PG 45, col. 1130
potius sd alterius hominis similitudinem? Et qui-
nam confictus iste Adamo prior homo, ut juxta
propositum exemplar, ci divina incarnatio similis
efficeretur? Quod enim simile est, rei exsistenti,
non autem ei non exsistenti assimilatur; quare
duo in eo Apollinaris scrmone absurda appatent:
nam vel res eondita antiquior suo conditore de-
prchenditur, vel rei non exsistenti incarnata divi-
nitas similis esse dicitur; ab initio enim divinitas
exsistebat, Adam vero non erat. Itaque si ad sini-
litudinem hominis divina natura carnem assumpsit,
rci non exsistenti divina incaraatio assimilatur;
quod autem rci non exsistenti comparatur, id ip-
sum nequaquam exsistere necesse est. Sed alio quam
humano modo incarnationem illam factam fuisse
dicet. At quænam inter res diversæ naturæ simili-
tudo intercedit? Si itaque ante sæcula divina in-
carnatio ad hominis similitudinem fieri ncquit,
atque etiam in plenitudine temporum, quando
benigna Dei erga homines dispensatione Verbunt
carne indutum apparuit, nullo pacto ad similitu-
dinom hominis divina incarnatio facta fuit, id enim
sentire conceptus virginci mysteium non sinit,
Itaque ex his quæ hactenus diximus probe intelligentibus satis liquere abitror quid sibi hæc inscri-
(V, Τempus autem esset ut ipsum quoque exa-
mini tractatum suhjicerem cujus argumentum tali
inscriptione designatur. Verum meis primum verbis
eorum quæ in ipso opere coniitinentur, sensum pau-
cis percurram, ubi tamen nullum periculum est.
ne quidquam inexploratum omittamus. Solum, in-
quit, piam fidem bonum quid esse censendum est,
neque enim Evam quidpiam jurisse indiscnssam in-
exæploratamcue fidem; quare et Christianos in ipsο-
rum religionem accurate inquirere oiortet, lte aliochi
imprudenter in Ethnicorum, et Judæorum ohinibnes
incidat. Hæc ubi pluribhs in tractatus proœmio
disseruit, statim hæc subdit, Appud infideles et hære-
ticos jamdudum promulgatum fuit Deumm hominem
fieri non posse, neque in humanis passionibus versariς
quod euidem db hæreicis veræ fidel specie in Eccle-
siam inducitur, dum Christum per ortum cxæ virgine,
et per chos pertulit cruciatus, difinum hominem exæsti-
tisse dicunt. Porro quasnam sciat hæreses quæ
Christum divinum homincm dicant, ipse noveris,
et si quis ejus falsa dogmata callet: nos vero multa
per loca peregre profecti, et cum iis qui communis
nobiscum sententiæ sunt, et cum aliis qui a nobis
circa qdæstiones de Verbo agitari solitas, dissident,
studiose conversati, nondum quempiam audivimus,
(23)Ita corr. antea γραφῆς.
(24) Corr. δεῖ νομιζεσθαι.
(25 Sic lcgendum : In cad. Vat. seribitur, ἡ τῶν
Ἰουδαίων Carr. καὶ τῶν Ἰουδαίων. Sedlegendum ἢ
τῶν Ἰουδαίων· nam diversissimæ sunt ethnicorum
et Judæorum de religione sentertiæ.
(2u) Corr. γένεσιν.
s6
nam confictus iste Adamo prior homo, ut juxta
propositum exemplar, ci divina incarnatio similis
efficeretur? Quod enim simile est, rei exsistenti,
non autem ei non exsistenti assimilatur; quare
duo in eo Apollinaris scrmone absurda appatent:
nam vel res eondita antiquior suo conditore de-
prchenditur, vel rei non exsistenti incarnata divi-
nitas similis esse dicitur; ab initio enim divinitas
exsistebat, Adam vero non erat. Itaque si ad sini-
litudinem hominis divina natura carnem assumpsit,
rci non exsistenti divina incaraatio assimilatur;
quod autem rci non exsistenti comparatur, id ip-
sum nequaquam exsistere necesse est. Sed alio quam
humano modo incarnationem illam factam fuisse
dicet. At quænam inter res diversæ naturæ simili-
tudo intercedit? Si itaque ante sæcula divina in-
carnatio ad hominis similitudinem fieri ncquit,
atque etiam in plenitudine temporum, quando
benigna Dei erga homines dispensatione Verbunt
carne indutum apparuit, nullo pacto ad similitu-
dinom hominis divina incarnatio facta fuit, id enim
sentire conceptus virginci mysteium non sinit,
Itaque ex his quæ hactenus diximus probe intelligentibus satis liquere abitror quid sibi hæc inscri-
(V, Τempus autem esset ut ipsum quoque exa-
mini tractatum suhjicerem cujus argumentum tali
inscriptione designatur. Verum meis primum verbis
eorum quæ in ipso opere coniitinentur, sensum pau-
cis percurram, ubi tamen nullum periculum est.
ne quidquam inexploratum omittamus. Solum, in-
quit, piam fidem bonum quid esse censendum est,
neque enim Evam quidpiam jurisse indiscnssam in-
exæploratamcue fidem; quare et Christianos in ipsο-
rum religionem accurate inquirere oiortet, lte aliochi
imprudenter in Ethnicorum, et Judæorum ohinibnes
incidat. Hæc ubi pluribhs in tractatus proœmio
disseruit, statim hæc subdit, Appud infideles et hære-
ticos jamdudum promulgatum fuit Deumm hominem
fieri non posse, neque in humanis passionibus versariς
quod euidem db hæreicis veræ fidel specie in Eccle-
siam inducitur, dum Christum per ortum cxæ virgine,
et per chos pertulit cruciatus, difinum hominem exæsti-
tisse dicunt. Porro quasnam sciat hæreses quæ
Christum divinum homincm dicant, ipse noveris,
et si quis ejus falsa dogmata callet: nos vero multa
per loca peregre profecti, et cum iis qui communis
nobiscum sententiæ sunt, et cum aliis qui a nobis
circa qdæstiones de Verbo agitari solitas, dissident,
studiose conversati, nondum quempiam audivimus,
(23)Ita corr. antea γραφῆς.
(24) Corr. δεῖ νομιζεσθαι.
(25 Sic lcgendum : In cad. Vat. seribitur, ἡ τῶν
Ἰουδαίων Carr. καὶ τῶν Ἰουδαίων. Sedlegendum ἢ
τῶν Ἰουδαίων· nam diversissimæ sunt ethnicorum
et Judæorum de religione sentertiæ.
(2u) Corr. γένεσιν.
s6