PG 45, col. 269
ἄλλη δὲ παρὰ τῷ νέῳ ἁττικιστῇ ὲνομίσθη’ ἀλλ’ οὐδὲν
τοῦτο πρὸς τὸν σκοπὸν τὸν ἡμέτερον.
Μικρὸν δὲ προελθὼν, καὶ τοῦτο προστίθησιν · El
γὰρ ὅτι μὴ τοῖς κατηγόροις δικασταῖς ἐχρησά-
μην, διὰ τοῦτο ἀναιρεῖν οἴεται τὴν ἀπολογίαν
,λέληθεν ἑαυτὸν ,λίαν ὢν ἀκέραιος. Πότε οὖν 6
δριμὺς, καὶ ἐπὶ τίνων ἀπολελόγηται, 6 τοὺς μὲν δι-
καστὰς διὰ τὴν ἔχθραν «commentam, περὶ δὲ τὴν
κρίσιν, ὡς αὐτὸς διαδεεωοῦται, σιγήσας; Ὁρᾶτε
τὸν σςόδρον τῆς ἀληθείας ἀγωνιστήνθ ὼς δι’ ὀλίγου
μεταόαλόμενος αύτομολεί πρὸς τὸ ψεῦδος, καὶ τῷ ρή-
μιτι τιμῶν τὴν ἀλήθειαν ἐπὶ τῶν ἔργων ἀντικαθίστα- Β
ται. Ἀλλ’ ἐκεῖνο ζαρίεν· ὅτι καὶ πρὸς αὐτὴν ἀγω-
νεῖ (ὁ) συνηγορίαν τοῦ ψεύδους. 11th γὰρ 6 αὐτὸς, καὶ
δικαίως πρὸς τὴν ὑπενεχθείσαν κρίσιν ἀπολελόγηται,
καὶ ορονίμως πάλιν διὰ τὸ ὲν ἐχθροῑς εἶναι τὴν κρί-
σιν, ἀπσιώπιησω Καίτοι καὶ διδ αὑτοῦ τοῦ λόγου, ᾧ
τὴν ἀπολογίαν ὲπέγραψε, φανερῶς δείκνυται τι μη-
δαμῶς συστῆναι αὑτῴ δικαστήριον. οὐ γὰρ πρδς δι-
καστὰς ὡρισμένους τὺ προοίμιον τοῦ λόγου προτείνε-
ται,ωά πρός τινας ἀορίστους ἀνθρώπως, τούς τε
κατά τὸν καιρὸν ἐκεῖνον ὄντας, καὶ τοὺς ὕστερον γε·
ποιουμένους ἐφ’ οἷς ἔγωγε καὶ αὐτὸς συντίθεμαι,
μεγάλης αὒτῷ δεῖν τῆς ἀπολογίας, οὐ κατὰ τὴν νῦν
συγγραφεῑσαν, ἐτέρας πάλιν ἀπολογίας είς συνηγο-
ρίαν προσδεομένην, ἀλλά τινος γενικῆς τε καὶ ἐμφρο-
ο
νος micat τοὺς ἀκούοντας δυναμένης, ὃτι γέγραφεν.
