PG 45, col. 246
demonstratur.
9. Arguens Basilium, quasi tempore necessitatis
et 'certaminis doctrinam suam indefensum re-
liquerit, ipsemet hujus culpa: reus esse osten-
itur.
itur.
10. Omnia convitia et iniuriose ab Eunomia in Ba-
silium dicta rebus ipsis falsitatis convinci.
11. Eunamium frigide admodum ex vocula Atlili,
seu praemii, sophismate exstructo, probare relle,
nos fateri ipsum subiisse judicium, atque adeo
sine accusatione non instituisse apologiam seu con-
ηζεῗῖίιωὲείίοηιὶο frustra objici timiditatem et trepi-
essionem.
dationem ei qui, tempore persecutionis. et erga im—
peratorem et erga praefectos tot et talia fe—
certt.
13. Recitatia canunt, qua: de dogmatibus attulit, et
secundum divisionem oppugnatio earumdem.
14. Perperam fecisse, cum salutaris doctrina? men-
tione injecta, non Patrem et Filium et Spiritum
sanctum, prout accepimus, nominavit; sed alia
nomina ad libitumcanflcta usurpavit.
15. Perperam fecisse, cum solam Patris substantiam
maxime propriam, et supremam appellavit; tacite
inde concludens, impropriam et inferiorem esse
Filii et Spiritus sancti substantiam.
16. Discutitur subjectionis significatum, qugait, na-
turam Spiritus sancti subjici Patris et Filii sub-
stantiie,'prabaturque Spiritum sanctum Patri et
Filio coardinari, non subordinari.
l7; Discussio-operatianum , quas ipse sequi dicit ml
Patris et Filii substantiam.
18. Eunomium sine ratione dogma in plures substan-
tias dividere, neque ullam demonstrationem, qua
ita rem se habere planum faciat, adducere.
l9. Divinam naturam simplicem esse concedens, id
solum nomine tenus concedere.
20. Perperam illum agere, cum operationem quam-
dam exsistentia: Filii priorem concipit, per quam
Christi Itypostasis efficiatur.
21. Blasplwniiam Eunomianarum graviorem esse .lu-
daica perfidia.
22. Hujus ἐι minus iu divina natura non debere
constitui, ubi etiam ecclesiasticarum doqmatum
accurata expositio continetur.
‘25. Doctrinam fidei non carere testimoniis, quippe
qua: divinarum litterarum oraculis munita sit.
24. Eunomium nugas agere cum magnitudines _et dif-
ferentias operum' et operationum in divinis dogma-
tibus comminiscitur.
25. Eum qui Patrem secundum temporale quoddam
intervallum Filio antiquiorem facit, necessaria
cogi, ut ne Patrem quidem principii expertem esse
existimet.
‘26. De creatura tale quid offirmari non posse. quale
de Patre et Filio (quod illi urgent), affirmatur,
sed necesse est, ut Filius una cum Patre specte-
tur, credaturque onmem creaturam a definita ali-
qua tempore incepisse.
27. Eunomium insipienter putasse, iisdem operatio-
nibus eadem quoque opera produci, et diversitatem
operationum diversorum operum indicem esse.
98f Eunomium fatue existimasse, inviolabilem natu-
rarum seriem posse concorditer subsistere.
‘29. Eunomium frustra credidisse se ambiguitatem
9. Arguens Basilium, quasi tempore necessitatis
et 'certaminis doctrinam suam indefensum re-
liquerit, ipsemet hujus culpa: reus esse osten-
itur.
itur.
10. Omnia convitia et iniuriose ab Eunomia in Ba-
silium dicta rebus ipsis falsitatis convinci.
11. Eunamium frigide admodum ex vocula Atlili,
seu praemii, sophismate exstructo, probare relle,
nos fateri ipsum subiisse judicium, atque adeo
sine accusatione non instituisse apologiam seu con-
ηζεῗῖίιωὲείίοηιὶο frustra objici timiditatem et trepi-
essionem.
dationem ei qui, tempore persecutionis. et erga im—
peratorem et erga praefectos tot et talia fe—
certt.
13. Recitatia canunt, qua: de dogmatibus attulit, et
secundum divisionem oppugnatio earumdem.
14. Perperam fecisse, cum salutaris doctrina? men-
tione injecta, non Patrem et Filium et Spiritum
sanctum, prout accepimus, nominavit; sed alia
nomina ad libitumcanflcta usurpavit.
15. Perperam fecisse, cum solam Patris substantiam
maxime propriam, et supremam appellavit; tacite
inde concludens, impropriam et inferiorem esse
Filii et Spiritus sancti substantiam.
16. Discutitur subjectionis significatum, qugait, na-
turam Spiritus sancti subjici Patris et Filii sub-
stantiie,'prabaturque Spiritum sanctum Patri et
Filio coardinari, non subordinari.
l7; Discussio-operatianum , quas ipse sequi dicit ml
Patris et Filii substantiam.
18. Eunomium sine ratione dogma in plures substan-
tias dividere, neque ullam demonstrationem, qua
ita rem se habere planum faciat, adducere.
l9. Divinam naturam simplicem esse concedens, id
solum nomine tenus concedere.
20. Perperam illum agere, cum operationem quam-
dam exsistentia: Filii priorem concipit, per quam
Christi Itypostasis efficiatur.
21. Blasplwniiam Eunomianarum graviorem esse .lu-
daica perfidia.
22. Hujus ἐι minus iu divina natura non debere
constitui, ubi etiam ecclesiasticarum doqmatum
accurata expositio continetur.
‘25. Doctrinam fidei non carere testimoniis, quippe
qua: divinarum litterarum oraculis munita sit.
24. Eunomium nugas agere cum magnitudines _et dif-
ferentias operum' et operationum in divinis dogma-
tibus comminiscitur.
25. Eum qui Patrem secundum temporale quoddam
intervallum Filio antiquiorem facit, necessaria
cogi, ut ne Patrem quidem principii expertem esse
existimet.
‘26. De creatura tale quid offirmari non posse. quale
de Patre et Filio (quod illi urgent), affirmatur,
sed necesse est, ut Filius una cum Patre specte-
tur, credaturque onmem creaturam a definita ali-
qua tempore incepisse.
27. Eunomium insipienter putasse, iisdem operatio-
nibus eadem quoque opera produci, et diversitatem
operationum diversorum operum indicem esse.
98f Eunomium fatue existimasse, inviolabilem natu-
rarum seriem posse concorditer subsistere.
‘29. Eunomium frustra credidisse se ambiguitatem