
tiatoriis et minime circumscriptis, et eum ad habia
tum deduxisset perfectiorem, et deinde in fine Pro-
verbiorum pronuntiasset esse beatam hanc conjun-
ctionem, quando mulieris illius fortis persecutus ’
est encomia, tunc adjungit illam qua: est in Eccled
siaste philosophiam, ut qui per proverbialem in-
tutionem satis introduxisset ad desiderium vir-
tutum: et cum in eo libro reprehendisset hominum
ad id quod apparet habitudinem, et vanum esse
dixisset quidquid est instabile et transiens, dicens,
Quidquid venit est vanitas: cuilibet quod sensu
comprehenditur, praefert naturalem anima: nostra:
motionem ad pulchritudinem qua: non cadit sub.
aspectum. Etcum sic cor expurgassct ab habitu-
dine qute est ad id quod apparet, tunc per Canti—
cum canticorum mystice introduxit cogitationem
ad divina adyta: in quibus id quidem quod inscri-
bitur, est apparatus nuptialis: id autem quod iu-