ὐς δικαστήριον ἑαυτῷ συνεκρότει τῶν μήτε παρα
όντων, τάχα δὲ μήτε γεννηθέντων ἀνθρώπων ο καὶ τοῖς
οὒκ οὖσιν ἀπελογεῖτο, καὶ παρῃτεῖτο τοὺς μὴ γεγονό-
τας, μὴ τῷ πλήθει διακρίνειν τῆς ἀληθείας τὸ ψεῦ-
δος, τῇ πλείονι μοίρᾳ τὸ κρεῖττον συνάπτοντας. Πρέ-
πειγέῳ ὅπως πρὸς τοὺς τοιούτους δικαστὰς τοὺς
ἔτι ἐν τῇ όσφύῐ τῶν πατέρων ὄντας τὴν τοιαύτην ἀπο-
λογίαν προτείνεσθαι, καὶ οἴεσθαι δίκαια λέγειν, ὅτι
ταῖς πάντων δόξαις μόνος ἀντιϐαίνειν ἔγνωκε* καὶ
τῶν κατὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην τὸ ὄνομα τοῦ Χρι-
στοῦ δοξαζόντων, ἀξιοπιστοτέραν οἴεται τὴν πεπλανη-
μένην ἑαυτοῦ τῆς ψυχῆς φαντασίαν.. ἤ
Γραφέπι), εἰ δοκεῖ, καὶ τῆς δευτέρας ἀπολογίας
ἀπολογίαν ἀλλην ⁸ ἠ γὰρ νῦν οὐ διόρθωσις τῶν ἡμαρ
τημένων , κατασκευὴ δὲ μᾶλλον τῶν ἐγκλημάτων
ini. Τίς γὰρ οὐκ οἶδεν ὅτι πᾶσα νόμιμος ἀπολογία
πρὸς τὴν τοῦ ἐπενεχθέντος ἐγκλήματος ἀναίρεσιν
βλέπεις Οῐον, 6 κλοπῆς, ἢ φόνου, ἡ τινος ἑτέρου
πλημμελήματος αἰτίαν ἐχων,ἢ ἁρνεῖται καθόλου τὴν
πρᾶξιν,ἢ είς ἓτερον μετατίθησι τοῦ κακοῦ τὴν αίτίαν*
ἢεί μηδὲν δύναιτο τούτων, συγγνώμην, καὶ ἔλεον αί-
τήσιι παρά τῶν κυρίων τῆς ψήφου, Ἐνταῦθα οὔτε
ἄρνησιν 6 λόγος τῶν ἐπενεχθέντων ἔχει, οὔτε τὴν
εις ἑτέρους μετάστασιν · οὔτε καταφεύγει πρὸς ἔλεον,
ὥτε πρὸς τὸ μέλλον εὐγνωμοσύνην κατεπαγγέλλε-
in) Βίσφρησάντων ab είσφρὲω quod est intus ad-
lato vel recipio. item decoro, Eunomius accepit
τοῦτο πρὸς τὸν σκοπὸν τὸν ἡμέτερον.
Μικρὸν δὲ προελθὼν, καὶ τοῦτο προστίθησιν · El
γὰρ ὅτι μὴ τοῖς κατηγόροις δικασταῖς ἐχρησά-
μην, διὰ τοῦτο ἀναιρεῖν οἴεται τὴν ἀπολογίαν
,λέληθεν ἑαυτὸν ,λίαν ὢν ἀκέραιος. Πότε οὖν 6
δριμὺς, καὶ ἐπὶ τίνων ἀπολελόγηται, 6 τοὺς μὲν δι-
καστὰς διὰ τὴν ἔχθραν «commentam, περὶ δὲ τὴν
κρίσιν, ὡς αὐτὸς διαδεεωοῦται, σιγήσας; Ὁρᾶτε
τὸν σςόδρον τῆς ἀληθείας ἀγωνιστήνθ ὼς δι’ ὀλίγου
μεταόαλόμενος αύτομολεί πρὸς τὸ ψεῦδος, καὶ τῷ ρή-
μιτι τιμῶν τὴν ἀλήθειαν ἐπὶ τῶν ἔργων ἀντικαθίστα- Β
ται. Ἀλλ’ ἐκεῖνο ζαρίεν· ὅτι καὶ πρὸς αὐτὴν ἀγω-
νεῖ (ὁ) συνηγορίαν τοῦ ψεύδους. 11th γὰρ 6 αὐτὸς, καὶ
δικαίως πρὸς τὴν ὑπενεχθείσαν κρίσιν ἀπολελόγηται,
καὶ ορονίμως πάλιν διὰ τὸ ὲν ἐχθροῑς εἶναι τὴν κρί-
σιν, ἀπσιώπιησω Καίτοι καὶ διδ αὑτοῦ τοῦ λόγου, ᾧ
τὴν ἀπολογίαν ὲπέγραψε, φανερῶς δείκνυται τι μη-
δαμῶς συστῆναι αὑτῴ δικαστήριον. οὐ γὰρ πρδς δι-
καστὰς ὡρισμένους τὺ προοίμιον τοῦ λόγου προτείνε-
ται,ωά πρός τινας ἀορίστους ἀνθρώπως, τούς τε
κατά τὸν καιρὸν ἐκεῖνον ὄντας, καὶ τοὺς ὕστερον γε·
ποιουμένους ἐφ’ οἷς ἔγωγε καὶ αὐτὸς συντίθεμαι,
μεγάλης αὒτῷ δεῖν τῆς ἀπολογίας, οὐ κατὰ τὴν νῦν
συγγραφεῑσαν, ἐτέρας πάλιν ἀπολογίας είς συνηγο-
ρίαν προσδεομένην, ἀλλά τινος γενικῆς τε καὶ ἐμφρο-
ο
νος micat τοὺς ἀκούοντας δυναμένης, ὃτι γέγραφεν.
ὐς δικαστήριον ἑαυτῷ συνεκρότει τῶν μήτε παρα
όντων, τάχα δὲ μήτε γεννηθέντων ἀνθρώπων ο καὶ τοῖς
οὒκ οὖσιν ἀπελογεῖτο, καὶ παρῃτεῖτο τοὺς μὴ γεγονό-
τας, μὴ τῷ πλήθει διακρίνειν τῆς ἀληθείας τὸ ψεῦ-
δος, τῇ πλείονι μοίρᾳ τὸ κρεῖττον συνάπτοντας. Πρέ-
πειγέῳ ὅπως πρὸς τοὺς τοιούτους δικαστὰς τοὺς
ἔτι ἐν τῇ όσφύῐ τῶν πατέρων ὄντας τὴν τοιαύτην ἀπο-
λογίαν προτείνεσθαι, καὶ οἴεσθαι δίκαια λέγειν, ὅτι
ταῖς πάντων δόξαις μόνος ἀντιϐαίνειν ἔγνωκε* καὶ
τῶν κατὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην τὸ ὄνομα τοῦ Χρι-
στοῦ δοξαζόντων, ἀξιοπιστοτέραν οἴεται τὴν πεπλανη-
μένην ἑαυτοῦ τῆς ψυχῆς φαντασίαν.. ἤ
Γραφέπι), εἰ δοκεῖ, καὶ τῆς δευτέρας ἀπολογίας
ἀπολογίαν ἀλλην ⁸ ἠ γὰρ νῦν οὐ διόρθωσις τῶν ἡμαρ
τημένων , κατασκευὴ δὲ μᾶλλον τῶν ἐγκλημάτων
ini. Τίς γὰρ οὐκ οἶδεν ὅτι πᾶσα νόμιμος ἀπολογία
πρὸς τὴν τοῦ ἐπενεχθέντος ἐγκλήματος ἀναίρεσιν
βλέπεις Οῐον, 6 κλοπῆς, ἢ φόνου, ἡ τινος ἑτέρου
πλημμελήματος αἰτίαν ἐχων,ἢ ἁρνεῖται καθόλου τὴν
πρᾶξιν,ἢ είς ἓτερον μετατίθησι τοῦ κακοῦ τὴν αίτίαν*
ἢεί μηδὲν δύναιτο τούτων, συγγνώμην, καὶ ἔλεον αί-
τήσιι παρά τῶν κυρίων τῆς ψήφου, Ἐνταῦθα οὔτε
ἄρνησιν 6 λόγος τῶν ἐπενεχθέντων ἔχει, οὔτε τὴν
εις ἑτέρους μετάστασιν · οὔτε καταφεύγει πρὸς ἔλεον,
ὥτε πρὸς τὸ μέλλον εὐγνωμοσύνην κατεπαγγέλλε-
in) Βίσφρησάντων ab είσφρὲω quod est intus ad-
lato vel recipio. item decoro, Eunomius accepit